Να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική η πρόσφατη Υπουργική Απόφαση που περιορίζει (με περιφράξεις και επιβολή ωραρίου) την ελεύθερη πρόσβαση στον λόφο του Φιλοπάππου και της Πνύκας ζητούν με προσφυγή τους στο Συμβούλιο της Επικρατείας κάτοικοι της περιοχής.
Υποστηρίζουν ότι πρόκειται για έναν αδικαιολόγητο και δυσανάλογα επαχθή περιορισμό στο δικαίωμα των πολιτών να απολαμβάνουν ελεύθερα τους κοινόχρηστους και αρχαιολογικούς χώρους, επισημαίνοντας ότι ο λόφος Φιλοπάππου εκτός από αρχαιολογικός ήταν ανέκαθεν ένας από τους σπάνιους χώρους αναψυχής και περιπάτου όχι μόνο για τους κατοίκους της περιοχής, αλλά για όλους τους κατοίκους και επισκέπτες της Αθήνας.
Τονίζοντας ότι με τις ενέργειες αυτές ανατρέπονται ουσιαστικά ο σχεδιασμός και η διαμόρφωση που είχε γίνει από τον αρχιτέκτονα Δ. Πικιώνη τη δεκαετία του 50 στη λογική της ελεύθερης πρόσβασης στον χώρο και ένταξής του στη ζωή της πόλης και των κατοίκων της, η προσφυγή υπογραμμίζει ότι το υπουργείο Πολιτισμού αγνόησε όλα αυτά. Αντίθετα, δε, θεώρησε το υπουργείο ότι μοναδικός τρόπος προστασίας των πολιτιστικών αγαθών είναι η «μουσειοποίηση» του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο αυτά βρίσκονται και ο αποκλεισμός των πολιτών ως εν δυνάμει απειλής για αυτά.
Κάνοντας λόγο για επιλεκτική «μουσειοποίηση» οι κάτοικοι επισημαίνουν ότι έχει εξαιρεθεί του αρχαιολογικού χώρου το εστιατόριο «Διόνυσος», που έχει χτιστεί χωρίς οικοδομική άδεια και έχει διάφορες αυθαίρετες κατασκευές (σημειώνοντας ότι ο όλος χώρος περίπου 13 στρεμμάτων στο λόφο έχει περιέλθει στην κυριότητα του Δήμου Αθηναίων ύστερα από αποζημίωση που δόθηκε το 1958 στους θιγόμενους ιδιοκτήτες), ενώ προσθέτουν ότι η αυστηρότητα εξαντλείται στους επισκέπτες και περιπατητές της περιοχής, αλλά όχι και στους θαμώνες του αναψυκτηρίου Πικιώνη, που θα μπορεί να λειτουργεί τις νυχτερινές ώρες ύστερα από σχετική άδεια και με άγνωστο προς το παρόν τρόπο, αφού προβλέπονται περίφραξη και ελεγχόμενη είσοδος σε ολόκληρο τον αρχαιολογικό χώρο.
Στην προσφυγή υποστηρίζεται ότι η Υπουργική Απόφαση θίγει το δικαίωμα να απολαμβάνει ο καθένας ελεύθερα τα κοινά αγαθά, όπως είναι οι κοινόχρηστοι και αρχαιολογικοί χώροι, χωρίς να εξεταστούν εναλλακτικές λύσεις και παρά τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του 2001 (για την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου Φιλοπάππου), που προτείνει περιορισμό της περίφραξης γύρω από τα αρχαία και ιστορικά μνημεία, ώστε ο υπόλοιπος χώρος να συνεχίσει να λειτουργεί ελεύθερα ως κοινόχρηστος.
ΑΛ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ