Για εκατομμύρια θεατές η Τζίλιαν Άντερσον (Gillian Anderson) θα είναι πάντα η Ντέινα Σκάλι του «The X-Files». Η πράκτορας του FBI που αντιμετώπιζε με ψυχραιμία όλα όσα ο Μόλντερ ήταν έτοιμος να πιστέψει την έκανε παγκόσμια γνωστή και της χάρισε Emmy και Χρυσή Σφαίρα. Η Άντερσον, όμως, φρόντισε από πολύ νωρίς να μην εγκλωβιστεί σε έναν ρόλο που θα μπορούσε εύκολα να καθορίσει ολόκληρη την πορεία της. Έγινε η αστυνομικός Στέλα Γκίμπσον στο «The Fall», η Μάργκαρετ Θάτσερ στο «The Crown», η σεξοθεραπεύτρια Τζιν Μίλμπερν στο «Sex Education», η Έλενορ Ρούσβελτ στο «The First Lady» και η δημοσιογράφος Έμιλι Μέιτλις στο «Scoop». Παράλληλα, παρέμεινε ενεργή στο θέατρο, όπου έχει αναμετρηθεί με απαιτητικούς κλασικούς και σύγχρονους ρόλους.422969_1Βέβαια, αυτό που κάνει την Τζίλιαν Άντερσον ενδιαφέρουσα πέρα από τις ερμηνείες της είναι η διάθεση να μιλά δημόσια για θέματα που για χρόνια θεωρούνταν πολύ προσωπικά. Έχει αναφερθεί στην ψυχική υγεία, στα δικαιώματα των γυναικών και σε ανθρωπιστικά ζητήματα, ενώ είναι Global Ambassador της War Child. Τα τελευταία χρόνια ένα μεγάλο μέρος αυτής της δημόσιας παρουσίας έχει στραφεί στη γυναικεία σεξουαλικότητα. Η επιλογή αυτή μοιάζει με φυσική συνέχεια μιας πορείας στην οποία η ηθοποιός έχει υποδυθεί πολλές γυναίκες που διεκδικούν χώρο, εξουσία ή ελευθερία. Μόνο που στα βιβλία «Θέλω» και «Κι άλλο» αφήνει στην άκρη τους ρόλους και δίνει τον χώρο σε εκατοντάδες άλλες γυναίκες να μιλήσουν οι ίδιες.Τι φαντασιώνονται οι γυναίκες όταν μπορούν να μιλήσουν ανώνυμαΤο «Θέλω», που κυκλοφόρησε το 2024 με τον αγγλικό τίτλο «Want: Sexual Fantasies by Anonymous», ξεκινά από μια εξαιρετικά απλή ερώτηση. Τι θέλει πραγματικά μια γυναίκα όταν γνωρίζει ότι κανείς δεν πρόκειται να μάθει το όνομά της; Η Άντερσον κάλεσε γυναίκες από διαφορετικές χώρες και ηλικίες να καταγράψουν ανώνυμα τις σεξουαλικές τους φαντασιώσεις. Από το υλικό που συγκεντρώθηκε επέλεξε εκατοντάδες επιστολές, τις οποίες οργάνωσε και προλόγισε. Ανάμεσά τους υπάρχει και μία δική της φαντασίωση, επίσης ανώνυμη, επομένως ο αναγνώστης αγνοεί ποια από όλες έχει γραφτεί από την ίδια.Οι ιστορίες κινούνται σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις. Υπάρχουν γυναίκες που φαντάζονται τρυφερότητα και οικειότητα, άλλες που γράφουν για πολλαπλούς συντρόφους, απαγορευμένες σχέσεις, παιχνίδια εξουσίας ή καταστάσεις που ίσως ποτέ να μην ήθελαν να πραγματοποιήσουν στην πραγματική τους ζωή. Υπάρχουν γυναίκες με μεγάλη σεξουαλική εμπειρία και άλλες που δεν έχουν κάνει ποτέ σεξ. Η ηλικία, η οικογενειακή κατάσταση και ο σεξουαλικός προσανατολισμός αλλάζουν, όπως αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο καθεμία αντιλαμβάνεται την επιθυμία.Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίου βρίσκεται πέρα από το ερωτικό περιεχόμενο. Διαβάζοντάς το, γίνεται γρήγορα φανερό ότι η σεξουαλική φαντασίωση συνδέεται με πολύ περισσότερα πράγματα. Με τη δύναμη, τη συναίνεση, το σώμα, την αυτοπεποίθηση, τη μητρότητα, την απιστία, την ηλικία, τη μοναξιά και κυρίως με όσα μια γυναίκα έχει μάθει ότι επιτρέπεται ή απαγορεύεται να θέλει. Αυτός είναι και ο λόγος που το «Θέλω» λειτουργεί περισσότερο ως κοινωνικό πορτρέτο παρά ως μια απλή συλλογή ερωτικών εξομολογήσεων. Οι επιστολές δείχνουν πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η γυναικεία επιθυμία και πόσο συχνά εξακολουθεί να συνοδεύεται από αμηχανία ή ντροπή. Το βιβλίο απέκτησε μεγάλη απήχηση και έγινε Νο 1 bestseller των Sunday Times.Η δύναμή του προκύπτει κυρίως από την ανωνυμία. Οι γυναίκες μπορούν να γράψουν πράγματα που πιθανότατα θα δυσκολεύονταν να πουν στον σύντροφο, στους φίλους ή ακόμη και στον ίδιο τους τον εαυτό. Ο αναγνώστης περνά από τη μία φωνή στην άλλη και αντιλαμβάνεται ότι η επιθυμία σπάνια είναι τακτοποιημένη ή εύκολη να εξηγηθεί. Στην Ελλάδα το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Bell με τον τίτλο «Θέλω – Ανώνυμες επιστολές γυναικών», σε μετάφραση Μαρίας Παπανδρέου.Όταν οι γυναίκες αποφασίζουν να πάνε ένα βήμα πιο μακριάΔύο χρόνια αργότερα, η Άντερσον επέστρεψε με το «Κι άλλο». Το «More» κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2026 και συνεχίζει ακριβώς από εκεί όπου σταμάτησε το πρώτο βιβλίο, μόνο που αυτή τη φορά οι επιστολές είναι ακόμη πιο τολμηρές και περισσότερο διεθνείς. Οι γυναίκες που συμμετέχουν προέρχονται από περισσότερες από πενήντα χώρες και έχουν ηλικίες από 18 έως 80 ετών. Οι φαντασιώσεις μετακινούνται από το υπνοδωμάτιο σε χώρους της καθημερινότητας, από το γραφείο και την κουζίνα μέχρι δημόσιους χώρους και συναντήσεις με γνωστούς ή αγνώστους. Οι επιστολές μιλούν για εξουσία, υποταγή, πολλαπλούς συντρόφους, αντικείμενα, απαγορευμένες σχέσεις και επιθυμίες που αρκετές από τις γυναίκες δυσκολεύονταν ακόμη και να παραδεχτούν ότι έχουν.Αν το «Θέλω» άνοιγε την πόρτα, το «Κι άλλο» μοιάζει να δείχνει τι μπορεί να συμβεί όταν αυτή η πόρτα μείνει ανοιχτή. Υπάρχει μεγαλύτερη τόλμη, μεγαλύτερη ποικιλία και κυρίως μια αίσθηση ότι οι γυναίκες που γράφουν αισθάνονται πιο ελεύθερες να εξετάσουν ακόμη και τις πλευρές της επιθυμίας τους που τις προβληματίζουν. Το βιβλίο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις στιγμές όπου η φαντασίωση συγκρούεται με την εικόνα που έχει μια γυναίκα για τον εαυτό της. Μπορεί κάποια να θεωρεί τον εαυτό της ανεξάρτητο και ταυτόχρονα να φαντάζεται ότι παραδίδει πλήρως τον έλεγχο. Μπορεί να ζει σε μια σταθερή σχέση και να σκέφτεται έναν άγνωστο. Μπορεί να επιθυμεί κάτι που στην πραγματική ζωή θα απέρριπτε.Η Τζίλιαν Άντερσον ενδιαφέρεται περισσότερο για αυτή την αντίφαση παρά για μια προσπάθεια να την εξηγήσει. Η φαντασίωση παρουσιάζεται ως ένας χώρος όπου ο άνθρωπος μπορεί να εξερευνήσει σκέψεις που καμία υποχρέωση δεν έχει να πραγματοποιήσει. Κάπως έτσι το «Κι άλλο» γίνεται και βιβλίο γύρω από την ελευθερία της σκέψης. Τι συμβαίνει όταν σταματάμε να κρίνουμε μια γυναίκα ακόμη και για όσα φαντάζεται; Πόσο μεγάλο μέρος της ντροπής γύρω από το σεξ έχει δημιουργηθεί από κοινωνικές προσδοκίες; Και γιατί ακόμη και σήμερα η ανοιχτή συζήτηση γύρω από τη γυναικεία επιθυμία μπορεί να θεωρείται προκλητική; Η ελληνική έκδοση κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2026 από τις εκδόσεις Bell, σε μετάφραση Άντζης Κουνάδη.Το πιο ουσιαστικό στοιχείο και των δύο βιβλίων βρίσκεται ίσως στη μεγάλη ποικιλία των φωνών τους. Η Άντερσον αποφεύγει να παρουσιάσει τη «γυναικεία επιθυμία» ως κάτι ενιαίο. Άλλες γυναίκες αναζητούν τρυφερότητα, άλλες περιπέτεια, άλλες εξουσία, άλλες παράδοση του ελέγχου και άλλες απλώς την αίσθηση ότι κάποιος τις βλέπει πραγματικά. Ακριβώς αυτή η πολυφωνία κάνει τα δύο βιβλία να λειτουργούν ως κάτι περισσότερο από συλλογές σεξουαλικών φαντασιώσεων.Η Τζίλιαν Άντερσον έρχεται στην ΑθήναΑξίζει να σημειωθεί ότι η Τζίλιαν Άντερσον θα έρθει στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2027, για μια συζήτηση στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Η ηθοποιός και συγγραφέας θα συνομιλήσει με την Αφροδίτη Παναγιωτάκου για την πορεία της, τις επιλογές που καθόρισαν την καριέρα της, τα δημιουργικά ρίσκα που έχει πάρει όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και τη συγγραφική της δραστηριότητα με τα βιβλία «Θέλω» και «Κι άλλο». Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά με ταυτόχρονη διερμηνεία στα ελληνικά και στην ελληνική νοηματική γλώσσα, ενώ μετά την εκδήλωση θα υπογράψει περιορισμένο αριθμό βιβλίων.Παράλληλα, η Στέγη θα παρουσιάσει αφιέρωμα στην κινηματογραφική και τηλεοπτική της πορεία με έργα όπως τα «The X-Files», «The Last King of Scotland», «Sex Education» και «The Crown».
