ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 28°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Η περίεργη Ολλανδία

  • 20/3

Το να προσπαθεί κάποιος να εξαγάγει γενικευμένα και ασφαλή συμπεράσματα από τις ολλανδικές εκλογές είναι σαν να προσπαθεί να καταλάβει την κατάσταση στους οίκους ανοχής στην Ευρώπη έχοντας ως μέτρο σύγκρισης τις μπουτίκ εκδιδομένων στις βιτρίνες του Αμστερνταμ. Οταν το κόμμα των συνταξιούχων με τον ευρηματικό τίτλο «50 άνω» παίρνει τέσσερις έδρες, καταλαβαίνουμε ότι οι Ολλανδοί δεν είναι μόνο ιδιόρρυθμοι αλλά το απολαμβάνουν κιόλας.

Παρ' όλα αυτά πρέπει να το κάνουμε, γιατί οι εκλογές απέκτησαν έναν συμβολικό χαρακτήρα λόγω της παρουσίας τού -επίσης ιδιόρρυθμου- ακροδεξιού Βίλντερς και της ανάμειξης Ερντογάν. Η αναχαίτιση του Βίλντερς παρά την ενίσχυσή του και η πρωτιά του Ρούτε παρά την υποχώρησή του προκάλεσαν δύο αντιδράσεις, αμφότερες εσφαλμένες κατά τη γνώμη μου. Από τη μια υπερβολικοί πανηγυρισμοί σαν να κερδήθηκε η μητέρα των μαχών για τη διάσωση της Ευρώπης. Και από την άλλη αμήχανη δυσφορία επειδή το ευρωπαϊκό κατεστημένο δεν δέχθηκε ένα ακόμα πλήγμα. Σε μια ισορροπημένη προσέγγιση, λογικό είναι να συνυπάρχουν η ανακούφιση και η περισυλλογή. Ανακούφιση για έναν προφανή λόγο, που δεν χρειάζεται επεξηγήσεις: η ακροδεξιά αναχαιτίστηκε, η Λεπέν πήρε μήνυμα.

Περισυλλογή για περισσότερους λόγους. Ο κύριος είναι ότι ο ηττημένος Βίλντερς επέβαλε εν πολλοίς την ξενοφοβική αντζέντα του στο Λαϊκό και στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα και σε μεγάλο μέρος της παραδοσιακά φιλελεύθερης κοινής γνώμης της Ολλανδίας. Ξέρω τον αντίλογο: είναι θέμα τακτικής για να κερδίσουν τις εκλογές. Μόνο που όπως είπε ο χαρισματικός ηγέτης της Πράσινης Αριστεράς, «δεν χρειάζεται να πολεμήσεις μόνο τον Βίλντερς, πρέπει να πολεμήσεις και τις ιδέες του». Με υποχωρήσεις στις ιδέες της ακροδεξιάς, μοιραία θα έρθει στο μέλλον και η εκλογική της επιτυχία. Αν την ανάγκη αντιμετώπισης της τρομοκρατίας των ακραίων ισλαμιστών τη μετατρέψουμε με συνεχείς μετατοπίσεις σε πόλεμο κατά του Ισλάμ και η ασφάλεια εξαφανίσει την πολυπολιτισμικότητα, η ακροδεξιά θα έχει πετύχει τον στόχο της για μια Ευρώπη-φρούριο. Ο δεύτερος λόγος για περισυλλογή είναι η συντριβή του Εργατικού Κόμματος του κυρίου Ντάισελμπλουμ. Συντριβή που δεν αντισταθμίζεται από τη μεγάλη άνοδο της Πράσινης Αριστεράς. Λαμβάνοντας πάντα υπόψη την αρχική διαπίστωση περί ολλανδικής ιδιομορφίας, το πρόδηλο συμπέρασμα είναι ότι δεν του βγήκε σε καλό ο Μεγάλος Συνασπισμός με την Κεντροδεξιά. Ισως η πιο εύστοχη διατύπωση που βρήκα στο Facebook ήταν η εξής: Με τις εκλογές στην Ολλανδία μάθαμε ότι ο Ντάισελμπλουμ είναι κεντροαριστερός και καταγγέλλει τη λιτότητα στη χώρα του.