Ζιζέλ Πελικό, ένα υπόδειγμα θάρρους: Έζησε την κόλαση και μας διδάσκει την αγάπη και την εμπιστοσύνη

Η Ζιζέλ Πελικό περιέγραψε τη στιγμή που ερωτεύτηκε ξανά και κατάφερε να εμπιστευτεί, μετά τη φρίκη των βιασμών της που ενορχήστρωσε ο πρώην σύζυγός της στη Γαλλία.

Η 73χρονη Πελικό αποποιήθηκε το δικαίωμα στην ανωνυμία κατά τη διάρκεια της δίκης του Ντομινίκ Πελικό, ο οποίος καταδικάστηκε σε 20 χρόνια κάθειρξη το 2024, επειδή τη νάρκωνε, τη βίαζε και επέτρεπε σε άλλους άνδρες να την κακοποιούν σεξουαλικά ενώ ήταν αναίσθητη, για σχεδόν μια δεκαετία.

Μιλώντας στο φεστιβάλ Hay στην Ουαλία το Σάββατο, δήλωσε ότι δεν πίστευε ποτέ πως θα μπορούσε να εμπιστευτεί ξανά έναν άνδρα, πριν γνωρίσει τον σύντροφό της, Ζαν-Λουπ Αγκοπιάν.

«Είναι κάτι που δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να συμβεί, ειδικά στην ηλικία μου. Πρώτα απ' όλα, δεν ήθελα πραγματικά να ερωτευτώ, αλλά η ζωή αποφάσισε διαφορετικά», δήλωσε η ακτιβίστρια και πρόσθεσε: «Συναντηθήκαμε, οι κόσμοι μας διασταυρώθηκαν μια στιγμή και γνώρισα αυτόν τον νεαρό άνδρα των 73 ετών… Βλέπετε, μπορείς να ερωτευτείς σε οποιαδήποτε ηλικία, συνέβη σε μένα, μπορεί να συμβεί και σε εσάς, είμαι πεπεισμένη γι' αυτό. Δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να εμπιστευτώ έναν άνδρα, αλλά αυτό μου συνέβη, οπότε βλέπετε ότι όλα μπορούν να συμβούν στη ζωή, δεν πρέπει ποτέ να απελπίζεστε».

Η Πελικό εμφανίστηκε στο φεστιβάλ για να συζητήσει για το βιβλίο των απομνημονευμάτων της «A Hymn to Life» (Ένας Ύμνος στη Ζωή) και παραχώρησε συνέντευξη επί σκηνής στη Λέιντι Κένεντι.

«Η κοινωνία πρέπει να ξυπνήσει»

Η ίδια τόνισε ότι «η κοινωνία πρέπει να ξυπνήσει» στο ζήτημα της βίας κατά των γυναικών, χαρακτηρίζοντάς τη ως ένα «αποτρόπαιο κακό που αγγίζει όλα τα σύνορα».

«Πίστευα ότι η ιστορία μου αφορούσε μόνο εμένα, αλλά συνειδητοποίησα ότι, στην πραγματικότητα, ήταν το δέντρο που έκρυβε το δάσος», συνέχισε. Ωστόσο, δήλωσε ότι νιώθει «γαλήνια» για το μέλλον των γυναικών, επειδή, όπως είπε, «πιστεύω ότι μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί σε αρμονία, άνδρες και γυναίκες, και νομίζω ότι είναι θέμα εκπαίδευσης των παιδιών μας από πολύ μικρή ηλικία».

«Ίσως είμαι ένας πολύ αισιόδοξος άνθρωπος εκ φύσεως, αλλά θα ήλπιζα ότι το ανθρώπινο ον θα βαδίσει προς την ειρήνη και την αγάπη».

Τον περασμένο μήνα, οι γαλλικές Αρχές ξεκίνησαν έρευνα για την επανεμφάνιση ενός ιστότοπου που χρησιμοποιούσε ο Ντομινίκ Πελικό για να στρατολογεί δεκάδες αγνώστους ώστε να βιάζουν τη σύζυγό του στο σπίτι τους μεταξύ 2011 και 2020. Οι αρχές ανέφεραν ότι η γαλλόφωνη πλατφόρμα Coco έχει συνδεθεί με εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, βιασμών και δολοφονιών. Η ιστοσελίδα, η οποία είχε καταχωρηθεί στο εξωτερικό, έκλεισε τον Ιούνιο του 2024.

Το «απόλυτο θαύμα» της επιβίωσης και η ταπείνωση στο δικαστήριο

Η Πελικό χαρακτήρισε ως «απόλυτο θαύμα» το γεγονός ότι μιλάει πάνω στη σκηνή, καθώς όπως εξήγησε: «Ο τρόπος με τον οποίο ο Ντομινίκ με νάρκωνε, με νάρκωνε τόσο ισχυρά, που αναρωτιέμαι πώς η καρδιά μου και το σώμα μου κατάφεραν να αντέξουν για τόσο πολύ καιρό».

Όταν τη νάρκωναν εν αγνοία της, οι άνθρωποι γύρω της αναρωτιούνταν αν ήταν μεθυσμένη ή αδιάθετη. «Τα παιδιά μου και οι φίλοι μου ανησυχούσαν πολύ για μένα, επειδή πολύ συχνά, όταν για παράδειγμα μιλούσα στο τηλέφωνο μαζί τους, επαναλάμβανα τα ίδια πράγματα, αλλά δεν το θυμάμαι καθόλου αυτό».

Η Πελικό περιέγραψε ότι της πήρε χρόνια για να αποφασίσει να αποποιηθεί το δικαίωμα στην ανωνυμία της. Όταν η απόφασή της ανακοινώθηκε στο δικαστήριο, μπροστά στους 51 άνδρες που τελικά κρίθηκαν ένοχοι για βιασμό και τους δικηγόρους τους, συνειδητοποίησε ότι επρόκειτο «να με κάνουν να το πληρώσω πολύ ακριβά, και αυτό συνέβη, προσπάθησαν πραγματικά να με ταπεινώσουν».

Ο δικαστικός αγώνας της κόρης της

Η κόρη της Πελικό, Καρολίν Νταριάν, κινείται επίσης νομικά εναντίον του Ντομινίκ Πελικό. Ανάμεσα στις εικόνες που είχε στην κατοχή του, υπήρχαν δύο φωτογραφίες της κόρης του, στις οποίες η ίδια είναι αναίσθητη σε ένα κρεβάτι, φορώντας εσώρουχα που δεν της ανήκουν. Η Πελικό δήλωσε ότι πιστεύει πως υπήρξε «μια αιμομικτική συμπεριφορά απέναντι στην κόρη του».

Ανέφερε ότι η Νταριάν «δεν βρήκε δικαιοσύνη» κατά τη διάρκεια της δικής της υπόθεσης και εξέφρασε την ελπίδα ότι η κόρη της θα κερδίσει τη δική της δίκη, προκειμένου «να ανασυγκροτήσει τον εαυτό της».

Η Πελικό επαίνεσε επίσης την ακτιβιστική ομάδα της Νταριάν «M’endors pas», η οποία κάνει εκστρατεία ενάντια στη χημική υποταγή. Την κάλεσε μάλιστα στη σκηνή, δηλώνοντας ότι είναι «πραγματικά υπερήφανη» που είναι μητέρα της.