ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ
29 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 20°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Το ΠΑΣΟΚ στο... «ντιβάνι»;

Από τον Παναγιώτη Δ. Παναγιώτου

  • ΕΘΝΟΣ
  • 9:50, 24/10/2007

Οι λόγοι για όλα τα δυσάρεστα που γίνονται στο ΠΑΣΟΚ είναι πολιτικοί ή ψυχικοί; Αν είναι πολιτικοί, υπάρχει ελπίδα! Αν είναι «ψυχικοί», δεν γίνεται τίποτα, αφού δεν υπάρχει «γιατρός» για «συλλογικά υποκείμενα»...

Από τον Παναγιώτη Δ. Παναγιώτου

Η ανοιχτή διαδικασία εκλογής προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα. Και πολύ σημαντική. Κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να καταγραφεί ως κατάκτηση του πολιτικού μας συστήματος και να επηρεάσει θετικά και τα άλλα πολιτικά κόμματα στον τρόπο εκλογής του αρχηγού τους και στην πολιτική λειτουργία τους.

Τα λέμε τώρα αυτά, στη χειρότερη στιγμή του πασοκικού «διαλόγου», όπου τα σημάδια «εκτροπής» σε μία χαμηλού επιπέδου συζήτηση είναι έκδηλα. Και τα λέμε επίσης, εν γνώσει μας, ότι στις πολιτικές συγκρούσεις σχεδόν ποτέ τα «όπλα» που χρησιμοποιούν οι αντιπαρατιθέμενοι δεν είναι «καθαρά» πολιτικά...

Επίσης, ενώ μας ενοχλεί πολύ η προφανής έλλειψη «ήθους» στις κατηγορίες που εκτοξεύονται εκατέρωθεν, εξίσου μας ενοχλεί η υποκριτική «ηθικολογία» που αναπτύσσεται, εις απάντηση των κατηγοριών αυτών... Πρόκειται για «συλλογικό ξεβράκωμα», σε κοινή θέα! Το να «ξεβρακώνεται» κανείς δεν είναι a priori κακό. Αρκεί να ξέρει, πότε, με ποιους το κάνει και γιατί. Και βέβαια να λαμβάνει υπόψη του και σε ποιους «προσφέρει» το θέαμα! Μακριά από μας η ηθικολογία. Προτιμούμε την ελευθεροστομία της ανοιχτής κοινωνίας με όλους τους κινδύνους που περιέχει. Ομως με λογισμό και ευθύνη.

Ετσι όσοι ομιλούν τώρα για το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να ξέρουν ότι ουδείς είναι «πολιτικά αναμάρτητος». Ολοι έχουν τοποθετηθεί «αντιφατικά», αλλά σε διαφορετικές συνθήκες και αυτό δεν είναι πάντα μεμπτό. Πολιτικά είναι απολύτως εξηγήσιμο. Μεμπτό είναι να μετατρέπουν, εκ του προχείρου, την ιστορία του ΠΑΣΟΚ σε «κουτί της Πανδώρας»!

Επίσης, όταν ομιλούν στο παρόν, πρέπει να μην αγνοούν, ούτε να υποτιμούν, το συλλογικό τους παρελθόν και οπωσδήποτε το κοινό μέλλον, που τουλάχιστον δημοσίως υποστηρίζουν ότι θέλουν και επιδιώκουν...

Οσο για τη «διάσπαση», τη «διάλυση» κ.λπ. είναι και «παιχνίδι τακτικής» είναι και «φόβος», αλλά και μέρος μιας πραγματικότητας. Στην πολιτική πάντα η ενότητα δεν είναι «αυτοσκοπός», όπως επίσης ουδείς είναι υποχρεωμένος να «ζήσει ή να πεθάνει» μαζί με τον άλλον, αν δεν θέλει...

Το ερώτημα είναι άλλο: οι λόγοι για όλα τα παραπάνω δυσάρεστα είναι πολιτικοί ή ψυχικοί; Αν είναι πολιτικοί υπάρχει ελπίδα! Αν είναι «ψυχικοί», η ιστορία δεν γιατρεύεται με τίποτα, γιατί δεν υπάρχει «γιατρός» για «συλλογικά υποκείμενα»...

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ