Από τους Κένταυρους, που καταγράφονται ως οι πρώτοι δαμαστές αλόγων, τον Κάστορα, έναν από τους Διόσκουρους ο οποίος θεωρούνταν δεινός δαμαστής, τον Ηρακλή, που κατάφερε να εξημερώσει τα άλογα του Διομήδη, αλλά και τον Μεγαλέξανδρο, για τον οποίο η ατίθαση συμπεριφορά του Βουκεφάλα δεν στάθηκε εμπόδιο, αντλεί... δύναμη ο κ. Δημήτρης Στανίσης. Δαμάζει με περισσή αγάπη αλλά και φροντίδα τα άγρια θεσσαλικά άτια...
Με μία ήρεμη, μειλίχια, σχεδόν ψιθυριστή φωνή, αναφέρεται στα άλογα σαν να επρόκειτο για τις κόρες του ή τα εγγόνια του, για δικούς του ανθρώπους.
«Μιλάω στα άλογα, δεν τους φέρομαι σκαιά και βάναυσα. Οταν θέλω να δαμάσω ένα άλογο, στόχος μου δεν είναι η άμεση εξημέρωσή του αλλά το να με εμπιστευτεί και στη συνέχεια σιγά σιγά να μου επιτρέψει να το ιππεύσω», λέει στο «Εθνος» ο κ. Δημήτρης Στανίσης από τον Αθλητικό Ιππικό Ομιλο Λαρισαίων.
Τελευταίο του επίτευγμα, στο πλαίσιο της τετραήμερης γιορτής του Πηνειού ποταμού, η... εκπαίδευση δύο άγριων θεσσαλικών αλόγων, εκ των οποίων το ένα αφού το δάμασε στη συνέχεια το ίππευσε.
«Τα συγκεκριμένα άλογα, 3 και 10 ετών, είχαν διωχθεί από τον αρχηγό της αγέλης τους και ζούσαν ελεύθερα στον Ολυμπο. Πολλοί είναι οι επιτήδειοι που τα πιάνουν και τα πηγαίνουν στην Ιταλία ή αλλού για να τα εκμεταλλευτούν. Εμείς τα πήραμε, για να προστατέψουμε τη ράτσα, και αρχίσαμε να τα εκπαιδεύουμε, με αποτέλεσμα το ένα εξ αυτών -το μεγαλύτερο- να καταφέρουμε να το ιππεύσουμε, ενώ το μικρότερο το πλησιάσαμε και του μάθαμε να κάνει κινήσεις και να πηδάει εμπόδια.
«Να μας δεχτεί»
Δεν μας ενδιαφέρει η καταπόνηση του αλόγου για επαγγελματικούς λόγους, γι αυτό και περιμένουμε μόνο του να... ξεθαρρέψει και να μας δεχτεί. Αυτό το επιτυγχάνουμε με αγάπη, σεβασμό και υπομονή.
Το ιδανικότερο είναι όταν αυτά τα άλογα τα ιππεύουν μικρά παιδιά. Αλλωστε αυτός είναι και ο δικός μου στόχος: η προσέγγιση παιδιού και αλόγου. Αυτά είναι το μέλλον.
Στο άλογο που δαμάστηκε ανέβηκαν 6 παιδιά, το μικρότερο ήταν 6 ετών και αυτό πιστέψτε με ήταν η μεγαλύτερη ικανοποίηση».
Ο ίδιος, δεινός ιππέας, κατάγεται από οικογένεια που λατρεύει τα άλογα και έχει παράδοση στον χώρο.
Πίσω από το γήπεδο του Ταμπακιακού διατηρεί τον στάβλο του όπου έχει δώσει ολόκληρη τη ζωή του για τα περήφανα αυτά ζώα. Η γιαγιά του του κληροδότησε 75 άλογα κι αυτός κατάφερε να τα διπλασιάσει και σήμερα έχει 150, εκ των οποίων περισσότερα από τα μισά που βρίσκονται υπό την επίβλεψή του είναι θεσσαλικού τύπου.
Τα χαρίζει
«Στο εξωτερικό τα άλογα τα ευνουχίζουν» λέει ο κ. Στανίσης «αλλά εγώ δεν θέλω κάτι τέτοιο. Μου αρέσει να βγάζουν τον χαρακτήρα τους και αυτό είναι που τα κάνει ξεχωριστά. Τα άλογα δεν τα πουλάω εδώ. Αν δω πως κάποιος τα αγαπάει και πως νοιάζεται πραγματικά, τότε θα του το χαρίσω με όλη μου την καρδιά. Αν έχει και χώρο, ακόμα καλύτερα. Πλέον τα δίνω στο εξωτερικό, που γνωρίζω πως οι συνθήκες είναι ποιοτικές για τα ζώα. Υπάρχει άλλη κουλτούρα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και για το πρώτο από όλα τα διπλώματα που μπορεί να πάρει ένας Ευρωπαίος εκπαιδευτής ή ιππέας επιβάλλεται να διαβάσει Ξενοφώντα και να έχει και μία πενταετία προϋπηρεσία».
Τα θεσσαλικά άλογα έχουν ένα προνόμιο, ένα χάρισμα. Διαθέτουν από μόνα τους την ικανότητα να περπατάνε με μια χάρη που τα άλλα άλογα χρειάζονται χρόνια εκπαίδευσης για να το μάθουν. Αυτός ο ξεχωριστός τρόπος βαδίσματος, που ως κύριο χαρακτηριστικό του έχει τους πλαγιοτροχασμούς, ονομάζεται αραβάνι.
«Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν είναι τύπος, όπως πολλοί θεωρούν, είναι έμφυτο. Στο εξωτερικό λέγεται τολτ.
Ολα αυτά τα άλογα είναι ακόμη πιο περήφανα από τα άλλα για τον λόγο του αραβανίου. Καλό θα ήταν να διοργανωθούν στην πόλη μας αγώνες αραβανίου και να δείξουμε τι διαθέτουμε στην περιοχή. Ολα τα άλογα θεσσαλικού τύπου γεννιούνται μαύρα. Στη συνέχεια γίνονται λευκά, αν είναι να γίνουν. Είναι ένα ακόμη ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου τύπου».
ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΖΩΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Απόγονοι του Βουκεφάλα τα θεσσαλικά άτια
Πολλοί είναι αυτοί στη Γερμανία που τους εξιτάρει το γεγονός πως τα άλογα του θεσσαλικού τύπου είναι γνήσιοι απόγονοι του Βουκεφάλα, αφού αρκετοί Ευρωπαίοι είναι λάτρεις της Ιστορίας.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Φιλόνικος ο Θεσσαλός, ένας έμπορος αλόγων, πρότεινε στον Φίλιππο της Μακεδονίας να αγοράσει τον Βουκεφάλα για δεκατρία τάλαντα. Η ετυμηγορία των παρευρισκόμενων Μακεδόνων ήταν ότι πρόκειται για ένα άγριο και ατίθασο άλογο, το οποίο κανείς δεν θα μπορούσε να δαμάσει.
Ο Φίλιππος έτοιμος να απορρίψει την προσφορά αναδιπλώθηκε μετά την παρέμβαση του γιου του Αλέξανδρου. Ο νεαρός τότε Αλέξανδρος, παρατηρώντας τη συμπεριφορά του αλόγου, διαπίστωσε ότι φοβόταν τη σκιά του. Ετσι, πλησιάζοντάς το, άρπαξε τα χαλινάρια του και το έστρεψε προς τον ήλιο. Το άλογο δεν έβλεπε τη σκιά του, ηρέμησε και έτσι ο Αλέξανδρος κατάφερε να το ιππεύσει. Οι παρευρισκόμενοι ζητωκραύγασαν τον νεαρό Αλέξανδρο και ο πατέρας του, Φίλιππος, από τη μεγάλη χαρά του, όπως έχει καταγραφεί, τον ασπάστηκε και του είπε: «Γιε μου, ψάξε για βασίλειο αντάξιό σου. Η Μακεδονία είναι μικρό βασίλειο για να σε χωρέσει...».
ΣΤΕΛΛΑ ΚΕΜΑΝΕΤΖΗ
kemanetzi@pegasus.gr