ΕΘΝΟΣ  |  ΗΜΕΡΗΣΙΑ  |  E-GO  |  SENTRAGOAL  |  WOMENONLY  |  ELLE | ΣΙΝΕΜΑ  |  CAR&DRIVER  |  SPORTY  |  HOMME  |  COOKBOOK
Παρασκευή, 24/10/2014
ΔΙΕΘΝΗ

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΔΙΕΘΝΗ

ΕΘΝΟΣ
«E» 17/9/2011
Μεγαλύτερα ΓράμματαΜικρότερα Γράμματα Μέγεθος γραμμάτων
mail to Email Εκτυπώστε το Αρθρο Εκτύπωση
ΔΙΕΘΝΗ:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
123
«ΑΔΙΕΞΟΔΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ»

«Καταδικασμένη να αποτύχει η ένταξη των Παλαιστινίων στον ΟΗΕ»

Αρθρο του Ντέιβιντ Χάρις Διευθυντή της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής

«Καταδικασμένη να αποτύχει η ένταξη των Παλαιστινίων στον ΟΗΕ»

Διευθυντής μιας από τις ισχυρότερες ενώσεις Εβραίων των ΗΠΑ (της Αmerican Jewish Com­mittee) και κορυφαία προσωπικότητα του αμερικανοεβραϊκού λόμπι, ο Ντέιβιντ Χάρις τάσσεται, με άρθρο του που δημοσιεύει το «Εθνος της Κυριακής», κατά του παλαιστινιακού αιτήματος για ένταξη στον ΟΗΕ, καθώς θεωρεί πως η εν λόγω στρατηγική είναι αδιέξοδη (οι ΗΠΑ θα την μπλοκάρουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας) και καλεί τη δημοκρατική ΕΕ να μην τη στηρίξει. Επιπλέον, ο Χάρις προειδοποιεί πως μια ενδεχόμενη (ακόμη και συμβολική) απόφαση υπέρ των Παλαιστινίων από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το μόνο που θα κάνει είναι να υπονομεύσει τις διμερείς ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων και να στείλει το «λάθος μήνυμα» στο Τελ Αβίβ.

Κάνοντας ένα αμετάκλητο βήμα που πιθανό να μετανιώσει μελλοντικά, η παλαιστινιακή ηγεσία στρέφεται στον ΟΗΕ στο πλαίσιο μιας μονομερούς προσπάθειας με στόχο την εξασφάλιση κρατικής υπόστασης. Από τη στιγμή που η Ουάσιγκτον έχει δηλώσει πως θα ασκήσει βέτο σε μια τέτοια προσπάθεια στο Συμβούλιο Ασφαλείας, οι Παλαιστίνιοι θα απευθυνθούν στη Γενική Συνέλευση. Αν και το συγκεκριμένο σώμα δεν μπορεί να κάνει κάποιον μέλος του ΟΗΕ, μπορεί ωστόσο να χορηγήσει στους Παλαιστινίους καθεστώς κράτους-μη μέλους. Επιπλέον, μπορεί να τους παράσχει υποστήριξη ψηφίζοντας υπέρ της δημιουργίας ενός παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ. Οσοι ενδιαφέρονται για τη λύση των δύο κρατών, θα έπρεπε να εναντιωθούν στην παλαιστινιακή κίνηση. Από τη στιγμή που η συγκεκριμένη παλαιστινιακή στρατηγική είναι καταδικασμένη να αποτύχει, όσο νωρίτερα λάβουν οι Παλαιστίνιοι το μήνυμα - ειδικά από δημοκρατικές χώρες-κλειδιά, των οποίων την υποστήριξη αποζητούν - τόσο πιθανότερο είναι αυτοί να το ξανασκεφτούν.

Πρώτον, μια τέτοια απόπειρα να παρακαμφθούν οι διμερείς συνομιλίες με το Ισραήλ δεν μπορεί να οδηγήσει σε μακροπρόθεσμη ειρήνη, όσα ψηφίσματα κι αν εγκρίνει η Γενική Συνέλευση. Οι υπεύθυνοι πολιτικοί ηγέτες θα έπρεπε να ενθαρρύνουν τους Παλαιστινίους να επιστρέψουν στο τραπέζι των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.

Δεύτερον, η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967 (τα οποία στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από τις γραμμές ανακωχής του 1949) υπονομεύει τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ υπ' αριθμόν 242 και 338, καθώς και τις συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ, καθώς όλα τα παραπάνω ζητούν μια λύση η οποία θα είναι αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων και δεν προκαθορίζουν τελικά σύνορα. Εάν η Γενική Συνέλευση εγκρίνει τα σύνορα ενός παλαιστινιακού κράτους, τότε πώς θα καταφέρουν στην πράξη μετά οι Παλαιστίνιοι να κατέβουν από αυτό το δέντρο και να αποδεχθούν τις εδαφικές προσαρμογές που οι διπλωμάτες γνωρίζουν πως θα απαιτηθούν προκειμένου να καλυφθούν οι ελάχιστες απαιτήσεις και των δύο πλευρών;

Τρίτον, οι χώρες που υποστηρίζουν την παλαιστινιακή στρατηγική υπάρχει κίνδυνος να συμβάλουν σε μια αναζωπύρωση της βίας. Οταν οι Παλαιστίνιοι στους δρόμους συνειδητοποιήσουν πως καμία ψήφος της Γενικής Συνέλευσης δεν μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία ενός κράτους, τότε πόσος χρόνος θα χρειαστεί να περάσει προτού η απογοήτευση μετατραπεί σε διαμαρτυρία και σε ακόμη περισσότερα; Και όταν αντιληφθούν πως η ετήσια αμερικανική βοήθεια των περίπου 500 εκατ. δολ. ίσως να σταματήσει, όπως έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί το Κογκρέσο, τότε τι θα επακολουθήσει;

Τέταρτον, ένα κράτος, εξ ορισμού, έχει υπό τον έλεγχό του καθορισμένα σύνορα. Μπορεί ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Αμπάς να διεκδικήσει νομίμως τον έλεγχο της Δυτικής Οχθης όπου παραμένουν εκκρεμή ζητήματα με το Ισραήλ;

Μπορεί να κάνει κάτι ανάλογο και στη Γάζα, όπου αυτός αναγνωρίζει ως εταίρο του την κυβέρνηση της Χαμάς, μια τρομοκρατική οργάνωση η οποία δεν πληροί καμία από τις τρεις προϋποθέσεις που έχει θέσει το κουαρτέτο, στο οποίο να σημειωθεί πως συμμετέχει και ο ΟΗΕ; Η ψήφος υπέρ της αναγνώρισης ενός τέτοιου «κράτους» ίσως να δημιουργήσει επικίνδυνο προηγούμενο. Είναι η Γενική Συνέλευση προετοιμασμένη να επικυρώσει τις κρατικές βλέψεις κάθε αποσχιστικής, αντάρτικης ομάδας ανεξάρτητα από τις συνθήκες στο έδαφος;

Και πέμπτον, μια τέτοια ψήφος εκ μέρους της Γενικής Συνέλευσης θα έστελνε στο Ισραήλ το λάθος μήνυμα πως ο ΟΗΕ πρόκειται: α) να αγνοήσει τα ζωτικά του συμφέροντα, β) να παραβλέψει τις αποφασιστικές του προσπάθειες για προώθηση της λύσης των δύο κρατών, γ) να παραδώσει σε παλαιστινιακό έλεγχο εδάφη στα οποία περιλαμβάνονται η εβραϊκή συνοικία της Ιερουσαλήμ και το ιερό Δυτικό Τείχος, και δ) να ενισχύσει τη μακροχρόνια ισραηλινή δυσπιστία απέναντι στη Γενική Συνέλευση, της οποίας η αυτόματη πλειοψηφία δεν είναι σήμερα διατεθειμένη να αναγνωρίσει στο Ισραήλ το δικαίωμα της δίκαιης δίκης.

Φυσικά, η πλειοψηφία της Γενικής Συνέλευσης θα υποστηρίξει τους Παλαιστίνιους όποια απόφαση κι αν λάβουν αυτοί, καθώς ο Αραβικός Σύνδεσμος (22 μέλη), ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης (56 μέλη) και το Κίνημα των Αδέσμευτων (118 μέλη) υπερτερούν αριθμητικά. Ωστόσο, οι Παλαιστίνιοι επιθυμούν διακαώς την υποστήριξη των δημοκρατικών χωρών, ειδικά της Ευρωπαϊκής Ενωσης των 27. Μόνο μερικά ευρωπαϊκά κράτη, μεταξύ αυτών η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Ρουμανία, έχουν εκφράσει ανοιχτά την αντίθεσή τους αλλά οι περισσότεροι από τους υπολοίπους (κι αυτό είναι το ανησυχητικό) κρατούν τα χαρτιά τους κλειστά.

Είναι αλήθεια πως υποστηρίζοντας κανείς τους Παλαιστίνιους στον ΟΗΕ ακολουθεί τον δρόμο της μικρότερης δυνατής διπλωματικής αντίστασης. Δεν υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις για όποιον ψηφίζει ενάντια στο Ισραήλ αλλά η συστράτευση στο πλευρό του Ισραήλ μπορεί να συνοδευτεί από υψηλό τίμημα όπως άλλωστε διαπίστωσε πέρυσι ο Καναδάς όταν έχασε την υποψηφιότητά του για μια θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας επειδή αρνήθηκε να υποκύψει στην αντι-ισραηλινή νοοτροπία.

Επιπλέον θα μπορούσαν να υπάρξουν και διμερείς συνέπειες (στους τομείς της ενέργειας, των επενδύσεων, του εμπορίου κ.α.) για όποιον τηρήσει διαφορετική στάση απέναντι σε μια τέτοια ψηφοφορία.

Θα γνωρίζουμε αρκετά σύντομα πώς θα παραταχθούν οι χώρες.

Και μετά θα έχουμε μια αρκετά καλή αίσθηση αναφορικά με το ποια δημοκρατικά έθνη έχουν το κουράγιο να αποδεχθούν τη διαδικασία της ισραηλινο-παλαιστινιακής ειρηνευτικής διαπραγμάτευσης και ποια είναι έτοιμα να τα τινάξουν όλα στον αέρα».

  • Οι Παλαιστίνιοι επιθυμούν την υποστήριξη των χωρών της εΕ, και αν εξαιρεθούν κάποιες που έχουν εκφραστεί αρνητικά, οι περισσότερες κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους
  • Μπορεί ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούτ Αμπάς να διεκδικήσει νομίμως τον έλεγχο της Δυτικής Οχθης όπου παραμένουν εκκρεμή ζητήματα με το Ισραήλ;

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Απόκτηση παλαιότερων τευχών, φύλλων & προσφορών chrisoulam@pegasus.gr Πληροφορίες για διαφήμιση στην έντυπη έκδοση mdiamantaki@pegasus.gr
Αποστολή βιογραφικών emavroudi@pegasus.gr Πληροφορίες για διαφήμιση στην ηλεκτρονική έκδοση advertising@pegasusinteractive.gr

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ - OIKONOMIA

ΕΘΝΟΣΠΟΡ

  • ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ