ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΠΕΜΠΤΗ
27 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 24°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Δεν σηκώνει φίμωτρο το Διαδίκτυο

Οι Ελληνες με ιστολόγιο έφθασαν από τους 4.000 πέρυσι τους 31.000 φέτος. Οι περισσότεροι υπερασπίζονται με σθένος το ιερό δικαίωμα της ανωνυμίας και προτείνουν αυτορρύθμιση

  • ΕΘΝΟΣ
  • 11:58, 1/3/2008

«Φωτιά» πήρε τα τελευταία 24ωρα η ελληνική μπλογκόσφαιρα με αφορμή την υπόθεση του press-gr.blogspot.com. Η ανακοίνωση νομοθετικών ρυθμίσεων για το διαδίκτυο και τη λειτουργία των ιστολογίων προκάλεσε την αντίδραση της πλειονότητας των Ελλήνων μπλόγκερ, οι οποίοι έκαναν λόγο για «επιχείρηση φίμωσης».

Οπως ξεκαθαρίζει ο Παναγιώτης Βρυώνης, από τους πρωτοπόρους του... σπορ στην Ελλάδα, «δεν υπερασπίζομαι κανέναν απλά και μόνο επειδή είναι μπλόγκερ. Οποιος εκβιάζει πρέπει να αντιμετωπίσει τις νομικές συνέπειες. Είναι, όμως, άλλο αυτό και άλλο να βάλουμε φίμωτρο στο σύνολο της μπλογκόσφαιρας».

Τον τελευταίο χρόνο άλλωστε, ο αριθμός των Ελλήνων που απέκτησαν ηλεκτρονικό ημερολόγιο στο Ιντερνετ όχι απλώς αυξήθηκε, αλλά σχεδόν δεκαπλασιάστηκε. «Πριν από έναν χρόνο, τα ιστολόγια ήταν περίπου 4.000 και σήμερα ξεπερνούν τα 31.000. Σημειώθηκε έκρηξη.

Τον τελευταίο χρόνο διπλασιάζονταν κάθε 4 μήνες», διευκρινίζει ο Νίκος Δρανδάκης, διαχειριστής του sync.gr, που λειτουργεί ως κατάλογος των ελληνικών μπλογκ. Για ορισμένους μάλιστα το μπλόγκινγκ είναι ήδη επάγγελμα, όπως για τον Titana ή... κατά κόσμο Στέφανο Κωφόπουλο, το ιστολόγιο του οποίου συγκεντρώνει 15.000-17.000 «ματιές» καθημερινά. «Είναι το πάθος μου. Το ξεκίνησα επειδή μου αρέσει πολύ και στην πορεία έγινε επάγγελμα», λέει ο ίδιος. Παρόλα αυτά η Ελλάδα είναι ακόμη στην αρχή.

Ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης σημειώνει πως «στο εξωτερικό τα μπλογκ ήδη διαδραματίζουν πολύ σημαντικότερο ρόλο, όπως απεδείχθη στις τελευταίες αμερικανικές και γαλλικές εκλογές». Αρκεί να αναφερθεί το dailykos.com του Ελληνοαμερικάνου Μάρκου Μουλίτσα και η τεράστια πολιτική επιρροή του στις ΗΠΑ. Δεν είναι, επομένως, τυχαίο πως οι μπλόγκερ κάνουν λόγο για τη «μεγαλύτερη δημοκρατική κατάκτηση στην ιστορία».

Οι περισσότεροι υπερασπίζονται με σθένος το «ιερό κι αναφαίρετο δικαίωμα στην ανωνυμία» καθώς, όπως λέει κι ο «Σοφιστής»: «Η ψυχή και το μεγαλείο της μπλογκόσφαιρας δεν βρίσκεται στην επωνυμία της αλλά στο ήθος και στην ποιότητα της ανωνυμίας της». Κάνουν λόγο για αυτορρύθμιση και υπογραμμίζουν πως δεν πρέπει «να καταργήσουμε την ανωνυμία, επειδή πίσω της κρύβεται ενίοτε χυδαιότητα και θρασυδειλία».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ

Το πρόβλημα δεν είναι τα blogs
Κωνσταντίνα Δελημήτρου. psilikatzou. Εχοντας μόλις σταματήσει το blogging, θεωρώ σημαντικό να διαχωρίσω αυτό που κάνουν οι bloggers, με το press-gr. Το κόστος της επωνυμίας ενός δημοσιογράφου που δημοσιεύει φημολογίες σκοπεύοντας να συκοφαντήσει, να εκβιάσει ή να βγάλει το άχτι του, είναι προφανώς ο νόμος. Το κόστος της επωνυμίας ενός πολίτη που γράφει για τις δυσκολίες της καθημερινής του ζωής, είναι να αντιμετωπίσει τον μικρόκοσμό του και όχι τον νόμο. Αρκεί να γράψεις ότι είσαι άθεος, ώστε να αντιμετωπίσεις τον θρήσκο περίγυρό σου. Μόνο γι αυτό θα έπρεπε να προστατεύεται η ανωνυμία, η οποία άλλωστε αίρεται αν παραβείς τον νόμο. Τις τελευταίες μέρες το ευρύ κοινό είναι θύμα μιας εξωφρενικής παραφιλολογίας από «επώνυμους» αλλά εντελώς αναλφάβητους ψηφιακά, που μιλούν είτε εξ ονόματος των bloggers ενώ ποτέ δεν ήταν, είτε εξ ονόματος των θιγόμενων ενώ ποτέ δεν θίχτηκαν από τα blogs. Η αφορμή ήταν άσχετη με τα blogs, τα προβλήματα δεν προέρχονται από τα blogs αλλά το κόστος θα το πληρώσουν εκείνα. Κλασική Ελλάδα.

Το δημοσιογραφικό - επιχειρηματικό - πολιτικό οικοσύστημα
Old Boy. Υπάρχει ένα δημοσιογραφικό - πολιτικό - επιχειρηματικό οικοσύστημα που παίζει νυχθημερόν το εξουσιαστικό του παιχνίδι. Καταλυτική σημασία στο παιχνίδι αυτό, που θα μπορούσε να ονομαστεί και οι κυνηγοί του κρυμμένου σκελετού, είναι η ανεύρεση αληθινών, αληθοφανών ή και εντελώς ψεύτικων σκελετών στην ντουλάπα του άλφα πολιτικού, του βήτα επιχειρηματία, του γάμα ανταγωνιστή δημοσιογράφου. Λογικό κι επόμενο ήταν το παιχνίδι αυτό να μην αφήσει αναξιοποίητο τον χώρο των blogs και να παιχτεί με πολύ πιο χύμα κανόνες. Για το παιχνίδι αυτό η ανωνυμία δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα πρώτης τάξεως μέσο για την αποφυγή των συνεπειών του νόμου. Το πρόβλημα δεν είναι ο ύποπτος κόσμος των ανώνυμων blogs. Ο ύποπτος αυτός κόσμος μια χαρά λειτουργούσε, αφού η ανωνυμία τον απελευθέρωνε ψυχολογικά. Το πρόβλημα είναι το ύποπτο δημοσιογραφικό - πολιτικό - επιχειρηματικό οικοσύστημα που είδε φως και μπήκε. Και που αφού μπήκε και τα έκανε χάλια, τώρα θέλει να μας κλείσει και το φως ή έστω να ρυθμίσει την έντασή του.

Καταργείται το τεκμήριο αθωότητας
Βασίλης Σωτηρόπουλος, δικηγόρος. www.elawyer.blogspot.com. O νομοθέτης (της προηγούμενης δεκαετίας) δεν θεώρησε τη συκοφαντική δυσφήμηση «ιδιαίτερα σοβαρό έγκλημα» και δεν την περιέλαβε στη λίστα με τα κακουργήματα που επιτρέπουν την άρση του απορρήτου. Οπως δεν περιέλαβε και την παράνομη διάδοση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Είναι καιρός, λοιπόν, για έναν ευρύ διάλογο προκειμένου να καταλήξουμε αν θέλουμε πράγματι να διευρυνθεί αυτός ο κατάλογος των «ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων» και μέχρι ποια όρια. Αλλά η, καταρχήν, ανωνυμία - ψευδωνυμία στο Διαδίκτυο είναι αδιαπραγμάτευτη. Αν υποχρεωθούμε να γράφουμε ενυπόγραφα, λες και απευθυνόμαστε σε δημόσιες αρχές, θα ήταν σαν να θεωρούμαστε a priori ύποπτοι και καταργείται έτσι στην πράξη το τεκμήριο της αθωότητας όσων μετέχουν στον δημόσιο λόγο μέσω Διαδικτύου.

Το Internet τρομάζει
Παναγιώτης Βρυώνης, vrypan.net Το Διαδίκτυο είναι ένα μέσο που τρομάζει. Οι άνθρωποι που συνιστούν το πλέγμα εξουσίας -πολιτικοί, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες- ξέρουν καλά το παιχνίδι της επικοινωνίας. Τα blogs είναι πεδίο ανεξέλεγκτο και η λύση που προβάλλεται είναι να μπουν κανόνες. Οι υπάρχοντες νόμοι φαίνεται πως είναι αρκετοί για να αντιμετωπίσουν αξιόποινες πράξεις. Το να δημιουργηθεί πρόσθετο πλαίσιο, που θα μείνει ανεφάρμοστο και θα οδηγήσει σε κακοδικίες, δεν εξυπηρετεί παρά μόνο ως μέσο πίεσης απέναντι σε κάποιον που μας «ενοχλεί» και θέλουμε να τον φιμώσουμε. Πώς θα γίνει ο διαχωρισμός των blogs με ειδησεογραφικό περιεχόμενο και για ποιο λόγο να γίνει; Μπορεί να υπάρχουν ιδιαιτερότητες, λόγω τεχνολογίας, όπως η ανωνυμία. Θεωρώ πως όποιος γράφει κάτι που έχει δημόσιο ενδιαφέρον και καταγγέλλει πρόσωπα πρέπει να το κάνει επώνυμα. Από την άλλη, το βίντεο από το Α.Τ. της Ομόνοιας κυκλοφόρησε πρώτα στο Ιντερνετ. Σε αυτή την περίπτωση είναι λογικό να κρατήσει κάποιος την ανωνυμία του.

Το Διαδίκτυο δίνει βήμα σε όλους
Νίκος Δρανδάκης, nylon.gr και διαχειριστής του sync.gr. Το ζήτημα της συκοφαντικής δυσφήμησης είναι μια γκρίζα ζώνη που απειλεί την ελευθερία στο Διαδίκτυο. Χρειάζονται ρυθμίσεις για την προστασία της ελευθερίας των bloggers, καθώς και μεγαλύτερη ανοχή στις κριτικές απόψεις. Τα υπόλοιπα καλύπτονται από τη νομοθεσία. Τα blogs προέρχονται από καθημερινούς ανθρώπους κι όχι μια ιδιαίτερη κάστα. Είναι ένας τεράστιος διάλογος ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν άποψη. Η ανωνυμία είναι ιερό δικαίωμα του blogger στον βαθμό που δεν παραβιάζει τους νόμους. Εκατομμύρια Ελληνες δεν μπορούν δημόσια να εκφέρουν τη γνώμη τους, επειδή μπορεί να έχουν συνέπειες από τη δουλειά τους, τη μικρή κοινωνία που ζουν, την οικογένειά τους κ.λπ. Το Διαδίκτυο δίνει βήμα έκφρασης σε όλους. Στον βαθμό που στην κοινωνία υπάρχουν συκοφάντες ή εκβιαστές, στον ίδιο βαθμό θα κάνουν την εμφάνισή τους και στο Διαδίκτυο.

Δημόσια έκφραση με μηδενικό κόστος
Στέφανος Κωφόπουλος, Titanas ή pestaola.gr. Πολλοί από όσους διαθέτουν δύναμη δεν κατανοούν τι σημαίνει blogging, με αποτέλεσμα να το φοβούνται και να θέλουν να το περιορίσουν. Και μόνο η σκέψη νομοθετικής ρύθμισης είναι γελοιότητα. Να περιορίσουμε ένα Μέσο που έχει γίνει τόσο δημοφιλές ακριβώς επειδή είναι απολύτως ελεύθερο; Τα blogs είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να αποκτήσει ο καθένας παγκόσμιο κοινό, εκφράζοντας την άποψή του. Η τεχνολογία γίνεται πλέον τόσο δημοκρατική, ώστε με μηδενικό κόστος εκφράζει κανείς αυτό που θέλει.

Αναφαίρετο δικαίωμα η ψευδωνυμία
Αλέξης Σταμάτης, Alexisstamatis2.blogspot.com. Τα blogs δίνουν τη δυνατότητα στον καθένα να γίνει εκδότης του εαυτού του με μηδενικό κόστος. Πρόκειται για κάτι πρωτότυπο και καινούργιο. Η ελληνική μπλογκόσφαιρα περνά ακόμη τις παιδικές ασθένειες. Προσπαθεί να βρει το στίγμα της και είναι πολύ πίσω σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Ζούμε ένα Μέσο εν τη γενέσει του και μοιραία βιώνουμε τα προβλήματα που δημιουργεί σε έναν κόσμο με νόμους για άλλα Μέσα. Δεν χρειάζεται ωστόσο καμία πρόσθετη ρύθμιση. Η διαδικτυακή δημοκρατία πρέπει να αφεθεί μόνη της να βρει την αυτορύθμισή της. Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει την ψευδωνυμία, η οποία είναι αναφαίρετο δικαίωμα του χρήστη. Κι εγώ έχω δει κακόβουλα σχόλια εις βάρος μου. Στην αρχή εκνευρίστηκα, αλλά μετά σκέφτηκα - δεν γίνεται να αρέσουμε σε όλους. Το Διαδίκτυο είναι αχανές, ένας υβριστής, παντού θα εκφράζεται υβριστικά.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΥLΟΝ.GR
Το μανιφέστο των ιστολογίων

1. Τα μπλογκ είναι ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.

2. Τα μπλογκ είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία κι επικοινωνία.

3. Τα μπλογκ δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν, αλλά επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.

4. Τα μπλογκ είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν «ενημερωτικά» και «μη ενημερωτικά». Μέσα από τον διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.

5. Τα μπλογκ δεν τα γράφουν επαγγελματίες, αλλά πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο μπλόγκερ δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες) και συνεπώς, δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του.

7. Το δικαίωμα του μπλόγκερ να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν διαδικασίες για τη δίωξή του.

8. Στον βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του μπλόγκερ.

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ
Θεμιστοκλής Σοφός, Δικηγόρος

Επαρκές το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο
«Δεν χρειάζονται εξειδικευμένες ρυθμίσεις για τα μπλογκ, το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο είναι επαρκές. Η κοινότητα των μπλόγκερ στην Ελλάδα απαρτίζεται κατά συντριπτική πλειοψηφία από πρόσωπα υγιή και αρκετά κοντά στην καλώς νοούμενη έννοια της τεχνολογικής εξέλιξης. Το μπλόγκινγκ προωθεί την ελευθερία της έκφρασης. Θα είναι μια μορφή περιορισμού να επιβάλει κανείς ειδικές ρυθμίσεις. Αυτό που πρέπει να κάνει ο διαχειριστής ενός μπλογκ είναι να βάλει ο ίδιος κανόνες λειτουργίας, για τη δική του προστασία.

Δεν πιστεύω ότι η κοινότητα των μπλόγκερ επιδοκιμάζει τους ανώνυμους συκοφάντες. Δεν γίνεται να επιβληθεί ρύθμιση που θα απαγορεύει την ανωνυμία, καθώς θα είναι ανεφάρμοστη, με τον ίδιο τρόπο που δεν γίνεται να ελεγχθεί η αποστολή μιας ανώνυμης επιστολής.

Ωστόσο, ένα ανώνυμο συκοφαντικό δημοσίευμα μπορεί υπό προϋποθέσεις να θεωρηθεί εκβίαση, ώστε να γίνει άρση του απορρήτου -εφόσον είναι κακούργημα- και να βρεθούν τα ίχνη του ανώνυμου μπλόγκερ».

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ