ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ
19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 28°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Οι θεωρίες συνωμοσίας αποδυναμώνουν το ΠΑΣΟΚ

  • 17/10

Η κατασκευή εχθρών ταιριάζει σε αδύναμους ηγεμόνες και όχι σε ισχυρούς ηγέτες

Από τον Γιάννη Μυλόπουλο, καθηγητή ΑΠΘ
www.mylopoulos.gr

Η διάδοση θεωριών συνωμοσίας, η κατασκευή φανταστικών εχθρών και η επίκληση εικονικών υπονομευτών είναι οι τυπικές μεθοδεύσεις που ακολουθούν οι αδύναμοι άρχοντες προκειμένου να αποποιηθούν τις ευθύνες που τους βαραίνουν. Η Ιστορία βρίθει από παραδείγματα μηχανορραφιών σε ανάκτορα και σε αυλές που στόχο είχαν πάντοτε την κατασκευή εξιλαστήριων θυμάτων προκειμένου να μετακυλιστούν οι ευθύνες της εκάστοτε εξουσίας.

Η ανεύθυνη πρακτική της συνωμοσιολογίας και της κατασκευής αόρατων εχθρών υπήρξε ιδιαίτερα προσφιλής στην κυβέρνηση Καραμανλή. Η οποία, ως γνήσια συντηρητική κυβέρνηση, έλκεται από την υποκρισία και τη μηχανορραφία. Από τη γνωστή θεωρία των νταβατζήδων του Μπαϊρακτάρη μέχρι τους άπληστους τραπεζίτες των δομημένων ομολόγων και από τις θεωρίες Πολύδωρα, περί ασύμμετρων απειλών και αόρατων διεθνών κέντρων που πυρπολούσαν τα δάση, μέχρι τις υπαινικτικές καταγγελίες Γιακουμάτου περί «πράσινων» οι οποίοι άναβαν τις φωτιές, η ιστορία της πρόσφατης διακυβέρνησης της Δεξιάς έχει πολλές θεωρίες συνωμοσίας να διηγηθεί.

Είναι σαφές λοιπόν ότι η συνωμοσιολογία είναι η κατ εξοχήν πρακτική που ακολουθείται προκειμένου να παραχαραχτεί η Ιστορία και να αποενοχοποιηθούν οι υπεύθυνοι από τις ευθύνες που τους αναλογούν. Και είναι κρίμα που αυτή η οπισθοδρομική τακτική της κατασκευής υπονομευτών ακολουθείται σήμερα και από συγκεκριμένη πλευρά εντός του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να δικαιολογηθεί η οδυνηρή ήττα στις εκλογές, να αποενοχοποιηθεί η σημερινή ηγεσία του Κινήματος, αλλά και να πληγεί κορυφαίο στέλεχος που διεκδικεί την προεδρία.

Τέτοιες σκοτεινές μεθοδεύσεις δεν ταιριάζουν σε μια σύγχρονη προοδευτική, σοσιαλιστική πολιτική δύναμη που ανήκει στον χώρο της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς.

Η συνωμοσιολογία ταιριάζει σε αδύναμους ηγεμόνες κι όχι σε ισχυρούς πολιτικούς ηγέτες. Η θεωρία των υπονομευτών αδικεί πρώτα την πλευρά που τη διακινεί, καθώς μέσα από αυτήν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως αδύναμος να συνθέσει τις διαφορετικές απόψεις, αναβλητικός να αντιμετωπίσει τους υπονομευτές και ανεπαρκής να διαχειριστεί μια κρίσιμη κατάσταση. Διότι, ακόμη κι αν οι θεωρίες υπονόμευσης ήταν αληθινές, αυτό διόλου δεν απαλλάσσει τον ηγέτη από τις ευθύνες του να τις αντιμετωπίσει εγκαίρως και επιτυχώς.

Η εικόνα αυτού που αντί να δράσει εγκαίρως έρχεται εκ των υστέρων ως άμοιρος ευθυνών κατηγορώντας άλλους δεν αρμόζει σε υπεύθυνο πολιτικό αρχηγό. Περισσότερο ταιριάζει στην εικόνα του κακού μαθητή, ο οποίος προσπαθεί να επιρρίψει αλλού τις ευθύνες όταν συλλαμβάνεται αδιάβαστος και απροετοίμαστος για το μάθημα. Και ποιος σήμερα εμπιστεύεται την τύχη της χώρας σε έναν... κακό μαθητή που, αντί να αναλαμβάνει γενναία τις ευθύνες του, συκοφαντεί τον... συμμαθητή του;