Φλαμένκο, λάβα... ας πούμε πως ήταν σαν να περίμενα στην «αίθουσα» αναμονής ενός ημερολογίου την «αποψινή» βραδιά εδώ και μήνες. Πάνω-κάτω γνωρίζω τι με περιμένει. Και δεν με νοιάζει αν η αίσθηση «έκπληξη» μοιάζει σαν πρησμένος μποξέρ, πεσμένος στο καναβάτσο, λίγο πριν χάσει έναν αγώνα από νοκ άουτ. Την τελευταία φορά που είδα τους Οχος Ντε Μπρούχο στην Αθήνα είπα παντού πως το λάιβ τους ήταν τέλειο. Θέλω να είναι τέλειο και απόψε. Οχι κάτι λιγότερο.
Στείλτε τη διαλεκτική στον αγύριστο. Τα τέλεια λάιβ πρέπει να φωνάζεις πως είναι τέλεια. Να μην ντρέπεσαι γι αυτά. Και να το κάνεις χωρίς να αισθάνεσαι πως ένα ή δύο πάθη που έχεις στη ζωή σου «τοξινώνουν» την αντικειμενικότητά σου. Πιστέψτε με, τώρα που βλέπω τη Μαρίνα, την τραγουδίστρια της μπάντας από τη Βαρκελώνη, και ακούω τη φωνή της να ερμηνεύει το κομμάτι «Sultanas De Μerkaillo», νιώθω πως η ενέργειά της τρυπά τις αισθήσεις μου. Πως η αυθεντικότητα που διαθέτει η μπάντα στη σκηνή είναι απερίγραπτη.
Λεπτομέρειες. Η συναυλία των Οχος Ντε Μπρούχο την περασμένη Πέμπτη στο Θέατρο Βράχων ήταν υπέροχη γιατί: To συγκρότημα έδωσε μια παράσταση τριών, παρά κάτι, ωρών. Γιατί όταν τέλειωσε το πρόγραμμά του, απάντησε στο πανηγύρι που είχαν στήσει οι θεατές μ ένα τζαμάρισμα. Δηλαδή μένοντας στη σκηνή και αυτοσχεδιάζοντας σ' έναν ρυθμό. Ο D.J. Panko, ο τύπος που είχε την έμπνευση για το γεγονός, είπε στους 4.000 θεατές πως το γεγονός είχε να κάνει με την παρότρυνση του κοινού να μην εγκαταλείψουν τη σκηνή, τυπικά.
Η εξεταστική της περασμένης Πέμπτης. Οι «Οχος» σχολιάζουν τις φλόγες. Στο δεύτερο κομμάτι της συναυλίας τους, στα Ισπανικά, μας είπαν για τη λύπη που αισθάνθηκαν για την καμένη Πάρνηθα.
Η Μαρίνα ως «τηλεγράφημα». Η τραγουδίστρια της μπάντας ανέβηκε στη σκηνή ντυμένη τσιγγάνα. Στοπ. Είχε δέσει τα ράστα μαλλιά της και γύρω τους είχε κρεμάσει ένα πολύχρωμο μαντίλι. Στοπ. Η φωνή της δεν είναι, ακριβώς, γυναικεία. Στοπ. Είναι βραχνή, είναι «χοντρή» (δηλαδή βαριά) και αισθησιακή, ταυτόχρονα.
Υστερόγραφο. Μάλλον έχω χάσει το μέτρο. Και αν, πραγματικά, συμβαίνει αυτό δεν έχω πρόθεση να μου το επαναφέρω. Λέω πως η συγκεκριμένη μουσική παράσταση ήταν η καλύτερη το καλοκαιριού. Κάνω λάθος;
Γιάννης Παναγόπουλος