ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ
29 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 20°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

«Νέο ΠΑΣΟΚ» θέλει να γίνει ο ΣΥΝ

Η Κουμουνδούρου επιδιώκει να πείσει ότι είναι το πραγματικό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παράλληλα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πιέσει τη Χ. Τρικούπη με προτάσεις για συνεργασία σε θέματα αιχμής

  • ΕΘΝΟΣ
  • 11:50, 24/11/2007

Ιδιαίτερα κινητικός και προσεχτικός ο Αλέκος Αλαβάνος, αμέσως μετά το εκλογικό αποτέλεσμα της 16ης Σεπτεμβρίου, επιδιώκει με τις κινήσεις του και την παρουσία του να πείσει την κοινή γνώμη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το... κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο Αλέκος Αλαβάνος φαίνεται πλέον ότι έχει βεβαιότητα ότι η Αριστερά μπορεί να πρωταγωνιστήσει στις πολιτικές εξελίξεις, να βάλει τη σφραγίδα της στο σημερινό πολιτικό τοπίο. Οραματιστής αλλά και πραγματιστής ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε προχθές -σε ραδιοφωνική συνέντευξη- το στίγμα των προθέσεών του:

«Εχουμε κι εμείς όνειρα και τις δικές μας φιλοδοξίες και τις δικές μας μακρινές προοπτικές, που είναι για έναν χώρο δημοκρατίας και ελευθερίας, κοινωνικής ισότητας, σοσιαλισμού, αλλά, από την άλλη μεριά, ξέρουμε ότι η ζωή είναι μικρή, ότι τα προβλήματα τρέχουν...».

Αν και δεν το λέει ανοιχτά, ο κ. Αλαβάνος πιστεύει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να γίνει το ΠΑΣΟΚ της Αριστεράς. Ενα μεγάλο κόμμα που θα πρωταγωνιστεί».

Προθέσεις
Ο Αλέκος Αλαβάνος δεν κρύβει τις μύχιες προθέσεις του. Μιλάει ανοιχτά. «Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να παίξει ουσιαστικά τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης», δηλώνει και αυτό επιχείρησε να αποδείξει και την εβδομάδα που πέρασε.

Τη σύγχυση και δυστοκία που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ, με τον Γιώργο Παπανδρέου είτε να βρίσκεται στο εξωτερικό είτε να συζητά με τους στενούς του συνεργάτες για τα νέα όργανα, εκμεταλλεύτηκε ο πρόεδρος του ΣΥΝ.

Μέσα σε λίγες μέρες, έκανε παρέμβαση στη Βουλή για τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομίας -με αφορμή τροπολογία για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας των εργαζομένων της Alpha Bank- και ζήτησε από τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης να συνυπογράψουν, έτσι ώστε να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή.

Ταυτόχρονα παρενέβη στο θέμα της παραίτησης της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, έκανε δηλώσεις για το Ασφαλιστικό, τον εκλογικό νόμο και τις πλημμύρες, ενώ είχε συναντήσεις με συνδικαλιστικούς φορείς.

Την ίδια στιγμή βομβαρδίζει καθημερινά τα κόμματα της αντιπολίτευσης -απευθυνόμενος κυρίως προς το ΠΑΣΟΚ, με δεδομένη την άρνηση του ΚΚΕ- με προτάσεις για συνεργασία σε σημεία-αιχμής για τους εργαζομένους, όπως τη διασφάλιση των αποθεματικών των Ταμείων, τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων αλλά και την άρση της λειτουργίας των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Θέματα, ασφαλώς, που «πονάνε» το ΠΑΣΟΚ, ιδίως τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Από την άλλη πλευρά, η μόνη πρόταση που έγινε από τον Γιώργο Παπανδρέου αφορούσε τη συνεργασία για την αλλαγή του εκλογικού νόμου με βάση το «γερμανικό μοντέλο». Πρόταση, ωστόσο, που έγινε δεκτή, με μειδιάματα από την Κουμουνδούρου, ενώ ο ίδιος ο Αλέκος Αλαβάνος δεν έκρυψε την έκπληξή του, γιατί, όπως έλεγε, είναι γνωστή η θέση της Αριστεράς για την απλή αναλογική.

Την αντιπαράθεση στο ΠΑΣΟΚ ο Α. Αλαβάνος την παρακολούθησε εκ του σύνεγγυς, αρνούμενος όμως να πάρει θέση υπέρ του Γ. Παπανδρέου ή του Ευ. Βενιζέλου. Αλλά όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, απάντησε ότι «δύο μήνες συζητούσε για το ποιος θα είναι αρχηγός και τώρα εάν θα υπάρχουν στο εσωτερικό του ρεύματα ή τάσεις».

Το τελευταίο διάστημα επανέλαβε, ουκ ολίγες φορές, ότι εδώ και μία δεκαετία ένα «φάντασμα» πλανιόταν πάνω από τον Συνασπισμό. «Το φάντασμα της Κεντροαριστεράς».

Το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που πίεζε τον ΣΥΝ και η Κουμουνδούρου αντιστεκόταν. Τώρα ο Αλέκος Αλαβάνος θεωρεί ότι πρέπει να αρχίσει η αντίστροφη διαδικασία. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΝ πρέπει να πιέσουν το ΠΑΣΟΚ.

Η επίκληση του άρθρου 16 από τον Αλέκο Αλαβάνο δεν ήταν καθόλου αθώα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων τη θέση του Γιώργου Παπανδρέου. Ο πρόεδρος του ΣΥΝ εστιάζει το ενδιαφέρον του στους αριστερούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, χαρακτηρίζει τον κόσμο αυτό «ζωντανό ΠΑΣΟΚ, ζωντανό σοσιαλιστικό χώρο, με αναζητήσεις, ερήμην των ηγεσιών», ενώ τον ελκύει το παράδειγμα της Γερμανίας με τη συγκρότηση της «μεγάλης Αριστεράς».

Νέα πρόσωπα
Στο εσωτερικό του ΣΥΝ ο κ. Αλαβάνος κρατά αποστάσεις. Εν όψει του τακτικού συνεδρίου του ΣΥΝ -αρχές του νέου έτους- θέλει το κόμμα να ξεφύγει από την πεπατημένη. Να αναδείξει μια νέα γενιά στελεχών. Ξεκίνησε με επιμονή στο πρόσωπο του Α. Τσίπρα και συνέχισε με τον 32χρονο νέο εκπρόσωπο Τύπου Α. Καρίτζη.

Οπως φαίνεται, θέλει να σπάσει την κομματική επετηρίδα, να ανοίξει ο χώρος σε νέα στελέχη. Τη θέση του αυτή για ένα συνέδριο μεγάλων αλλαγών κάποιοι μετέφρασαν σαν ένα βήμα να αποχωρήσει από την ηγεσία του κόμματος. Ο ίδιος έχει πει στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος ότι θα φέρει τις προτάσεις του για την ανανέωση του κόμματος, κάτι που αναμένεται να γίνει σύντομα.

Οπως έχει μεταφέρει σε στενούς του συνεργάτες ότι κάποια στιγμή, όταν πλέον ο ΣΥΝ θα βρει τον βηματισμό του, με νέα πρόσωπα, θα αποχωρήσει. Θέμα ηγεσίας στον ΣΥΝ δεν τίθεται. Πολύ δε περισσότερο όταν σήμερα δεν υπάρχει εναλλακτική λύση.

H τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ στον σημερινό κομματικό χάρτη εμφανίζει ένα ενδιαφέρον «πολυσυλλεκτικό» στοιχείο: καταφέρνει να διεμβολίζει από αριστερά ταυτόχρονα τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το ΚΚΕ. Σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, καλύπτει έως έναν βαθμό το κενό της «δυναμικής αντιπολίτευσης», σε σχέση με το ΚΚΕ το κενό μιας πολιτικής «κοινωνικών συμμαχιών».

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΟΥΤΣΙΑΣ
ptsoutsias@pegasus.gr

 

Τα πολιτικά κενά και ο ΣΥΡΙΖΑ

H τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ στον σημερινό κομματικό χάρτη εμφανίζει ένα ενδιαφέρον «πολυσυλλεκτικό» στοιχείο: καταφέρνει να διεμβολίζει από αριστερά ταυτόχρονα τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το ΚΚΕ. Σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, καλύπτει έως έναν βαθμό το κενό της «δυναμικής αντιπολίτευσης», σε σχέση με το ΚΚΕ το κενό μιας πολιτικής «κοινωνικών συμμαχιών».

Για πρώτη φορά, επίσης, στη μεταπολιτευτική ιστορία, ο χώρος της «ανανεωτικής» Αριστεράς δεν πολιτεύεται με αμφίσημο πολιτικό λόγο ή με κυβερνητισμό, γεγονός που τον έχει καταστήσει έναν πολύ αξιόπιστο αλλά και αυτόνομο παράγοντα των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων.

Το αποτέλεσμα είναι να καταγράφεται μετά τις εκλογές μια σημαντική άνοδος των δυνάμεών του. Βεβαίως, είναι πολύ νωρίς για εκτιμήσεις σχετικά με τις εκλογικές δυναμικές των πολιτικών δυνάμεων.

Εχει ωστόσο μια σημασία ότι το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ τουλάχιστον ένα εξάμηνο πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου άρχισε να εμφανίζει σταθερή (μικρή) άνοδο για να φτάσει στο 5%, ενώ αν οι εκλογές καθυστερούσαν μερικούς μήνες η συστηματική ανοδική τάση θα έφτανε να καταγραφεί ακόμη και σε ένα ποσοστό της τάξης του 6-6,5%. Αυτή ακριβώς η «προεξοφλημένη» τρόπον τινά άνοδος καταγράφεται και στις μετεκλογικές έρευνες και δεν αποκλείεται να βρισκόμαστε μπροστά σε μια ενδιαφέρουσα ανακατανομή της εκλογικής επιρροής στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς.

Χριστόφορος Βερναρδάκης
Πανεπιστήμιο Κρήτης Επιστημονικός Σύμβουλος της VPRC (www.vernardakis.gr)

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ