Skip to main content

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
1 ευρώ και 40 λεπτά στην τσέπη του Σπύρου Παπαδόπουλου
Σπύρος Παπαδόπουλος

1 ευρώ και 40 λεπτά στην τσέπη του Σπύρου Παπαδόπουλου

Συνέντευξη του Σπύρου Παπαδόπουλου στην ΕΡΤ3

Μια συνέντευξη που θα συζητηθεί έδωσε ο Σπύρος Παπαδόπουλος στην εκπομπή της ΕΡΤ3 «Απόψε κάνεις μπαμ...» του Κωστή Ζαφειράκη που θα προβληθεί το βράδυ της Κυριακής στις 22.45.

Ο γνωστός ηθοποιός, σε μια άκρως εξομολογητική κουβέντα, μιλάει για τους γονείς του και σχολιάζει την οδική συμπεριφορά του Έλληνα. Κι όταν ο παρουσιαστής τον προκαλεί να βάλει το χέρι στην τσέπη του, βγάζει 1 ευρώ και 40 λεπτά, αποδεικνύοντας πως η σχέση του με το χρήμα παραμένει «άστα να πάνε». Στο παιχνίδι της εκπομπής «Μαζί της θα ήθελα», ο Σπύρος για πρώτη φορά δηλώνει μπρος στη κάμερα «θα ήθελα να κάνω ανομολόγητα πράγματα με την Μάρθα Καραγιάννη την εποχή της Φίνος Φιλμς», πως έχει παίξει τάβλι με την Τζένη Καρέζη και πως η Δήμητρα Παπαδοπούλου είναι ο άνθρωπος του.

Στην ίδια εκπομπή ο Σπύρος Παπαδόπουλος αποκαλύπτει για το πώς προέκυψε το πάθος του για το ποδόσφαιρο και τον Ολυμπιακό: «Πέρναγα από ένα περίπτερο, το θυμάμαι σαν τώρα και ήταν η εφημερίδα το «Φως». Κάποιον είχαμε κερδίσει 4-0 και πρέπει να είχε παίξει καλά ο Γιούτσος. Θυμάμαι τα τεράστια κόκκινα γράμματα στο πρωτοσέλιο «Ο μάγος Γιούτσος 4-0». Τότε έγινα Ολυμπιακός. Και θυμάμαι και κάτι ακόμα, παίζουμε Ολυμπιακός- Ηρακλής στο Καραϊσκάκη, προηγείται ο Ηρακλής 0-1, με θυμάμαι για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μου, στα γόνατα μπροστά στην εικόνα της Παναγίας να τρέχουν τα μάτια μου, και να λέω «Παναγία μου κάνε κάνε να ισοφαρίσουμε».

Τέλος o αγαπημένος ηθοποιός θυμάται τα παράξενα παιδικά του καλοκαίρια στη Νάξο. «Είναι η πατρίδα της μητέρας μου», λέει και προσθέτει: «Κάτι περίεργα καλοκαίρια, επειδή είμαι γόνος γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας (γελάει), με στέλνανε τα καλοκαίρια εκεί γύρω στα 10 μου, να ξεκαλοκαιριάζω εκεί, γιατί δουλεύανε οι δικοί μου. Με φιλοξενούσαν σ’ ένα μοναστήρι, στον Άγιο Χρυσόστομο, πέρναγα τα καλοκαίρια μου με 4-5 καλόγριες. Το μοναδικό μου παιχνίδι ήταν ένα γαϊδουράκι που ήταν δεμένο έξω από το μοναστήρι. Έκανα να πάω πολλά χρόνια στη Νάξο, κι όταν πήγα ξανά, 20 χρόνια αργότερα, πήγα στο μοναστήρι κατευθείαν και μου άνοιξε η ίδια η καλόγρια. Και ήταν ίδιες όλες οι μυρωδιές, στην εκκλησία, στην κουζίνα το ίδιο τραπέζι, το ίδιο πετρογκάζ, όλα ίδια κι αυτό με τρέλανε, αυτό το παιχνίδι της όσφρησης με τρελαίνει, ξαναέγινα 10 ετών… σ΄ ένα δευτερόλεπτο…».

ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ