ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ
24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 30°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Η κρίση δεν είναι το τέλος του κόσμου

Με μυθιστορηματικό τρόπο ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ αναλύει τα αίτια της κατάρρευσης των αγορών. Στέκεται με σκεπτικισμό απέναντι στα πακέτα στήριξης των τραπεζών και προτείνει την πολιτική ως τη μόνη απάντηση

  • ΕΘΝΟΣ
  • 9:47, 7/11/2008

Πώς συνδέονται τα κοσμικά συμβάντα (π.χ. πτώσεις αστεροειδών) με τα... κοσμικά golden boys και τις πτώσεις μετοχών; Θα επιζήσουν οι «δεινόσαυροι» του καπιταλισμού (πολυεθνικές και χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί) από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και... πόσο θα μας κοστίσει;

Απαντήσεις σε αυτά και άλλα ερωτήματα επιχειρεί να δώσει στο νέο βιβλίο «Λευκό κοτσύφι, blue tree, μαύρο καράβι», που κυκλοφορεί από τις «Εκδόσεις Καστανιώτη», ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μ. Ανδρουλάκης.

Μέσα από τις σελίδες του ο συγγραφέας-πολιτικός αναζητά το πώς θα είναι ο παγκόσμιος καπιταλισμός ύστερα από δέκα ή είκοσι χρόνια. Σημειώνει, λοιπόν, ότι «η 1η Φεβρουαρίου του 2019 και η 13η Απριλίου του 2029 είναι οι πιθανές ημερομηνίες που ένα μεγάλο αστρικό αντικείμενο θα κατευθύνεται προς τα κεφάλια μας»!

Απομονωμένος στην κορυφή της Δίκτης, κοντά στο χωριό που γεννήθηκε με παρέα την κρητική φύση, ο συγγραφέας-πολιτικός καταπιάστηκε με την ανατομία του καπιταλισμού της Τρίτης Εποχής της παγκοσμιοποίησης. Μόνο που ο... ουρανός ήρθε στο κεφάλι του -και όλων ημών- πολύ νωρίτερα από τις πτώσεις των μετεωριτών που αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου του.

«Την Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου, του Σταυρού, πετούσα από την Κρήτη στην Αθήνα με το «Λευκό Κοτσύφι» τελειωμένο στην τσάντα μου, όταν οι αστεροειδείς που είχα προβλέψει άρχισαν κιόλας να πέφτουν στα κεφάλια μας. Κατέρρεαν οι «κόκκινοι γίγαντες» και οι «λευκοί νάνοι» του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού σύμπαντος με εξωτικά ονόματα όπως Lehman Brothers, AIG, Merrill Lynch, ενώ ξεκινούσαν τη μεγάλη βουτιά η Morgan Stanley και η Goldman Sachs».

Ο «περίπατος»
Μέσα από έναν «περίπατο», από τις ερημιές της Κρήτης μέχρι τα διεθνή χρηματοπιστωτικά κέντρα, με τον συμπρωταγωνιστή του - τον Νικολά- ο Μ. Ανδρουλάκης δίνει τη δική του εκδοχή για το τι έχει συμβεί: «Είδαμε στο Οροπέδιο, στα λασιθιώτικα βουνά, πέντε άτομα στην ύπαιθρο να κάθονται γύρω από μια φωτιά μες στο κρύο. Μας κάλεσαν να πιούμε μια ρακή να ζεσταθούμε και να φάμε πατάτες οφτές. Πίναμε, κουβεντιάζαμε και κάποια στιγμή τους αιφνιδιάζω για πλάκα: «Καλές είναι οι πατάτες, ρε σύντεκνοι, μα βγάλτε να φάμε τον μεζέ».

Γέλασαν, σου λέει δεν χάλασε στην Αθήνα ο χωριανός μας, και σε λίγο έσκαψαν απαλά δέκα πόντους κάτω απ τη φωτιά κι έβγαλαν από τον λάκκο ένα ραμμένο ασκί γεμάτο αρωματικούς καυτούς μεζέδες από κατσίκι. Το ασκί ήταν η καλοπλυμένη κοιλιά του ζώου. «Γιατί το ψήνετε κάτω απ τη γη;» ρωτά ο Νικολά. «Για να μη φαίνεται το κρέας, είναι κλεμμένο». «Δηλαδή τρώμε κλεμμένο;». «Φάε και μη μολογάς», τον συμβουλεύει ο σύντεκνος. Ο φίλος μου είχε ξεραθεί στα γέλια. «Κι αν έρθει η Αστυνομία;».

«Φτάνει και γι αυτούς», του λέει ο πιο ηλικιωμένος. Μα το ίδιο με τους ζωοκλέφτες των βουνών δεν κάνουν και οι ελίτ του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος με τα περίτεχνα, αδιαφανή παράγωγα και δομημένα προϊόντα; Αλλού οι πατάτες και ο καπνός κι αλλού το κρέας! Αλλοι τρώνε τις πατάτες κι άλλοι το κρέας! Αυτό, Νικολά, εμείς το λέμε risk management. Εδώ το λένε «κλέφτικο» κι είναι το πιο νόστιμο».

Εκτός από το μυθιστόρημα και την πλοκή του «παραμυθιού» υπάρχει και ο... «δράκος», η πραγματικότητα. «Η κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν είναι μια συνηθισμένη κυκλική κρίση. Είτε εξελιχθεί σε «κραχ 2008» είτε όχι, αποτελεί τη μαμμή του ιστορικού μετασχηματισμού του παγκόσμιου καπιταλισμού και των μετατοπίσεων του κέντρου βάρους του», δηλώνει ο Μ. Ανδρουλάκης.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τα αίτια: Ποιες «υπερβολές» αποτελούν τη βάση της σημερινής κρίσης; Η υπερβολική ζήτηση για πετρέλαιο και πρώτες ύλες οδήγησε σε έκρηξη των τιμών. Η προσφορά, παρά την αύξηση των τιμών, δεν μπορεί να ανταποκριθεί σ' αυτόν τον βηματισμό. Η δεύτερη υπερβολή αφορούσε την ασυλλόγιστη πιστωτική επέκταση. Πλημμυρίδα χρήματος, η μεγαλύτερη στην Ιστορία, που αναζητούσε κερδοφόρες τοποθετήσεις όλο και μεγαλύτερου κινδύνου. Η Αμερική κυρίως έγινε ο μαγνήτης του ασιατικού χρήματος και των πετροδολαρίων.

Οι λύσεις: Ο «προοδευτικός» ακαδημαϊκός προτείνει κι άλλο λάδι στη φωτιά. Πατά γκάζι όταν χρειάζεται φρένο και φρένο όταν είναι αναγκαίο το γκάζι. Τρομπάρισμα της ζήτησης με διεγερτικά, εκ νέου τρομπάρισμα της πιστωτικής επέκτασης. Αυτοί ιδεολογικοποιούν την ασωτία του κράτους και την υπερχρέωση. Και οι πληθωριστικές προσδοκίες; Θα χαλιναγωγήσουν τα συνδικάτα τις αυξήσεις μισθών για να μη δημιουργηθεί ο φαύλος κύκλος μισθών-τιμών! Αγνοεί ότι μ αυτή την πολιτική ο πληθωρισμός, όπως δείχνει η οικονομική Ιστορία, θα εκτιναχτεί ανεξάρτητα από τη «βοήθεια» των συνδικάτων.

Ψυχραιμία: Η κρίση δεν είναι το τέλος του κόσμου. Η κρίση είναι ο θεμελιώδης μηχανισμός αυτοδιόρθωσης και αυτοανανέωσης που διαθέτει ο καπιταλισμός. Αν καταληφθούμε από την αριστεροδεξιά ή σοσιαλιστική -Θεός φυλάξοι!- ψευδαίσθηση στις απεριόριστες δυνατότητες του κράτους να αποτρέπει ή να καταπνίγει τις κρίσεις, τότε το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να τις μεταθέτουμε σ' ένα υψηλότερο επίπεδο αντιθέσεων, να τις απλώνουμε και να κάνουμε πολύ μεγαλύτερη τη διάρκεια και την έντασή τους.

Ο διάλογος των πρωταγωνιστών: «Τότε, Νικολά, ποια είναι η απάντηση;». «Δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις. Μην περιμένεις να σου δώσω τη λίστα των δέκα σημείων. "Its the politics, stupid". Είναι η πολιτική, ανόητε»!

- Μόνο η πολιτική, αν δεν υποκύψει στον πειρασμό να υποκαταστήσει την οικονομία, μπορεί να δώσει απαντήσεις υπέρ των πολιτών. Αλλιώς, όπως διαφαίνεται μέσα από τις σελίδες του Μ. Ανδρουλάκη, ό,τι σήμερα μοιάζει φιλολαϊκό, αύριο μπορεί να κοστίσει στους πολίτες όλου του κόσμου πολύ ακριβά...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ