Αδυσώπητα σημεία των καιρών
Κάθε στιγμή και από κάθε τομέα της εθνικής ζωής διαβιβάζονται κρίσιμα κι ευκρινή σήματα κινδύνου. Τα οποία κι επιτείνονται, ως παράγωγα της ελληνικής παθογένειας που τείνει ν' αποβεί δυνάμει κακοήθης. Κρεουργώντας βάναυσα την καθημερινότητα των πολιτών. Και αποδομώντας τραυματικά τις ισχνές δυνατότητες του κράτους. Κυρίως όμως υπονομεύοντας τις προοπτικές. Οπόταν και δημιουργούνται συνθήκες καταθλιπτικής εσωστρέφειας με ακόμη χειρότερα συστατικά.
Τα πράγματα όμως γίνονται ακόμη πιο επαχθή, καθώς οι θεσμικοί και πολιτικοί διαχειριστές δεν φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει τι ακριβώς συμβαίνει. Και παρόλο που βλέπουν (και αγγίζουν) το εθνικό τραύμα, επιμένουν στις ίδιες νοοτροπίες. Και λειτουργούν με τις ίδιες (κι εν πολλοίς στενόκαρδες) σκοπιμότητες. Σπαταλώντας εαυτούς σε άγονους κομματικούς τακτικισμούς, από τους οποίους προσδοκούν παραταξιακά (ή και προσωποπαγή) κέρδη. Κατοχύρωση δηλαδή κεκτημένων. Μεριδίων εξουσίας. Αυτό δεν είναι κριτική των μεν ή των δε. Είναι απλώς απόπειρα προσδιορισμού της εθνικής κακοδαιμονίας. Που υποτρέπεται ήδη σε ανίατη εν πολλοίς παθογένεια. Η οποία και οδήγησε αφενός σε περιστολή της εθνικής κυριαρχίας. Και αφετέρου σε ταπείνωση των ιδίων των πολιτών. Εσωτερικά με την εξαθλίωση μεγάλων ομάδων.
Κι εξωτερικά με διασυρμό που τον αισθάνεται ο καθένας όταν βρεθεί έξω από τα εθνικά σύνορα. Οπόταν και βρίσκεται αντιμέτωπος με βάναυση αντιμετώπιση, ως υπήκοος ήδη πτωχευμένου (και διεφθαρμένου) κράτους.
Και ως φύσει ακαμάτης ο ίδιος κι ένας «εν δυνάμει μπαταξής»! Η άλλη και τραυματική αλήθεια. Την οποία και πρέπει ν' αποδείξουμε σε κάποια στιγμή ως μέγα ψεύδος. Ως απότοκο και αθλιότητος ημετέρων, και κακοβουλίας εταίρων. Και η διάψευση και παλινόρθωση του ελληνικού ονόματος δεν γίνεται ούτε με φιλολογίες ούτε με αυτοψιμυθιώσεις.
Το κακό είναι όμως ότι: Ενώ η κακοήθης νεοπλασία της χρεοκοπίας κατατείνει προς θανάσιμες (εκ των πραγμάτων) μεταστάσεις, υπονομεύοντας κάθε τομέα του εθνικού οργανισμού, εκείνοι που οφείλουν να διαχειρισθούν και ν' ανασχέσουν το πρόβλημα περί άλλα τυρβάζουν! 'Η, στην καλύτερη περίπτωση, αναμηρυκάζουν τετριμμένους αφορισμούς, χωρίς ν' αποδύονται σε στρατηγικές μεθοδεύσεις. Τέτοιες που: Αφενός θ' ανακόπτουν την έως και ακατάσχετη κατιούσα. Και αφετέρου θ' αναστρέφουν τη δυναμική της ολικής πτωχεύσεως. Η οποία, παρεμπιπτόντως, δεν αφορά μόνο τα οικονομικά δεδομένα. Δυστυχώς, επιδρά σ' ένα ευρύτερο τόξο της εθνικής ζωής.
Διεμβολίζοντας την ποιότητά της σε πολλά επίπεδα. Με ό,τι αυτό σημαίνει. Και σημαίνει καθήλωση του εθνικού παρόντος και ανασκολοπισμό των ελληνικών προοπτικών. Αφαιρώντας δυνατότητες ανανήψεως. Την κρισιμότερη ώρα. Κι άλλωστε, όλοι βιώνουμε την κατολίσθηση. Σ' ένα περιβάλλον -κι αυτό είναι το κρισιμότερο-αποσυνθετικού πολυτεμαχισμού κι εσωτερικής διασπάσεως. Που εμποδίζει δυνάμει την εκ των ων ουκ άνευ εθνική συνεννόηση. Αυτήν δηλαδή που συνιστά μονοδρομική διέξοδο και μοναδική δυναμική παλινορθώσεως. Γιατί εάν δεν υπάρξει, κανένας απ' έξω και καμιά δύναμη άλλων δεν μπορεί να το πράξει για λογαριασμό μας. Οπόταν κι εαυτούς να μεμφόμεθα. Οχι μόνο για όσα βιώνουμε. Αλλά κυρίως για όσα συνέπονται.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
| Απόκτηση παλαιότερων τευχών, φύλλων & προσφορών chrisoulam@pegasus.gr | Πληροφορίες για διαφήμιση στην έντυπη έκδοση mdiamantaki@pegasus.gr |
| Αποστολή βιογραφικών emavroudi@pegasus.gr | Πληροφορίες για διαφήμιση στην ηλεκτρονική έκδοση advertising@pegasusinteractive.gr |
