ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ
23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 25°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΣ

Φασιανός παντού

Η μυθολογία λέει ότι ο Ιάσονας έφερε τον Κολχικό Φασιανό από την Κολχίδα. Αυτό που είναι ιστορικά βεβαιωμένο είναι ότι οι Ρωμαίοι μετέφεραν τον φασιανό δυτικά, μέχρι τη Βρετανία, ενώ από εκεί τον μετέφεραν οι άποικοι στην Αμερική, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.

  • ΚΥΝΗΓΙ
  • 12:05, 6/8/2014

Οι Ρωμαίοι μάλλον δεν μετέφεραν τον φασιανό για «σπόρτικο» κυνήγι. Σαν καλοφαγάδες που ήταν, είχαν βρει τρόπους να παχαίνουν θηράματα σε αιχμαλωσία με προορισμό το τσουκάλι. Από τσίχλες και κουνέλια μέχρι φασιανούς, είχαν εκτροφή σε αιχμαλωσία. Μςορούμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι οι πληθυσμοί φασιανού στις δυτικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αναπτύχθηκαν από «δραπέτες» φασιανούς. Οι πρώτες αναφορές για πληθυσμούς φασιανών σε μεγάλους αριθμούς στο περιβάλλον είναι από τον Μεσαίωνα.

Μόλις το 15%
Η χρήση του πυροβόλου όπλου και η εφαρμοσμένη θηραματοπονία σε μεγάλα αγροκτήματα είχε κύριο στόχο εκτροφής την πεδινή πέρδικα. Μέχρι το 1900 ο φασιανός αποτελούσε μόλις το 15% της τσάντας των μεγάλων αγροκτημάτων. Στα ημερολόγια του παλιού θηραματοπόνου Charlie South, για παράδειγμα, σημειώνονται επιμελώς οι φωλιές πεδινής πέρδικας, αλλά αγνοούνται οι φασιανοί.

Ομως, ο φασιανός αποδείχτηκε ανθεκτικός στις μεταβολές που έφερε η σύγχρονη γεωργία. Για λόγους που δεν έχουν ερευνηθεί επαρκώς ακόμα, τα καταφέρνει καλύτερα από την πεδινή πέρδικα και έτσι το 1980 ο φασιανός αποτελούσε το 55 % της ετήσιας τσάντας στην Αγγλία. Να σημειωθεί ότι από αυτή την τσάντα τα 4/5 είναι πουλιά εκτροφής. Τριάντα πέντε εκατομμύρια πουλιά ελευθερώνονται στην Αγγλία κάθε χρόνο και από αυτά τα 15 εκατομμύρια θηρεύονται και μπαίνουν στην τσάντα. Μόλις το 10 % της τσάντας αποτελείται από άγρια πουλιά.

Σύνορο δάσους-καλλιέργειας
Αν και η επικρατούσα άποψη είναι ότι ο φασιανός είναι δασόβιο πουλί, η πραγματικότητα είναι ότι το ιδανικό του περιβάλλον είναι το σύνορο μεταξύ δάσους και καλλιέργειας. Επίσης, του ταιριάζουν θαμνώδεις υγρότοποι, όπως το δέλτα του Αξιού, για παράδειγμα, και δεν είναι τυχαίο ότι εκεί και στο δάσος Κοτζά Ορμάν συναντιόταν ο μεγαλύτερος πληθυσμός φασιανού στην Ελλάδα.

Ενα θέμα που συζητιέται εντατικά στην επιστημονική κοινότητα είναι η πυκνότητα του φασιανού στο έδαφος. Το 1900 η πυκνότητα στην Αγγλία ήταν 25 πουλιά ανά 100 εκτάρια, δηλαδή στα 1.000 στρέμματα. Στη δεκαετία του 1980 η πυκνότητα ανέβηκε στα 150 πουλιά ανά 1.000 στρέμματα. Σε αυτήν τη συζήτηση βέβαια δεν περιλαμβάνεται η μέθοδος κυνηγίου. Σε κτήματα όπου το κυνήγι είναι πρωτίστως διωχτό με παγανιστάδες, η πυκνότητα των 150 πουλιών ανά 1000 στρέμματα φαίνεται μικρή. Σε περίπτωση που το κυνήγι γίνεται με το αμερικανικό σύστημα όπου η ημερήσια κάρπωση είναι 2 πουλιά, η πυκνότητα είναι αρκετή για να ικανοποιήσει ένα μεγάλο αριθμό κυνηγών. Ενώ στο αγγλικό κυνήγι (Driven) ένας κυνηγός μπορεί να κατεβάσει δεκάδες φασιανούς (από τους οποίους δεν παίρνει ούτε έναν), στο κανονικό κυνήγι όπου συνεχίζει να ισχύει η αρχή ότι το κυνήγι είναι αποκόμιση τροφής, ακόμη και ένας φασιανός στην τσάντα είναι ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Από αυτή την άποψη η συνετή απελευθέρωση ώστε να επιτευχθεί μια σοβαρή πυκνότητα είναι ρεαλιστικός στόχος.

Κατάλληλο τοπίο
Μια ματιά στο ελληνικό τοπίο κατά μήκος της Εθνικής (όπως στο ύψος της Υλίκης), στη Ραψάνη, στους πρόποδες του Καλλίδρομου, δείχνει ότι υπάρχει μπόλικο «όριο» μεταξύ καλλιεργημένου και θαμνώδους τοπίου. Τι μπορεί να λείπει από αυτό το κατάλληλο τοπίο για να μην αφήσει τον φασιανό να «πιάσει»; Αν κρίνουμε από παλαιότερες απελευθερώσεις που έγιναν κάπως πρόχειρα (για να είμαστε επιεικείς) οι ελλείψεις είναι στα βασικά: νερό, τροφή και ο τόπος έχει πάμπολλα αρπακτικά.

Από τα παραπάνω είναι ευνόητο ότι είναι λογική μια σκέψη για ένα πείραμα σε ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο με κατάλληλη βλάστηση, με τη λογική μείωση επιβλαβών και παροχή νερού και τροφής για να δούμε αν είναι εφικτή η πυκνότητα 150 πουλιών που αναφέρουν οι Αγγλοι. Τόσα και τόσα αντιγράφουμε από τους βόρειους, ένα ακόμα δεν θα μας βλάψει καθόλου...

Νικήτας Κυπρίδημος

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ