ΕΘΝΟΣ  |  ΗΜΕΡΗΣΙΑ  |  E-GO  |  SENTRAGOAL  |  WOMENONLY  |  ELLE | ΣΙΝΕΜΑ  |  CAR&DRIVER  |  SPORTY  |  HOMME  |  COOKBOOK
Κυριακή, 26/10/2014
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ:

ΕΘΝΟΣ
«E» 24/12/2009
Μεγαλύτερα ΓράμματαΜικρότερα Γράμματα Μέγεθος γραμμάτων
mail to Email Εκτυπώστε το Αρθρο Εκτύπωση

ΜΑΡΩ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ: Παραμύθι εύκολης ζωής

Πιστεύω πως οι πόνοι της ψυχής είναι η ψυχή. Γιατί η ψυχή που γιατρεύεται από τους πόνους της, πεθαίνει.

ΜΑΡΩ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ: Παραμύθι εύκολης ζωής

Πιστεύω πως οι πόνοι της ψυχής είναι η ψυχή. Γιατί η ψυχή που γιατρεύεται από τους πόνους της, πεθαίνει.

Αντόνιο Πόρτσια

Η πολυτελής σκηνή βρισκόταν στην άκρη της όασης, σε σημείο που μπορούσες να έχεις θέα προς το χρυσαφένιο άπειρο της ερήμου. Υπάρχουν πλάσματα ερωτευμένα με την έρημο, όπως άλλα με τα κύματα ή τον έναστρο ουρανό. Οι άνεμοι που συχνά φυσούσαν από τις αναρίθμητες κατευθύνσεις των οριζόντων, τύλιγαν πέπλα στο τοπίο κι αυτό ανύψωνε τον παρατηρητή πιο πέρα από την συνηθισμένη του συνείδηση. Oμως, οι γονείς του μωρού, αν και άνθρωποι εκπαιδευμένοι στα ιερά κείμενα της φυλής, υπέκυψαν από αγάπη άρρωστη στον πειρασμό της αγωνίας. Hταν ήδη μεγάλοι όταν γεννήθηκε ύστερα από γιατροσόφια, προσευχές, μαντζούνια, και λαχταρούσαν για το αγοράκι τους όλη την υγεία και την ευδαιμονία της γης.

Συνήθως εκείνοι που θεοποιούν την υγεία λησμονούν την ψυχική υγεία, όπως εκείνοι που θεοποιούν την ευμάρεια λησμονούν το μαρτύριο της απληστίας που τιμωρεί.

Βρισκόμαστε στις εποχές που τα νεογέννητα τα επισκέπτονταν στην κούνια οι μοίρες. Eτσι και το μωρό της ερήμου. Του ευχήθηκαν ομορφιά, πλούτη, ταλέντα και όλα όσα μια νεράιδα των σπάνιων πηγών και των οάσεων μπορεί να σκεφτεί για ένα μικράκι. Ομως, ανάμεσά τους γλίστρησε και μια άλλη μοίρα, με καλυμμένο το πρόσωπο και δάχτυλα κοντυλένια, λευκά σαν το φίλντισι. Τα άπλωσε πάνω από την κούνια και πρόφερε μιαν ευχή που καθησύχασε βαθιά την ανήσυχη μαμά του: Να μη σε βρουν δυσκολίες ποτέ! ευχήθηκε. Ποτέ βάσανα, καμιά οδύνη, ποτέ δοκιμασίες, ο βίος σου να είναι εύκολος σαν των ακριβών λουλουδιών...

Τα χρόνια πέρασαν, το παιδί μεγάλωνε, έφτασε να γίνει σχεδόν δεκαέξι. Και όντως, τίποτα δύσκολο, τίποτα σκληρό, δεν του συνέβαινε. Λες και μια διάφανη ομπρέλα να το σκέπαζε και σταματούσε λίγο πιο πέρα από το πέρασμά του τον άνεμο και τα χαστούκια του, τη σπάνια βροχή να μην τον βρέξει, τις αρρώστιες, τους δύστροπους τύπους, την ταπείνωση της φτώχειας, ακόμα και τα βάσανα των πρώιμων ερώτων. Ζούσε δηλαδή ό,τι μια τρυφερή μητέρα ονειρεύεται ως ζωή για τη ζωή του μονάκριβού της.

Για ακατανόητους όμως λόγους το παιδί αντί να είναι χαρούμενο, γινόταν όλο και πιο μελαγχολικό. Το χρώμα του δεν ψήθηκε από τον χάλκινο ήλιο, χλόμιαινε όλος σαν καμέλια. Με τον καιρό δεν του άρεσε τίποτα γιατί δεν τον ικανοποιούσε τίποτα. Μη μπορώντας να απογοητευτεί δεν μπορούσε να γοητευτεί. Οι κινήσεις τους έπεσαν νωθρές, και, μην έχοντας δοκιμασίες και πόνο, άρχισε να το κυριεύει ο φόβος για το παραμικρό. Παράλογα φοβόταν και τα πιο ακίνδυνα. Τους θορύβους της νύχτας, το τσάκισμα του χαρτιού, τους λεκέδες των φρούτων, το είδωλό του στους καθρέφτες. Επληττε και φοβόταν στο τέλος τόσο ώστε έφτασε η μέρα που δεν είχε αντοχή ούτε να κοιμηθεί ούτε να ξυπνήσει.

Μαράθηκε! Αυτή είναι η λέξη που ταίριαζε στη θανάσιμη ασθένειά του. Μαράθηκε σαν καμέλια και έγειρε στην πιο απόμερη γωνιά της σκηνής αφήνοντας την τελευταία πνοή του όπως πέφτει η ύστατη σταγόνα νερού από ασημένιο ποτήρι.

Οι νέοι της όασης και της ερήμου τραγούδησαν πάνω από το πτώμα του ένα μακρόσυρτο σκοπό ως την αυγή και εκεί που το έθαψαν, ακούμπησαν μια πέτρα με χαραγμένα γράμματα: Εδώ ξεκουράζεται πια της ευκολίας ο βασανισμένος μάρτυρας.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Απόκτηση παλαιότερων τευχών, φύλλων & προσφορών chrisoulam@pegasus.gr Πληροφορίες για διαφήμιση στην έντυπη έκδοση mdiamantaki@pegasus.gr
Αποστολή βιογραφικών emavroudi@pegasus.gr Πληροφορίες για διαφήμιση στην ηλεκτρονική έκδοση advertising@pegasusinteractive.gr

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ

CAR AND DRIVER

WOMENONLY

  • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

    ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ