Τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα είδαν και αυτά την εκλογική τους δύναμη να αυξάνεται

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Χωρίς τα φώτα της τηλεοπτικής δημοσιότητας, ο κόσμος των κομμάτων κάτω του 3% ζει στο πολιτικό ημίφως. Οι οπαδοί τους ρίχνουν μια ματιά στα κανάλια της τηλεόρασης και κάθε τόσο τρέχουν στον υπολογιστή τους. Μόνο στον δικτυακό τόπο του υπουργείου Εσωτερικών μπορούν να παρακολουθήσουν την πορεία συλλογής ψήφων των κομμάτων τους. Αργή, βασανιστική, κυριολεκτικά ψήφο ψήφο. Στον μικρόκοσμο αυτό υπάρχουν «υπερδυνάμεις» που σπάνια αγγίζουν το... 1%, υπάρχουν αγωνιώδεις μάχες για να ξεπεράσουν κάποιο άλλο μικροσκοπικό κόμμα, υπάρχουν εκρήξεις ενθουσιασμού που αρκούν πέντε - δέκα χιλιάδες ψήφοι για να τις προκαλέσουν - κάποτε και λίγες εκατοντάδες ψήφοι! Από καιρό σε καιρό κάποιο θραύσμα μεγάλου κόμματος εισβάλλει στον κόσμο αυτόν ως διάττων αστήρ.

Σήμερα ο Στ. Παπαθεμελής, παλιότερα ο Δ. Τσοβόλας ή ο Αντ. Σαμαράς. Αυτοί όμως δεν αντέχουν να παραμείνουν στον κόσμο αυτό και αμέσως αποβάλλονται, τρέπονται πανικόβλητοι σε φυγή. Σούπερ σταρ αυτής της κατηγορίας ο Κωστής Στεφανόπουλος, ο οποίος εκτινάχθηκε από εδώ κατευθείαν στην... Προεδρία της Δημοκρατίας!

Εμάς όμως μας ενδιαφέρουν οι μόνιμοι κάτοικοι αυτής της ζώνης του πολιτικού λυκόφωτος, αυτοί που δεν έχουν ούτε όραμα ούτε ελπίδα να ξεφύγουν. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα αναπαράγεται εδώ κάτω με άλλους όρους, ριζοσπαστικούς.

Εν αρχή ην η Αριστερά. Ούτε ένα ούτε δύο αλλά πέντε (!) ψηφοδέλτια διεκδίκησαν την ψήφο όσων συμπαθούν τη ριζοσπαστική Αριστερά.

Θριαμβευτής αυτή τη φορά ήταν τα απομεινάρια του μαοϊκού ρεύματος, καθώς το ΚΚΕ (μ-λ) αύξησε θεαματικά τις ψήφους του και το ποσοστό του: πήρε 17.500 ψήφους και 0,24% από 11.000 και 0,15% που είχε. Ξεπέρασε έτσι κατά πολύ το ανταγωνιστικό Μ-Λ ΚΚΕ το οποίο πήρε 8.000 ψήφους και 0,11%. Και το δεύτερο πάντως πανηγύρισε σχεδόν διπλασιασμό των ψήφων του.

Εχασε έτσι την πρωτιά που μέχρι τώρα κατείχε το ΜΕΡΑ (Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς), καθώς η ισχνή αύξηση των ψήφων του σε 11.850 από 11.300 που είχε ήταν σαφώς υποδεέστερη του ΚΚΕ (μ-λ). Μόνη του παρηγοριά ότι ξεπέρασε τον άμεσο ανταγωνιστή του, το ΕΝΑΝΤΙΑ, που είχε συγκροτηθεί με υψηλές προσδοκίες, αλλά έμεινε με 10.600 ψήφους και το 0,15%.

Το αποτέλεσμα κρίνεται απροσδόκητα μέτριο γι αυτά τα δύο ψηφοδέλτια, καθώς στους κόλπους τους συμπεριλάμβαναν όλες τις δυνάμεις της μαχητικής αριστερής συσπείρωσης των φοιτητών ΕΑΑΚ, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις κινητοποιήσεις της άνοιξης.

Τον κύκλο των μικρών αριστερών σχημάτων συμπληρώνει η ΟΑΚΚΕ, μια οργάνωση με συχνά εξωφρενικής πρωτοτυπίας πολιτικές αναλύσεις, η οποία «τσίμπησε» 2.485 ψήφους από 2.105 που είχε.

Στην αντίπερα όχθη της ακραίας νεοφιλελεύθερης Δεξιάς είχαμε ένα Βατερλό, που πέρασε απαρατήρητο από τα ΜΜΕ. Η νεοσυσταθείσα από νέους ανθρώπους Φιλελεύθερη Συμμαχία, η οποία είχε ως σύμβολο τον γκουρού του νεοφιλελεύθερου οικονομικού εξτρεμισμού Μίλτον Φρίντμαν, είχε βάλει έναν πολύ μετριοπαθή εκλογικό στόχο: να ξεπεράσει τους «Ταύρους» του παλιού υπουργού της ΝΔ και εν συνεχεία βουλευτή Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Στέφανου Μάνου, που ποτέ δεν πέρασαν το 0,2%. Δυστυχώς οι εκλογείς τής αρνήθηκαν αυτή τη χαρά, καθώς η Φιλελεύθερη Συμμαχία πήρε μόλις 7.496 ψήφους και ποσοστό 0,1%!

Την κατάσταση δεν μπόρεσε να σώσει ούτε το Κόμμα Φιλελευθέρων με σύμβολο τον Ελευθέριο Βενιζέλο, παρά την άνοδό του σε 3.093 ψήφους από 2.626 που είχε, καθώς το ποσοστό του έμεινε στο 0,04%.

Η σοσιαλιστική ριζοσπαστική συνιστώσα, το ΑΣΚΕ του Καργόπουλου, συρρικνώθηκε ακόμη περισσότερο αυτή τη φορά. Επεσε στις 2.100 ψήφους από τις 3.180 που είχε κι έτσι το ποσοστό του απέμεινε 0,03%.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι που κατέβηκαν αυτή τη φορά νόμιζαν ότι θα σπάσουν το φράγμα του 3% και θα μπουν στο κεντρικό πολιτικό παιχνίδι. Είχαν κάνει λανθασμένους υπολογισμούς. Εμειναν στις 75.500 ψήφους και στο 1,05% παίρνοντας έτσι περισσότερες από τις συνολικά 50.000 ψήφους της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, αλλά καθόλου βέβαιο δεν είναι πως θα ξανακατεβούν στις εκλογές με το ίδιο σχήμα, καθώς είχαν πολύ υψηλότερους πολιτικούς και εκλογικούς στόχους.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ
Η... υπερδύναμη του χώρου αυτού

Τίποτα δεν πικραίνει και δεν εκνευρίζει περισσότερο τους ψηφοφόρους της Ριζοσπαστικής Αριστεράς από τη σύγκριση των εκλογικών αποτελεσμάτων των ψηφοδελτίων της με εκείνο της Ενωσης Κεντρώων του απολαυστικού τηλεαστέρα της πολιτικής, Βασίλη Λεβέντη. Είκοσι χρόνια αγώνων και η απόσπαση της πρώτης θέσης από τη μόνιμη κάτοχο, την Ενωση Κεντρώων, παραμένει... «άπαρτο κάστρο»! Με 20.798 ψήφους και 0,29%, αποσπώντας μάλιστα χίλιες και πλέον ψήφους περισσότερες από το 2004, ο Β. Λεβέντης παραμένει η... υπερδύναμη αυτού του μικρόκοσμου.

Οι «λοιποί» της βραδιάς των εκλογών
Δεν έχουν ελπίδα να γίνει καν γνωστό το όνομά τους, έστω και μόνο τη νύχτα των εκλογών! Αυτή είναι η σκληρή μοίρα του μικρόκοσμου των κομμάτων που εξαρχής δεν έχουν ελπίδες να υπερβούν το όριο του 3% και να μπουν στη Βουλή, με αποτέλεσμα να κατατάσσονται στα «Λοιπά». Κι όμως το παλεύουν.

Κατεβάζουν συνδυασμούς σε όλη τη χώρα, δίνουν μάχη για τις ιδέες τους, συγκεντρώνουν λίγες χιλιάδες ψήφους το καθένα και δεκάδες χιλιάδες όλα μαζί. Ο κόσμος του εξωκοινοβουλίου είναι γεμάτος από ανθρώπους ανιδιοτελείς, γεμάτους πολιτικό πάθος, συχνά με μια ολόκληρη πορεία αγώνων πίσω τους.

Ανήσυχα μυαλά, κάποιοι από αυτούς υπήρξαν κάποτε στελέχη μεγάλων κομμάτων που διαφώνησαν με τις επιλογές της ηγεσίας, περιθωριοποιήθηκαν, διαγράφτηκαν, αποχώρησαν, αλλά δεν εννοούν να το βάλουν κάτω και συνεχίζουν να υψώνουν τα λάβαρα των ιδεών τους. Το εξωκοινοβούλιο έχει κι αυτό τους δικούς του ήρωες και το δικό του «σταρ σύστεμ»!