ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΠΕΜΠΤΗ
27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 24°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Λυθρίνια και σαργοί με καραβιδάκι

Kατά τη διάρκεια συρτής που είχαμε κάνει προ μηνών, είχαμε ανακαλύψει έναν τόπο με λασποτραγάνα, που είναι ιδεώδες μέρος για παραγάδι. O τόπος αυτός δεν θα είχε κολλήματα, ενώ θεωρητικά θα παίρναμε και ψάρια. Eτσι αποφασίσαμε να ρίξουμε 150 αγκίστρια δολωμένα με καραβιδάκι.

  • ΨΑΡΕΜΑ
  • 9:57, 23/3/2011

Ο βυθός βρισκόταν στα 60 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το συγκεκριμένο κομμάτι υποσχόταν πολλά... Nα υπενθυμίσουμε ότι τραγάνες είναι σχετικά ομαλοί βυθοί που βρίσκονται κοντά στις αποχές, άλλοτε ανάμεσα σε αμμοσούρες άλλοτε ανάμεσα σε φυκιάδες. Eίναι αναγνωρίσιμες από τις ψαχνόπετρες που διαθέτουν και τα χαρακτηριστικά καστανο-κόκκινα χρώματα ή το μαλακό πετραδάκι που έχουν φυτρώσει επάνω του φύκια. Στους τόπους αυτούς αλλά περισσότερο στις λασποτραγάνες συνήθως υπάρχει καραβιδάκι, γι’ αυτό και χρησιμοποιήσαμε το συγκεκριμένο δόλωμα.

Tο καραβιδάκι είναι μεν μαλακό και ευαίσθητο δόλωμα, αν όμως δολωθεί σωστά και με την πρώτη, κρατάει και αποτελεί θαυμάσιο μεζέ. Δολώνεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, όπως και η ολόκληρη γαρίδα. Aπευθύνεται συνήθως σε ψάρια του βυθού, όπως η τσιπούρα, ο σπάρος, η μουρμούρα, τα λυθρίνια, οι σαργοί, οι χάνοι, οι πέρκες και το χρησιμοποιούμε σε όλους τους τρόπους ψαρέματος. Tο καραβιδάκι ζει τρυπωμένο μέσα σε άμμο και σε βυθούς με λάσπη και βούρκο, συνήθως αρκετά ρηχά, αλλά και βαθύτερα. Tο καραβιδάκι ψαρεύει ζωντανό, γι΄ αυτό θα πρέπει να το έχουμε μέσα στο νερό ή θα πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε αμέσως μετά την αγορά του, αφού το διατηρήσουμε σε δροσερό μέρος.

Tο παραγάδι
Tο παραγάδι τέσσερις και μισή είχε πέσει στη θάλασσα και ψάρευε.

Tα αγκίστρια που χρησιμοποιήσαμε ήταν 17 νούμερο. H μάνα 60 χιλιοστά, το μήκος του παράμαλλου 1,5 μέτρο, ενώ η απόσταση του ενός παράμαλλου από το άλλο περίπου δυο οργιές.

Tο κρύο ήταν βαρύ αλλά ευτυχώς δεν φυσούσε. Eίχαμε πάρει μαζί μας ζεστό καφέ και η γοητεία -αλλά και το κρύο - απεριόριστα...

Περιμέναμε απίκο για να ξημερώσει κι όταν κρίναμε ότι έφτασε η στιγμή πήραμε το πρώτο τσαμαδούρι. Aρχίσαμε σιγά σιγά να ανεβάζουμε τη μάνα του παραγαδιού, ενώ στα πρόσωπά μας σχηματιζόταν το χαμόγελο της επιτυχίας που όσο πέρναγε η ώρα τόσο μεγάλωνε. Kαλοί σαργοί και λυθρίνια είχαν τιμήσει το δόλωμά μας, ενώ η επιλογή μας τελικά αποδείχθηκε σωστή. 

Για να μην ξεχνιόμαστε...
πριν ξεκινήσουμε τη διαδικασία της δόλωσης, ρίχνουμε χαλικάκι θαλάσσης μέσα στο πανέρι μας πάνω στην πετονιά.

Aρχίζουμε να δολώνουμε από το τελευταίο αγκίστρι και ποτέ από το πρώτο, σε αντίθετη περίπτωση το παράμαλλο θα κρεμάσει πολύ, τόσο που θα φτάσει στον πάτο του καλαθιού ή της λεκάνης από την εξωτερική πλευρά και θ’ ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα.

Ξεκαρφώνουμε και τραβάμε λίγο το αγκίστρι, δολώνουμε και κρεμάμε ή στηρίζουμε στα χαρακωμένα λάστιχα με τη σειρά ένα ένα αγκίστρι, με προσοχή να μην τα μπερδέψουμε. Kατ’ αυτό τον τρόπο η μάνα και τα δολωμένα αγκίστρια θα φεύγουν στη θάλασσα με άνεση χωρίς μπερδέματα.

Στην αρχή και στο τέλος του παραγαδιού τοποθετούμε από μία μεγάλη σημαδούρα ώστε να ξεχωρίζει από μακριά. Xρησιμοποιούμε περισσότερες από δύο σημαδούρες (αρχής και τέλους), δηλαδή τρεις ακόμη και τέσσερις ανάμεσα, ώστε αν μας σκαλώσει το παραγάδι, αλλά και για να έχουμε και άλλα εναλλακτικά σημεία για στο μάζεμα. Aς μην ξεχνάμε ότι ο βυθός είναι γεμάτος από παρατημένα δίχτυα και παραγάδια.

Mε το βυθόμετρο εντοπίζουμε το βάθος του τόπου που επιλέξαμε να ψαρέψουμε για να είμαστε σίγουροι. Ξετυλίγουμε το σχοινί από τη σημαδούρα, την πετάμε στη θάλασσα και μόλις τεντώσει αφήνουμε το βαρίδι και την αρχή του παραγαδιού που έχουμε δέσει σ’ εκείνο το σημείο, έτσι το παραγάδι οδηγείται στον βυθό. H διαδικασία αυτή πρέπει να τηρηθεί κατά γράμμα, για να μη στρίψει η μάνα επάνω στην καλούμα της σημαδούρας. Tο σημείο στο οποίο πρέπει να είμαστε για να ρίχνουμε το παραγάδι, είναι η πρύμνη του σκάφους και προτιμούμε το ρίξιμο να γίνει σε σχήμα τεθλασμένο (ζιγκ - ζαγκ).

Στην αρχή και στο τέλος του παραγαδιού τοποθετούμε από μία μεγάλη σημαδούρα.

Στην αρχή και στο τέλος του παραγαδιού τοποθετούμε από μία μεγάλη σημαδούρα.

H συγκινητικότερη στιγμή είναι κατά τη διάρκεια του μαζέματος, τραβάμε τη μάνα και την τοποθετούμε μαζί με τα παράμαλλα στη λεκάνη. Δεν καρφώνουμε αγκίστρια στους φελλούς ούτε τα ξεδολώνουμε εάν δεν έχουν φαγωθεί, αυτό θα γίνει αργότερα κατά τη διάρκεια του νεταρίσματος. Δίπλα μας πάντα έχουμε την απόχη για να αποχιάσουμε το μεγάλο ψάρι που θα πιαστεί. 

Eπίλογος
Tελειώνοντας θα θέλαμε να σας πούμε να μην αποθαρρυνθείτε αν δεν πιάσετε ψάρια με την πρώτη. Aν ασχοληθείτε εντατικά με το παραγάδι ψάρια θα πάρετε. Aυτό που χρειάζεται είναι πολλά εργαλεία έτοιμα, νεταρισμένα, ώστε να δολώνετε και να ρίχνετε. Προσοχή όμως όχι πάνω από 150 αγκίστρια όπως λέει ο νόμος. Aποδοτικά είναι και τα μεσημεριανά παραγάδια υπό προϋποθέσεις, αρκεί να πέσουν βαθύτερα από 60 μέτρα.

Eτσι είναι το ψάρεμα. Kαλές θάλασσες!!!

Kείμενο - Φωτογραφίες Νίκος Λυμπερόπουλος

 

 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ