ΕΘΝΟΣ  |  ΗΜΕΡΗΣΙΑ  |  LIFE  |  SENTRAGOAL  |  WOMENONLY  |  ELLE | ΣΙΝΕΜΑ  |  CAR&DRIVER  |  SPORTY  |  HOMME  |  COOKBOOK
Πέμπτη, 18/12/2014

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΕΝΘΕΤΑ > ΚΥΝΗΓΙ > ΚΥΝΗΓΟΣΚΥΛΑ

ΚΥΝΗΓΙ
ΚΥΝΗΓΙ 14/2/2013
Μεγαλύτερα ΓράμματαΜικρότερα Γράμματα Μέγεθος γραμμάτων
mail to Email Εκτυπώστε το Αρθρο Εκτύπωση
ΑΝΑΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΙΡΛΑΝΔΙΚΑ ΣΕΤΤΕΡ

Η επιστροφή... των «κόκκινων»!

Ο εθνικός σκύλος της Ιρλανδίας είχε τα τελευταία 150 χρόνια μια εντυπωσιακά εναλλασσόμενη ιστορία... ακμής και παρακμής!

Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, η παρουσία του γίνεται ουσιαστικά πιο σταθερή και ισχυρή, καθώς αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς σαν ένα εξαίρετο κυνηγετικό σκυλί φέρμας... Ολοι οι μεγάλοι κυνόφιλοι έκαναν την αρχή τους με το Ιρλανδικό Σέττερ: ο Μαρ, ο Σόλτερ, ο Λουέλιν ,ο Χάμφρεϊ, ο πατέρας του ο Χάμφρεϊ ντε Τράφορ, ο Λάβερακ, όλοι τους στα νιάτα τους είχαν Ιρλανδικά Σέττερ.

Η νέα διαδρομή του Ιρλανδικού Σέττερ έχει στηριχτεί σε μια «μαγιά» αφοσιωμένων εκτροφέων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίοι ανταλλάσσουν «αίματα» χωρίς... στιλιστικά συμπλέγματα ή εμμονές κάθε είδους.
Η νέα διαδρομή του Ιρλανδικού Σέττερ έχει στηριχτεί σε μια «μαγιά» αφοσιωμένων εκτροφέων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίοι ανταλλάσσουν «αίματα» χωρίς... στιλιστικά συμπλέγματα ή εμμονές κάθε είδους.

Ιρλανδικό ήταν και το Σέττερ που κέρδισε τον πρώτο αγώνα του Κέννελ Κλαμπ στη Βρετανία. Το 1882 δημιουργήθηκε το κλαμπ της φυλής στην Ιρλανδία, σε μια εποχή που κυριαρχούσαν... σαν ενιαία φυλή, τα λευκά και κόκκινα ιρλανδικά! Το γεγονός της ίδρυσης του κλαμπ στην Ιρλανδία συνέπεσε με μια περίοδο λαμπρής ανόδου της φυλής που σταδιακά έγινε μονόχρωμη, με σημαντική εκπροσώπηση στους αγώνες και με αρκετές «εξαγωγές».

Κατά παράδοξο τρόπο, η φυλή έδειχνε μια μοναδική δυναμική, χωρίς να υπάρχει κάποια σημαντική και κυρίαρχη γενεαλογική γραμμή (ούτε αιμομειξία, ούτε γραμμική εκτροφή, ούτε μεγάλα εκτροφεία, ούτε πάτρωνες...) Υπήρχε ο μεγάλος γενάρχης Πάλμερστον, αλλά η εκτροφή γινόταν σε προσωπικό επίπεδο και έδειχνε να παράγει ικανότατα σκυλιά, που θεωρούνταν τα πιο ανθεκτικά και επίμονα Σέττερ της εποχής!

Ο αιώνας που ακολούθησε όμως, δεν ήταν «φιλικός» για τη φυλή. Σταδιακά, τα κόκκινα Σέττερ έπαψαν να είναι ταχύτατα και ανάλαφρα. Εγιναν βαρυκόκαλα, μεγαλόσωμα και «μαονί» μονόχρωμα, ώσπου τελικά έπαψαν να θεωρούνται κυνηγόσκυλα. Από τότε όμως, η φυλή ακολούθησε μια αργή πορεία προς την ουσιαστική βελτίωση.

Κατέγραψαν έναν πυρήνα άξιων θηλυκών και επέλεξαν μια σειρά εξαίρετους αρσενικούς, από τα οποία δημιουργήθηκε η «μαγιά» της νέας εποχής...
Κατέγραψαν έναν πυρήνα άξιων θηλυκών και επέλεξαν μια σειρά εξαίρετους αρσενικούς, από τα οποία δημιουργήθηκε η «μαγιά» της νέας εποχής...

Νέα αρχή...
Αν κανείς θέλει να ερευνήσει τη... νέα απαρχή του Ιρλανδικού Σέττερ, πρέπει να γυρίσει σε μια συζήτηση που είχαν τρεις Ιρλανδοί, στις 24 Ιουλίου του 1950! Ηταν ο γιατρός Ντίνι, ο ιερέας Πατ Μάλιγκαν, και ο θρυλικός σήμερα Τζον Νας... Οι τρεις άνδρες βρέθηκαν στο σπίτι του γιατρού και συζήτησαν το μέλλον της φυλής, σχεδιάζοντας ένα πρόγραμμα εκτροφής που θα έδινε μια ξεκάθαρη ώθηση στο Ιρλανδικό. Κατέγραψαν έναν πυρήνα άξιων θηλυκών και επέλεξαν μια σειρά εξαίρετους αρσενικούς, από τα οποία δημιουργήθηκε η «μαγιά» της νέας εποχής...

Το Ιρλανδικό Σέττερ είναι ένα λαμπρό παράδειγμα φυλής που αναβιώνει αθόρυβα, χωρίς υπερβολές στο στυλ ή στον τύπο.
Το Ιρλανδικό Σέττερ είναι ένα λαμπρό παράδειγμα φυλής που αναβιώνει αθόρυβα, χωρίς υπερβολές στο στυλ ή στον τύπο.

Ο Νας είχε απόλυτη γνώση της πραγματικής ιστορίας αυτού του Σέττερ. Ηξερε πως τα κορυφαία σκυλιά εμφανίζονται απρόβλεπτα στη φυλή, χωρίς να δίνουν εύκολα ισάξιους απογόνους. Σε όλες τις εποχές υπήρχαν στην Ιρλανδία κάποια πολύ άξια ζώα στα χέρια κυνηγών, που ανταγωνίζονταν ισότιμα τις καλύτερες ευρωπαϊκές εκτροφές Αγγλικών Σέττερ και Πόιντερ. Ο σκοπός, λοιπόν, ήταν να δημιουργηθεί μια ισχυρή γραμμή εργασίας πιο σταθεροποιημένη και η προσπάθεια από πολύ νωρίς έδειξε πως είναι σε καλό δρόμο. Οι «εξαγωγές» του Νας θεμελίωσαν το κόκκινο Σέττερ στην Ιταλία, στη δεκαετία του 1970.

Η Γερμανία, μετά έναν αιώνα αποτυχιών στην εκτροφή και δύο παγκόσμιους πολέμους, στηρίχθηκε μετά το 1970 σε εισαγωγές Ιρλανδικών Σέττερ εργασίας από την υπόλοιπη Ευρώπη. Στη Γαλλία η αποδοχή του κόκκινου Σέττερ ήρθε όψιμα, και σήμερα έχει μια σημαντική δυναμική.

Η επιστροφή... των «κόκκινων»!

Σημαντικές εισαγωγές εξαίρετων κυνηγόσκυλων έγιναν από την Ιρλανδία και τη Σκανδιναβία, όπου «καλλιεργήθηκε» ένας τύπος πιο κοντά στον σημερινό ελαφρύ Ιρλανδικό Σέττερ εργασίας.

Μέσα σε αυτήν την εκτροφή υπάρχουν και ορισμένα σκυλιά εκθεσιακού τύπου, που όμως δεν θυσιάζουν τη χρηστικότητά τους στο κυνήγι. Γενικά όμως, σήμερα έχουν εκλείψει από τη γαλλική εκτροφή, τα ογκώδη σκυλιά με τα κατωλαίμια και τα κρεμαστά χείλη...

Η επιστροφή... των «κόκκινων»!

Στους αγώνες...
Τα κόκκινα Σέττερ απέδειξαν την πολλαπλή χρηστικότητά τους στους κυνηγότοπους της Γαλλίας, με πλήρη κυριαρχία μάλιστα στους... αγώνες πρακτικού κυνηγίου στα μπεκατσίνια! Σε αυτήν τη νέα ανοδική πορεία, κόκκινα Σέττερ τρέχουν επάξια και ισότιμα ακόμα και στους αγώνες της Μεγάλη Ερευνας... Η Σκανδιναβία από την άλλη, αποτελούσε πάντοτε... μια «κρυφή τράπεζα» των αγγλικών φυλών φέρμας. Τα κλαμπ των φυλών εκεί έχουν πάνω από 100 χρόνια ζωή, με το κυνήγι και τους αγώνες να είναι ένα και το αυτό!

Τα Ιρλανδικά Σέττερ εισήχθησαν εκεί από πολύ νωρίς, και σήμερα χαίρουν μεγάλης εκτίμησης. Ανήκουν κυρίως στον παλιότερο τύπο, αλλά είναι πολύ αξιόλογα κυνηγετικά σκυλιά. Οι Σκανδιναβοί εισήγαγαν και αμερικάνικα Ιρλανδικά Σέττερ στη δεκαετία του 1970-1980, που έδωσαν άριστες εντυπώσεις και συνεχίζουν να εκτρέφονται.

Εχουν βέβαια ορισμένα προβλήματα ασθενειών κληρονομικής φύσης, λόγω της πολύ κλειστής εκτροφής και των περιορισμένων εισαγωγών, αλλά οι «καταγραφές» τους είναι πολύ ακριβείς και ελέγχουν απολύτως την κατάσταση.

Τα σκανδιναβικά σκυλιά έχουν εξαχθεί με μεγάλη επιτυχία και στην Αγγλία και στην Ιρλανδία, ανατροφοδοτώντας τη «δεξαμενή» των γονιδίων. Το αμερικάνικο Ιρλανδικό Σέττερ εργασίας έχει μετονομαστεί σε «κόκκινο», από την εποχή της εξωτερικής του διασταύρωσης με το Αγγλικό Σέττερ, στη δεκαετία του 1940...

Ομως, η εκτροφή του με εργασιακά κριτήρια περιορίζεται σε κάποια ελάχιστα και συγκεκριμένα εκτροφεία, που επιμένουν. Η εκτροφή για εκθέσεις έχει πλήρως διαχωρίσει τον τύπο, με ζώα... υπερβολικά σε τρίχωμα, μέγεθος, χρώμα και βάρος.

Ωστόσο, η εκτροφή εργασίας στις Η.Π.Α. έχει δώσει εξαιρετικά σημαντικά σκυλιά πρωταθλητικού επιπέδου (και... πιο λοξής ουράς στη φέρμα)!

Ο άλλος... «παίχτης» στην εξέλιξη του Ιρλανδικού Σέττερ είναι η Ρωσία, όπου η φυλή έχαιρε ανέκαθεν μεγάλης εκτίμησης, κυρίως επειδή στις απέραντες πλημμυρισμένες εκτάσεις της κυνηγούσαν μπεκατσίνια με σκυλιά φέρμας.

«Αναδυόμενη» εκτροφή
Από την εποχή του τσάρου Αλέξανδρου, το Ιρλανδικό Σέττερ κάνει διαρκώς αισθητή την παρουσία του... Επιβίωσε στις εποχές του υπαρκτού σοσιαλισμού και ενώ η κόκκινη σημαία? υποστελλόταν μετά την Περεστρόικα, το κόκκινο Σέττερ ξανάβρισκε την παλιά του αίγλη. Σήμερα, υπάρχει εκεί μια «αναδυόμενη» εκτροφή, που στηρίζεται σε «παλιά αίματα» και αρκετές νεότερες εισαγωγές από την Ιρλανδία.

Περιστασιακά εμφανίζονται και στη Ρωσία κάποια χρήσιμα εκθεσιακά δείγματα, που δεν έχουν τα συγγενή ελαττώματα αυτής της εκθεσιακής εκτροφής (δηλαδή ξεροκεφαλιά, έλλειψη κυνηγετικού ενστίκτου, αδιαφορία για θήραμα, κροτοφοβία, αδυναμία εκπαίδευσης, αυτισμός, νωθρότητα).

Αυτά τα δείγματα -χωρίς να είναι και εξαίρετα κυνηγόσκυλα- έδωσαν μερικές φορές αξιόλογα κυνηγετικά σκυλιά, όταν ζευγαρώθηκαν με σκυλιά εργασίας.

Η διαδρομή αυτή του Ιρλανδικού Σέττερ έχει στηριχτεί σε μια «μαγιά» αφοσιωμένων εκτροφέων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίοι ανταλλάσσουν «αίματα» χωρίς... στιλιστικά συμπλέγματα ή εμμονές κάθε είδους.

Απουσιάζουν οι υπερβολές, η εκτροφή γίνεται με σύνεση και με αυστηρή κυνηγετική αξιολόγηση των σκύλων. Πυρήνας της εκτροφής είναι ακόμα η προσπάθεια του Νας, καθώς τα σκυλιά του φιγουράρουν στα περισσότερα πιστοποιητικά των αξιόλογων κόκκινων Σέττερ σήμερα.

Το Ιρλανδικό Σέττερ είναι ένα λαμπρό παράδειγμα φυλής που αναβιώνει αθόρυβα, χωρίς υπερβολές στο στυλ ή στον τύπο, αλλά με μέγιστες κυνηγετικές δυνατότητες...

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;

Το Βέλγιο είχε εξαιρετικά κόκκινα Σέττερ στην αρχή του αιώνα, με μια μεγάλη σειρά επιτυχημένων σκύλων που εξήχθησαν σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς, μετά το 1930 έπαψε να έχει σημαντική επιρροή, αν και η επίδραση του συνέχισε να είναι ορατή για αρκετά χρόνια.

ΝΙΚΟΣ ΚΡΑΛΛΗΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

  • Η νέα διαδρομή του Ιρλανδικού Σέττερ έχει στηριχτεί σε μια «μαγιά» αφοσιωμένων εκτροφέων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίοι ανταλλάσσουν «αίματα» χωρίς... στιλιστικά συμπλέγματα ή εμμονές κάθε είδους.
  • Κατέγραψαν έναν πυρήνα άξιων θηλυκών και επέλεξαν μια σειρά εξαίρετους αρσενικούς, από τα οποία δημιουργήθηκε η «μαγιά» της νέας εποχής...
  • Το Ιρλανδικό Σέττερ είναι ένα λαμπρό παράδειγμα φυλής που αναβιώνει αθόρυβα, χωρίς υπερβολές στο στυλ ή στον τύπο.
  • Η επιστροφή... των «κόκκινων»!
  • Η επιστροφή... των «κόκκινων»!

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Απόκτηση παλαιότερων τευχών, φύλλων & προσφορών chrisoulam@pegasus.gr Πληροφορίες για διαφήμιση στην έντυπη έκδοση mdiamantaki@pegasus.gr
Αποστολή βιογραφικών emavroudi@pegasus.gr Πληροφορίες για διαφήμιση στην ηλεκτρονική έκδοση advertising@pegasusinteractive.gr

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ - ΔΙΕΘΝΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ - OIKONOMIA


  • ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ