ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ
26 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 9°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ

«Οπερα» με τις Τραχίνιες

Πώς καταρρέει ένας ήρωας; Και τι γίνεται όταν το πεπρωμένο εισβάλλει στις ζωές;

  • ΕΘΝΟΣ
  • 10:00, 12/8/2013
Αργύρης Ξάφης (Ηρακλής)
Αργύρης Ξάφης (Ηρακλής)

«Γίνανε πράγματα φρικτά κι ανήκουστα ώς τώρα. Κι όμως σε όλα τούτα δεν υπήρξε ούτε ένα που να μην ήταν Ζευς» λέει ο χορός στις «Τραχίνιες», «σβήνοντας» κάθε ερώτημα. Το μέλλον του ανθρώπου είναι απρόβλεπτο και αβέβαιο, οργανωμένο από μια ανώτερη δύναμη.

Η τραγωδία του Σοφοκλή, στην παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο, κατάφερε να θέσει ζητήματα διαχρονικά και πανανθρώπινα, μέσα από μια σύγχρονη οπτική. Ο σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος (υπεύθυνος για τη μεστή απόδοση του κειμένου) είχε ξεκάθαρη οπτική πάνω στο έργο αλλά και στον τρόπο που το προσέγγισε. Καθαρός λόγος και ματιά. Λιτότητα και ουσία. Οι «Τραχίνιες» ούτε μελόδραμα ούτε ψυχόδραμα είναι, σύμφωνα με την ανάγνωσή του. Συν τοις άλλοις οι ήρωές τους αμύνονται στη συγκίνηση.

Λιμπρέτο

Επέλεξε, δε, μια αφηγηματική αρχιτεκτονική η οποία οδηγεί αργά και σταδιακά στην κορύφωση, που δεν είναι άλλη από τη στιγμή της εισόδου του Ηρακλή στην ορχήστρα. Τότε είναι που θέτει ένα ακόμη ερώτημα, αυτή τη φορά όχι φιλοσοφικό: Πόσο απέχει η όπερα από το αρχαίο δράμα; Ο παροξυσμός του πόνου του Ηρακλή μορφοποιείται σε μια λυρική σκηνή που εκφράζει το πιο άγριο πάθος με τρόπο λυρικό. Εδώ ο ήρωας ερμηνεύει τα λόγια του ως λιμπρέτο, συνοδεία μουσικής, στην κορύφωση μιας παράστασης όπου υπάρχει έντονα η ζωντανή συνομιλία με τους μουσικούς. Να άλλο ένα στοιχείο που ο Θωμάς Μοσχόπουλος θέτει προς έρευνα. Και συμπληρώνει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσέγγιση, σε ένα ανέβασμα που χειροκρότησαν συνολικά 10.000 θεατές (περίπου 4.500 στην πρεμιέρα), με συνοχή και συνολική άποψη.

Στο αφαιρετικό αλλά επιβλητικό και εικαστικά άτιο σκηνικό της Ελλης Παπαγεωργακοπούλου όπου κυριαρχεί ένας κορμός κομμένος εγκάρσια, επικλινής, που δημιουργεί μια ακτίνα στην (σκεπασμένη με μαύρο πλαστικό) ορχήστρα, η Δηιάνειρα της Αννας Μάσχα (ντυμένη με ένα αραχνοΰφαντο σταχτί φόρεμα και μια εσάρπα κόκκινη στους ώμους) είναι αφοπλιστική.

Αννα Μάσχα (Δηιάνειρα)
Αννα Μάσχα (Δηιάνειρα)

Με μέσα λιτά, με τρόπο ειλικρινή και γήινο, υποδύεται μια ώριμη γυναίκα, βουβά και βαθιά ερωτευμένη με τον άντρα της. Μιλά με συμπάθεια στην αιχμάλωτη Ιόλη (Ελένη Μπούκλη) και, όταν η τελευταία μένει γυμνή επί σκηνής, την τυλίγει με το πέπλο της. Η Φιλαρέτη Κομνηνού, ως Τροφός, καταθέτει μια ολοκληρωμένη εσωτερική ερμηνεία με αξιοζήλευτη ισορροπία, ιδιαίτερα όταν αναγγέλλει τον τρόπο θανάτου της Δηιάνειρας.

Εντυπωσιακός είναι σε εμφάνιση ο Ηρακλής του Αργύρη Ξάφη σε μέγεθος και όγκο (ξένισε ωστόσο η εμφάνισή του, επικροτήθηκε όμως η ερμηνεία του σε κάτι πολύ δύσκολο). Ως ήρωας δράσης των σχετικών κόμικς, ένας, ας πούμε, Action man, με μπράτσα και θώρακα φουσκωμένα, αλλά με κοθόρνους, αιματοβαμμένο στέρνο με ξεσχισμένες τις σάρκες, δείχνει πελώριος μπροστά στον χορό και στον Υλλο («άγουρος» έδειχνε σε κάποιες στιγμές ο Θάνος Τοκάκης).

Μειδίαμα στο κοίλον προκάλεσε ο Αγγελιαφόρος (πολύ καλός ο Κώστας Μπερικόπουλος) στη σκηνή με τον Λίχα (Γιώργος Χρυσοστόμου).

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ Ο ΧΟΡΟΣ ΜΕ ΤΑ 16 ΚΟΡΙΤΣΙΑ
Ιδιαίτερα στεκόμαστε στον χορό, πρωταγωνιστή, της παράστασης από τους καλύτερους, αν όχι ο καλύτερος χορός που έχει σταθεί στο αλώνι της Επιδαύρου, τα τελευταία χρόνια. Ενα «μπουκέτο» δεκαέξι κοριτσιών, ντυμένες με σταχτί μινιμάλ φορέματα, όλες υπέροχες, που λειτουργούσαν ως ένα σώμα, μια ψυχή, μια φωνή. Ενας χορός εξαιρετικά καλοδουλεμένος, με όρχηση και μέλος, αρμονικά συνταιριασμένα, με κορυφαία την Αννα Καλαϊτζίδου, που ανταποκρίθηκε πλήρως στις ανάγκες του ρόλου. Η μινιμαλιστική ατονική (καθοριστική στο συνολικό αποτέλεσμα) μουσική του Κορνήλιου Σελαμσή (μουσική διδασκαλία Μ. Παιονίδου) βρήκε στην κίνηση του Χρ. Παπαδόπουλου τον τέλειο εκφραστή της. Φωτισμό «νυχτερινό» που παίζει με το φως, φως-σκοτάδι να εναλλάσσονται ανάλογα με την κατάσταση των ηρώων επέλεξε, σοφά, ο Λ. Παυλόπουλος.

Ο χορός
Ο χορός
  • ΚΑΜΠΑΝΙΑ
    Από τις «Τραχίνιες» του Σαββάτου ξεκίνησε η ενημερωτική καμπάνια των εργαζομένων στο ΥΠΠΟ «για τις επιπτώσεις», όπως αναφέρουν «των επικείμενων... απολύσεων στον τομέα του πολιτισμού». Τα φυλλάδια της ΠΟΕ ΥΠΠΟ μοίραζε, ήσυχα έξω από το «Ξενία» μια ομάδα εργαζομένων, οι οποίοι κρατούσαν πανό που έγραφαν «Οχι στις απολύσεις».

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ
akarali@pegasus.gr 

 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ