Kelly Finnigan: Οι Έλληνες είναι από τους καλύτερους ακροατές του κόσμου
Kelly Finnigan

Kelly Finnigan: Οι Έλληνες είναι από τους καλύτερους ακροατές του κόσμου

Τελευταία Ενημέρωση
O Kelly Finnigan μιλά στο ethnos.gr για το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ, για τους Monophonics, καθώς και για τις αρνητικές κριτικές που έχει δεχτεί όλα αυτά τα χρόνια

Ο Kelly Finnigan, η ψυχή και φωνή των αγαπημένων Monophonics, που έχει ξεχωρίσει για την αστείρευτη ενέργειά του και την εντυπωσιακή σκηνική του παρουσία, επιστρέφει στην κεντρική σκηνή του Gazarte, το Σάββατο 19 Οκτωβρίου, για μία μοναδική και γεμάτη groove βραδιά. 

Τουλάχιστον εδώ και μία εικοσαετία, η δημιουργική αναβίωση της soul μουσικής των ‘60s και ‘70s είναι γεγονός. Πρόκειται για μουσικές που σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεις με το ένδοξο μουσικό παρελθόν αλλά, αντιθέτως, δημιουργήθηκαν για να μας θυμίσουν τις καθηλωτικές αυτές μελωδίες και να μας κάνουν να τις αγαπήσουμε ακόμη περισσότερο. «I’m not looking to reinvent the wheel. I just want to remind people why the wheel was such a good invention in the first place» δηλώνει ο Finnigan, ως άξιος πρεσβευτής της retro soul, την οποία όμως φτάνει σε σημείο να ξεπερνά με τον νέο, ολόφρεσκο δίσκο του «The Tales People Tell», με τα γκρουβαρίσματα, τη διαχρονικότητα που αποπνέει και τα tracks «Catch Me I’m Falling» και «I Don’t Wanna Wait», που γνώρισαν τη ραδιοφωνική επιτυχία από τις πρώτες κιόλας ημέρες.

Με άλλοτε ωμό και σκληρό, άλλοτε τρυφερό, συναισθηματικό αλλά πλούσιο και συμφωνικό ήχο, το άλμπουμ αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη δουλειά του Finnigan έως σήμερα και αποδεικνύει περίτρανα πως ήταν αυτό που έλειπε από τη soul μουσική. Πολυμήχανος και πολυτάλαντος, σε κάθε live εμφάνισή του έχει ιδιαίτερη επικοινωνία με το κοινό και καταφέρνει να παρασύρει στο ρυθμό του κάθε έναν από τους θεατές ξεχωριστά. Με την ιδιαίτερη χροιά της φωνή του, τις παιχνιδιάρικες μελωδίες του και την αξιολάτρευτη μπάντα του, ξέρει πολύ καλά πώς να μετατρέπει μία συναυλία σε μία αξέχαστη εμπειρία.

Λίγες μέρες πριν το live του στην Αθήνα, ο Kelly Finnigan μιλά στο ethnos.gr για τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, για τους Monophonics, καθώς και για τις αρνητικές κριτικές που έχει δεχτεί όλα αυτά τα χρόνια. 

Ξεκινώντας από την αρχή, πότε καταλάβατε ότι ήταν αυτό που θέλατε να κάνετε, και πώς ξεκινήσατε;

Ήμουν γύρω στα 15. Είχα ξεκινήσει ως Dj ένα ή δύο χρόνια πριν απ’ αυτό και άρχισα να ασχολούμαι με την παραγωγή και να κάνω δίσκους. Πραγματικά άρχισα να παθιάζομαι με το πώς λειτουργούσαν όλα από την άποψη της διαδικασίας της δημιουργίας της αρχικής μουσικής. Αυτό με οδήγησε να πάω σε σχολή ηχοληψίας μετά το λύκειο. Μετά την αποφοίτησή μου από ένα πρόγραμμα στο Λος Άντζελες, άρχισα να δουλεύω σε στούντιο στο Λος Άντζελες και να μαθαίνω περισσότερα από τεχνικής άποψης. Λίγο αργότερα άρχισα να συνθέτω μουσική, πράγμα που σήμαινε να διδάσκω στον εαυτό μου πώς να παίζω πιάνο. Από εκεί  επικεντρώθηκα πολύ στην παραγωγή μουσικής και δίσκων.

Για χρόνια έκανα κυρίως ορχηστρική μουσική. Κάποια στιγμή δούλευα σε ένα δίσκο που χρειαζόταν φωνητικά για ένα τραγούδι, κι έτσι απλά το έκανα ο ίδιος και τότε άρχισα να συνειδητοποιώ ότι θα μπορούσα να τραγουδήσω. Μεγάλωσα με έναν πατέρα που είναι ένας απίστευτος τραγουδιστής και σεβαστός από χιλιάδες άλλους μεγάλους τραγουδιστές. Εξαιτίας αυτού, ήμουν πάντα πολύ διστακτικός να τραγουδήσω αλλά μετά, κάνοντας κάποια πράγματα στο στούντιο και λαμβάνοντας μια θετική υποδοχή, άρχισα να αποκτώ κάποια αυτοπεποίθηση. Από τότε απλά συνέχιζα να δουλεύω χρόνο με το χρόνο βελτιώνοντας τις ικανότητές μου ως παραγωγός, τραγουδοποιός, ηχολήπτης, παίζοντας αρμόνιο και ως τραγουδιστής.

Ποιες ήταν οι πρώτες μουσικές σας επιρροές και ποιους ακούτε τώρα;

Η μεγαλύτερη μου επιρροή θα είναι πάντοτε ο πατέρας μου. Θα έλεγα ότι ο πρώτος μουσικός ή καλλιτέχνης που αγαπούσα ως παιδί ήταν ο Michael Jackson. Ήμουν παθιασμένος με όλο το δίσκο Thriller. Επίσης, μου άρεσε πολύ η hip hop από τα 13 μου καθώς είναι ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος. Η ενασχόλησή μου ως DJ και η βουτιά στη δισκογραφική κουλτούρα σε νεαρή ηλικία άνοιξαν τα μάτια μου σε πολλά διαφορετικά πεδία. Ξέρω ότι ήταν επιρροή. Γνωρίζω επίσης ότι εξαιτίας του πατέρα μου που ήταν επαγγελματίας μουσικός και της επαφής μου με τόσο θαυμάσια μουσική, ένα μεγάλο μέρος της με επηρέασε αργότερα, αλλά δεν το είχα συνειδητοποιήσει ακόμα τότε.

Αν κάποιος δεν έχει ακούσει ποτέ τη μουσική σας, ποιες λέξεις – κλειδιά θα χρησιμοποιούσατε για να την περιγράψετε συνολικά;

Ειλικρινής, ευγενής, συναισθηματική, δυναμική και στοχαστική.

Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα για το πρώτο προσωπικό σας άλμπουμ «The Tales People Tell»;

Δεν ξεκίνησα με την πρόθεση να κάνω δίσκο. Απλώς έγραφα τραγούδια και επεξεργαζόμουν ιδέες που συνδύαζα μαζί στο στούντιο. Όταν είχα πλέον γράψει μισή ντουζίνα τραγούδια, συνειδητοποίησα ότι κάτι πήγαινε να συμβεί. Σε εκείνο το σημείο ξεκίνησα να εστιάζω έντονα στη δημιουργία ενός δίσκου. Αυτός είναι ο λόγος που παίζω πολλά διαφορετικά όργανα σε αυτό το δίσκο και που είναι σε μεγάλο βαθμό ένας δίσκος «καν’το μόνος σου». Τον παρήγαγα ο ίδιος και είμαι ο κύριος στιχουργός σε πολλά τραγούδια, αν και συνεργάστηκα στα περισσότερα από αυτά με φίλους και συμμαθητές. Επίσης, ηχογράφησα και έκανα μίξη του δίσκου στο στούντιο που έχω. Ήταν πραγματικά το όραμά μου και μια εκπληκτική εμπειρία. Μου αρέσει απίστευτα να κάνω δίσκους και πραγματικά διασκέδασα τη δημιουργία του συγκεκριμένου. Είμαι ήδη στο ψάξιμο για τον επόμενο. Ο τίτλος του δίσκου προέρχεται από ένα στίχο που έγραψα σε ένα τραγούδι των Monophonics μερικά χρόνια πριν. Το να είμαι στιχουργός με κάνει να αισθάνομαι σαν αγγελιοφόρος και αφηγητής μιας ιστορίας. Οι ιστορίες στους στίχους και τις συνθέσεις είναι ένας λόγος για τον οποίο ο ακροατής αισθάνεται συνδεδεμένος με τα τραγούδια. Πάντα αγαπούσα αυτή την πτυχή των τραγουδιών και της μουσικής και ο συγκεκριμένος τίτλος μου φαινόταν κατάλληλος για αυτό τον δίσκο.

Έχετε κάποιο αγαπημένο τραγούδι από το δίσκο;

Ειλικρινά, όχι. Μονάχα αισθάνομαι τεράστια υπερηφάνεια για τη μουσική. Κατέθεσα καρδιά και ψυχή και στα δέκα αυτά τραγούδια. 

Παίζετε μουσική σχεδόν ολόκληρη την ζωή σας. Τι θα έπρεπε να υπάρχει για εσάς ή τι θα χρειαζόταν να συμβεί προκειμένου να γράψετε και να κυκλοφορήσετε αυτό το δίσκο τώρα;

Εντάξει, δεν παίζω μουσική ολόκληρη τη ζωή μου, αλλά σίγουρα με ενθουσιάζει και με παθιάζει για περισσότερα από 20 χρόνια. Δεν ξέρω ειλικρινά τι πρέπει να συμβεί εκτός ίσως από λίγο περισσότερη εμπειρία, σοφία και αυτοπεποίθηση.

Ποιο είναι το κλειδί για να γίνει επιτυχία ένα άλμπουμ ή ένα τραγούδι;

Καλός στιχουργός και δημιουργική παραγωγή. Ένα στέρεο μουσικό υπόβαθρο με μια μελωδία που σου κολλάει και σε ελκύει θα είναι πάντα μια καλή συνταγή. Κάτι που μοιάζει ολοκαίνουργιο αλλά και οικείο. Και βέβαια ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα στο μήνυμα και στους στίχους των τραγουδιών είναι πάντα ένα χρήσιμο εργαλείο. 

Είστε μέλος των Monophonics. Ποιες θα λέγατε ότι ήταν οι καλύτερες στιγμές των Monophonics με την πάροδο των ετών;

Είναι μια ενεργή μπάντα με νέο δίσκο που πρόκειται να κυκλοφορήσει το 2020. Παράλληλα, έχουν κανονιστεί προγραμματισμένες περιοδείες για μήνες. Υπάρχουν πραγματικά τόσες πολλές αναμνήσεις να θυμάμαι και πολύ περισσότερες που θα συμβούν στο μέλλον, αλλά μέχρι στιγμής θα ανέφερα τις ατελείωτες ώρες στο στούντιο όπου έχουμε κάνει παραγωγή μουσικής που μιλάει σε πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Οι περιοδείες, τα ταξίδια και η εμπειρία του να γνωρίζεις νέους πολιτισμούς και χώρες. Η συνάντηση με ανθρώπους όλων των κοινωνικών στρωμάτων που αγκαλιάζουν τη μουσική μας.

Ποια είναι η άποψή σας για την κατάσταση της Soul μουσικής το 2019;

Πιστεύω ότι η Soul μουσική είναι πραγματικά σε μια εξαιρετική θέση τώρα και θα γίνει πιο δυνατή τα επόμενα χρόνια. Υπάρχουν πολλά μεγάλα νέα συγκροτήματα και καλλιτέχνες που κάνουν πραγματικά πολύ καλούς και αυθεντικούς δίσκους.

Πώς χειρίζεστε τις αρνητικές κριτικές; Είναι κάτι που σας ενδιαφέρει ή απλά τις αγνοείτε; 

Στην αρχή είναι δύσκολο να βλέπεις ότι εσύ, η μουσική ή η τέχνη σου δεν αρέσουν σε όλους αλλά είναι μια πραγματικότητα όταν είσαι καλλιτέχνης ή δημιουργός. Μην καταναλώνετε ενέργεια σε πράγματα που δεν μπορείτε να ελέγξετε. Αξιοποιήστε την σε πράγματα που μπορείτε να ελέγξετε ως καλλιτέχνες και επιχειρηματίες. Η δουλειά μου δεν είναι να ευχαριστώ τους πάντες, αλλά να ευχαριστώ εμένα. Εάν αυτό μεταφράζεται σε φαν ή θαυμαστές ή ανθρώπους που υπερασπίζονται τη δουλειά μου, αυτό είναι ευλογία και πρέπει να με κάνει περήφανο. Πραγματικά προσπαθώ να μην σκέφτομαι γιατί σε κάποιον δεν αρέσω εγώ ή η μουσική μου. Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσα ίσως να αλλάξω τη γνώμη τους είναι με τον επόμενο δίσκο μου ή με ένα μελλοντικό μου τραγούδι. Για μένα δεν ήταν ποτέ διαγωνισμός δημοτικότητας.

Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που σας έχει πει κάποιος;

Δε μπορώ να θυμηθώ κάποια δήλωση που να ήταν σκληρή ή κακεντρεχής αλλά σίγουρα κάποιες φορές ένιωσα αποθάρρυνση από τους μεγαλύτερούς μου όταν ήμουν νεότερος. Ωστόσο για μένα αυτό ήταν το καύσιμο για τη φωτιά. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι το να γίνεις μουσικός ή καλλιτέχνης δεν είναι σοβαρός τρόπος να πορευτείς στην ζωή σου ή να βγάλεις το ψωμί σου. Εγώ προσωπικά λυπάμαι για αυτούς τους ανθρώπους γιατί προφανώς δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει να ακολουθείς τα όνειρά σου ή αυτό για το οποίο νιώθεις ότι είσαι προορισμένος. Το να είσαι καλλιτέχνης και να συνδέεσαι μέσω της έκφρασης με άλλους ανθρώπους είναι ανεκτίμητο και αποτελεί έναν εμπνευσμένο τρόπο ζωής.

Τι προετοιμασίες κάνετε πριν τις συναυλίες σας;

Προσπαθώ απλώς να επικεντρωθώ στην αποστολή μου και να μπω εντελώς στη διάθεση που έχω εκείνη την στιγμή. Θέλω να νιώσω πως λειτουργώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να αισθάνομαι σίγουρος πως είμαι 100% έτοιμος να κάνω ένα υπέροχο σόου για τους ανθρώπους. Πίνω νερό, κάνω ζέσταμα στη φωνή μου και φοράω το κοστούμι μου ώστε να δείχνω και να νιώθω καλά.

Έχοντας επισκεφτεί τη χώρα μας τόσες πολλές φορές, ποιο μέρος της Ελλάδας είναι το αγαπημένο σας; 

Έχω ιδιαίτερη αγάπη για την Αθήνα γιατί είναι το πρώτο μέρος που παίξαμε ποτέ στην Ελλάδα και οι θαυμαστές ήταν τόσο ενθουσιώδεις με τη μουσική μας. Επίσης διαθέτει προφανώς απίστευτη ιστορία. Δεν έχω επισκεφτεί όλη τη χώρα επομένως είναι δύσκολο να σας πω, ωστόσο μπορώ αναμφίβολα να πω πως ό,τι έχω βιώσει είναι γεμάτο ομορφιά. Επιπλέον, οι άνθρωποι είναι απίστευτα ευγενικοί και γενναιόδωροι. Η Κρήτη είναι υπέροχη καθώς και η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος και η Πάτρα. Έχω περάσει τον περισσότερο χρόνο μου σε αυτά τα μέρη, συνεπώς τα αγαπώ πολύ. Οι Έλληνες είναι από τους καλύτερους ακροατές του κόσμου κατά τη γνώμη μου και πάντα ανυπομονώ να επιστρέψω για να παίξω. Οι πιο δυνατές και ομορφότερες αναμνήσεις μου είναι οι εμπνευσμένες αλληλεπιδράσεις με τους θαυμαστές. Τους ζω!

Ποιες είναι οι πιο όμορφες αναμνήσεις της παιδικής σας ηλικίας;

Ο πατέρας μου να παίζει πιάνο και να τραγουδά στο σπίτι. Το να περνάω χρόνο με τη μαμά μου το πρωί πριν και μετά το σχολείο. Το να παίζω έξω στο πάρκο δίπλα στο οποίο έμενα και να συμμετέχω σε πολλά οργανωμένα αθλήματα. Το να ακούω δίσκους και να αράζω με φίλους.

Τι θα εξέπληττε τους ανθρώπους να μάθουν για εσάς;

Είμαι αρκετά ντροπαλός και μπορεί να είμαι γενικά ήσυχος με τους ανθρώπους στην αρχή. Πάντα ήμουν ντροπαλός, από παιδί. Φυσικά δεν είμαι ντροπαλός όταν πρόκειται να κάνω κάποια εμφάνιση αλλά αυτή είναι μια διαφορετική πλευρά μου.

Τι φοβάστε;

Την αποτυχία, το να απογοητεύσω τους ανθρώπους που με λατρεύουν και με στήριξαν από την πρώτη μέρα. Το να με πάρει από κάτω.

Αν μπορούσατε να πάτε πίσω στο χρόνο, πότε και πού θα πηγαίνατε;

Θα ήθελα να γυρίσω πίσω ώστε να γνωρίσω συγγενείς που ποτέ δεν μπόρεσα, όπως τον παππού μου από την πλευρά του πατέρα μου ή τους προπαππούδες μου. Επίσης θα ήθελα να δω τον μπαμπά μου να παίζει με το πρώτο του συγκρότημα The Serfs το 1968, όταν ήταν νέος και μόλις ξεκινούσε με τη μουσική.

Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια;

Το 2020 είναι μια σημαντική χρονιά για τους Monophobics οπότε είμαι πολύ ενθουσιασμένος γι’αυτό. Εκτός αυτού, αυτό το διάστημα εργάζομαι πάνω σε χιλιάδες καινούρια πράγματα με διαφορετικούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα. Γράφω συνεχώς τραγούδια και πειραματίζομαι με ιδέες. Συνεπώς, υπάρχει μπόλικη μουσική να κυκλοφορήσει από το επόμενο έτος κι έπειτα. Πάντα δουλεύω πάνω σε διαφορετικά πράγματα παράλληλα, επομένως πολλές συνεργασίες, ατομική δουλειά, οι Monophobics, οι The Ironsides, οι The Sentiments, οι Night People και πολλά άλλα έρχονται σύντομα! Αυτά τα πράγματα παίρνουν χρόνο.


Info

Αν είσαι λάτρης της καλής μουσικής ή απλώς της αυθεντικότητας και της απλότητας αυτού του είδους μουσικής, που πηγάζει κατευθείαν από την ψυχή, το Σάββατο 19 Οκτωβρίου, το Gazarte είναι ο απόλυτος προορισμός, με τον Kelly Finnigan και τους The Atonements να κατακλύζουν, με την εκρηκτική και άκρως μεταδοτική ενέργειά τους, την κεντρική σκηνή. 

Οι πόρτες ανοίγουν: 21:00

Ώρα Έναρξης: 22:00

Τιμές Εισιτηρίων:
Προπώληση: Όρθιοι - 15€ // Ζώνη Γ’ - 22€ // Ζώνη Β’ - 26€ // Ζώνη Α’ - 29€
Ταμείο: Όρθιοι - 17€ // Ζώνη Γ’ - 24€ // Ζώνη Β’ - 28€ // Ζώνη Α’ - 31€
**Τα εισιτήρια είναι θεάματος και δεν περιλαμβάνουν ποτό.

Προπώληση Εισιτηρίων: Ηλεκτρονικά στο www.viva.gr και τηλεφωνικά στο 11876

ΣΧΟΛΙΑ <% totalComments %>
ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Tο ethnos.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετεί τις απόψεις αυτές. Διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει συκοφαντικά, υβριστικά, ρατσιστικά ή άλλα σχόλια που προτρέπουν σε άσκηση βίας. Επίσης, σχόλια σε greeklish και κεφαλαία δεν θα δημοσιεύονται ενώ το ethnos.gr, όταν και όπου κρίνει, θα συμμετέχει στον διάλογο.

Δείτε εδώ τους όρους χρήσης.

Προσθήκη Σχολίου
<% replyingComment.name %>
Ακύρωση
Το σχόλιό σας έχει προωθηθεί για έγκριση
Αυτός ο ιστότοπος προστατεύεται από το reCAPTCHA και ισχύουν η Πολιτική Απορρήτου και οι Όροι Παροχής Υπηρεσιών της Google.
ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ