Η φυλακισμένη ιστορία τής Μαρίας στο Ίδρυμα Λεχαινών

Η φυλακισμένη ιστορία τής Μαρίας στο Ίδρυμα Λεχαινών

Το ταξίδι των True Social Stories έφτασε στο κρατικό Κέντρο Περίθαλψης Ανάπηρων Παιδιών στα Λεχαινά.

Εκεί, οι δεκάδες «ένοικοι» του ασύλου αποτελούν τα θύματα τού κράτους «πρόνοιας» και του συστήματος ιδρυματοποίησης στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι έγκλειστοι εκεί εγκαταλείφθηκαν ως νεογέννητα μια και για πάντα από τους γονείς τους. Είτε γιατί δεν μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες του ανάπηρου παιδιού τους είτε γιατί -σαν άλλους Ήφαιστους- οι γονείς τα παράτησαν αφού δεν γεννήθηκαν «κανονικά» παιδιά.

Οι συνθήκες που επικρατούν εκεί έχουν αποτελέσει πολλές φορές αντικείμενο ρεπορτάζ – ακόμα και για ξένα Μέσα Ενημέρωσης. Η Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων: «Μηδενική Ανοχή» μεταφέρει άλλη μια ιστορία από το Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών, υπενθυμίζοντας τη δέσμευση της (κάθε) κυβέρνησης για αποϊδρυματοποίηση.

untitled2.jpg

«Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων: "Μηδενική Ανοχή"

15/01/2019

"Οι ελιές πληθαίνουν στα Λεχαινά"

H Μαρία γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1984. Ο μαιευτήρας διέγνωσε ότι είναι ‘’χαλασμένη’’. Η Μαρία ήρθε στον κόσμο με ένα παραπάνω χρωμόσωμα… τυπική Τρισωμία 21. Η Μαρία γεννήθηκε με σύνδρομο Down. Η οικογένειά της δεν μπορούσε να αναλάβει την ευθύνη της και έτσι στα 10 της χρόνια κατέληξε στο Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών. Τη γνωρίσαμε τον Νοέμβρη του 2015 όταν πραγματοποιήσαμε κατάληψη στο ίδρυμα των Λεχαινών. Η νεαρή γυναίκα σταδιακά άρχισε να ανταποκρίνεται στα ερεθίσματα που της προσέφερε η παρέμβαση για την αποϊδρυματοποίηση. Της άρεσε πολύ να είναι με κόσμο, να τη χαϊδεύουν, να της κάνουν μασάζ στα πόδια, να παίζει με το αμαξίδιο ή με αυτοσχέδια παιχνίδια και απολάμβανε να πλένει τα δόντια της και να τρώει μόνη της με κουτάλι. Αυτά τα αυτονόητα που για τους/τις φυλακισμένους/ες ανάπηρους/ες αποτελούν πολυτέλεια.

Η Μαρία διαγνώστηκε στις 21 Μαρτίου του 2018 με οστεοσάρκωμα. Τεράστια ειρωνεία… την Παγκόσμια Ημέρα για τους ανθρώπους με σύνδρομο Down και κατά του ρατσισμού (21 Μαρτίου), η Μαρία μας έγνεψε καταφατικά την αρχή του τέλους της.

Η Μαρία Μ. κατέληξε χθες (14/1/2019) στα 35 της χρόνια δίχως να έχει ζήσει μια μέρα ελεύθερη.

Πόσους/ες ακόμα θα θάψουμε; Πόσες ελιές ακόμα θα φυτέψουμε μέχρι να υλοποιηθεί η δέσμευση της κυβέρνησης για αποϊδρυματοποίηση;

Ως πότε το ίδρυμα των Λεχαινών θα λειτουργεί απέναντι από τις εγκαταστάσεις υψηλής τάσης της ΔΕΗ θέτοντας σε διαρκή κίνδυνο τις ζωές των αναπήρων και των εργαζομένων;

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟΪΔΡΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΔΙΧΩΣ ΑΛΛΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ.

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ «ΩΦΕΛΟΥΜΕΝΩΝ» ΣΕ ΜΙΚΡΕΣ ΔΟΜΕΣ ΔΙΧΩΣ ΑΛΛΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ.

Συγγνώμη Μιχάλη, Θοδωρή, Χρήστο, Βαγγέλη…
Συγγνώμη Μαρία που σου κλέψαμε τη ζωή.

‘’ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ’’
Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων».

Στείλε την ιστορία σου στο ethnos.gr. Αν έχεις ανεβάσει σε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης τη δική σου ιστορία και η οποία εκτιμάς ότι αξίζει να ακουστεί και να διαδοθεί, συμπλήρωσε τη σχετική φόρμα εδώ

ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ