Skip to main content
Όταν ένας συγγραφέας είναι «συνομήλικος» με μαθητές Γυμνασίου

Όταν ένας συγγραφέας είναι «συνομήλικος» με μαθητές Γυμνασίου

Σε αντίθεση με αυτό που μεταδίδεται πολύ συχνά στα ΜΜΕ, υπάρχουν σχολεία στην Ελλάδα στα οποία δεν μεταφέρεται στους μαθητές μόνο η διδακτέα ύλη, αλλά τα παιδιά ανοίγουν νέους ορίζοντες με εξωσχολική γνώση, με Λογοτεχνία, με την Τέχνη.

Ο συγγραφέας παιδικών βιβλίων Βασίλης Παπαθεοδώρου ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη συγγραφή το 1996. Το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο «Σχολική Παράσταση», βραβεύτηκε στον αντίστοιχο διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

Τώρα, ανέβασε στο facebook προφίλ του μια τέτοια περίπτωση, όπως εκείνη που περιγράψαμε στην αρχή του κειμένου, μια «σχολική παράσταση» με πολύ συναίσθημα, για πολλά χειροκροτήματα…

untitled4.jpg

«Τη Δευτέρα είχα πάει στο 72ο γυμνάσιο (Άνω Κυψέλη), που είναι από τα πιο αγαπημένα μου σχολεία και το επισκέπτομαι κάθε χρόνο τα τελευταία 5 χρόνια. Για την επίσκεψη θα μιλήσω άλλη φορά, όπως και για τη δουλειά που γίνεται εκεί, για το πάθος της Ελένης Καλαθά, που έχει φτιάξει όλο αυτό το πράγμα και το τρέχει εδώ και 14 χρόνια, για τη στήριξη κι ενεργή συμμετοχή του διευθυντή Ανδρέα Νιγιάννη στο εγχείρημα. Οι άνθρωποι είναι πλέον φίλοι μου, αυτό. Όμως πολύ ωραία ένιωσα όταν ήρθαν τρία παιδιά από τη Β Λυκείου, από άλλα σχολεία (μετά από «οικειοθελή αποχώρησή τους από το μάθημα») για να με δουν. Τα 2 παιδιά δεξιά μου, το Νικόλα και το Στέλιο, τα είχα συναντήσει όταν πήγαιναν Β Γυμνασίου, ήρθαν να τα πούμε τώρα, που πάνε Β Λυκείου. Το άλλο παιδί, ο Βασίλης (αριστερά μου), γιος του διευθυντή, ήρθε να με δει για πρώτη φορά, ενώ είχε διαβάσει κι αυτός βιβλία μου στη Β Γυμνασίου. Αυτό μου έχει συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις, να συναντιέμαι δηλαδή μετά από χρόνια με τους τότε μαθητές που με είχαν παρακολουθήσει, πότε από την Κω, πότε από τη Ρόδο και το Αφάντου, πότε από άλλα σχολεία εντός κι εκτός Αττικής. Και να μιλάμε σαν να είμαστε συνομήλικοι (δηλαδή εγώ να είμαι προς τα κάτω, όχι αυτοί σαν 50άρηδες) και σαν να τα είχαμε πει μόλις την προηγουμένη. Σαν φίλοι, δηλαδή.

Ε, αυτό το συναίσθημα, αυτή τη χαρά δεν μπορώ να τα περιγράψω εύκολα, αυτό θέλω να πω».

Στείλε την ιστορία σου στο ethnos.gr. Αν έχεις ανεβάσει σε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης τη δική σου ιστορία και η οποία εκτιμάς ότι αξίζει να ακουστεί και να διαδοθεί, συμπλήρωσε τη σχετική φόρμα εδώ

ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ