ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΤΕΧΝΕΣ » ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ακολουθώντας την προσφυγιά

Εργα οκτώ καλλιτεχνών, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στη ΝΑ Ευρώπη, στη Θεσσαλονίκη «E» 28/11/2008
mail to Εκτυπώστε το Αρθρο Μεγαλύτερα Γράμματα Μικρότερα Γράμματα

Ανθρώπινες στιγμές της μετανάστευσης που σχετίζονται με την πολιτισμική ταυτότητα, το trafficking, τις μετακινήσεις πληθυσμών και την προσφυγιά, παρουσιάζει η έκθεση Close to Home, που εγκαινιάζεται στις 11 Δεκεμβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας στη Θεσσαλονίκη.

ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Φωτογραφία της Ντ. Πόπα (Μολβαδία) με τίτλο «Οχι Νatasha»
Φωτογραφία της Ντ. Πόπα (Μολβαδία) με τίτλο «Οχι Νatasha»

Η έκθεση περιλαμβάνει φωτογραφικά και οπτικοακουστικά έργα μιας ομάδας οκτώ καλλιτεχνών, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Στόχος της είναι να αποτελέσει την αρχή μιας έρευνας πάνω στην επίδραση που έχουν συγκεκριμένες μεταναστευτικές κοινότητες σε μια σύγχρονη κοινωνία που εξακολουθεί να παραμένει ανυποψίαστη για την ύπαρξή της.

Ακολουθώντας την προσφυγιά

Παράλληλα, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μεταναστευτικές αυτές κοινότητες προσαρμόζονται και εξελίσσονται στις κοινωνικές δομές και στις συνθήκες του νέου τους περιβάλλοντος.

Η πρώτη παρουσίαση της έκθεσης έγινε στο Λονδίνο, ενώ η περιοδεία της ξεκίνησε από το Μπέλφαστ τον Μάιο του 2008, ακολουθώντας μια πορεία οκτώ διαφορετικών σταθμών, στους οποίους, εκτός από τη Θεσσαλονίκη, περιλαμβάνονται η Σόφια, η Τιφλίδα, η Λευκωσία, το Ερεβάν, το Βουκουρέστι, η Κρακοβία.

Η έκθεση παρουσιάζει έργα των: Ντ. Κρίντον (Ιρλανδία), Γ. Γιαϊρι (Ισραήλ), Ντ. Πόπα (Μολδαβία), Γ. Γεωργίου (Κύπρος), Γ. Καραμουσταφά (Τουρκία), Ι. Πρίκετ (Ουαλία), Π. Καλαπιάν (Αρμενία) και Σ. Κάμεριτς (Βοσνία-Ερζεγοβίνη).

«Εχουμε συνηθίσει να αντικρίζουμε εικόνες σεξουαλικών σκλάβων στον χώρο εργασίας τους, σε οίκους ανοχής ή στους δρόμους. Η σειρά αυτή φωτογραφιών απεικονίζει μια διαφορετική ιστορία για θύματα εμπορίου πορνείας, που κατάφεραν να επιστρέψουν στα σπίτια τους και επιχειρεί να ανακαλύψει πώς αυτές οι γυναίκες διαχειρίζονται τα τραύματά τους σε έναν κόσμο που δεν γνωρίζει τι έχουν υποφέρει και πώς ζουν με τον φόβο ότι η μητέρα ή ο σύζυγός τους μπορεί να μάθουν τι έχει συμβεί», δήλωσε η φωτογράφος Ντ. Πόπα από τη Μολδαβία.