ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΤΡΙΤΗ
17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 4°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Λαβράκι στη λαδόκολλα

Τα λαβράκια του Ρούλη είναι β’ διαλογής και πάντα του ιδίου μεγέθους (900άρια όλα), από αυτά που το σκάνε από το ιχθυοτροφείο, εκεί που συχνάζουν και κάποιοι τόνοι που συχνά κοσμούν τα περιοδικά του χώρου - ποπό κάτι ταβανόπροκες με το καλημέρα.

  • ΕΘΝΟΣ
  • 9:59, 27/1/2011

Τα πιάνει κάθε χειμώνα μέσα στα μπιχλόνερα του λιμανιού κι ας ισχυρίζεται ο ίδιος με πάθος ότι δεν είναι βρωμόνερα παρά θολόνερα εξαιτίας του πηλώδους βυθού. Παραβλέποντας το γεγονός, επίσης, ότι ύστερα από μια εξόρμηση για λαβράκια η στολή πηγαίνει για ζυγοστάθμιση, μια και έχει προσκολλήσει τόσο σκα...ό πάνω, που έχει αλλάξει τη μνήμη του νεοπρέν.

Ο,τι θέλει λέει ο Ρούλης, βρωμόνερα είναι.........., σαν αυτά που καθάριζα ως καλλιοπάρχης στο 10ήμερο προσαρμογής στο ναυτικό... Και τι σπούδασες, παιδί μου...... ηλεκτρονικός μηχανικός ...μάλιστα... και ξέρεις και δύο γλώσσες (τέσσερις: Αγγλικά, Γαλλικά, βοδινή και αρνίσια, σκεφτόμουν βλέποντας τη μούρη του ανθύπα, που είχε ύφος καρδινάλιου Ρισελιέ και μάτι Ροβεσπιέρου)... μάλιστα... και δούλευες και σε τηλεοπτικό σταθμό... ναι... και ξέρεις και τη Στάη;... Πολύ ωραία, εξαιρετικά... εξαιρετικά... Υπόλογεεε: «πάρε τον στραβόγιαννο κάτω και δώσ’ του τη μάνικα να καθαρίσει τις καλλιόπες... εκεί δίπλα που ψαρεύουν οι αρμενιστές τα λαβράκια για τον κυβερνήτη».

Επιστρέφω από τη μικρή παρένθεση και συνεχίζω...

Οταν, δε, οι καλεσμένοι του σε δείπνο τον ρωτάνε πού τα έπιασε, απαντά με αφοπλιστική σιγουριά, που αποπνέει ειλικρίνεια, ότι τα καμάκωσε ως σύγχρονος Εϊχαμπ ανοιχτά στις ξέρες, μίλια μακριά από την ακτή, κι είναι καθαρόαιμα, πελαγίσια με βούλα! Φαίνεται κι από το μάτι τους και, φυσικά, από το χρώμα και το ελάχιστο λίπος που έχουν ως αλάνια του μπλε, άλλωστε, πεντακάθαρα ήταν τ’ άντερά τους όταν τα καθάριζε!

Οι καλεσμένοι εντυπωσιάζονται και η επιτυχής έκβαση του δείπνου θεωρείται εγγυημένη. Ποτέ το λιμανίσιο λαβράκι δεν μύριζε τόσο πέλαγος! Εγώ για καλού-κακού, πάντως, έχω εφεύρει μια ειδική συνταγή για τα λαβράκια του Ρούλη. Είναι απλή, στη λαδόκολλα, και γίνεται αποδεκτή και από αυτούς τους σνομπ μονοδιάστατους οπαδούς του αποκλειστικά ψητού ψαριού αλλά και από αυτούς που θέλουν και το κατιτί παραπάνω...

Εκτέλεση
Για το καθάρισμα οδηγίες δεν θέλετε, απλώς να θυμάστε ότι σε όλα αυτά τα πελαγίσια της... CΟSCO (σάλπες, κέφαλους και συμπαρομαρτούντα) βγάζουμε την πέτσα από την κοιλιά, πλένουμε πολύ καλά και καλό είναι αν είναι ψαρεμένα από εμάς να τα ξεντεριάσουμε μέσα στο νερό - ναι, βρε παιδιά... αφήστε το άγχος της ζυγαριάς κατά μέρος με ό,τι πια περνάει στην ψαροβελόνα).

1. Στεγνώνουμε καλά και κάνουμε μια χειρουργική ελαφριά τομή κατά μήκος.

2. Βαφτίζετε ο δούλος του θεού λάβρακας (αλείφουμε με λαδάκι και κρασάκι), αλατοπιπερώνουμε την κοιλιά και το εξωτερικό.

3. Βάζουμε το μυρωδικό της επιλογής μας στην κοιλιά. Εδώ μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε δεντρολίβανο... γνωστό και σίγουρο, για τους πιο ψαγμένους φρέσκο ψιλοκομμένο εστραγκόν, που θα βρείτε πιο δύσκολα, αλλά όποιος ψάχνει βρίσκει.

4. Φασκιώνουμε το λαβράκι καλά καλά με το pumper (όχι αυτό που κουβαλάγανε τα λεφτά... τη λαδόκολλα εννοώ), αφήνοντας μια παλάμη από κάθε πλευρά αέρα στο μήκος της λαδόκολλας.

5. Ξανατυλίγουμε με άλλη μία λαδόκολλα και τέλος το δένουμε με ένα κομμάτι μουλινέ (σπάγκο παιδιά, για να μη φάμε λαβράκι με γεύση κέβλαρ).

6. Το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου για περίπου 45-50 λεπτά (είναι καλύτερο το ψάρι να κρατάει λιγάκι στο κόκαλο, παρά να γίνει χαρτί).

7. Στο τέλος, αφού το βγάλουμε και το ανοίξουμε αχνιστό αχνιστό, ρίχνουμε μερικές σταγόνες ελαιόλαδο και αν έχουμε χρησιμοποιήσει εστραγκόν, λίγο ψιλοκομμένο φρέσκο από πάνω. Ετσι το λαβράκι αντί για αμόλυβδη 100άρα θα ευωδιάζει 4711* (τι θυμήθηκα τώρα...).

Αυτά, λοιπόν, για τα λαβράκια του φίλου μας του Ρούλη, αν και με τα νέα στο κέντρο της Aθήνας σε λίγο καιρό τα λαβράκια του Ρούλη θα αποτελούν γαστριμαργικό προορισμό. Αντί να πας στο Σαν Σεμπαστιάν* να δοκιμάσεις γεύσεις, θα αναζητάς τον Ρούλη.

Αγωνιστικούς χαιρετισμούς και καλό κουράτζιο, που είπε και ο χαρτογιακάς* του ΔΝΤ.

Αναφορές
 

  • Eϊχαμπ: Βασικός ήρωας από τον Μόμπι Ντικ.
  • 4711 κολώνια ευρείας κατανάλωσης στη δεκαετία του ‘70 (η ξενόφερτη Μυρτώ).
  • Το Σαν Σεμπαστιάν αποτελεί γνωστό γαστριμαργικό προορισμό της χώρας των Βάσκων, μια και διαθέτει τα περισσότερα βραβευμένα εστιατόρια με αστεράκια michelen συγκεντρωμένα σε σχέση με τον υπόλοιπο πλανήτη.
  • Χαρτογιακάς: συνώνυμο του μολυβοσπρώχτη, του καρεκλοκένταυρου, του διευθυνταρά με τα μανικέτια και το μπριγιόλ.

Yλικά

• Λαβράκι, περίπου 1 κιλό, κι ας το ‘χει σκάσει κι από ιχθυοτροφείο
• Εξτρα παρθένο ελαιόλαδο (αυτοί που δεν έχουν το έχουμε ξαναπεί, βάζουν του ραφιού)
• Ξηρό κρασί για να αλείψουμε το ψάρι
• Για τα μυρωδικά, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα - έχουμε επιλογή από τα παρακάτω, ανάλογα με το τι μας αρέσει.

Ενδεικτικά μυρωδικά

α. Ψιλοκομμένο φινόκιο (μίσχους) ή μάραθο ή αγριομαράθια για τους τυχερούς που μένουν στας εξοχάς
β. Ρίγανη και θυμάρι
γ. Δεντρολίβανο
δ. Μαϊντανό ή άνηθο
ε. Φρέσκο εστραγκόν

Αλάτι (Χαβάης , Ιμαλαΐων κ.λπ. εσύ που γελάς, πάλι, βάλε ΚΑΛΑΣ) και πιπέρι.

Μιχάλης Περσελής - Αχινοσαλάτας

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

  • Advertisement

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ