Οι εμπειρίες ενός εκλογικού αντιπροσώπου

Οι εμπειρίες ενός εκλογικού αντιπροσώπου

Το να κληρωθείς ως εκλογικός αντιπρόσωπος, στα μάτια πολλών φαντάζει ως ένα από τα χειρότερα πράγματα που θα συμβούν στη ζωή σου ενώ, βασικά, δεν μπορείς να το αποφύγεις.

Η Λίνα Βασιλοπούλου κληρώθηκε για αυτή την εξαιρετικά σοβαρή θέση ευθύνης και μας μεταφέρει, μέσω του facebook προφίλ της, τη δική της εμπειρία και τις σκέψεις της…

untitled1.jpg
untitled22.jpg
untitled3.jpg
untitled4.jpg
untitled6.jpg
untitled7.jpg

«’’Οι Εμπειρίες ενός εκλογικού αντιπροσώπου’’ θα μπορούσε να λέγεται το παρακάτω σημείωμα, αν δεν ήταν κλεμμένος τίτλος, από τον Ιταλό λογοτέχνη Ίταλο Καλβίνο, και δεν αποτελούσε τις δικές μου εμπειρίες από τη -μετά από κλήρωση- συμμετοχή μου, στη χθεσινή εκλογική διαδικασία.

Παρά τα σημαντικά προβλήματα, η χώρα καταφέρνει και κάνει εκλογές με εκρηκτικά αποτελέσματα και μας δίνει τη δύναμη να ορίζουμε τις τύχες μας.

Τα αποτελέσματα της κάλπης, τα είπε η ίδια η κάλπη λίγες ώρες αφού έκλεισε, γι αυτό σκέφτηκα να σου πω τι συμβαίνει μέσα στο εκλογικό τμήμα και γύρω από την κάλπη και να σου δώσω λίγες πληροφορίες για το προφίλ του Έλληνα ψηφοφόρου, έτσι όπως το έζησα ως τακτικό μέλος της Εφορευτικής Επιτροπής του εκλογικού τμήματος στο οποίο κληρώθηκα.

Όταν πήρα στα χέρια μου την επιστολή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, που μου ανακοίνωνε ότι κληρώθηκα για να παραστώ ως τακτικό μέλος της Εφορευτικής Επιτροπής στο εκλογικό τμήμα που ψήφιζα και στο τμήμα Α, που θα κάλυπτε τις Ευρωεκλογές και την Περιφέρεια, στην αρχή να μην κρύβομαι, ένιωσα μια απίστευτη δυσφορία. Τηλεφώνησα αμέσως σε μια φίλη δικηγόρο και της λέω πες μου πως μπορώ να το αποφύγω. Η απάντησή της ήταν κοφτή και σαφής ‘’δεν μπορείς. Πήγαινε και προσπάθησε να το ευχαριστηθείς’’.

Έτσι και έγινε. Πήγα και το ευχαριστήθηκα. Κυρίως για τη γνώση της διαδικασίας και την εμπειρία. Έφτασα στο εκλογικό τμήμα στις 6.25 το πρωί μετά από μια ανήσυχη νύχτα, αλλά με πολύ καλή διάθεση να βοηθήσω, να αποκτήσω σημαντική γνώση για τη διαδικασία στην οποία συμμετέχω πάντα ανελλιπώς ως ψηφοφόρος. Είχα πρόθεση να φανώ χρήσιμη στους συμπολίτες μου αλλά και στον θεσμό, πυλώνα της Δημοκρατίας. Η δική μας δικαστική αντιπρόσωπος ήταν μια νεαρή δικηγορίνα που είχε κοιμηθεί μόλις δύο ώρες το προηγούμενο βράδυ, προσπαθώντας να φτιάξει το εκλογικό τμήμα όσο καλύτερα μπορούσε και αρκετά τελειομανής και αγχώδης για να μη γίνει το παραμικρό λάθος. Είχε μαζί της, τους δύο γραμματείς της. Στο συγκεκριμένο εκλογικό τμήμα είχαμε κληρωθεί οκτώ άτομα για να επανδρώσουμε την εφορευτική επιτροπή. Παρουσιαστήκαμε ως τις 6.30 το πρωί, πέντε, εκ των οποίων μια κυρία με βεβαίωση γιατρού για απαλλαγή και ένας θυμωμένος άνδρας γιατί κληρωνόταν για τέταρτη φορά. Αναρωτιέμαι γιατί σε αυτές τις κληρώσεις δεν κοιτάζουν, δεν ελέγχουν και δεν ορίζουν τα χαρακτηριστικά εκείνων που κληρώνονται. Π.χ. ναι, είχε δίκιο ο συνάδελφος. Είναι δυνατόν να κληρώνεται κάποιος τέσσερις συνεχείς φορές, όταν η πλειοψηφία των πολιτών δεν έχει κληρωθεί ποτέ;

Αδικία νούμερο δύο. Μου είναι αδιανόητο γιατί κληρώνεται μόνο ο ιδιωτικός τομέας και μάλιστα χωρίς να δικαιούται άδεια την επομένη από τη δουλειά του, ενώ ο δημόσιος τομέας εξαιρείται. Καταλαβαίνω να εξαιρούνται κάποιες δημόσιες υπηρεσίες, αλλά όλοι οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα;

Εκτός από τον έλεγχο των κληρωθέντων, χρειάζεται επανεξέταση για τη λειτουργία της εφορευτικής επιτροπής, καθώς αποτελεί θεμέλιο λίθο του εθελοντισμού. Πιστεύω ότι πρέπει ή να χωριστεί η εφορευτική επιτροπή και τα μέλη της, σε δύο βάρδιες ή να αποκλειστούν οι άνω των 40 ετών, γιατί η κούραση και η εξάντληση είναι απίστευτη. Δεν είναι αστείο ότι χρειάζεται μεγάλη και καλή φυσική αντοχή, αλλά και γερό νευρικό σύστημα. Γιατί δεν είμαστε ωραίοι τύποι, ούτε ευγενικοί και υπομονετικοί ψηφοφόροι. Πέρασαν από μπροστά μου 313 ψηφοφόροι και από αυτούς ζήτημα να ήταν το 30% ευγενικοί και καλοπροαίρετοι. Οι περισσότεροι ήταν θυμωμένοι, εκνευρισμένοι, ανυπόμονοι και εξαιρετικά επικριτικοί για το παραμικρό, αλλά και επιθετικοί και ανταγωνιστικοί με τον μπροστινό τους, ή τον διπλανό τους, ακόμα και με τους γηραιότερους ή τα ΑΜΕΑ. Το εκλογικό μας τμήμα βρισκόταν στον πρώτο όροφο του σχολείου και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σε αριθμό εγγεγραμμένων, με αποτέλεσμα να έχει συνεχώς κόσμο και μεγάλες ουρές. Όταν ερχόντουσαν γηραιοί και ανήμποροι ψηφοφόροι, η δικαστική αντιπρόσωπος σταματούσε τη διαδικασία και κατέβαινε στο ισόγειο και προχωρούσε εκεί στη διαδικασία ψηφοφορίας. Εμείς τότε τα μέλη της εφορευτικής που μέναμε μέσα στην αίθουσα και φυλάγαμε τις κάλπες, συνήθως δεχόμαστε τα ξεσπάσματα του θυμού και τις φωνές των αναμενόντων ψηφοφόρων για την καθυστέρησή τους.

Θα μπορούσε ένα εκλογικό κέντρο σε κάθε σχολείο να λειτουργεί στο ισόγειο, για όλους τους ανήμπορους αλλά και για τις ειδικές ομάδες όπως ετεροδημότες, αστυνομικούς κ.λπ. κατηγορίες που επιβαρύνανε με άσκοπες προτεραιότητες αλλά και εξοργίζανε τις ουρές. Έτσι και οι γηραιοί αλλά και εκείνοι οι ΑΜΕΑ θα είχαν μια εξαιρετική και ανθρώπινη μεταχείριση και όλοι θα ήταν εντάξει. Αν θα ήταν εντάξει, γιατί παρακάτω σας λέω και για τις φωνές χωρίς λόγο, μόνο από ξιπασιά η βλακεία.

Η θέση μου τον περισσότερο χρόνο ήταν να στέκομαι όρθια δίπλα στις δύο κάλπες και να ανοίγω την θυρίδα από το βιβλίο που την κάλυπτε, αφού τσέκαρα ότι έμπαινε ο σωστός φάκελος στη σωστή κάλπη. Ω, ναι, στο τσακ πρόλαβα αρκετές φορές τη λάθος ρίψη. Έτσι όπως στεκόμουν όρθια έβλεπα την ουρά που δημιουργούταν στην πόρτα και πολλές φορές κοίταζα εκείνους που περίμεναν και εκείνοι εμένα, χωρίς λόγο, απλά έπεφτε εκεί στην ευθεία το κουρασμένο βλέμμα μου. Ε, πρέπει να σας πω ότι πολλές φορές έπεσα σε βλέμματα του τύπου, ‘’μα, τι κάνει αυτή τώρα γιατί κάθεται και ξύνεται και δεν κάνει κάτι για να μην περιμένω εγώ στη σειρά;’’. Δηλαδή, δεν καταλάβαινε ότι περίμενα από τις 7.00 πρωί όρθια έως τις 7.20 το απόγευμα συνεχώς, να βγει ο προηγούμενος από το παραβάν, που έκανε κανένα πεντάλεπτο τουλάχιστον στις ευρωεκλογές, και να έρθει να ρίξει τον φάκελο στη σωστή κάλπη; Τι δεν καταλάβαινε; Μια κυρία, λοιπόν, που δεν άντεχε να κάθεται στην ουρά, και με έβλεπε από μακριά, με πλησίασε και μου έβαλε φωνές, γιατί περίμενε 20 λεπτά, ζήτησε το όνομά μου, να με καταγγείλει και να το κάνει θέμα, γιατί δεν έκανα κάτι να προχωρήσει η ουρά, αλλά –αντίθετα- καθόμουν και κοίταζα τις κάλπες. Ψηφίζανε ήδη δύο στο παραβάν και σε άλλους δύο τσεκάρανε οι γραμματείς τις ταυτότητες. Όταν καθόμουν και περίμενα δίπλα στις κάλπες, βοηθούσα και στην καταμέτρηση των νέων φακέλων προς υπογραφή από τη δικαστική αντιπρόσωπο, ενώ οι άλλοι τέσσερις έφτιαχναν πακέτα ψηφοδελτίων. Ενδιάμεσα, για να περπατάω και λίγο, αλλάζαμε με το άλλο μέλος, ερχόταν εκείνος στις κάλπες και εγώ έκανα πακέτα και τα έδινα στους ψηφοφόρους, οι οποίοι ρωτούσαν συνέχεια τα αυτονόητα. ‘’Πού είναι τα ψηφοδέλτια;’’. ‘’Σε ποιο παραβάν να μπω;’’. Δεν λέω για τους σταυρούς, γιατί τη θεωρώ τη μόνη σωστή ερώτηση που κάποιος μπορεί να κάνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά, γιατί είναι πασιφανή. Τα μπλε και τα άσπρα ψηφοδέλτια.

‘’Κυρία μου’’, της απαντώ, ‘’σας παρακαλώ, δεν είμαι εγώ ο υπεύθυνος στην αίθουσα, να τα πείτε στη δικαστική αντιπρόσωπο’’, αφού έχω απαντήσει σε αρκετούς μέχρι εκείνη τη στιγμή, ότι οι ψηφοφόροι αργούν στο παραβάν, αλλά θέλοντας να την αποφύγω ευγενικά. Γυρίζει, κοιτάζει υποτιμητικά με ένα τραγικά ξινό βλέμμα τη δικαστική αντιπρόσωπο, εν τω μεταξύ μπουκάρουν στην κυριολεξία και δυο-τρεις φίλες της, έτοιμες να τα κάνουν μπάχαλο, αλλά και να γλιτώσουν την ουρά και της λέει ‘’εσείς είστε η ανίκανη διευθύντρια;’’. Στη συνέχεια τα έβαλε με τις προτεραιότητες των αστυνομικών. Είπε χαρακτηριστικά ‘’γιατί να περνάνε τα παιδαρέλια μπροστά μου μόνο και μόνο επειδή είναι αστυνομικοί;’’. Αυτή ήταν μια παρατήρηση που ειπώθηκε από πολλούς, με καλύτερο ή χειρότερο τρόπο, άσχετα αν η δικαστική αντιπρόσωπος το χειριζόταν ευγενικά και έδινε τις σωστές προτεραιότητες. Όλοι αναρωτήθηκαν: ‘’Γιατί να επιτρέπεις στους νεαρούς αστυνομικούς να περνούν συνεχώς από μπροστά σου με το δικαιολογητικό ότι έχουν υπηρεσία και να ψηφίζουν πρώτοι και μπροστά από ηλικιωμένους και εγκύους;’’. Όμως, όλοι δεν θέλουμε τους αστυνομικούς στη θέση τους και δεν θα πρέπει σε ημέρα εκλογών να τους διευκολύνουμε να είναι στη θέση τους; ‘’Ε, μα ναι, αρκεί να μην προσπεράσει εμένα, να μη δώσω εγώ τη δική μου θέση. Τι δεν καταλαβαίνεις; Πίσω από εμένα και ας του παραχωρήσουν οι άλλοι τη θέση του. Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;’’. Γκρινιάρηδες, καχύποπτοι, ανυπόμονοι, άλλοι αγενείς και ασεβείς, εγωιστές και αρκετοί σκυθρωποί και κακομούτσουνοι, κάποιοι με πλήρη άγνοια και αδιαφορία της διαδικασίας, είναι μια μερίδα Ελλήνων ψηφοφόρων. Συμπεριφέρονται σαν να μην ψηφίζουν για τη ζωή τους και για το μέλλον τους, σαν το κράτος να μην είναι γι’ αυτούς.

Μπορεί σε μερικά σημεία να έχουν δίκιο, όπως -ας πούμε- γιατί πρέπει να του δίνεις ένα πακέτο με τριάντα ψηφοδέλτια όταν θα μπορούσε να περάσει μόνος του να πάρει δυο ή περισσότερα ή και ένα μόνο ψηφοδέλτιο αν δεν τον ενδιαφέρει να μην ‘’καρφωθεί’’; Δεν ήταν καθόλου εύκολο να μπορέσει σε αυτό το μικρό παραβάν ο ψηφοφόρος να κουμαντάρει αυτές τις τεράστιες χαρτούρες με τους υποψηφίους και τους συνδυασμούς. Σε άλλους έπεφταν, άλλοι δεν έβλεπαν, άλλοι εκνευριζόντουσαν. Και όλα αυτά μέσα στο παραβάν. Ώρα, πολύ ώρα. Και μετά ερχόταν η αντιπρόσωπος του κόμματος και σου έλεγε ‘’μην τολμήσεις να κάνεις παρατήρηση στον πολίτη πόση ώρα θα μείνει στο παραβάν. Φεύγει ο κόσμος με τις ουρές, κάντε γρήγορα’’. Οδηγίες και εντολές. Θεέ μου!

Τέλος, στο τμήμα μου, ήταν εγγεγραμμένοι 594 και ψήφισαν 313, με μια μεγάλη εφορευτική επιτροπή (αν κρίνω από τις απουσίες στα άλλα τμήματα) που όλα τα μέλη της έκαναν άψογα τη δουλειά τους συνεχώς και μια εξαιρετική δικαστική αντιπρόσωπο. Η ουρά έξω ήταν συνεχής σε όλη τη διάρκεια της ψηφοφορίας. Τι θα γινόταν αν ερχόταν η πλειοψηφία των εγγεγραμμένων να ψηφίσει; Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Ευτυχώς δεν έγινε αυτήν τη φορά. Τις μεγάλες ελλείψεις σε φακέλους και ψηφοδέλτια τις κάλυπταν οι υποψήφιοι, οι αστυνομικοί και οι δημοτικοί υπάλληλοι. Αυτοί έφερναν και τα νερά και τα μεγάλα πακέτα με πίτσες, σάντουιτς και παστίτσιο που μαραζώσανε στις σακούλες, αφού δεν προλαβαίναμε ούτε νερό να πιούμε. Η διαδικασία έγινε σωστά και η χώρα έκανε τις εκλογές με μεγάλες ελλείψεις, οι δικαστικοί αντιπρόσωποι όμως έκαναν την έναρξη και τη λήξη των εκλογών με τάμπλετ και μακάρι κάποτε οι εκλογές να έχουν λάπτοπ και αργότερα θα ήταν ωραίο να μπορούμε να ψηφίζουμε και ηλεκτρονικά, μόνο και μόνο για να μη συναντάμε αυτούς τους ανυπόμονους και αγενείς τύπους. Δεν έχω για όλα τις κατάλληλες απαντήσεις και προτάσεις, ούτε και η συμμετοχή μου για μια φορά σε εφορευτική επιτροπή εκλογικού τμήματος, με καθιστά ξερόλα του εκλογικού συστήματος, αλλά ότι η χώρα μας έχει ανάγκη από εκσυγχρονισμό των διαδικασιών, είναι αναμφίβολο και κοινώς αποδεκτό.

Όπως είναι και πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι όταν θέλουμε είμαστε εξαιρετικοί εθελοντές, καταπληκτικοί ψηφοφόροι και εξαιρετικά ευγενείς και αυτοί οι ψηφοφόροι, που φεύγοντας σε ευχαριστούσαν για την υπομονή σου και την κούρασή σου και ότι γνώριζαν ότι έκανες ευγενική προσφορά σε εκείνους και στην πολιτεία, με έκαναν να φύγω αργά, πολύ αργά και να γυρίσω σπίτι ευχαριστημένη.

Λίνα Βασιλοπούλου 27.5.2019».

Στείλε την ιστορία σου στο ethnos.gr. Αν έχεις ανεβάσει σε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης τη δική σου ιστορία και η οποία εκτιμάς ότι αξίζει να ακουστεί και να διαδοθεί, συμπλήρωσε τη σχετική φόρμα εδώ

ΕΞΥΠΝΗ ΠΛΟΗΓΗΣΗ