ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ
29 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 20°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Η πραγματική οικονομία εκδικείται τη «λογιστική»!

Του Π. Παναγιώτου

  • ΕΘΝΟΣ
  • 23:20, 25/10/2007

Οι συνεχείς και αλλεπάλληλες πολιτικές αστοχίες υπονομεύουν την κυβερνητική αξιοπιστία

Του Π. Παναγιώτου

Εναν μήνα, μόλις, μετά τις εθνικές εκλογές και ύστερα από μία σημαντική πολιτική νίκη, η κυβέρνηση έχει μια «εικόνα κυβέρνησης» που παραπαίει... Υποτίθεται ότι έχει συνθήκες ιδανικές για να προχωρήσει με γρήγορους ρυθμούς το έργο της και ότι έπειτα από τριάμισι χρόνια στην εξουσία ξέρει τι θέλει και τι πρέπει να κάνει. Ομως, αυτοδιαψεύδεται.

Παρά την πολιτική κρίση στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που λογικά της δίνει έναν «αέρα κινήσεων», είμαστε μάρτυρες συνεχών και αλλεπάλληλων αστοχιών (πετρέλαιο, ακίνητα, ΑΕΠ, ΦΠΑ κ.λπ.). Εκπληκτοι, ακόμα και οι νεοδημοκράτες, βλέπουν τη «σύγχυση» και την έλλειψη και της πιο στοιχειώδους προετοιμασίας και ικανότητας για την υλοποίηση οποιασδήποτε πολιτικής. Κάνουν «ένα βήμα μπρος» και μετά «δύο βήματα πίσω»... Οι «μεταρρυθμίσεις» μπήκαν στο «ράφι» και όλη η προσοχή τους στρέφεται πια πώς, μέσω των φόρων, θα μαζέψουν έσοδα. Οπως λέει διακεκριμένο στέλεχος της αντιπολίτευσης, «δεν πρόλαβαν καλά καλά να κερδίσουν τις εκλογές και μπήκαν στην... εντατική!».

Αξιοπιστία ή γεμάτο ταμείο;
Αιτία όλων αυτών είναι η έλλειψη ενός συμπαγούς και πειστικού πολιτικού και οικονομικού σχεδίου για το παρόν και το μέλλον της χώρας. Με στόχους, ιεραρχήσεις και προτεραιότητες. Η κυβέρνηση, αργά αλλά σταθερά, έρχεται σε σύγκρουση με τα αποτελέσματα της δικής της «δημιουργικής λογιστικής» των τελευταίων χρόνων. Η «δημιουργική λογιστική» στην οικονομία είναι καλή, αλλά κάποτε τελειώνει. Τα 6 δισ. παραπάνω έσοδα από φόρους που θέλει τώρα η κυβέρνηση, δεν μαζεύονται εύκολα, ούτε με την παραδοσιακή τακτική του περιορισμού της «σπατάλης του κράτους» ούτε με την «πάταξη της φοροδιαφυγής. Αυτά προϋποθέτουν «οργάνωση και χρόνο», που η κυβέρνηση εν όψει των «δεσμεύσεών της» δεν έχει. Η δημοσιονομική εξυγίανση που ζητούν οι Βρυξέλλες, η δέσμευση για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό ως το 2010, η υλοποίηση προεκλογικών παροχών, η ήπια (;) ασφαλιστική μεταρρύθμιση και η εκπλήρωση των υποσχέσεων προς τους πυροπλήκτους κ.λπ. χρειάζονται έσοδα αυξημένα, σταθερά και άμεσα. Γι αυτό ο Αλογοσκούφης -στριμωγμένος- ζητάει, εδώ και τώρα, ένα ισχυρό «φορολογικό ντου». Και καλύτερα -ισχυρίζεται- τώρα στην αρχή της τετραετίας, που υπάρχει χρόνος να απορροφηθούν οι αρνητικές αντιδράσεις, παρά αργότερα. Η επιλογή του Αλογοσκούφη είναι σαφής. Αν έχει να διαλέξει μεταξύ... αξιοπιστίας και ενός... γεμάτου ταμείου, προτιμά το δεύτερο! Αρκεί βέβαια, από το υπερβολικό «άρμεγμα» να μη «σκάσει η αγελάδα»... Μήπως, άραγε, όλα αυτά αποκαλύπτουν και την αποτυχία της οικονομικής πολιτικής Αλογοσκούφη των τελευταίων χρόνων;

 «Σύνδρομο Σιμπιλίδη»
Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, η ασταθής πλειοψηφία των 152 βουλευτών κάνει «μάγκα», που λέει ο λόγος, και τον «τελευταίο βουλευτή»! Του δίνει πολιτική υπόσταση κεντρικού χαρακτήρα. Στο Μαξίμου έχουν πλήρη συνείδηση ότι μπορεί να μην έχουν κάθε μέρα «ακραία κρίση», αλλά μπορεί άνετα να τους «βγάζει την ψυχή και η κουτσή Μαρία»! Εξ ου, οι «επαφές» με τους βουλευτές, το «πρέσινγκ» και οι «εκφοβισμοί» Με 152 βουλευτές, οι διαφοροποιήσεις, οι διαφωνίες και η δυσαρέσκεια, υπάρχει κίνδυνος να μετατρέπονται σε άμεσο πολιτικό πρόβλημα. Ιδιαίτερα, όταν η κυβέρνηση έχει μπροστά της Ασφαλιστικό, ΦΠΑ και Σκοπιανό. Σ αυτό το «οριακό βουλευτικό παζλ», ιδιαίτερη σημασία έχει και η πλαγιοκόπηση της κυβέρνησης από τον ΛΑΟΣ, του οποίου ο πολιτικός λόγος έχει ισχυρό ακροατήριο σ' ένα μέρος της ΝΔ και των βουλευτών της (λαϊκιστική και εθνικιστική δεξιά). Ανά πάσα στιγμή, μπορεί να δημιουργηθεί μια «ατζέντα» έξω από τις κυβερνητικές επιλογές...

Εξ ου και οι μεσοπρόθεσμοι εκλογικοί σχεδιασμοί του Καραμανλή, σε συνδυασμό και με τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, δεν κρύβονται! Και για... «παιδαγωγικούς λόγους» προς τους βουλευτές του (εκλογές με λίστα), αλλά και γιατί υπάρχει μια πραγματικότητα πολιτικών συσχετισμών, που βιώνει από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση. Το ναρκοπέδιο των «152» υπάρχει, και το «σύνδρομο Σιμπιλίδη» δεν ξεχνιέται εύκολα...

Ανοιχτές διαδικασίες
Κατά τα λοιπά, με το ΠΑΣΟΚ, ζούμε μια πρωτόγνωρη για τα πολιτικά μας «ήθη» δημοκρατική διαδικασία ανάδειξης προέδρου κόμματος. Με τάσεις, ρεύματα (οργανωμένα), συγκεντρώσεις, περιοδείες, μανιφέστα κ.λπ. Ολη αυτή η διαδικασία είναι ένα μεγάλο κέρδος για το πολιτικό μας σύστημα. Αντιστοιχεί σ' ένα «ανοιχτό κόμμα» που δρα μέσα στους κόλπους μιας «ανοιχτής κοινωνίας» με όλα τα θετικά και τα αρνητικά της στοιχεία.

Μπορεί να «ξενίζει», αλλά αυτή είναι η «νέα εποχή» του Internet των Bloggers, των ανθρώπων που έχουν και εκφράζουν δημόσια τη γνώμη τους και τη συμμετοχή τους. Το δικό μας σχόλιο είναι άλλο: σ' αυτό το πλαίσιο που η διατύπωση δημόσιας γνώμης από όλους είναι ευπρόσδεκτη και αναζητούμε μια νέα ισορροπία μεταξύ «ατομικού» και «συλλογικού», οι θεωρίες της «υπονόμευσης» και της «χειραγώγησης» τουλάχιστον αυτοαναιρούνται. Το «πλαίσιο» έχει αλλάξει...

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ