Οι καυτές τιμές του πετρελαίου σαρώνουν τις αγορές και οδηγούν την οικονομία δεκάδων κρατών σε ένα στενό μονοπάτι γεμάτο αναταράξεις και ενδεχόμενες πολιτικοοικονομικές κρίσεις.

Στο βάθος του τούνελ, όμως, αντί για «φως» διαφαίνονται νέα ρεκόρ τιμής, καθώς στις αγορές εδραιώνεται σταδιακά η πεποίθηση ότι σύντομα το ένα βαρέλι μπορεί να κοστίζει 150 δολάρια...

Κυβερνήσεις, βιομηχανίες και καταναλωτές σε Ανατολή και Δύση ζουν έναν κυκεώνα ακρίβειας και αναζητούν τα αίτια της κρίσης ανάμεσα σε κύματα κερδοσκοπίας, κτυπήματα κάτω από τη μέση στις διεθνείς αγορές, γεωστρατηγικές επιλογές, την αξιοποίηση των γνωστών αποθεμάτων και την αναζήτηση νέων πηγών ενέργειας.

Πρώτη στάση
«Είναι πολύ πιθανόν η τιμή να φτάσει τα 150 δολάρια το βαρέλι μέσα στο 2008. Υπάρχουν μάλιστα και πιθανές ημερομηνίες που θα συμβεί αυτό. Ενα ενδεχόμενο είναι στις αρχές Ιουλίου, περίοδος όπου σημειώνεται η κορύφωση της ζήτησης στις ΗΠΑ. Αλλιώς μπορεί να συμβεί μετά τον Οκτώβριο, όταν συγκεντρώνονται τα αποθέματα για το πετρέλαιο θέρμανσης», λέει ο κ. Γεράσιμος Π. Λουράντος, ένας Ελληνας επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στη διεθνή πετρελαϊκή αγορά έρευνας και παραγωγής. Η εταιρεία του «Ρetro-Εnergy, international», με έδρα το Λονδίνο, κινείται από τη Ν. Υόρκη και το Χονγκ Κονγκ μέχρι τη Ν. Αφρική και τη Βόρειο Θάλασσα.

«Στο ερώτημα εάν η άνοδος τιμής θα συνεχιστεί, η απάντηση είναι ναι. Υπάρχει ακόμα και το ενδεχόμενο να σκαρφαλώσει στα 200 δολάρια/βαρέλι, κάτι που εάν συμβεί τελικά θα διαμορφωθεί μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, δηλαδή σε μια περίοδο από 18 έως 36 μήνες», λέει. Σύμφωνα με τον κ. Λουράντο «η κερδοσκοπία, ευθύνεται μόνο για το 5-εως 10% της όλης αύξησης. Η αξία αυτή βέβαια ανέρχεται γύρω σε 500 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα. Για το 90% της αύξησης των τιμών, όμως, ευθύνεται κυρίως η ασυμμετρία που υπάρχει μεταξύ ικανότητας παραγωγής και ζήτησης.

Σήμερα καθημερινά καταναλώνονται 88-90 εκατομμύρια βαρέλια, εκ των οποίων τα 2/3 παράγονται από κρατικές εταιρείες, όπως τα μέλη του ΟΠΕΚ. Συχνά λοιπόν κρίνουν ως πλέον συμφέρον να πωλούν λιγότερη ποσότητα πετρελαίου προς 120 δολάρια παρά να αυξήσουν την παραγωγή και να υποχωρήσει το τίμημα», λέει ο κ. Λουράντος και προσθέτει μία ακόμη πτυχή της υποβόσκουσας κρίσης: «Υπάρχει και η τρίτη διάσταση, καθώς εκφράζεται από ορισμένους η άποψη ότι τα γνωστά αποθέματα πετρελαίου αρχίζουν να τελειώνουν, ότι έχουμε ήδη καταναλώσει πάνω από το ήμισυ των υπαρχόντων κοιτασμάτων (peak oil).

Τα στοιχεία
Παράλληλα όμως φαίνεται ότι τίθενται υπό αμφισβήτηση και τα ίδια τα στοιχεία που δίνουν στη δημοσιότητα ορισμένες κρατικές εταιρείες, καθώς δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν.

«Ενα τμήμα της αύξησης του πετρελαίου, γύρω στο 40%, οφείλεται στην υποτίμηση του δολαρίου», λέει ο κ. Γ. Λουράντος και σημειώνει ότι η διαχεόμενη κινδυνολογία εξυπηρετεί, καθώς ο κόσμος δέχεται ένα καπέλο μέσα στον ημερήσιο τζίρο των 10 δισ. δολαρίων που δαπανώνται για κατανάλωση πετρελαίου.

ΤΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
Επιστροφή στα 80 δολάρια

Ο κ. Γεράσιμος Λουράντος, ο οποίος δραστηριοποιείται στη διεθνή πετρελαϊκή αγορά έρευνας και παραγωγής, εκτιμά ότι αφού ολοκληρωθεί ο ανοδικός κύκλος, η τιμή θα μπορούσε να επιστρέψει στα 80 δολάρια, για να προσθέσει όμως ότι «συχνά οι προβλέψεις ξεπερνιούνται από τα γεγονότα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ για το 2008 οι προβλέψεις ανέφεραν ως μέση τιμή τα 76 έως τα 84 δολάρια τρέχουμε ήδη με μέσο όρο πάνω από τα 100 δολάρια.

Συνεπώς δεν μπορώ να υποθέσω ότι θα έπεφτε η τιμή κάτω από τα 80 δολάρια». Ο κ. Λουράντος, εκτιμά ότι «ακόμα και για τις πετρελαϊκές εταιρείες η αύξηση τιμών δεν αποτελεί ιδανική κατάσταση. Τα 60-80 δολάρια/βαρέλι, εξασφαλίζουν υπερκερδοφορία για τις εταιρείες, ενώ δεν αποτελούν πρόκληση για αλλαγή ενεργειακής πολιτικής. Αντίθετα ο φόβος των 200 δολαρίων μπορεί να οδηγήσει σε απομάκρυνση από την πετρελαϊκή βιομηχανία».

Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
gapostolidis@pegasus.gr

ΑΜΟΛΥΒΔΗ - ΝΤΙΖΕΛ ΚΙΝΗΣΗΣ
Στις 5 πιο ακριβές χώρες της ΕΕ η Ελλάδα
Με τις τιμές του «μαύρου χρυσού» να ξεπερνούν ακόμη και τα επίπεδα των 123 δολαρίων/βαρέλι, το κόστος για τα ελληνικά νοικοκυριά έχει γίνει... δυσβάσταχτο, καθώς τη διεθνή κερδοσκοπία... «σιγοντάρουν» και οι εγχώριοι επιτήδειοι της πετρελαϊκής αγοράς.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat (με τιμές 21/4/2008), η προ φόρων τιμή της αμόλυβδης στην Ελλάδα ήταν 5,35% υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ-27, του ντίζελ κίνησης κατά 7,24%, ενώ μίκρυνε η διαφορά στο πετρέλαιο θέρμανσης (+0,88%), καθώς η μειωμένη κατανάλωση κατά τον φετινό χειμώνα -κυρίως λόγω ακρίβειας- «φρέναρε» κάπως τους κερδοσκόπους.

Συνολικά στην Ευρώπη, η Ελλάδα είναι η 5η ακριβότερη χώρα στην τιμή της αμόλυβδης, η 10η στο πετρέλαιο θέρμανσης (όπου σημειώθηκε συγκράτηση των αυξήσεων) και η 3η ακριβότερη στο ντίζελ κίνησης.

Από τις αρχές του 2008 μέχρι σήμερα, η τιμή της αμόλυβδης έχει ενισχυθεί σε ποσοστό 10% περίπου, ωστόσο σαφώς μεγαλύτερη είναι η επιβάρυνση των Ελλήνων καταναλωτών στην περιφέρεια όπου το «καπέλο» φθάνει ακόμη και το 10% ή αλλιώς τα 10 λεπτά/λίτρο.

Μ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ