ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ
24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

ΚΑΙΡΟΣ

ΑΘΗΝΑ 29°C

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ »

Είναι απελπισμένοι και με έντονες τάσεις αυτοκτονίας

Συμπτώματα καταθλιπτικής συμπεριφοράς εμφανίζει το 20% των μαθητών

  • ΕΘΝΟΣ
  • 11:50, 2/12/2007

Συμπτωματολογία που δείχνει υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης κάποιου ψυχιατρικού προβλήματος στο άμεσο μέλλον παρουσιάζουν το 10% των αγοριών και το 20% των κοριτσιών από 10 Λύκεια των Νομών Ιωαννίνων, Πρεβέζης και Αγρινίου.

Το 5% των κοριτσιών και 1,5% των αγοριών σκέφτονταν συνεχώς τις τελευταίες επτά ημέρες ότι η «ζωή δεν αξίζει» και ένιωθαν απελπισία.

Χασίς έχει δοκιμάσει το 6,5% των αγοριών και το 3% των κοριτσιών.

Τακτικοί καπνιστές είναι το 20% των κοριτσιών και το 16% των αγοριών, ενώ πάνω από τους μισούς μαθητές, περίπου 60%, έχει δοκιμάσει έστω και ένα τσιγάρο στη ζωή του.

Ενας στους πέντε μαθητές σχετίζεται με επιθετική συμπεριφορά.

Τα ευρήματα-σοκ, με τόσο υψηλά ποσοστά παιδιών με προβλήματα, προέκυψαν από έρευνα του Ψυχιατρικού τμήματος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (καθ. Βενετσάνος Μαυρέας) σε δείγμα περίπου 2.500 μαθητών λυκείου της Βορειοδυτικής και Δυτικής Ελλάδας.

Οι επιστήμονες που έκαναν την έρευνα, καθώς τα ποσοστά είναι ιδιαίτερα υψηλά, δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους, διότι δεν περίμεναν αυτήν την αυξημένη συχνότητα και ένταση.

Συναγερμός στο Υπουργείο
Οι ερευνητές έχουν σημάνει συναγερμό, που ελπίζουν ότι θα κινητοποιήσει γονείς, δασκάλους και τους ίδιους τους μαθητές, για να βρεθούν λύσεις προς όφελος των παιδιών.

Ο υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης ενέκρινε την επέκταση της έρευνας σε 60 σχολεία, με στόχο να καταγραφεί σε μεγαλύτερο δείγμα το πρόβλημα και να αναζητηθούν λύσεις
Ο υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης ενέκρινε την επέκταση της έρευνας σε 60 σχολεία, με στόχο να καταγραφεί σε μεγαλύτερο δείγμα το πρόβλημα και να αναζητηθούν λύσεις

Αυτός είναι και ο λόγος που η έρευνα, ύστερα από έγκριση του υπουργείου Παιδείας, θα επεκταθεί και σε 60 ακόμη σχολεία της χώρας, με τη συνεργασία του τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου (αν. καθ. Στ. Στυλιανίδης) και του τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου (επ. καθ. Αναστασία Ζήση), σε μια προσπάθεια να αναζητηθούν οι πιθανές αιτίες και ερμηνείες τέτοιων φαινομένων, που είναι ενδεικτικά σημαντικού προβλήματος της διάθεσης μεγάλης μερίδας των εφήβων.

Στο μεταξύ αξιολογούνται από ειδικούς τα έως τώρα ευρήματα και, ανάλογα με τα συμπεράσματα, αναμένεται να προταθούν συγκεκριμένα μέτρα που θα βοηθήσουν τους μαθητές να αμβλύνουν το άγχος και άλλες αρνητικές παραμέτρους, με στόχο να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους, να ανακόψουν και να αντιστρέψουν τη δυσμενή εξέλιξη της ψυχικής τους υγείας.

«Η συχνότητα της κατάθλιψης», όπως εξηγεί στο «Εθνος της Κυριακής» ο επιστημονικός υπεύθυνος της έρευνας επ. καθηγητής Ψυχιατρικής Πέτρος Σκαπινάκης, «ήταν σχετικά μεγάλη και κινήθηκε στο σύνολο των παιδιών σε ποσοστό 8%. Στα κορίτσια το ποσοστό της κατάθλιψης έφτασε το 13%, ενώ στα αγόρια βρέθηκε σημαντικά χαμηλότερη στο 3%.

Η κατάθλιψη αυτή τις περισσότερες φορές ήταν μέτριας βαρύτητας και μάλλον θα αυτοπεριοριστεί από μόνη της. Τα παιδιά αυτά ωστόσο κινδυνεύουν περισσότερο να νοσήσουν από βαρύτερη κατάθλιψη που θα απαιτήσει προσφυγή σε ειδικό.

«Σας παρακαλώ πολύ, βοηθήστε τη φίλη μου»

Δ. Γεωργάκης - 18 ετών. Δεν έχουμε λόγο να αισιοδοξούμε. / Οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν βαθιά κρίση. Είμαστε όλοι θύματα της εφήμερης απόλαυσης. Ζούμε στη χώρα του «κονέ» και του ρουσφετιού και έτσι δεν έχουμε λόγους να αισιοδοξούμε. Ακόμα και ο έρωτας δεν είναι αυτός που ήταν

Δ. Γεωργάκης - 18 ετών. Δεν έχουμε λόγο να αισιοδοξούμε. / Οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν βαθιά κρίση. Είμαστε όλοι θύματα της εφήμερης απόλαυσης. Ζούμε στη χώρα του «κονέ» και του ρουσφετιού και έτσι
Ενα από τα δεκάδες ηλεκτρονικά μηνύματα που έχει δεχθεί τους τελευταίους μήνες η ομάδα επιστημόνων του Ψυχιατρικού τμήματος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (http://www.stressteen.stress.gr ), χαρακτηριστικό δείγμα του αδιεξόδου στο οποίο βρίσκονται πολλά παιδιά, απεικονίζει με πολύ εύγλωττο τρόπο τα κοινά προβλήματα σε αυτή την ηλικία:

«Γεια σας. Μια πολύ καλή μου φίλη έχει σοβαρό πρόβλημα και θα ήθελα να τη βοηθήσω. Είμαστε και οι δυο στη Β Λυκείου.

«Δεν αντέχω άλλο»
Εκείνη είναι ιδιαίτερα πιεσμένη με τα μαθήματα του σχολείου και του φροντιστηρίου και δεν της μένει χρόνος για κάτι πιο ευχάριστο, αλλά και αν υπήρχε χρόνος η κούραση είναι μεγάλη.

Λέει συνήθως ότι τίποτα δεν πάει καλά, ότι δεν βρίσκει πουθενά χαρά, ότι θα ήθελε να φύγει από το σχολείο ή γενικά από τα συνηθισμένα και συγκεκριμένες φράσεις της είναι "δεν αντέχω άλλο τη ζωή", "δεν είναι δυνατό να είναι έτσι"...

Επιπλέον κάποιοι συμμαθητές μας την κοροϊδεύουν... Η αλήθεια είναι ότι και οι γονείς της είναι κάπως πιεστικοί. Θέλω πολύ να της σταθώ, αλλά δεν γνωρίζω τον σωστό τρόπο! Παρακαλώ δώστε τη συμβουλή σας».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ
jkritikos@pegasus.gr

 

Τζ. Ζάμπος - 18 ετών. Η κοινωνία έχει χάσει το μέτρο /
Δεν γνωρίζουμε καν εάν θα καταφέρουμε να βγάλουμε το ψωμί μας. Η θέση μας προβλέπεται δυσχερής και το μέλλον δυσοίωνο. Επιπλέον, η κοινωνία δείχνει να έχει χάσει το μέτρο. Ο πολιτισμός θα μπορούσε να «ανοίξει» τις ψυχές μας, αλλά δυστυχώς όλο και λιγότεροι συγκινούνται από την τέχνη
Τζ. Ζάμπος - 18 ετών. Η κοινωνία έχει χάσει το μέτρο /  Δεν γνωρίζουμε καν εάν θα καταφέρουμε να βγάλουμε το ψωμί μας. Η θέση μας προβλέπεται δυσχερής και το μέλλον δυσοίωνο. Επιπλέον, η κοινωνία δείχ

ΠΟΡΙΣΜΑ - ΦΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
Υπολειτουργούν τα Κέντρα Διάγνωσης Εφηβικών Διαταραχών

Περισσότερα από 700 παιδιά με σοβαρότατες ψυχολογικές διαταραχές, πέρασαν το «κατώφλι» του Κέντρου Πρόληψης και Υγείας Εφήβων, στο νοσοκομείο «Παίδων-Αγία Σοφία», μέσα σε ενάμιση χρόνο. Το 34% αυτών αντιμετώπιζαν ψυχιατρικές διαταραχές που έχρηζαν άμεσης θεραπείας.

Αλλόφρονες οι γονείς που αντιμετωπίζουν τέτοιες συμπεριφορές ψάχνουν λύσεις στους ψυχολόγους των παιδιατρικών νοσοκομείων, όπου όταν φθάνουν συνήθως είναι αργά... Η πρώτη διάγνωση που θα έπρεπε να γίνεται στο σχολείο δεν μπορεί να γίνει, αφού ουδέποτε έχουν προσληφθεί σε αυτά ψυχολόγοι.

Οπως λένε στο «Εθνος της Κυριακής» ψυχολόγοι των δήμων που παρακολουθούν κάποια «τυχερά» σχολεία, κλείνουν τα ραντεβού τους το ένα μετά το άλλο... ενώ στις ουρές συνωστίζονται καθημερινά περιστατικά παιδιών με «περίεργες» συμπεριφορές.

Η μοναδική κοινωνική παρέμβαση που υπάρχει, στο επίπεδο της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τη διάγνωση των «προβληματικών παιδιών» στα σχολεία, είναι τα Κέντρα Διάγνωσης εφηβικών διαταραχών (ΚΔΑΥ).

Ν. Δερβίσης - 20 ετών. Είμαστε θύματα του υλισμού / Ζούμε τα αποτελέσματα του θριάμβου του υλισμού. Το δικαίωμα στη μόρφωση καταπατείται, ευτελίζεται. Η οικογενειοκρατία στην πολιτική και η διάλυση του κοινωνικού ιστού συνθέτουν το ζοφερό φόντο μιας ολοένα δυσκολότερης καθημερινότητας. Η επαγγελματική αποκατάσταση είναι μόνιμη αιτία παραγωγής άγχους και φόβου
Ν. Δερβίσης - 20 ετών. Είμαστε θύματα του υλισμού / Ζούμε τα αποτελέσματα του θριάμβου του υλισμού. Το δικαίωμα στη μόρφωση καταπατείται, ευτελίζεται. Η οικογενειοκρατία στην πολιτική και η διάλυση το

Από τα 54 ΚΔΑΥ που ιδρύθηκαν το 2003, σε κάθε νομό, στην πραγματικότητα λειτουργούν μόνο τα 22. Τα άλλα είτε είναι ακόμη στα χαρτιά είτε υπολειτουργούν, καθώς υπάρχει έλλειψη προσωπικού ειδικοτήτων σε αυτά που αγγίζει το 76%. Περισσότεροι από 150 εκπαιδευτικοί και ειδικοί επιστήμονες (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί), λείπουν αυτήν τη στιγμή από τα ΚΔΑΥ σε όλη τη χώρα.

Το 20% αυτών δεν διαθέτει καν κτιριακή υποδομή, ενώ το 21% δεν έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει τα απαραίτητα τεστ για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών. Μόνο στα Κέντρα Διάγνωσης της Αττικής, η λίστα αναμονής για τους μαθητές με δυσλεξία ξεπερνά τα 2.000 άτομα.

Αυξάνονται καθημερινά
«Δύο στα δέκα παιδιά αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας. Δεν μπορείτε να φανταστείτε με τις ρυθμούς αυξάνονται αυτά τα περιστατικά σήμερα στους εφήβους. Προ ημερών αντιμετώπισα περιστατικό με 14χρονο αγόρι που εθίστηκε στον υπολογιστή ύστερα από το διαζύγιο των γονιών του» λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ψυχολόγος του Δήμου Φιλοθέης που παρακολουθεί παιδιά των σχολείων του δήμου της.

Ο Συνήγορος του Πολίτη, σε ειδικό πόρισμά του, που δημοσιεύθηκε μόλις την περασμένη Παρασκευή, διαπιστώνει τις τραγικές ελλείψεις των ΚΔΑΥ, σημειώνοντας: «Τα αρμόδια Κέντρα Διάγνωσης Αξιολόγησης και Υποστήριξης (ΚΔΑΥ) του ΥΠΕΠθ, μέχρι σήμερα δεν είναι σε θέση να αντεπεξέλθουν πλήρως στον θεσμικό τους ρόλο και στις αρμοδιότητές τους που προβλέπει ο κανονισμός λειτουργίας τους για την υποστήριξη των παιδιών. Εχουν σημαντικές ελλείψεις σε προσωπικό, είτε λόγω μη πλήρωσης όλων των θέσεων προσωπικού (π.χ. παιδοψυχίατροι) είτε λόγω μη ενδιαφέροντος για κάλυψη των θέσεων, από τους εκπαιδευτικούς».

Β. ΜΠΕΝΕΚΟΥ

 

Ενας στους 5 εμφανίζει επιθετική συμπεριφορά

Περίπου ένας στους πέντε μαθητές σχετίζεται με επιθετική συμπεριφορά είτε από την πλευρά του θύτη είτε του θύματος. Περίπου τα μισά παιδιά που έπεσαν «θύματα» τέτοιας συμπεριφοράς εκδήλωσαν επιθετικότητα προς άλλους συμμαθητές τους.

Αντίθετα, μόλις το ένα τρίτο των παιδιών που ήταν «θύτες» ήταν επίσης και «θύματα» τέτοιων συμπεριφορών. Τα αγόρια είναι πιο συχνά «θύτες» σε σχέση με τα κορίτσια.

Η επιθετικότητα φαίνεται να κατευθύνεται προς άτομα του ίδιου φύλου. Ως η πιο συχνή μορφή επιθετικότητας επιλέγεται από τα αγόρια όσο και από τα κορίτσια «Με κορόιδεψαν με παρατσούκλια, με πείραξαν ή έκαναν πλάκα μαζί μου με άσχημο τρόπο», ενώ η σωματική βία και η βία με ρατσιστικό περιεχόμενο είναι σπάνια.

Η ψυχολογική επιβάρυνση είναι μεγαλύτερη σε όσους εμπλέκονται σε περιστατικά σχολικής επιθετικότητας και για τα 2 φύλα είτε ως «θύματα» είτε ως «θύτες».

Τα κορίτσια επηρεάζονται περισσότερο ψυχολογικά όταν εμπλέκονται ως «θύματα» παρά ως «θύτες», ενώ τα αγόρια το ίδιο είτε ως «θύματα» είτε ως «θύτες».

Αποφεύγουν να συζητούν με άλλους

«Είναι χαρακτηριστικό», λέει σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας ο κ. Σκαπινάκης, «ότι οι μαθητές που δήλωσαν «σκεφτόμουν συνέχεια ότι η ζωή δεν αξίζει», δεν την επικοινωνούν αυτή τη σκέψη συχνά προς τους άλλους. Παραπάνω από τα μισά παιδιά μας ανέφεραν ότι δεν συζήτησαν αυτήν την άποψη με κανέναν το τελευταίο διάστημα. Το 53% των παιδιών αυτών δεν τη συζήτησαν με κανέναν.

Μόνο ένα στα 10 παιδιά έχει αναφέρει αυτήν την άποψη στους γονείς του, ενώ ένα περίπου στα τρία την έχουν συζητήσει με άλλους, φίλους κ.λ.π.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η σκέψη αυτή δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι οι έφηβοι αυτοί έχουν σοβαρό κίνδυνο να κάνουν κακό στον εαυτό τους, αλλά είναι παρόλα αυτά σε μια δύσκολη περίοδο στη ζωή τους και ίσως θα ήταν καλό να έχουν την δυνατότητα να επικοινωνήσουν με έναν ειδικό και να τον συμβουλευθούν. Αυτό θα μπορούσε να γίνει ακόμη και μέσα στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος αρκεί να πληρούνται όροι εχεμύθειας.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ