ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ
23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 25°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΕΡΣΗ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑ

Νέα έκδοση: Το ταξίδι του Φερεϋντούν

Ένα νέο βιβλίο παραμύθι για μικρούς και μεγάλους «Το ταξίδι του Φερεϋντούν», του συγγραφέα Γρηγόρη Χαλιακόπουλου, εξέδωσαν πρόσφατα οι εκδόσεις «Καλειδοσκόπιο», το οποίο έρχεται να απαντήσει με συμβολισμούς, σε μια σειρά ζητήματα που αφορούν στην εποχή μας, ιδιαίτερα το ρατσιστικό και το μεταναστευτικό.

  • ΕΘΝΟΣ On Line
  • 16:41, 24/11/2013

Βασικό συστατικό στοιχείο της διδακτικής του ωφελιμότητας, είναι η έννοια της αυτοπεποίθησης και της αυτοβεβαίωσης που επιχειρεί ο συγγραφέας να διοχετεύσει στις νεανικές ψυχές. Εκείνο όμως που καθιστά το βιβλίο ξεχωριστό είναι πως η υπόθεση αναφέρεται στον φιλέλληνα Φερεϋντούν Φαριάντ, ο οποίος έζησε στην Ελλάδα, την αγάπησε και ζήτησε να θαφτεί στη χώρα μας όπως και έγινε.

Πόσοι όμως γνωρίζουν πως ο σπουδαίος αυτός Πέρσης ποιητής είχε βραβευτεί με το Βραβείο Άντερσεν, το κρατικό βραβείο καλύτερου μεταφραστή λογοτεχνικού έργου στην Τεχεράνη, καθώς και στην Αθήνα, ενώ είχε μεταφράσει τους σπουδαιότερους Ελληνες δημιουργούς στη χώρα του και αντίστοιχα, τους αξιόλογους Πέρσες  λογοτέχνες στη δική μας; Μέσα από μια εξαιρετική γραφή και εικονογράφηση της Περσίδας Φιρουζέ Αχλαγί, το βιβλίο ήδη οδεύει στη δεύτερη έκδοσή του και προετοιμάζεται η μετάφρασή του στην περσική γλώσσα. 

Αξίζει όμως να δούμε ποιος ήταν ο ήρωας που μας περιγράφει ο συγγραφέας Γρηγόρης Χαλιακόπουλος: «Μ' ένα όνειρο μεγάλωσε ο Φερεϋντούν από το Χοραμσάρ της Περσίας. Να μάθει γράμματα και να γυρίσει όλον τον κόσμο μ' ένα ποδήλατο. Κι όταν το σπίτι του βομβαρδίστηκε στον ιρανοϊρακινό πόλεμο, το μόνο που του απέμεινε ήταν ο πολύχρωμος χαρταετός του. Τον πέταξε όσο πιο ψηλά μπορούσε, πέρασε τα σύννεφα, πλησίασε τ' αστέρια. Ταξίδεψε πολύ, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Γερμανία, πάντα όμως “παράνομος” κυνηγημένος και με τον φόβο στην ψυχή. Κι όταν κάποτε το 1980, έφθασε στη Σάμο, είχε την τύχη να γνωρίσει τον Γιάννη Ρίτσο. Τον έπεισε να μείνει στην Ελλάδα και  από τότε η ζωή του άλλαξε. Ο Φερευντούν Φαριάντ, αγάπησε τους Έλληνες περισσότερο απ΄ ότι αγαπούσαν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Έγραψε γι αυτούς, μετέφρασε τους σπουδαιότερους ποιητές της Ελλάδας στην Τεχεράνη και τους σπουδαιότερους της Περσίας στην Αθήνα. Πέρασε πολλά, στα Κάτω Πατήσια που έμενε δίχως χαρτιά και άδειες παραμονής. Ένιωσε τον ρατσισμό στη ψυχή του αλλά δεν παρέδωσε τα όπλα. Σπούδασε αρχαία και νέα ελληνικά, έγραψε ποίηση, έκανε μεταφράσεις, μέχρι που τιμήθηκε με το Βραβείο Άντερσεν για το βιβλίο του “Όνειρα με χαρταετούς και περιστέρια” που μετέφρασε στην Ελλάδα ο Γιάννης Ρίτσος, καθώς και με  τα κρατικά βραβεία του Ιράν και της Ελλάδας για τις μεταφράσεις λογοτεχνικών έργων. Κανείς όμως δεν  γνώριζε πως αυτός ο φιλέλληνας που έμενε σ ένα υπόγειο δίχως χρήματα, αλλά με περίσσεια αξιοπρέπεια, ήταν ο πολυβραβευμένος ποιητής της Περσίας. Ο Σαμαράκης, ο Πατρίκιος ο Γιάννης Ρίτσος, η Κατερίνα Ρουκ, η Μελίνα Μερκούρη και άλλοι πολλοί, βοήθησαν και μετά από χρόνια ταλαιπωρίας και διώξεων, πήρε την ελληνική υπηκοότητα. Πέθανε όμως τον Φεβρουάριο του 2012, λίγες μέρες μετά το θάνατο του σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο οποίος τον είχε συμπεριλάβει στο καστ της καινούργιας του ταινίας, όπου θα έπαιζε τον ρόλο ενός πρόσφυγα».

Συνομιλώντας με τον συγγραφέα του βιβλίου Γρηγόρη Χαλιακόπουλο, μας ανέφερε για Το  Ταξίδι του Φερεϋντούν”: «Αφορμή γι' αυτό το παραμύθι στάθηκε η γνωριμία μου με τον Φερεϋντούν Φαριάντ, τον σπουδαίο ποιητή της Περσίας. Η τύχη το 'φερε να του πάρω την πρώτη του  συνέντευξη απ΄ όταν ήρθε στην Ελλάδα και την τελευταία της ζωής του. Μάλιστα η αποχαιρετιστήρια, κυκλοφόρησε στην εφημερίδα “ΕΘΝΟΣ”, την οποία ευτυχώς πρόλαβε να την διαβάσει δυο μέρες πριν πεθάνει. Δανείστηκα λοιπόν το όνομά του για να γράψω μια ιστορία για τον κάθε Φερεϋντούν, που αναζητεί έναν καλύτερο κόσμο και  που τις περισσότερες φορές δεν φθάνει καν στον προορισμό του, αλλά καταλήγει στον πυθμένα της Μεσογείου ή σβήνει στα στενά την Ομονοίας,  θυσία σ ένα όνειρο που δεν πραγματώνεται ποτέ. Δεν θα ξεχάσω τη φράση του Τίτου Πατρίκιου στο ντοκιμαντέρ “Παρασκήνιο” που δημιούργησε ο σκηνοθέτης Δημήτρης Γιατζουζάκης της ΕΡΤ, για τον Φερεϋντούν, όπου δηλώνει ευθαρσώς τα εξής:

“Ο Φερεϋντούν είναι μετά τον Ηρόδοτο ο πρώτος και μοναδικός, που ενώνει λογοτεχνικά τους δυο λαούς, μεταφράζοντας κι από τις δυο πλευρές τους μεγάλους δημιουργούς των λαών αυτών”. Μαζί με το Δαρείο Νταρβίς Ταμπάρ, Πρόεδρο του Περσοελληνικού Συλλόγου και τον Δημήτρη Γιατζουζάκη,   τον τιμήσαμε φέτος με εκδήλωση, στην οποία η σοπράνο της Λυρικής Σκηνής Τζένη Δριβάλα διάβασε ποιήματά του στα ελληνικά και η μαθήτρια τού Φερεϋντούν, Αριάνα Νταρβίς Ταμπάρ, μετέφραζε στα περσικά. Ήταν μια εξαίρετη βραδιά που ένωσε τους δυο λαούς, αλλά εκείνο που έχει σημασία να τονισθεί, είναι ότι ο άνθρωπος αυτός μέχρι να αποκτήσει χαρτιά και να καταξιωθεί στην χώρα μας ως προσωπικότητα, πέρασε πολλά δεινά. Θυμάμαι με παράπονο να μου λέει: “Προσπαθώ να μην ονειρεύομαι πια. Τα όνειρά μου είτε είναι προσωπικά, είτε κοινωνικά ή παγκόσμια, έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν να πραγματοποιούνται. Και δε θέλω να είμαι χαζός, αφελής και έφηβος πια! Αλλά ελπίζω και πάντα ελπίζω, κάποτε, ο κόσμος που ζούμε να είναι πιο δίκαιος, ήρεμος, ελεύθερος και να βρει τελικά τη γαλήνη και την ειρήνη του… μέσα στην απέραντη ευημερία”! Όσο για τα τελευταία του λόγια στη συνέντευξη, με στενοχώρια αλλά και αποφασιστικότητα, ήταν τα εξής: Για μένα η Ελλάδα κι η Περσία είναι δυο αδιέξοδα. Πηγαίνω στην  Περσία συναντώ ένα μεγάλο τείχος, γυρνώ στη δεύτερη πατρίδα μου την Ελλάδα, το ίδιο, χτυπάει το μούτρο μου σε αυτό το τείχος. Εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα…  αδιέξοδο! Τώρα όμως φαίνεται ότι εμείς οι ποιητές πρέπει να αντιπροσωπεύσουμε κάτι για αυτές τις δυο χώρες, με το ένδοξο παρελθόν και το χάλια παρόν, που μέσα στην ιστορική τους πορεία ατυχήσανε”. Στόχος μου τώρα με τις περιοδείες στα σχολεία και ομιλίες σε πολιτιστικά κέντρα,  είναι να πληροφορηθούν όλοι οι Έλληνες πως ένας φιλέλληνας του οποίου μάλιστα ποιήματα διδάσκονται στις δύο τελευταίες τάξεις του δημοτικού σχολείου, βοήθησε τα μέγιστα να γνωρίσουν οι Πέρσες τον Ελύτη, τον Σικελιανό, τον Βρεττάκο κ.α. αλλά και οι Έλληνες τους σπουδαίους δημιουργούς της χώρας του. Μου είναι όμως αδύνατον να ξεχάσω ότι, λίγες εβδομάδες πριν πεθάνει γευματίσαμε σπίτι μου και μιλήσαμε για πολλά. Είχε γυρίσει από ένα ταξίδι του στην Αμερική. Είχε χάσει στον υπολογιστή του την μετάφραση των έργων του Ελύτη για τον εκδοτικό οίκο της Τεχεράνης και κόντευε να τρελαθεί. Τα βρήκαμε αφού ενεργοποιήσαμε το κέντρο Yahoo μέσω ειδικών και ηρέμησε. Η αρρώστια του, πιστεύω επιδεινώθηκε απ αυτό το γεγονός. Κηδεύτηκε στην Καισαριανή, η δε τελετή του έγινε υπαίθρια. Ούτε καν μας παραχώρησαν υπόστεγο, αφού δεν δέχθηκε άλλο νεκροταφείο να ταφεί ο Φερεϋντούν, επειδή ήταν χριστιανός, με χιόνι και μείον 3 βαθμούς. Μαζί με τον  ποιητή Τίτο Πατρίκιο, τον σκηνοθέτη Δημήτρη Γιατζουζάκη, τον επιχειρηματία Δαρείο Ταμπάρ, τον σκηνοθέτη Λουκά Παπαστάθη, τον ηθοποιό Βασίλη Κουκαλάνι και άλλους, σύνολο 20-30 ανθρώπους, διαβάσαμε ποίησή του, στον προαύλιο χώρο, μετατρέποντας την κηδεία του σε λογοτεχνική εκδήλωση. Τα έξοδα της κηδείας του ανέλαβε μέσω ενεργειών της ποιήτριας Κικής Δημουλά, το ίδρυμα Ουράνη».

Εγώ είμαι ξένος

Μιλάω στα δέντρα περσικά
Τα δέντρα μού αποκρίνονται.
Μέσα σ' αυτή τη συγγένεια
δεν είμαι ξένος

Συγγραφέας: Γρηγόρης Χαλιακόπουλος

Εικονογράφος: Φιρουζέ Αχλαγί

                                    ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ

Σελίδες: 44 Τιμή: 12

 

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ