ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΔΕΥΤΕΡΑ
26 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 29°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Μικρό αφιέρωμα στον Μάνο Ξυδούς

Ο Μάνος Ξυδούς αποχαιρέτησε τη ζωή με τον πιο ροκ τρόπο έτσι όπως «αλήτευε» δημιουργικά στις μουσικές αλάνες των Δυτικών προαστίων. Το Eθνος Online αναδημοσιεύει συνέντευξη που είχε ο πρόωρα χαμένος καλλιτέχνης στις «Εικόνες» μερικά χρόνια πριν.

  • ΕΘΝΟΣ On Line
  • 22:12, 17/4/2010

Στο ροκ στέκι των Αγίων Αναργύρων, εκεί όπου αντρειώθηκε ο ήχος των Πυξ Λαξ τη δεκαετία του ‘90, ο Μάνος Ξυδούς επέστρεφε ξανά και ξανά για καφέ και αναμνήσεις. Στον «Πευκώνα», που χάριζε άφθονο μουσικό οξυγόνο μέσα από ερασιτεχνικά live σε αυθεντικούς «άσωτους υιούς», οι Πυξ Λαξ κατάφεραν να γίνουν κάτι περισσότερο από μόδα: διαχρονική μουσική αξία.

«Το τελευταίο πράγμα που δεν θα ήθελα να διαγράψω είναι τα 15 χρόνια με τους Πυξ Λαξ. Από κει πήρα τα πάντα, βελτιώθηκα και σαν άνθρωπος».

Ξεκινήσατε ως κλητήρας στην τότε Columbia για να εξελιχθείτε σε marketing director. Ροκ και μάρκετινγκ πως συμβιβάζονται;

Το μάρκετινγκ στην Ελλάδα είναι μια έννοια κακοποιημένη και παρεξηγημένη. Σήμερα το μάρκετινγκ είναι βρες μου μια αντι-είδηση για να την κάνω είδηση να πουλήσει. Το μάρκετινγκ είναι κάτι που εμπλέκονται πολλοί και στο τέλος κερδίζουν όλοι με υγεία. Παλιά λειτουργούσαμε με το συναίσθημα. Ότι μας άρεσε το κυνηγούσαμε. Τώρα πρέπει να προωθήσεις κάποιον ακόμα και αν δεν σου αρέσει.

Ως παραγωγός έχετε συνεργαστεί με θρύλους της Ροκ όπως ο Σιδηρόπουλος. Τι σας έχουν κληροδοτήσει;

Όταν πήρε απόφαση η Columbia να κάνει παραγωγή του Σιδηρόπουλου και της Σπυριδούλας το 1978, ένα στέλεχος της εταιρείας μου ζήτησε να κάνω το συντονισμό. Ημουν τότε 24 ετών. Τότε άκουγα ξένη μουσική, από ελληνική τίποτα. Όταν το είπα αυτό στον Παύλο, μου είπε «έχω μάθει ότι φτιάχνεις καλούς καφέδες, αυτό είναι το Α και το Ω για έναν παραγωγό».

Καριέρα ευτυχισμένη υπάρχει;

Δεν πρέπει να υφίσταται καριέρα. Κάποτε λέγαμε τη λέξη εργασία, δουλειά. Σήμερα αυτές οι δυο λέξεις είναι μόνο στα χείλη αυτών των ανθρώπων που είναι άνεργοι και αντίθετα με αυτά βλέπω και ακούω στη στους κύκλους του λάιφ στάϊλ τη λέξη καριέρα. Τι είναι η καριέρα; Παρατάω τα πάντα, τους φίλους μου, την οικογένεια μου, για να βάλω ένα στόχο για να φτάσω που; Αφού πάνω από μένα είναι τα πουλιά και ο Θεός, όπως έλεγε και ο Αριστοφάνης.

Ο στιχουργός είναι ποιητής; Ποια εσωτερική ανάγκη καλύπτετε με το γράψιμο;

Καμία ανάγκη. Εκτός από μια περίοδο που ήμουν ερωτευμένος με την εκάστοτε γυναίκα, αυτές οι σκέψεις που ήθελα να πω που δεν έλεγα γιατί φοβόμουν μην φύγει, τα έγραφα στα τραγούδια. Ανακαλύπτω και πράγματα που με ενοχλούν, με ευχαριστούν και προσπαθώ να τα αποτυπώσω γιατί φοβάμαι να πάρω μια ντουντούκα να τα πω στον κόσμο.

Οι Πυξ Λαξ, βρίσκονται στον Παράδεισο;

Να ήξερα τι είναι παράδεισος, θα ήμουν και εγώ εκεί! Οι Πυξ Λαξ δεν θα πεθάνουν. Όταν ακούω στο ραδιόφωνο τους Πυξ Λαξ αισθάνομαι υπερήφανος. Αυτό το συναίσθημα δεν θα το αναπληρώσουν ούτε εκατό δικές μου δουλειές. Μπορεί να θεωρηθώ κολλημένος, αλλά έτσι ήταν.

Η συνύπαρξή σας στο γκρουπ ήταν μια ευτυχισμένη περίοδος;

Και με αρκετές δυσάρεστες στιγμές. Στην καλή μας την περίοδο, τότε ήταν που είχαμε πολλούς τσακωμούς. Ο κόσμος νόμιζε ότι ήμασταν αγαπημένοι αλλά τότε ήταν που τσακωνόμασταν πολύ. Τώρα που τελείωσε και νομίζει ο κόσμος πως τσακωνόμαστε, είμαστε μια χαρά. Με τον καιρό όλα αυτά ξεχνιούνται. Το συναίσθημα της νοσταλγίας είναι ζωντανό.

Ηταν κοινή συναινέσει ο χωρισμός;

Μα στην ουσία δεν χωρίσαμε, στην ουσία σταματήσαμε να τσακωνόμαστε για το ποιος έχει γράψει το καλύτερο τραγούδι (γέλια). Οι μεγαλύτεροι καβγάδες γίνονται μεταξύ αδελφών και φίλων. Είναι λογικό. Ο καθένας είχε τη δική του κοπέλα, έπρεπε λοιπόν να πει ο καθένας πως το δικό του είναι το καλύτερο. Φαντάσου να γύρναγε η δική μου η κοπέλα και να της άρεσε ένα άλλο τραγούδι και να μην το είχα γράψει εγώ (γέλια). Αυτή είναι η ματαιοδοξία του καλλιτέχνη την οποία όλοι την αποποιούμαστε αλλά δεν μπορούμε να την νικήσουμε.

Πως φαντάζεστε το δικό σας τέλος στη δισκογραφία;

Αύριο, δεν ξέρω. Ευτυχώς που υπήρξαν οι Πυξ Λαξ γιατί σήμερα μπορώ να κάνω την πλάκα μου.

Αλλοι συνάδελφοί σας μετά την επιτυχία μετακομίζουν στα Βόρεια προάστια, εσείς επιμένετε Δυτικά;

Βγήκαν κάποια περιοδικά και έλεγαν πως οι Πυξ Λαξ σας κοροϊδεύουν και είναι κάτοικοι βορείων προαστίων. Το ίδιο δεν είναι όλα τα προάστια; Θα ήθελα κάποιος να με φτύσει για κάτι το οποίο έχω κάνει και έχει βλάψει το κοινωνικό σύνολο, όχι επειδή κάποιος από εμάς έχει αγοράσει ένα - δύο σπίτια. Εμείς δεν ήμασταν ποτέ οι πρίγκιπες της Δυτικής όχθης, εμείς γράψαμε για τους πρίγκιπες της Δ. Ο. Πρίγκιπες είναι αυτοί που πίνουν τον καφέ τους στο Μπουρνάζι και κάνουν καμάκι στη γκόμενα, αυτοί που ζουν με το συναίσθημα, ο τσαγκάρης ο οποίος ξέρει ότι δεν έχει δουλειά αλλά κρατάει ανοιχτό το μαγαζί του, ο άνθρωπος που κάθεται στη στάση και περιμένει μια ώρα το λεωφορείο. Εγώ δεν είμαι πρίγκιπας. Πουλήσαμε το όνειρο του πρίγκιπα και τα κονομήσαμε.

Πόσο μοναχικός τύπος είστε;

Ολοι μας δεν είμαστε; Μόνοι μας ερχόμαστε και μόνοι μας φεύγουμε. Σημασία έχει το ταξίδι, από την μια τελεία στην άλλη. Από αυτή την έννοια κανείς δεν είναι μοναχικός και όλοι είμαστε.

Συνέντευξη - Επιμέλεια: Ειρήνη Μιχαλούδη

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ