ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ
23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 25°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Τα όρια της πολυπολιτισμικότητας

​Καθηγητής Δικαίου και Διοίκησης ΕΑΠ
  • 24/5

Ο Σιχισμός είναι μια μονοθεϊστική θρησκεία που συναντάται κυρίως στην Ινδία. Σύμφωνα με τα δόγματα της θρησκείας αυτής, κάθε πιστός σιχ είναι υποχρεωμένος, μεταξύ άλλων, να φέρει στη μέση του ένα μικρό τελετουργικό ξίφος, το Κιρπάν.

Ενας Ινδός μετανάστης σιχ στην Ιταλία, ο οποίος κυκλοφορούσε στον δρόμο ζωσμένος με ένα τέτοιο ξίφος, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε χρηματική ποινή για οπλοκατοχή. Ο Ινδός σιχ προσέβαλε με αναίρεση στον ιταλικό Αρειο Πάγο την καταδικαστική απόφαση, επικαλούμενος το άρθρο 19 του ιταλικού Συντάγματος που κατοχυρώνει τη θρησκευτική ελευθερία.

Το ιταλικό Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αναίρεσης, θεωρώντας ότι το θρησκευτικό αυτό σύμβολο είναι όπλο και εμπίπτει στην απαγόρευση της οπλοκατοχής. Σύμφωνα με το δικαστήριο, η πολυεθνική συμβίωση μεταναστών και αυτοχθόνων έχει ως απαραβίαστο όριο τον σεβασμό του νομικού πολιτισμού της χώρας υποδοχής.

Αποτελεί λοιπόν υποχρέωση κάθε ξένου μετανάστη η συμμόρφωσή του προς τις θεμελιώδεις νομικές αξίες της κοινωνίας στην οποία επέλεξε να ζήσει και να ενταχθεί, ακόμη και εάν οι αξίες αυτές είναι αντίθετες προς τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Οπως επισημαίνει το δικαστήριο, η πολυεθνική κοινωνία είναι μια αναγκαιότητα, αλλά δεν μπορεί να οδηγήσει στη διαμόρφωση «πολιτιστικών αρχιπελαγών» συγκρουόμενων μεταξύ τους, ανάλογα με τις εθνότητες που τα συγκροτούν.

Στην Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα, οι έννομες υποχρεώσεις που ισχύουν για όλους, όπως για παράδειγμα η απαγόρευση της οπλοκατοχής, ισχύουν και για τους οπαδούς οποιασδήποτε θρησκείας. Οι θρησκευτικές υποχρεώσεις και απαγορεύσεις των ξένων μεταναστών δεν μπορούν να διαρρήξουν τον νομικό και πολιτιστικό ιστό της χώρας υποδοχής.

Το είχε ήδη πει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Δηλαδή ότι «ο αγώνας εναντίον του ρατσισμού? δεν πρέπει να αποτελέσει πρόσχημα για να παραιτηθούμε από την υπεράσπιση αξιών που δημιουργήθηκαν ''σ’ εμάς'', που θεωρούμε ισχύουσες για όλους, που δεν έχουν τίποτα να κάνουν με ράτσα ή με το χρώμα του δέρματος» (βλ. Χ. Ανθόπουλος, Προστασία κατά του ρατσισμού και ελευθερία της πληροφόρησης, εκδ. Παπαζήση, 2000, σελ. 45).