ΚΥΡΙΑΚΗ
25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 23°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Ανάσες οξυγόνου από «πράσινες ταράτσες»

Επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι φυτά στις στέγες και στους τοίχους μειώνουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και την κατανάλωση ενέργειας στις μεγαλουπόλεις

  • ΕΘΝΟΣ
  • 9:57, 14/12/2009

Στις ταράτσες των κτιρίων των μεγαλουπόλεων αναζητούνται εδώ και μερικά χρόνια οι χώροι για τους πνεύμονες πρασίνου που θα δώσουν τις απαραίτητες ανάσες οξυγόνου στους κατοίκους.

Οι «πράσινες στέγες» γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς, καθώς τα επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι μπορούν να αυξήσουν σε μεγάλο ποσοστό τα περιβαλλοντικά οφέλη, προτείνοντας παράλληλα μία διαφορετική αισθητική.

Αυτό είναι το συμπέρασμα της έρευνας του καθηγητή του Τμήματος Γεωπονίας, Φυτικής Παραγωγής και Αγροτικού Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και διευθυντή του Ινστιτούτου Τεχνολογίας και Διαχείρισης Αγροοικοσυστημάτων του Κέντρου Ερευνας, Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Θεσσαλίας (ΚΕΤΕΑΘ), Κωνσταντίνου Κίττα, και του εντεταλμένου ερευνητή του Κέντρου, Θωμά Μπαρτζάνα.

Οι δύο επιστήμονες σχεδιάζουν την πρακτική εφαρμογή της έρευνάς τους με τη δημιουργία μίας «πράσινης στέγης» σε σχολείο των Τρικάλων, η οποία θα ξεκινήσει σε μερικούς μήνες. Οι πράσινες ταράτσες αποτελούν ενδεδειγμένη λύση για μία χώρα όπως η Ελλάδα, στην οποία τα κτίρια, κυρίως των μεγάλων πόλεων, έχουν κατασκευαστεί χωρίς να ληφθούν υπόψη περιβαλλοντικοί ή ενεργειακοί παράγοντες.

Η αιτία
Από τα στοιχεία των ερευνών προκύπτει ότι ο κτιριακός τομέας στην Ελλάδα ευθύνεται για το 45% της ενεργειακής κατανάλωσης, ένα ποσοστό το οποίο αυξάνεται σταθερά προκαλώντας αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και της θερμοκρασίας, ενώ εντείνει και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

«Στα αστικά κέντρα, το φαινόμενο των λεγόμενων θερμικών νησίδων, που δημιουργούνται από τον συνδυασμό υψηλών θερμοκρασιών και ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι ιδιαίτερα έντονο, τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες, με σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών και στην κατανάλωση ενέργειας για μείωση των υψηλών θερμοκρασιών», επισημαίνει ο κ. Κίττας. Η τοποθέτηση πρασίνου στην ταράτσα ή στους εξωτερικούς τοίχους συμβάλλει σημαντικά στη μείωση των παραπάνω φαινομένων και, επιπλέον, μπορεί να έχει εξαιρετικά αισθητικά αποτελέσματα.

«Τα πράσινα κτίρια δεν είναι πλέον εξεζητημένες φουτουριστικές κατασκευές, αλλά προχωρημένα προϊόντα της τεχνολογικής εξέλιξης που υπακούουν στις απαιτήσεις για νέα ποιότητα.

Είναι κτίρια που ικανοποιούν σε μεγαλύτερο βαθμό τις ανάγκες των χρηστών, μειώνουν στο ελάχιστο τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, προστατεύουν την υγεία των ενοίκων και τα οικοσυστήματα», σημειώνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

ΤΑ ΟΦΕΛΗ
Βελτίωση θερμομόνωσης και ηχομόνωσης

Τα οφέλη από τις «πράσινες ταράτσες», έτσι όπως καταγράφονται με αριθμούς, δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Οι έρευνες των τελευταίων ετών έδειξαν τα εξής: Οι ενεργειακές απώλειες και η απορροή των υδάτων μειώνονται κατά 30% και 90% αντίστοιχα, ενώ η θερμομόνωση του κτιρίου βελτιώνεται κατά 20%. Η ηχομόνωση του κτιρίου βελτιώνεται κατά 3 ντεσιμπέλ και παράλληλα δημιουργείται κλίμα που ευνοεί την αύξηση της βιοποικιλότητας.

«Η κατανάλωση ρεύματος για ψύξη και θέρμανση σε ένα διαμέρισμα που βρίσκεται κάτω από μία πράσινη ταράτσα μειώνεται έως 30% τους καλοκαιρινούς μήνες και 10% τους χειμερινούς. Για ένα πενταώροφο κτίριο, η συνολική εξοικονόμηση ανέρχεται σε 5% έως 10%, ενώ εντυπωσιακή είναι η διαπίστωση ότι με τη φύτευση του συνόλου των ταρατσών της Αθήνας θα εξοικονομούνταν περίπου 600 MW ημερήσιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας, όσο δηλαδή η δυναμικότητα του σταθμού στο Λαύριο», σημειώνει ο κ. Κίττας.

Αυτό που θα πρέπει να γνωρίζουν όσοι αποφασίσουν να φτιάξουν μία «πράσινη στέγη» είναι ότι τοποθετείται πάντα σε συνάρτηση με τη στατικότητα του κτιρίου, αν και, όπως εξηγεί ο καθηγητής, «ένας χλοοτάπητας θα μπορούσε να μπει σε σχεδόν όλες τις κατασκευές». Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που τα συγκεκριμένα συστήματα φύτευσης έχουν χωριστεί σε τρεις διαφορετικούς τύπους.

Ο πρώτος είναι ο «εκτατικός τύπος», ο οποίος αποτελείται από πολυεπίπεδη διαστρωμάτωση υλικών με ελαφρύ υπόστρωμα ανάπτυξης φυτών πάχους 8-15 εκατοστών. Για την κάλυψή του χρησιμοποιούνται φυτά χαμηλής βλάστησης.

Ο «ημιεντατικός τύπος» αποτελείται από ελαφρύ υπόστρωμα ανάπτυξης φυτών πάχους 10-25 εκατοστών. Για την κάλυψή του χρησιμοποιούνται φυτά χαμηλής βλάστησης, χλοοτάπητας, φυτά εδαφοκάλυψης και μικροί θάμνοι.

Τέλος, ο «εντατικός τύπος» αποτελείται από υπόστρωμα πάχους 12-100 εκατοστών και συνιστάται για τη δημιουργία κήπων με τη χρήση ποικιλίας φυτών, θάμνων και δέντρων.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ 
svogiatzakis@pegasus.gr