Ανελέητη πολιτική σύγκρουση ζωής και θανάτου δίνει στις σημερινές προεδρικές εκλογές του Ιράν ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Η εκλογική αναμέτρηση είναι αμφίρροπη και η έκβασή της αβέβαιη. Για πρώτη φορά στην τριαντάχρονη ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν κυριαρχεί στις εκλογές το ταξικό στοιχείο. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο Αχμαντινετζάντ, ο οποίος εκπροσωπεί πολιτικά τα φτωχά στρώματα των πόλεων, την αγροτιά και τα κατώτερα μεσαία στρώματα. Από την άλλη, με πολιτικό εκπρόσωπο τον Μιρ-Χουσεϊν Μουσαβί, έχουν συσπειρωθεί η αστική τάξη του Ιράν και τα ανώτερα μεσαία στρώματα. Επικεφαλής σε πολιτικό επίπεδο έχουν τους πρώην προέδρους του Ιράν Ακμπάρ Χασεμί Ραφσανζανί και Μοχαμάντ Χαταμί, οι οποίοι κυβέρνησαν τη χώρα τα δεκαέξι χρόνια πριν από τον Αχμαντινετζάντ, που κέρδισε απροσδόκητα τις εκλογές το 2005.
Ο Ραφσανζανί, ο οποίος είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στο Ιράν, είναι ο κύριος χρηματοδότης και οργανωτής της προεκλογικής εκστρατείας του Μουσαβί. Ο 39χρονος γιος του, Μεχντί Ραφσανζανί, έχει οργανώσει στο πανεπιστήμιο Αζάντ που ίδρυσε ο πατέρας του έναν εντυπωσιακό εκλογικό μηχανισμό, πληρώνοντας αδρά όσους συμμετέχουν σε αυτόν. Ο απεσταλμένος των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» στην Τεχεράνη Ρόμπερ Γουέρθ γράφει στο χθεσινό φύλλο ότι μόνο οι τηλεφωνήτριες πληρώνονται 25 δολάρια την ώρα (200 δολάρια το 8ωρο!), ποσό αστρονομικό για τα ιρανικά δεδομένα. «Ο μηχανισμός μας είναι παράλληλος με του υπουργείου Εσωτερικών, μόνο που ο δικός μας είναι μυστικός» δηλώνει χαμογελώντας στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ο Μεχντί Ραφσανζανί.
Αυτή η εντελώς ξένη προς τα ιρανικά δεδομένα οργάνωση του εκλογικού μηχανισμού του Μουσαβί έκανε κάποιους στο Ιράν να μιλούν για το ενδεχόμενο προετοιμασίας «βελούδινης επανάστασης», αν το αποτέλεσμα δεν είναι αρεστό στους υποστηρικτές του.
Η ηγεσία των φρουρών της επανάστασης δήλωσε ότι είναι έτοιμη να συντρίψει οποιαδήποτε τέτοια κίνηση.
Το ασυνήθιστο είναι ότι ο Αχμαντινετζάντ αντιμετωπίζει τόσο λυσσαλέα αντίδραση στην προσπάθειά του να επανεκλεγεί, γιατί... τήρησε τις προεκλογικές υποσχέσεις του! Μοίρασε αδίστακτα μεγάλο μέρος των τεράστιων εσόδων από το πετρέλαιο στις λαϊκές μάζες, με αποτέλεσμα να υπερδιπλασιαστούν οι συντάξεις, να τριπλασιαστεί το εισόδημα των αγροτών, να αυξηθούν κατακόρυφα οι μισθοί των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ο Αχμαντινετζάντ μοίρασε, όπως είχε υποσχεθεί, μετοχές των δημόσιων εταιρειών στους φτωχούς, χορήγησε μέσω των κρατικών τραπεζών δάνεια στα νέα ζευγάρια και σε όσους άνοιγαν δική τους επιχείρηση. Μοίραζε συστηματικά μέχρι και τρόφιμα στους φτωχούς.
Βοηθούντων φυσικά των αυξημένων εσόδων από τις υπέρογκες τιμές του πετρελαίου, αυτή η φιλολαϊκή πολιτική του Αχμαντινετζάντ δεν εμπόδισε το Ιράν να έχει ετήσια ανάπτυξη 12% και 10% και 8% - ακόμη και πέρυσι, μέσα στην παγκόσμια κρίση, η αύξηση του ιρανικού ΑΕΠ ήταν 4,5%.
Αυτό δεν άρεσε καθόλου στους αντιπάλους του, που τον κατηγορούν για «λαϊκίστικη» οικονομική πολιτική. Κανένας πάντως δεν τον κατηγορεί για αθέτηση των υποσχέσεών του και δεν αμφισβητεί τη θεαματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των κατώτερων στρωμάτων του ιρανικού πληθυσμού. Απλώς ισχυρίζονται ότι αυτή η φιλολαϊκή πολιτική «καταστρέφει την οικονομία».
Ο Αχμαντινετζάντ δεν υπήρξε επιλογή του ιρανικού κατεστημένου. Η απροσδόκητη νίκη του το 2005 υπήρξε έμμεσο αποτέλεσμα της... αμερικανικής κατοχής του Ιράκ και της ηρωικής ιρακινής αντίστασης! Τα δραματικά αυτά γεγονότα, σε συνδυασμό με τις απειλές για επίθεση των ΗΠΑ και κατά του Ιράν, ριζοσπαστικοποίησαν τον ιρανικό λαό, που αναζήτησε έναν ηγέτη που θα ήταν βέβαιο ότι θα αντιστεκόταν στους Αμερικανούς. Ετσι βγήκε ο Αχμαντινετζάντ, ο οποίος όντως ανταποκρίθηκε 100% και στον ρόλο αυτόν.
Αν χάσει σήμερα, αυτό θα σηματοδοτήσει και σοβαρές αλλαγές στις σχέσεις της Τεχεράνης με την Ουάσιγκτον, πιθανότατα εγκατάλειψη της περήφανης στάσης του Ιράν. Οι κάλπες απόψε θα μιλήσουν.
ΘΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Η ψήφος των νέων είναι καθοριστική
Κάτω των 30 ετών είναι το... 60% (!) του ιρανικού πληθυσμού. Η ψήφος των νέων θα παίξει έτσι σοβαρότατο ρόλο. Η νεολαία των ανώτερων στρωμάτων πνίγεται από τους κοινωνικούς περιορισμούς του ισλαμικού καθεστώτος. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τους νέους των λαϊκών στρωμάτων. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης προβάλλουν την ιρανική αντιπολίτευση ως το κόμμα της νεολαίας. Στη Βουλή όμως ακριβώς οι αστικές δυνάμεις μπλοκάρισαν την πρόταση που έκανε ο Αχμαντινετζάντ για να μειωθεί το όριο ηλικίας των ψηφοφόρων! Για να δούμε, λοιπόν, ποιον τελικά θα ψηφίσουν οι νεαροί Ιρανοί ψηφοφόροι σήμερα...