Μαραντόνα, Σουμάχερ, Μπεστ και ακόμα πέντε «ανίκητοι» αθλητές που τους νίκησε η μοίρα
copyright: APimages

ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ, ΣΟΥΜΑΧΕΡ, ΜΠΕΣΤ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΕΝΤΕ «ΑΝΙΚΗΤΟΙ» ΑΘΛΗΤΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΕ Η ΜΟΙΡΑ

Δοξάστηκαν, πάτησαν στην κορυφή της αναγνωρισιμότητας, θεοποιήθηκαν κάποιοι και όλοι τους, μα όλοι ανέβηκαν στη ζυγαριά των αξιών με αντίβαρο χρυσάφι.

Ο αθλητισμός τούς άνοιξε την πόρτα της αθανασίας, αλλά η μοίρα θες, η κακή τους τύχη θες, τους την έκλεισε βροντερά στο πρόσωπο. Η λάμψη της δόξας, τα πλούτη, το μεθύσι της κορυφής τούς θάμπωσαν τα μάτια και δεν είδαν το χάος που πλησίαζαν· γκρεμίστηκαν θεαματικά αφήνοντας ένα ερωτηματικό πίσω τους και όχι, όπως θα έπρεπε, δύο θαυμαστικά!

Οι άνθρωποι τελικά στοιβάζουν τα λάθη της ζωής τους και δημιουργούν ένα τέρας που ονομάζουν πεπρωμένο… «Ημίθεοι» του αθλητισμού, που είτε δεν ένωσαν το κερί που έλιωνε στα φτερά τους και αντί να προσγειωθούν, κατέπεσαν στην σκληρή πραγματικότητα, είτε η μοίρα φθόνησε τη λάμψη τους και τους κρατούσε ένα «θαμπό» τέλος.

Αρκετά λατρέψαμε τον κίνδυνο κι είναι καιρός να μας το ανταποδώσει...

Μίχαελ Σουμάχερ (1969- )

Όταν λες Φόρμουλα1 εννοείς Σουμάχερ, και όταν λες Σουμάχερ, εννοείς Φόρμουλα 1! Ο άνθρωπος που κατέκτησε επτά παγκόσμια πρωταθλήματα, αγωνίστηκε σε 250 Γκραν Πρι, νίκησε τα 91, ενώ στα 155 ανέβηκε 2ος ή 3ος στο πάντοκ, κατέχει περισσότερα από 30 ρεκόρ στο δύσκολο αγώνισμα της Φόρμουλα 1 - και πολλά από αυτά θα μείνουν ανέγγιχτα για χρόνια! Η περιουσία του Γερμανού οδηγού φθάνει το ιλιγγιώδες ποσό των 800 εκατ. δολαρίων!

Ο Σουμάχερ ζούσε τον κίνδυνο σε βαθμό υπερθετικό. Λάτρης του αλπικού σκι, δοκίμαζε τις ικανότητές του σε δύσκολες πίστες, αλλά και έξω από αυτές. Τον Δεκέμβριο του 2013, ο Μίχαελ Σουμάχερ τραυματίστηκε από πτώση στο κεφάλι με την κάμερα που είχε τοποθετήσει στο κράνος του να του προκαλεί σοβαρότατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις!

Από τότε μέχρι σήμερα έχει υποβληθεί σε δεκάδες λεπτές χειρουργικές επεμβάσεις, παραμένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και όπως λένε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες περιστοιχίζεται από ομάδα γιατρών, μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο, δεν μπορεί να μιλήσει και έχει απώλεια μνήμης. Ο Σουμάχερ με την οικογένειά του κατοικούν στο Γκλαντ της Ελβετίας με θέα στη λίμνη της Γενεύης.

«Όταν τον βάζουμε στο αναπηρικό καρότσι και τον πάμε κοντά στο παράθυρο ώστε να βλέπει το πανέμορφο θέαμα με τα βουνά και τη λίμνη, κάποιες φορές δακρύζει» είπαν στο «Paris Match» δικοί του άνθρωποι. Μην κοιτάς τι έγινα, περίμενε να δεις τι θα γίνω, λένε οι Ανατολίτες και όσοι ζήλεψαν τη δόξα και τα πλούτη του «Σούμι», σίγουρα τώρα νιώθουν οίκτο γι' αυτόν…

Μην κλαις επειδή τελείωσε. Χαμογέλα επειδή συνέβη.

Ντιέγκο Μαραντόνα (1960- )

Ο βασιλιάς του ποδοσφαίρου δοξάστηκε όσο λίγοι στον κόσμο, ανέβηκε στον θρόνο του δημοφιλέστερου αθλήματος, κολύμπησε στα πλούτη, στάθηκαν πλάι του γυναίκες καλλονές, «προσκύνησε» το ταλέντο του ακόμη και ο Πάπας! Ο Μαραντόνα, ο φτωχός πιτσιρίκος από τη Λανούς του Μπουένος Άιρες έμελλε να παίζει την μπάλα της γης στα πόδια του, όμως... Όμως για τους περισσότερους σπουδαίους αθλητές -αλλά και καλλιτέχνες-  η Γη είναι επίπεδη· τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα μην έχοντας την ικανότητα να διακρίνουν τα όρια του τέλους και ο Μαραντόνα δεν είδε μπροστά του τον αβυσσαλέο γκρεμό που τον κατάπιε.

Ο Μαραντόνα ήταν ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ποδοσφαίρου που έσπασε το φράγμα της ακριβότερης μεταγραφής, όταν τον πήρε για η Μπαρσελόνα για 5 εκατ. λίρες και όταν πήγε στη Νάπολι για 6,9 εκατ. λίρες.Έχει αγωνιστεί στην Αρχεντίνος Τζούνιορς, Μπόκα Τζούνιορς, Μπαρσελόνα, Νάπολι, Σεβίλλη και, τέλος, στη Νιούελς Ολντ Μπόις. Με την Εθνική Αργεντινής κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1986 στο Μεξικό από τους Γερμανούς, ενώ το 1990 στην Ιταλία του οι Γερμανοί πήραν εκδίκηση με ένα αμφισβητούμενο πέναλτι. Λέγεται ότι η Καμόρα της Νάπολης «αγόρασε» το 1984 τον Μαραντόνα για την ομάδα του Ιταλικού Νότου.

Κατηφορίζοντας...

Ο Μαραντόνα οδήγησε τη Νάπολη στην κατάκτηση του πρώτου και μοναδικού έως σήμερα πρωταθλήματος! Και έπειτα ήρθε ο κατήφορος. Εθίζεται στην κοκαΐνη, συλλαμβάνεται να έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών στο Μουντιάλ του 1994 και αποβάλεται από τη διοργάνωση και διασύρεται.

Η χρήση κοκαΐνης τον γονατίζει. Η υστεροφημία του και η αγάπη του κόσμου τον κρατούν όρθιο, αλλά πλέον ο βασιλιάς είναι «γυμνός». Από παντού διώκεται. Ο Μαραντόνα αναλαμβάνει τη θέση του προπονητή στην Εθνική Αργεντινής, αλλά αποτυγχάνει οικτρά. Ο άνθρωπος που έγινε «Θεός» κατεβαίνει ένα ένα τα σκαλοπάτια της δόξας. Σήμερα παραμένει ο μύθος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, αλλά τρεκλίζει στα απόκρημνα της ζωής, παλεύοντας με τα φαντάσματα των επιλογών του.  

Έρχεται τόσο γρήγορα η στιγμή που δεν υπάρχει πια τίποτα για να περιμένουμε

Γκαρίντσα ( 1933-1983)

Χρειάστηκαν ώρες για να τον αναγνωρίσουν οι γιατροί όταν τον μετέφεραν ημιθανή σε ένα νοσοκομείο του Ρίο ντε Ζανέιρο. Το σώμα του πρησμένο από το αλκοόλ. Οι κακουχίες και οι καταχρήσεις είχαν αλλάξει το πρόσωπο ενός από τους μεγαλύτερους και πιο αναγνωρίσιμους ποδοσφαιριστές που γεννήθηκε στη γη. «Είναι ο Γκαρίντσα» αναφώνησε κάποιος  και όλοι έσκυψαν το κεφάλι από δέος και οίκτο!

Ο Μανουέλ Φρανσίσκο ντος Σάντος είχε γεννηθεί στην Πάου Γκράντε, 70 χλμ. μακριά από το Ρίο, από γονείς αλκοολικούς! Ο «Μανέ» είχε εκ γενετής δυσπλασία στη σπονδυλική στήλη, κάτι σαν βαριά σκολίωση. Το ένα του πόδι ήταν πιο κοντό από το άλλο και είχε και ραιβοποδία (τα πέλματά του συνέκλιναν προς τα μέσα). Ίσως όλα αυτά να τον έχρισαν «βασιλιά της ντρίμπλας»! Το προσωνύμιο «Γκαρίντσα» σήμαινε μικρό αδέξιο πουλί (τρυποφράκτης)…

Ο Γκαρίντσα έγινε ποδοσφαιριστής (πολλοί τον θεωρούν ανώτερο του Πελέ), κατέκτησε δύο Μουντιάλ με την Εθνική Βραζιλίας, με την οποία αγωνίστηκε 50 φορές και πέτυχε 12 γκολ.

Τα τσιγάρα τα ποτά και τα ξενύχτια...

Το ποτό και οι γυναίκες τον εξουσίαζαν. Είχε στα γονίδιά του τον αλκοολισμό. Από τα 14 έπινε με πάθος και είχε συνεχώς ερωτικές περιπέτειες. Παντρεύτηκε δύο φορές και έκανε 13 παιδιά με 8 διαφορετικές γυναίκες. Όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, η κατάστασή του χειροτέρεψε. Οι φίλοι του τον άφησαν στο έλεος της μοίρας του και το οινόπνευμα κατέτρωγε τον οργανισμό του. Το τέλος δεν άργησε να έρθει. Ενώ νοσηλευόταν με κίρρωση του ήπατος σε νοσοκομείο, βγήκε να περπατήσει και πέθανε στον δρόμο. Η κηδεία του θύμιζε ποδοσφαιρικό αγώνα της «Σελεσάο». Ήταν «όλοι» εκεί! Ο Πελέ είπε αργότερα για τον αγαπημένο συμπάικτη του: «Χωρίς τον Γκαρίντσα, δεν θα γινόμουν ποτέ τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής»!
 

Ξεκίνα έχοντας στο μυαλό σου το τέλος.

Αμπέμπε Μπικίλα (1932- 1973)

Στην Αιθιοπία έμαθε να τρέχει ξυπόλυτος από παιδί για να ζήσει. Έτρεξε ξυπόλυτος στον Μαραθώνιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης το 1960 και, εκτός από το χρυσό μετάλλιο, κέρδισε και τη συμπάθεια ολόκληρου του κόσμου. Το 1964 στο Τόκιο έτρεξε ξανά στον Ολυμπιακό μαραθώνιο, αυτή τη φορά με αθλητικά παπούτσια, και νίκησε ξανά! Ο Αμπέμπε Μπικίλα ήταν ο πρώτος δρομέας που πήρε χρυσό μετάλλιο σε δύο συνεχόμενους Ολυμπαικούς Αγώνες σε μαραθώνιο. Ο Μπικίλα γεννήθηκε στο Γιάτο της Αιθιοπίας την ημέρα που γινόταν ο μαραθώνιος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες! Γιος φτωχών βοσκών, βρήκε οικονομικό διέξοδο στον αυτοκρατορικό στρατό του Χαϊλέ Σελασιέ. Ο διάσημος Σουηδός προπονητής Όνι Νισκάνεν τον είδε, διέγνωσε το ταλέντο του και του πρότεινε να γίνει δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης θα λάβει μέρος στη θέση του Βάμι Μπιράτου, που έπαθε σοβαρό διάστρεμμα. Λέγεται ότι η εταιρεία χορηγός των αγώνων δεν είχε παπούτσια στο μέγεθος του Μπικίλα, του έδωσαν ένα νούμερο μικρότερα τα οποία όμως τον στένευαν. Ο Αιθίοπας αθλητής προτίμησε να κάνει ό,τι έκανε από παιδί, να τρέξει ξυπόλυτος!  

Ξυπόλυτος ήρωας

Ο Μπικίλα γύρισε στην πατρίδα του με τιμές ήρωα! Ο αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ τον παρασημοφόρησε και τον προήγαγε στον βαθμό του δεκανέα. Το 1962 έλαβε αθέλητα μέρος σε αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα για την ανατροπή του Χαϊλέ Σελασιέ. Καταδικάσθηκε σε θάνατο δι' απαγχονισμού, αλλά σώθηκε με  χάρη που του απένειμε ο αυτοκράτορας. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκιο πλησίαζαν και 40 μέρες πριν από την έναρξη ο Μπικίλα ένοιωσε πόνους στην κοιλιακή χώρα: Οξεία σκωληκοειδίτιδα! Χειρουργήθηκε και όλοι πίστεψαν ότι δεν θα είναι έτοιμος για να τρέξει μαραθώνιο. Ταξίδεψε στην πρωτεύουσα της Ιαπωνίας δίχως την κατάλληλη προετοιμασία, αλλά... Αλλά και πάλι ο Μπικίλα τερμάτισε πρώτος! Και πάλι η Αιθιοπία τον τίμησε σαν ήρωα. Αυτήν τη φορά ο αυτοκράτορας του δώρισε και ένα αυτοκίνητο (λευκό σκαραβαίο). Ο Μπικίλα έτρεξε και στον μαραθώνιο του Μεξικού, αλλά εγκατέλειψε τραυματισμένος. Το δώρο του αυτοκράτορα, όμως, στάθηκε μοιραίο για τον δρομέα-θρύλο.

Το 1969, ενώ οδηγούσε τον «σκαραβαίο» του, προσπάθησε να αποφύγει ομάδα διαδηλωτών, που εμφανίσθηκε ξαφνικά σε μια στροφή, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου και έπεσε σε χαντάκι. Τραυματίστηκε βαριά και έμεινε παράλυτος. Στις 25 Οκτωβρίου 1973 πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία, επιπλοκή από το ατύχημα.

Plaudite, amici, comedia finita est.

Τζορτζ Μπεστ (1946-2005)

«Αν είχα γεννηθεί άσχημος, κανείς δεν θα θυμόταν τον Πελέ» είπε κάποτε ο Τζορτζ Μπεστ και δεν υπήρχε ούτε ίχνος υπερβολής στη φράση του. Ήταν ένας υπέροχος ποδοσφαιριστής, που η μοίρα τον προίκισε με ένα ωραίο πρόσωπο, αλλά με άστατο και αυτοκαταστροφικό χαρακτήρα, που τον οδήγησαν σε παθιασμένους έρωτες, αχαλίνωτα όργια, θάλασσες αλκοόλ και βίο έκλυτο, κόντρα στα αθλητικά δεδομένα.

«Έχω σταματήσει να πίνω, αλλά μόνο όταν κοιμάμαι» είναι ένα από τα πολλά ευφυολογήματα του χαρισματικού Μπεστ. Το ποτό ήταν ο δήμιός του. Τον είπαν «Ο 5ος Beatle» και πραγματικά η δόξα και η χλιδή που απόλαυσε ο Μπεστ, μόνο με εκείνες των Beatles μπορούσε να συγκριθεί τότε. Γεννήθηκε στο Μπέλφαστ. Σε ηλικία 17 ετών έπαιξε στο πρώτο του επίσημο παιχνίδι με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Στα επόμενα έξι χρόνια έγινε ο διαβολεμένος πρωταγωνιστής των «κόκκινων διαβόλων». Ξεπερνούσε εύκολα τους αντιπάλους, με γρήγορες ντρίμπλες και έκανε ό,τι ήθελε στο γήπεδο. Κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή το 1965 και το 1967. Το 1968, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης και ο Μπεστ ο καλύτερος παίκτης της χρονιάς. Είχε τα πάντα στα πόδια του: γυναίκες, ποτό, δόξα, χρήμα. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε έναν γιο. Σε ηλικία 27 χρόνων έφυγε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δαφνοστεφανωμένος και πλούσιος. Είχε πει τότε: «Το 1969 παράτησα τις γυναίκες και το αλκοόλ. Ήταν τα χειρότερα 20 λεπτά της ζωής μου»...

Ξόδεψε τη ζωή του

Ο εθισμός του στο αλκοόλ κατέστρεψε την υγεία και την καριέρα του. Άρχισε να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία και τις κλινικές αποτοξίνωσης. Μια ισχυρή λοίμωξη του αναπνευστικού τον οδήγησε στο νοσοκομείο σε κάκιστη κατάσταση το και το 2002 υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση ήπατος. Ζούσε με τη συνδρομή φίλων. Ο Μπεστ συνέχισε να πίνει και να ξενυχτά. Τον Οκτώβριο του 2005 μπήκε στο νοσοκομείο για να μην ξαναβγεί ποτέ όρθιος. Πέθανε στις 25 Νοεμβρίου από πολυοργανική ανεπάρκεια. Η φράση που τον αντιπροσώπευσε την είπε λίγους μήνες πριν «φύγει» φτωχός και μόνος: «Ξόδεψα τα περισσότερα χρήματά μου σε ποτά, κορίτσια και γρήγορα αυτοκίνητα. Τα υπόλοιπα απλώς τα σπατάλησα», όπως και τη ζωή του.

Το τέλος είναι στην αρχή, και παρ’ όλα αυτά εσύ συνεχίζεις!

Πολ Γκασκόιν (1967 - )

«I don't want to end up like him» (Δεν θέλω να καταλήξω σαν και αυτόν), είπε κάποτε ο Πολ Γκασκόιν, μιλώντας για τον φίλο του Τζορτζ Μπεστ, αλλά η μοίρα είχε τα δικά της σχέδια: Ο Πολ Γκασκόιν βρίσκεται πια, βαθιά στο βάλτο που βούλιαξε ο Μπεστ! Ο Πολ Γκασκόιν ήταν ένας από τους πλέον ταλαντούχους ποδοσφαιριστές της Αγγλίας. Αγωνίστηκε στη Νιούκαστλ, στην Τότεναμ, στη Λάτσιο, στους Ρέιντζερς, στην Έβερτον και στην Μίντλεσμπρο, στην Μπέρνλεϊ κι όταν ήρθε η βιολογική παρακμή ταξίδεψε για το χρήμα στην Κίνα και στις ΗΠΑ. Υπήρξε ο αρχηγός Εθνικής Αγγλίας, που έφτασε στην 4η θέση στο Μουντιάλ του 1990 και στα ημιτελικά του Euro 1996. Το αλκοόλ και τα ξενύχτια τον έφεραν στα χνάρια του ανθρώπου που το τέλος του τον τρόμαζε… Επιθετικός και στον χαρακτήρα και στο ποδόσφαιρο, πάντα έμπλεκε σε συμπλοκές και συνήθως έφευγε δαρμένος. Έχει χειρουργηθεί στο συκώτι δυο φορές. Η σύζυγός του τον εγκατέλειψε καταγγέλλοντάς τον για ξυλοδαρμό.

Ο Γκασκόιν έχει μπει αλλεπάλληλές φορές σε κλινική αποτοξίνωσης, όμως το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: τριγυρνάει με ένα μπουκάλι τζιν στο χέρι με το παρελθόν να τον κατατρύχει. Τον έχουν απαθανατίσει οι παπαράτσι να περιφέρεται με τη ρόμπα χτυπημένος και μεθυσμένος στους δρόμους. Έχει συλληφθεί δεκάδες φορές και άλλες τόσες έχει περάσει τη νύχτα του σε αστυνομικά τμήματα. Η κατάθλιψη, είναι ο τελευταίος επισκέπτης στη ζωή του Γκασκόιν. Είχε πει κάποτε: «Το ποδόσφαιρο ήταν η ζωή μου, όμως τελείωσε. Και τότε αναρωτιέσαι, τι κάνεις από δω και πέρα. Εγώ βρήκα διέξοδο στο ποτό και στα ναρκωτικά». Το τέλος του είναι κοντά, λένε όσοι τον γνωρίζουν και όσοι παρακολουθούν τον κατήφορό του.

Τέλος ώριμο, αδυσώπητο, μέσα στο βάρος τόσων τύψεων.

Μάριον Τζόουνς (1975 -)

Το χρυσό κορίτσι των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ έγινε ίνδαλμα κάθε αθλήτριας που ονειρευόταν πρωταθλητισμό το 2000· μέχρι το 2007. Τότε έγινε παράδειγμα προς αποφυγήν κάθε αθλητή! Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας του 1997 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στα 100 μέτρα. Το 1999 στη Παγκόσμιο της Σεβίλλης κατέκτησε το «χρυσό» στα 100 μ. και το «χάλκινο» στο μήκος. Το 2001 στο Έντμοντον κρεμάει στο στήθος της χρυσά μετάλλια στα 200 μ. και 4 x 100 μ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, το 2000, πήρε χρυσά μετάλλια στα 100, 200 και 4x400 μ. και χάλκινα στο μήκος και στα 4x100 μ! Η Μάριον Τζόουνς στα 25 χρόνια της ήταν στην κορυφή του κόσμου. Στην πιο λαμπρή περίοδο της καριέρας της, έφτασε να κερδίζει 80.000 δολάρια ανά αγώνα, ενώ τα έσοδα από τους χορηγούς και τις διαφημίσεις έφταναν το 1.000.000 δολάρια! Την ονόμασαν «ο θηλυκός Καρλ Λιούις»! Όμως κάτι έκρυβε…

Η αρχή του τέλους

Υπόθεση ντόπινγκ παίρνει συγκλονιστικές διαστάσεις μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Ο Βίκτορ Κόντε, ιδρυτής της φαρμακευτικής εταιρείας Balco, που παρείχε συμπληρώματα διατροφής σε πολλούς κορυφαίους αθλητές του στίβου, παραχωρεί συνέντευξη στις 3 Δεκεμβρίου 2003 στο ABC και δηλώνει ότι χορήγησε τουλάχιστον τέσσερις απαγορευμένες ουσίες στη Μάριον Τζόουνς πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ! Ο πρώην σύζυγος της Μάριον Τζόουνς, ο Σι Τζέι Χάντερ, αποκαλύπτει σε δημοσιογράφους, πως η αθλήτρια σύζυγός του έκανε χρήση της ουσίας ερυθροποιητίνη, που της αγόραζε ο ίδιος μέσω γνωστών του από το Μεξικό. «Έκανε ενέσεις στεροειδών στην κοιλιά της κατά τη διάρκεια των αγώνων του Σίδνεϊ» λέει. Η Μάριον Τζόουνς, όμως, δεν είχε βρεθεί ποτέ θετική σε κάποιον από τους ελέγχους που είχε υποβάλλεται μέχρι τότε, οπότε δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να διεξαχθεί επίσημη έρευνα. Η Τζόουνς αρνείται κάθε κατηγορία!

Πολύ αργά για δάκρυα...

Τον Οκτώβριο του 2007, η Μάριον Τζόουνς παρουσιάζεται στο δικαστήριο της Νέας Υόρκης και ομολογεί την αλήθεια. Παραδέχεται πως έκανε χρήση της ουσίας ΤΗG από το 1999, η οποία ήταν γνωστή στους κύκλους των αθλητών του στίβου ως «καθαρή», καθώς ήταν μη ανιχνεύσιμη ως το 2003. Τονίζει, βέβαια, πως τότε δεν ήξερε ότι επρόκειτο για παράνομη ουσία. Επίσης, ομολογεί πως είπε ψέματα επειδή πανικοβλήθηκε στις καταθέσεις της το 2003 και το 2006, όταν υποστήριζε πως δεν είχε κάνει καμία χρήση αναβολικών, ενώ επίσης δηλώνει ένοχη για εμπλοκή σε οικονομική απάτη που κατηγορείτο από τον Ιούλιο του 2006.

Δύο μήνες αργότερα, η ΔΟΕ αφαιρεί από τη Μάριον Τζόουνς τα πέντε ολυμπιακά μετάλλια που έχει κατακτήσει και την αποκλείει δια παντός από κάθε αθλητική δραστηριότητα. Στις 11 Ιανουαρίου του 2008 καταδικάζεται και εκτίει εξάμηνη φυλάκιση επειδή κατέθεσε ψευδώς για την υπόθεση των αναβολικών ουσιών!

«Μέσα στη φυλακή κατάλαβα το λάθος μου, πιστεύω πως δεν αγαπούσα τον εαυτό μου αρκετά γι’ αυτό και τα έκανα όλα αυτά» θα πει αργότερα. Μάλλον η αγάπη της για τον εαυτό της την οδήγησαν σε σκοτεινά μονοπάτια και τελικά στην πτώση.

Όλα είναι καλά, όταν τελειώνουν καλά.

Σάντορ Κότσις (1929 – 1979)

Τον είπαν «κεφαλοσφαιριστή» και τα γκολ που είχε πετύχει με κεφαλιές ήταν πολλά και υπέροχα. Ο Σάντορ Κότσις υπήρξε ο  κορυφαίος σκόρερ της Εθνικής Ουγγαρίας την περίοδο που οι Μαγυάροι ήταν ο φόβος της Ευρώπης. Πέτυχε 450 γκολ σε 475 επίσημους αγώνες. Ο Κότσις ήταν συμπαίκτης του θρυλικού «Καλπάζοντα Συνταγματάρχη» Φέρεντς Πούσκας.  Γεννήθηκε  στη Βουδαπέστη και σε ηλικία 14 χρονών αγωνίστηκε στην Κόμπανι, ενώ το 1945 μεταγράφηκε στη μεγάλη Φερεντσβάρος.

Το 1950 πήγε στη Χόνβεντ, όπου αγωνίστηκε πλάι στον Πούσκας και τον Τσίμπορ. Ήταν οι «τρεις σωματοφύλακες» της Εθνικής. Από το 1950 έως το 1956 οι Μαγυάροι πέτυχαν 42 νίκες σε 50 αγώνες! Η μοναδική ήττα που υπέστησαν, ήταν στον τελικό του Μουντιάλ της Ελβετίας το 1954 από τη Γερμανία. Μετά τα γεγονότα του 1956, ο Κότσις έφυγε κρυφά από τη χώρα του.

Η μοίρα τον έφερε στην Ελλάδα, με τον Πούσκας, καλεσμένους του προέδρου του Εθνικού Δημήτρη Καρέλλα, για να παίξουν σε φιλικούς αγώνες. Ο Εθνικός προσπάθησε να τους εντάξει στην ομάδα του, όμως οι «μεγάλοι» του ΠΟΚ, βλέποντας την αξία τους και τη δύναμη που θα αποκτούσε ο Εθνικός, αντέδρασαν ζητώντας την τιμωρία του Εθνικού, αφού χρησιμοποιούσε παίκτες επαγγελματίες τιμωρημένους από την ομοσπονδία της χώρας τους. Η ΕΠΟ στις 20 Μαΐου 1957 αποφάσισε να μηδενίσει τον Εθνικό που «άγγιζε» τον τίτλο! Οι Μαγυάροι, βλέποντας την αστεία ελληνική πραγματικότητα στο ποδόσφαιρο, έφυγαν στην Ισπανία, όπου ζήτησαν πολιτικό άσυλο. Ο Κότσις δοξάστηκε με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα.

Ο «κεφαλοσφαιριστής» αποσύρθηκε το 1966 απολαμβάνοντας δόξα και τιμές. Τότε το χρήμα ήταν σε… τρίτη μοίρα. Σχεδόν μια δεκαετία μετά, η κακή του τύχη, του χτύπησε την πόρτα. Το 1975 υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό στο πόδι και αργότερα διαγνώστηκε με λευχαιμία και καρκίνο του στομάχου. Το 1978 εισάγεται σε κλινική εσπευσμένα. Έχει καταλάβει ότι το τέλος έιναι κοντά. Έπειτα από μία εβδομάδα νοσηλείας, ο Κότσις πήδηξε από τον 4ο όροφο της κλινικής. Καρφώθηκε με το κεφάλι στο πεζοδρόμιο. Τελικά, μια όμορφη ζωή, σχεδόν πάντα, τελειώνει άσχημα…

ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ