ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ
29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 14°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Πήλιο - Τσαγκαράδα: Η τέχνη να ζεις και να δημιουργείς

Μια καλλιτεχνική... συνωμοσία εξελίσσεται εδώ και χρόνια στην Τσαγκαράδα του Πηλίου. Η Ευαγγελία Μαρίνου και ο Δημήτρης Μανίνης έχουν αποτυπώσει την ίδια τους την ψυχή στα έργα τους -κεραμικά, γλυπτά, ζωγραφικά- τα οποία μπορείτε να αγοράσετε στο καλλιτεχνικό εργαστήρι τους, την «Eroterra». Εναν χώρο με μοναδική θετική ενέργεια, όπου κάποιες φορές οι συναντήσεις ανθρώπων οδηγούν σε συζητήσεις για την τέχνη, την ύπαρξη, την ψυχή, τον έρωτα, τον θάνατο. Και ενίοτε καταλήγουν σε αληθινές φιλίες

  • ΕΘΝΟΣ
  • 9:58, 4/1/2011
Η κυρία Ευαγγελία Μαρίνου (οι φίλοι τη φωνάζουν Λίτσα) στο καλλιτεχνικό εργαστήρι «Eroterra», σημείο αναφοράς της σημερινής Τσαγκαράδας.
Η κυρία Ευαγγελία Μαρίνου (οι φίλοι τη φωνάζουν Λίτσα) στο καλλιτεχνικό εργαστήρι «Eroterra», σημείο αναφοράς της σημερινής Τσαγκαράδας.

«Πάνε 22 χρόνια από την ημέρα που εγκατασταθήκαμε στο Πήλιο. Από τη μια πλευρά σκέφτομαι ότι έτρεξε σαν νεράκι ο καιρός, κρίμα! Κι από την άλλη λέω ας μην είμαι αχάριστη: διότι ελάχιστοι είναι τόσο τυχεροί ώστε να έχουν βιώσει μια τέτοια πραγματικότητα. Τον πρώτο καιρό αναζητούσαμε αφορμές για να παραμένουμε διαρκώς έξω. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα.

Αλλά και μέσα να είσαι, όταν σηκώνεις το βλέμμα στο ανατολικό παράθυρο, μπροστά σου απλώνεται το πέλαγος. Κι όταν στρέφεσαι προς τα δυτικά, έξω απ’ το παράθυρο παραμονεύουν οι καστανιές και οι κατάφυτες πλαγιές του βουνού που ανηφορίζουν έως το στερέωμα. Οσο για τις ευωδιές, τι να σου πρωτοπώ! Κάθε εποχή έχει το δικό της άρωμα. Κι ύστερα είναι το φως. Εδώ, στο ανατολικό Πήλιο, νιώθεις ως να βρίσκεσαι σε ένα κοσμικό στούντιο.

Πότε ανάβουν προβολείς στη θάλασσα, πότε στο βουνό, καθώς το φως βρίσκει ανοίγματα στα σύννεφα. Την άνοιξη κυριαρχεί το άγριο, λαμπερό κυανό. Το καλοκαίρι το φως γίνεται νωχελικό, υδαρές. Το φθινόπωρο ένα κίτρινο της ώχρας παρηγορεί το τοπίο. Τον χειμώνα, πάλι, ένα διαφανές γκρίζο-κυανό σε πείθει ότι ζεις στο παραμύθι που σου είχαν αφηγηθεί όταν ήσουν παιδί». Ποιητικός ο λόγος. Και πώς θα μπορούσε να ήταν διαφορετικός;

EROTERRA: ΕΝΑ ΣΤΕΚΙ ΓΙΑ ΜΥΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ 
Ο Δημήτρης Μανίνης και η Ευαγγελία Μαρίνου είναι καλλιτέχνες με ευαισθησίες μοναδικές και λόγο που δείχνει τη βαθιά τους μόρφωση και την εσωτερική ποιότητα που τους χαρακτηρίζει. Η «Eroterra», το καλλιτεχνικό εργαστήριο που έχουν δημιουργήσει στη συνοικία των Ταξιαρχών, στην Τσαγκαράδα, αποπνέει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τους. Ενας χώρος ζεστός και φιλικός, καθόλου δήθεν, που έχει γίνει «στέκι» για μυημένους και μη. Οι δίσκοι με τα γλυκά και τους ξηρούς καρπούς βρίσκονται μόνιμα πάνω στον ξύλινο πάγκο εργασίας που κυριαρχεί στον χώρο και η κλασική μουσική υπογραμμίζει, λες, την κάθε λέξη που αιωρείται στον αέρα.

Ενας χώρος με θετική ενέργεια. Το ζεστό εκθετήριο του εργαστηρίου, με έργα κεραμικής και ζωγραφικής.
Ενας χώρος με θετική ενέργεια. Το ζεστό εκθετήριο του εργαστηρίου, με έργα κεραμικής και ζωγραφικής.

Η ψυχή στο εργαστήρι και ο άνθρωπος που διατηρεί άσβεστη την έννοια της φιλοξενίας είναι η Ευαγγελία (Λίτσα για εμάς τους φίλους). Περιβάλλεται από δεκάδες ολοζώντανα έργα, δικά της και του συζύγου της, Δημήτρη Μανίνη, και όταν βρίσκει χρόνο δουλεύει εδώ τα κεραμικά της.

Είναι φτιαγμένα από πηλό, κορδόνι-κορδόνι, χωρίς τροχό ή καλούπι. «Καθώς περνάει ο καιρός, μελετάω όλο και περισσότερο τις φόρμες που έχω ήδη δημιουργήσει. Εννοώ ότι αν και είναι ήδη γλυπτικές, τις ωθώ ακόμα περισσότερο προς τη γλυπτική, αναπτύσσοντας περαιτέρω την εσωτερικότητά τους.

Τελευταία με ενδιαφέρει η πρόκληση των αντικειμένων-γλυπτών που ταυτοχρόνως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε.

Για παράδειγμα, δοχεία που είναι κατάλληλα τόσο για σερβίρισμα όσο και για μαγείρεμα ξεκινούν με αφορμή ένα είδος «κουτάλας», που στον τόπο αυτόν τουλάχιστον χρησιμοποιούσαν σε κάθε σπίτι παλιά, κατασκευασμένης από αποξηραμένη νεροκολοκύθα».

Κυρίαρχοι στον χώρο είναι οι πίνακες και οι γλυπτές μορφές του Δημήτρη Μανίνη. Με πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης, όπως κάθε έργο του πολυπράγμονα καλλιτέχνη, ο οποίος ύστερα από πολύμορφες σπουδές ασχολήθηκε με τη συγγραφή μυθιστορημάτων, τη ζωγραφική, τη γλυπτική. Σπάνια θα τον βρείτε εδώ - διδάσκει στην Αθήνα. Ωστόσο, είναι παρών σε κάθε συζήτηση.

Δεν χρειάζονται ούτε καλούπια ούτε τροχός. Η Ευαγγελία μελετά τις φόρμες των αντικειμένων και δημιουργεί.
Δεν χρειάζονται ούτε καλούπια ούτε τροχός. Η Ευαγγελία μελετά τις φόρμες των αντικειμένων και δημιουργεί.

«Ο Δημήτρης συγκεντρώνει έργα του για την επόμενη έκθεσή του. Δεν γνωρίζουμε πότε θα γίνει και πού. Βλέπεις, είναι και η ιστορία που ξεκίνησε με το εξωτερικό. Το 1995 είχε αφήσει σε γκαλερί στο Τορίνο ένα CD με έργα του, ζωγραφική και γλυπτική. Τον κάλεσαν να εκθέσει με την ευκαιρία των χειμερινών Ολυμπιακών του ‘96. Με αφορμή την έκθεση αυτή τον προσκάλεσε το διεθνές ίδρυμα «Antonio lad Ponce» να εκθέσει στην Μπιενάλε της Βενετίας, το 2009. Θα πρέπει να εκθέσει και πάλι στην Μπιενάλε το 2011 - πιθανότατα κυρίως νέα του γλυπτά».

(Το εργαστήριο «Eroterra» είναι ανοιχτό τον χειμώνα από τις 10.00 μέχρι τις 15.30, Σαββατοκύριακα και το απόγευμα. Το καλοκαίρι και τις γιορτές όλη την ημέρα, τηλ.: 24260 49490.)

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ, ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΟΙ
«Εδώ στο Πήλιο, με την προϋπόθεση ότι μπορείς να σκύψεις το βλέμμα στον πάγκο για να μη σε θαμπώνουν τα θαύματα, παράγεις έργο. Και ο Δημήτρης και εγώ έχουμε δημιουργήσει τόσα έργα που αν ζούσαμε στην πόλη, θα χρειαζόμασταν τετραπλάσιο χρόνο (αναφέρομαι στην ποσότητα, την ποιότητα άλλοι θα την κρίνουν)», λέει η Λίτσα Μαρίνου. «Ωστόσο, θεωρούμε ότι ο σημαντικότερος ρόλος της «Eroterra» είναι της κοινωνικής του διάστασης. Εδώ είχαμε τη σπάνια ευκαιρία να γνωριστούμε με εξαιρετικές προσωπικότητες. Με ανθρώπους ευαίσθητους, τρυφερούς, στοχαστικούς. Με τις συνθήκες διαβίωσης στον αστικό χώρο ακόμη και αν τέτοιας ποιότητας άνθρωποι βρίσκονται στη διπλανή πόρτα, ελάχιστες πιθανότητες έχεις να τους γνωρίσεις».

ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ...ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ

Αν πετύχεις την κατάλληλη εποχή, το περπάτημα στην περιοχή της Τσαγκαράδας γίνεται επάνω σε ένα «μαγικό χαλί» από κάστανα.
Αν πετύχεις την κατάλληλη εποχή, το περπάτημα στην περιοχή της Τσαγκαράδας γίνεται επάνω σε ένα «μαγικό χαλί» από κάστανα.
Κρυμμένα μέσα στις πυκνές φυλλωσιές, τα πέτρινα σπίτια εισπνέουν και εκπνέουν διαδοχικά την υγρασία του χειμώνα. Εδώ δεν υπάρχουν γειτονιές. Οι γυναίκες δεν κάθονται στα κατώφλια τα απογεύματα του καλοκαιριού. Εδώ οι καλημέρες είναι λιγοστές και το περπάτημα στα μονοπάτια και τα καλντερίμια παραμένει ακόμη για τους πιο ηλικιωμένους βασικός τρόπος μετακίνησης. Η Τσαγκαράδα έχει ελάχιστα από τα βασικά γνωρίσματα ενός χωριού. Απλωμένη κατά μήκος του κεντρικού δρόμου, επιτρέπει στη γόνιμη φύση του βουνού να υψώνει τα δικά της φράγματα ανάμεσα στα κτίσματα, τα δικά της όρια ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, ανάμεσα στην τουριστική ανάπτυξη και την αληθινή ψυχή του τόπου.

Αγιος Στέφανος, Αγία Κυριακή, Αγία Παρασκευή, Ταξιάρχες. Κάθε συνοικία και μια ξεχωριστή οντότητα. Από την Αγία Κυριακή με την έρημη πλατεία της και την εκκλησία του 1746 έως την τουριστική Αγία Παρασκευή με τον υπεραιωνόβιο πλάτανο, τα τραπεζοκαθίσματα και τους τουρίστες που βγάζουν φωτογραφίες φωνασκώντας, η απόσταση μοιάζει να ξεπερνάει τα λίγα χιλιόμετρα της πραγματικότητας.

Από το πέτρινο μονότοξο γεφύρι του Μυλοπόταμου,που χτίστηκε τον 18ο αιώνα από Ζουπανιώτες μάστορες, έως τα πολυτελή σαλόνια των πεντάστερων ξενοδοχείων και τα γιαπιά που υψώνονται στο πλάι του κεντρικού δρόμου η ιστορία μοιάζει να έχει χάσει τη συνέχειά της και οι επιλογές των ανθρώπων δείχνουν συχνά παράταιρες. Αστόχαστες.

Η δημιουργία της Τσαγκαράδας ξεκίνησε από τον 16ο αιώνα, όταν κάτοικοι από την παραλία της Καραβοστασιάς ήρθαν εδώ να κρυφτούν από τους πειρατές - εξ ου η τάση για απομόνωση ήταν και παραμένει ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ανθρώπων εδώ. Τον 18ο αιώνα ανέπτυξαν βιοτεχνία με μεταξωτά και σκουτιά και στα μέσα του 19ου αιώνα άρχισαν να φεύγουν, κυρίως για την Αίγυπτο, όπου πρόκοψαν και στη συνέχεια ευεργέτησαν τον γενέθλιο τόπο τους.

Η βρύση Καρτάλη μαζί με το ομώνυμο σχολείο είναι μία από τις δωρεές της ονομαστής οικογένειας στην Τσαγκαράδα.
Η βρύση Καρτάλη μαζί με το ομώνυμο σχολείο είναι μία από τις δωρεές της ονομαστής οικογένειας στην Τσαγκαράδα.

Ενα από τα εμβληματικά κτίρια που έγιναν χάρη σε δωρεές ομογενών είναι η Νανοπούλειος Σχολή, δωρεά του Ν. Νανόπουλου. Χτίστηκε το 1863 ως οικονομικό γυμνάσιο και το 1985 χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης.

Σήμερα αναστηλωμένη στεγάζει το δημοτικό σχολείο. Αλλο ένα κτίριο με ιστορία ήταν το Καρτάλειο Δημοτικό Σχολείο, δωρεά της οικογένειας Καρτάλη - η οποία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέγερση κατά των Τούρκων.

Δυστυχώς στέκεται ερειπωμένο και πνιγμένο μέσα στους κισσούς, στην αρχή του μονοπατιού από την Πλατεία των Ταξιαρχών προς την Αγία Παρασκευή. Πιο σπλαχνική στάθηκε η μοίρα απέναντι στο επιβλητικό κτίσμα του 1864 που δώρισαν οι Αιγυπτιώτες αδερφοί Αχιλλόπουλοι στον γενέθλιο τόπο τους.

Η Αχιλλοπούλειος Σχολή ήταν αρχικά αστική και το 1905 έγινε εμπορική, όπου φοιτούσαν άνθρωποι από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Στους σεισμούς του 1955 το κτίριο έπαθε ζημιές και το 2001 αναστηλώθηκε υποδειγματικά. Σήμερα ανήκει στον Δήμο Μουρεσίου και είναι έδρα του πολιτιστικού οργανισμού του.

Το καλοκαίρι οργανώνονται εκθέσεις ή γίνονται συναυλίες και προβολές ταινιών στον υπαίθριο χώρο. Ολο τον χρόνο στον πρώτο όροφο λειτουργεί το ψηφιακό λαογραφικό μουσείο που εγκαινιάστηκε το φθινόπωρο του 2008, χρηματοδοτήθηκε από το Γ’ ΚΠΣ και παρουσιάζει αντικείμενα-μινιατούρες.

Το πέτρινο τοξωτό γεφύρι της Τσαγκαράδας ενώνει τις όχθες της ρεματιάς του Μυλοπόταμου και χτίστηκε στα 1787 από Ζουπανιώτες μάστορες.
Το πέτρινο τοξωτό γεφύρι της Τσαγκαράδας ενώνει τις όχθες της ρεματιάς του Μυλοπόταμου και χτίστηκε στα 1787 από Ζουπανιώτες μάστορες.

ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ
Ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε την Τσαγκαράδα είναι το περπάτημα από την Πλατεία των Ταξιαρχών προς την Πλατεία της Αγίας Παρασκευής. Διαρκεί περίπου 40’ και το παλιό καλντερίμι εναλλάσσεται σε αρκετά σημεία με χωμάτινο μονοπάτι. Ξεκινήστε από την Πλατεία των Ταξιαρχών με τη χαρακτηριστική μαρμάρινη κρήνη με τους τέσσερις κρουνούς και τη μνημειακή εκκλησία του 1786, που έχει ένα ωραιότατο ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Κατηφορίζοντας μέσα στην οργιαστική βλάστηση, στα πρώτα μέτρα θα δείτε αριστερά σας το ερειπωμένο Καρτάλειο Δημοτικό Σχολείο. Εχοντας για συντροφιά τον κελαρυστό ήχο του νερού, θα περάσετε από ξύλινα γεφυράκια, θα χαζέψετε παλιά πέτρινα σπίτια με κήπους και ίσως να συναντήσετε κάποιον ηλικιωμένο ντόπιο φορτωμένο με ψώνια να ακολουθεί τον δρόμο προς το σπίτι του ή μαστόρους να πελεκάνε την πέτρα για να αναστηλώσουν κάποιο από τα παλιά κτίσματα.

Συνεχίζετε το περπάτημα πάνω στο χαλί που σχηματίζουν τα πεσμένα κάστανα, κάτω από την ομπρέλα των πανύψηλων δέντρων ακολουθώντας τα σημάδια με τα χρωματιστά βέλη που υπάρχουν στις διακλαδώσεις μονοπατιών. Εκεί που βγαίνετε στον κεντρικό δρόμο υπάρχει πινακίδα απέναντι που σας δείχνει τη συνέχεια του μονοπατιού (γράφει «προς εκκλησίες Αγίας Παρασκευής και Παντελεήμονος»).

Το τμήμα αυτό της διαδρομής είναι εκπληκτικό, αφού περνάει κάτω από τεράστια πλατάνια που σκιάζουν ρεματιές και χειμάρρους, κάνοντάς σας να ξεχάσετε πως βρίσκεστε ακόμη μέσα στο χωριό! Οι ήχοι των αυτοκινήτων και οι φωνές των ανθρώπων φτάνουν έως τα αυτιά σας, ωστόσο μοιάζουν να έρχονται από ένα κοντινό... μέλλον, αφού η δική σας πραγματικότητα είναι διαφορετική και άχρονη.Λίγο πριν φτάσετε στην Πλατεία της Αγίας Παρασκευής θα δείτε την Αχιλλοπούλειο Σχολή και στη συνέχεια τη Νανοπούλειο.

Ο αιωνόβιος πλάτανος στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής με περίμετρο 14 μέτρα!
Ο αιωνόβιος πλάτανος στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής με περίμετρο 14 μέτρα!

Στην Πλατεία της Αγίας Παρασκευής κυριαρχεί ο θεόρατος πλάτανος με περίμετρο κορμού που φτάνει τα 14 μέτρα (λένε πως αριθμεί πάνω από 1.000 χρόνια ζωής) και η ομώνυμη εκκλησία του 1719, που ανακαινίστηκε το 1909 και έχει ενδιαφέροντα νεοκλασικά στοιχεία.Βγαίνοντας στον κεντρικό δρόμο θα βρεθείτε στον πολιτισμό.

Μίνι μάρκετ, ΑΤΜ, καφέ, μπαρ, ταβέρνες και ξενώνες - το τουριστικό πρόσωπο του Πηλίου θα σας αποκαλυφθεί. Η ανάπτυξη έχει κάνει και εδώ το θαύμα της και -γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε- αυτό το πρόσωπο είναι που προτιμούν οι περισσότεροι Ελληνες επισκέπτες.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΑΓΚΑΡΑΔΑ ΣΤΗΝ ΝΤΑΜΟΥΧΑΡΗ
Ενα από τα ωραιότερα μονοπάτια του Πηλίου έχει την αφετηρία του κοντά στην Πλατεία της Αγίας Παρασκευής (υπάρχει σήμανση). Περπατώντας θα θαυμάσετε την τέχνη και την υπομονή των παλιών μαστόρων που το κατασκεύασαν. Το καλντερίμι διακόπτεται από την άσφαλτο, αλλά πάντα συνεχίζετε εύκολα από την απέναντι πλευρά. Μετά το εκκλησάκι του Αγίου Ευσταθίου βρίσκεστε στα πρώτα σπίτια της συνοικίας της Αγίας Κυριακής και κατηφορίζετε προς την έρημη πλατεία της.

Συνεχίζετε στο μονοπάτι που οδηγεί στη θέση Αγνάντι με υπέροχη θέα και από εδώ, ως καλντερίμι πλέον, κάνει «βουτιά» προς τη θάλασσα κατηφορίζοντας απότομα με θέα στην Νταμούχαρη (το κομμάτι αυτό οι ντόπιοι το ονομάζουν «Καγκιόλια»). Με λίγη προσοχή και αφού περάσετε το ξύλινο γεφύρι στη ρεματιά του Χαλορέματος θα φτάσετε στον όμορφο μικρό οικισμό της Νταμούχαρης. Από εκεί, αν θέλετε, συνεχίζετε προς τη γνωστή παραλία Παπά Νερό και τον παραθαλάσσιο οικισμό του Αϊ-Γιάννη. (Από την Τσαγκαράδα μέχρι τον Αϊ-Γιάννη η απόσταση είναι 5 χλμ. και θα χρειαστείτε σχεδόν 2 ώρες.)

Η πλατεία του Ταξιάρχη με την ομώνυμη εκκλησία και την πέτρινη βρύση.
Η πλατεία του Ταξιάρχη με την ομώνυμη εκκλησία και την πέτρινη βρύση.

ΔΙΑΜΟΝΗ

«Pentanemi suites»: (24260 49049,  www.pentanemi.gr). Εντυπωσιακός καινούργιος ξενώνας στη συνοικία των Ταξιαρχών. Εχει 8 σουίτες 35-40 τ.μ., με πολυτελή διακόσμηση και πλήρως εξοπλισμένες κουζίνες, τραπεζαρία.Υπάρχει όμορφο και ευρύχωρο καθιστικό.

«Αμανίτα»: (24260 49707, 210 8991484,  www.amanita.gr). Πολύ καλός ξενώνας σε κατάφυτο και ήσυχο σημείο της Τσαγκαράδας. Με δύο πέτρινα κτίρια που περιβάλλονται από αυλές και κήπους. Στο τριώροφο κεντρικό κτίσμα βρίσκεται το καθιστικό, χώρος πρωινού, βιβλιοθήκες, σουίτες και δίκλινα δωμάτια - όλα με διαφορετική διακόσμηση. Στο διώροφο παράσπιτο, που το αποκαλούν «Βασιλομανίταρο», έχουν δημιουργήσει ένα πανέμορφο «σπιτάκι».

«12 Μonths Luxury Hotel»: (24260 48894-5,  www.12hotel.gr). Μοντέρνο και μεγάλο ξενοδοχείο πέντε αστέρων, πάνω από τον κεντρικό δρόμο στη συνοικία της Αγίας Παρασκευής. Συνδυάζει την πολυτέλεια με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική. Στο κεντρικό κτίριο βρίσκονται η ρεσεψιόν, το κελάρι, η wellnes area και η καφετέρια-μπαρ με μεγάλα παράθυρα.

«Καστανιές»: (24260 49135,  www.kastanies.com). Πολύ καλός ξενώνας σε κτίριο του 1889 με κατάφυτες αυλές, όπου θα απολαύσετε πρωινό με συνοδεία κλασικής μουσικής. Τα πέντε δωμάτια είναι εξαιρετικά διακοσμημένα με έπιπλα από την Πόλη.

Η Τσαγκαράδα μοιάζει από μακριά «φυλακισμένη» στον καταπράσινο «κλοιό» του Πηλίου.
Η Τσαγκαράδα μοιάζει από μακριά «φυλακισμένη» στον καταπράσινο «κλοιό» του Πηλίου.

ΔΙΑΜΟΝΗ

«Χαμένος Μονόκερος»:  (24260 49930,  www.lostunicorn.com). Το κτίριο του 1890 στην Πλατεία της Αγίας Παρασκευής λειτούργησε το 1952 ως το πρώτο ξενοδοχείο της περιοχής. Το 1997 η Αγγλίδα Janet Bussoff το μετέτρεψε σε πολυτελή πανσιόν βικτωριανού στυλ. Από το 2004 το ανέλαβαν ο Χρήστος και η Κλερ. Τα δωμάτια είναι 8 και έχουν ανακαινιστεί πρόσφατα.

«Αμάλθεια»: (24260 49400, 49497,  www.amalthiatsagarada.gr. Με 7 ενοικιαζόμενα δωμάτια, σε κτίριο πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής.

«Μαΐστρα»: (στο δρόμο προς τον Μυλοπόταμο, 24260 49094,  www.maistra-pelion.gr). Καινούργιο πέτρινο κτίσμα με έξι άνετα δίκλινα δωμάτια που έχουν πλήρη εξοπλισμό.

«Αλέκα»: (24260 49380,  www.alekashouse.gr). Είναι στην Αγία Παρασκευή με 10 δωμάτια διαφόρων τύπων (δίκλινα, μικρές σουίτες).

«Αρχοντικό Καλωσόρισμα»:  (24260 48974, 6981179976). Τα 11 δωμάτια είναι πλήρως εξοπλισμένα και έχουν σαλόνι με τζάκι.

Τα λιθόστρωτα μονοπάτια, που διασχίζουν τον οικιστικό ιστό, χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα από τους κατοίκους κάνοντας την επικοινωνία... ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.
Τα λιθόστρωτα μονοπάτια, που διασχίζουν τον οικιστικό ιστό, χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα από τους κατοίκους κάνοντας την επικοινωνία... ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.

«Κονάκι»: (24260 49481,  www.konakihotel-pelion.com). Στο κέντρο της Τσαγκαράδας με απλά δωμάτια που έχουν σιδερένια κρεβάτια με ουρανό, καλό εξοπλισμό και μπαλκόνια.

«St Stefano»: (24260 49448,  www.sanstefano.gr). Ξενώνας από πέτρα και ξύλο που έχει ανακαινιστεί. Διαθέτει εστιατόριο και champagne bar.

ΦΑΓΗΤΟ

«Δειπνοσοφιστής»: (24260 49825,  www.dipnosofistis.com). Είναι ένα από τα καλύτερα μπαρ-εστιατόρια του Πηλίου, με κουζίνα που έχει δημιουργικές... ανησυχίες, πιάτα με πολλή φαντασία, καλά ποτά, εξαιρετική τζαζ και λάτιν μουσική. Εχει και καλή μικρή κάβα κρασιών (ανοιχτό τον χειμώνα Παρασκευή και Σάββατο).

«Αλέκα»: (24260 49380,  www.alekashouse.com). Γνωστό εστιατόριο στην Αγία Παρασκευή, πάνω από τον κεντρικό δρόμο, με κυρίαρχη την προσωπικότητα της αεικίνητης Λένας, κόρης της κυρίας Αλέκας. Ζεστή η διακόσμηση και όμορφες οι λουλουδιασμένες αυλές. Ξεχωρίζουν το μοσχάρι της Αλέκας με πατάτες, οι νόστιμοι κεφτέδες, τα ντολμαδάκια, το μοσχάρι με τα κάστανα και η σαλάτα με μαυρομάτικα φασόλια, ντομάτα, αγγούρι, κάπαρη και τσιτσίραβλα.

Το μονοπάτι που οδηγεί στη ρεματιά του Μυλοπόταμου και ενώνει την Τσαγκαράδα με το Ξουρίχτι και τις Μηλιές.
Το μονοπάτι που οδηγεί στη ρεματιά του Μυλοπόταμου και ενώνει την Τσαγκαράδα με το Ξουρίχτι και τις Μηλιές.

«Χαμένος Μονόκερος»: (24260 49930). Το εστιατόριο του ομώνυμου ξενοδοχείου. Εδώ η δημιουργική κουζίνα του Χρήστου, ιδιοκτήτη και σεφ συνδυάζει τη γαλλική και την αγγλική παράδοση, εμπλουτισμένη με παραδοσιακά πηλιορείτικα υλικά.

«Το Αγνάντι»: (24260 49210). Ζεστή διακόσμηση μέσα, τραπεζάκια στην Πλατεία των Ταξιαρχών. Ο Κωνσταντίνος επιστρέφοντας από την Ισπανία μαζί με τη γυναίκα του Μαρία Χοσέ πειραματίζεται με επιτυχία πάνω στον συνδυασμό της μοντέρνας με την παραδοσιακή κουζίνα.

Κείμενα: Βάλυ Βαϊμάκη.
Φωτογραφίες: Περικλής Μεράκος

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ