Η θεατρική σεζόν του καλοκαιριού ολοκληρώνεται, αφήνοντας πίσω της παραστάσεις που ταξίδεψαν σε ολόκληρη την Ελλάδα, έχοντας πρώτα περάσει από το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Τραγωδίες του Ευριπίδη και του Αισχύλου, σε νέες σκηνοθετικές αναγνώσεις και με πρωταγωνιστές σπουδαίους ηθοποιούς της ελληνικής σκηνής, επιστρέφουν στην πρωτεύουσα για τις τελευταίες τους εμφανίσεις.
Για όσους δεν κατάφεραν να βρεθούν στην Επίδαυρο, οι επόμενες μέρες αποτελούν την τελευταία ευκαιρία για να παρακολουθήσουν ορισμένες από τις παραγωγές που συζητήθηκαν περισσότερο μέσα στο καλοκαίρι.
«Μήδεια»: Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη επιστρέφει στον ρόλο-σταθμό
Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά τη θρυλική ερμηνεία της το 1997, η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη επιστρέφει στη «Μήδεια» του Ευριπίδη, αυτή τη φορά σε σκηνοθεσία του διεθνώς αναγνωρισμένου Nikita Milivojevic.
Ο σκηνοθέτης, με βαθιά σχέση με την ελληνική γραμματεία, επιστρέφει στην Ελλάδα μετά τους «Πέρσες – Το ταξίδι στο πεδίο των ψυχών», που παρουσίασε το 2023 στην Ελευσίνα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Στη νέα του προσέγγιση στη «Μήδεια» κρατά τον βασικό άξονα του ευριπίδειου κειμένου και εστιάζει στην ανθρώπινη διάσταση της ηρωίδας, μιας γυναίκας που βιώνει την προδοσία, την εξορία και την απώλεια και οδηγείται στην απόλυτη ρήξη.
Δίπλα στην Καρυοφυλλιά Καραμπέτη βρίσκονται ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος, ο Άρης Λεμπεσόπουλος και η Ρένη Πιττακή, ενώ δώδεκα ηθοποιοί συγκροτούν τον σκηνικό κόσμο της παράστασης. Η ζωντανή μουσική του Δημήτρη Καμαρωτού συνοδεύει τη δράση, δημιουργώντας ένα ηχητικό περιβάλλον που συνομιλεί με τον αρχαίο λόγο.
Η «Μήδεια» επιστρέφει στην Αθήνα στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου και στις 6 και 8 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, δίνοντας στο αθηναϊκό κοινό μία από τις τελευταίες ευκαιρίες του καλοκαιριού να παρακολουθήσει την παράσταση.
«Πέρσες»: Η αντιπολεμική κραυγή του Αισχύλου
Οι «Πέρσες» του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, έρχονται στην Αθήνα μετά την παρουσίασή τους στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Η Μαρία Ναυπλιώτου, ο Δημήτρης Καταλειφός, ο Αναστάσης Ροϊλός και ο Σταύρος Σβήγκος πρωταγωνιστούν στην παραγωγή, πλαισιωμένοι από έναν 18μελή Χορό.
Το αρχαιότερο σωζόμενο ολοκληρωμένο έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας παρουσιάζεται ως μια βαθιά αντιπολεμική κραυγή. Ο Αισχύλος, αυτόπτης μάρτυρας της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας, μεταφέρει στη σκηνή τις συνέπειες του πολέμου μέσα από την οπτική των ηττημένων Περσών, μόλις οκτώ χρόνια μετά την ιστορική σύγκρουση.
Η παράσταση κάνει την τελευταία της στάση στην Αθήνα, με σταθμούς στις 2 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, στις 5 και 6 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου και στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη».
«Βάκχες»: Ο Διόνυσος και η σύγκρουση ανθρώπου και θεού
Οι «Βάκχες» του Ευριπίδη, συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με το Εθνικό Θέατρο Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ» και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ), σε σκηνοθεσία του διακεκριμένου δημιουργού Γιάβορ Γκάρντεφ, συνεχίζουν στην Αθήνα μετά την πετυχημένη τους παρουσίαση στην Επίδαυρο.
Η τραγωδία, ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα έργα του Ευριπίδη με πρωταγωνιστή τον θεό Διόνυσο, παρακολουθεί τη σύγκρουση ανάμεσα στον θεό και τον άνθρωπο. Ο Πενθέας, βασιλιάς της Θήβας, αρνείται να αναγνωρίσει τον Διόνυσο ως θεό και επιχειρεί να εμποδίσει τη διάδοση της λατρείας του. Η σύγκρουση οδηγείται στα άκρα και ο Πενθέας καταλήγει θύμα μιας τραγικής αντιστροφής, καθώς η ίδια του η μητέρα στρέφεται εναντίον του.
Ο Ευριπίδης εξετάζει την ανθρώπινη φύση, την εξουσία, τη βία, τη σύνεση και την πλάνη, σε ένα έργο που εξακολουθεί να θέτει δύσκολα ερωτήματα για τα όρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Οι «Βάκχες» παρουσιάζονται στις 30 Αυγούστου στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού.
«Άλκηστις»: Η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου
Μετά την πρεμιέρα της, στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στις 17 και 18 Ιουλίου, η «Άλκηστις» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, ταξίδεψε σε επιλεγμένους σταθμούς στην Ελλάδα και την Κύπρο και επιστρέφει στην Αθήνα για δύο παραστάσεις.
Το έργο κινείται ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, το τραγικό και το κωμικό, τη θυσία και την επιστροφή. Ο Άδμητος μπορεί να σωθεί από τον θάνατο μόνο εφόσον κάποιος άλλος δεχτεί να πεθάνει στη θέση του. Η Άλκηστις προσφέρεται να θυσιαστεί και η πράξη της θέτει στο επίκεντρο ζητήματα εξουσίας, φύλου, ευθύνης και κοινωνικής τάξης.
Ο Δημήτρης Καραντζάς δημιουργεί έναν σκηνικό κόσμο όπου η μουσική, ο ήχος, η κίνηση και η ακροβασία συνυπάρχουν, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές όψεις του έργου και το ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα του: ποιο είναι το τίμημα μιας ζωής που σώζεται χάρη στη θυσία ενός άλλου ανθρώπου; Η «Άλκηστις» παρουσιάζεται στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου στο Σχολείον της Αθήνας – Ειρήνη Παπά. Οι δύο παραστάσεις είναι ήδη sold out.
«Ειρήνη»: Ο Αριστοφάνης συναντά το σήμερα
Μετά από μια επιτυχημένη πρεμιέρα στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και μια μεγάλη διαδρομή σε ανοιχτά θέατρα σε όλη την Ελλάδα, η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία και σύλληψη του Νίκου Καραθάνου, ολοκληρώνει τον Σεπτέμβριο τον κύκλο της. Η παράσταση, με διασκευή, πρωτότυπο κείμενο και τραγούδια του Φοίβου Δεληβοριά, επαναφέρει στη σκηνή ένα από τα έργα του Αριστοφάνη που μιλούν με ιδιαίτερη αμεσότητα στο παρόν. Ο παραλογισμός του πολέμου, η κόπωση μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται και η ανάγκη για έναν κόσμο ειρηνικό και δημιουργικό βρίσκονται στον πυρήνα της νέας αυτής προσέγγισης.
Ο Νίκος Καραθάνος, ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Άγγελος Τριανταφύλλου συναντιούνται καλλιτεχνικά σε μια παράσταση πληθωρική, κωμική και πολιτική, όπου η μουσική και η γιορτή λειτουργούν ως απάντηση στη φρίκη του πολέμου. Η «Ειρήνη» μετατρέπεται σε ένα λαϊκό πανηγύρι, μια γιορτή ενός αγροτικού κόσμου που έχει χαθεί, ενώ ο μπερντές και το χιούμορ συνυπάρχουν με τις πιο σκοτεινές πλευρές της πραγματικότητας.
Η αριστοφανική κωμωδία γράφτηκε σε μια περίοδο βαθιάς εξάντλησης από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Αιώνες αργότερα, το έργο εξακολουθεί να λειτουργεί ως σχόλιο πάνω στη βία, τις συγκρούσεις και την ανάγκη του ανθρώπου να επιστρέψει σε μια ζωή που βασίζεται στη δημιουργία και τη συνύπαρξη. Οι τελευταίες παραστάσεις της «Ειρήνης» στην Αθήνα πραγματοποιούνται 1 και 2 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη», 7 και 8 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού και 14 και 15 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου.
«Τρωάδες»: Όταν οι αιχμάλωτες βρίσκουν τη φωνή τους
Οι «Τρωάδες» της Ελένης Ευθυμίου επιστρέφουν στην Αθήνα, έχοντας διανύσει τη δική τους διαδρομή μέσα στο καλοκαίρι. Η παράσταση προσεγγίζει την τραγωδία του Ευριπίδη μέσα από μια σύγχρονη ματιά, δίνοντας χώρο σε γυναίκες και σώματα που συνήθως μένουν έξω από το επίκεντρο της ιστορίας.
Οι αιχμάλωτες γυναίκες της Τροίας βρίσκονται αντιμέτωπες με την καταστροφή της πόλης τους και την απώλεια της ελευθερίας και της ταυτότητάς τους. Η σκηνική προσέγγιση διευρύνει αυτό το σύμπαν, φέρνοντας στο προσκήνιο και τα σώματα που, ακόμη και πριν από τον πόλεμο, είχαν περιορισμένη δυνατότητα να αποφασίζουν για τη ζωή τους: ανήλικα, ανάπηρα και ηλικιωμένα σώματα.
Η παράσταση εξετάζει και την ευθύνη απέναντι στον πόλεμο, καθώς οι Τρωάδες καλούνται να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες μιας πραγματικότητας που διαμορφώθηκε και μέσα από τη σιωπηρή αποδοχή της βίας. Μέσα στην καταστροφή, οι λέξεις γίνονται το βασικό τους όπλο. Το πένθος μετατρέπεται σταδιακά σε μια εύθραυστη μορφή αντίστασης και η αλληλεγγύη αποκτά καθοριστική σημασία.
Οι «Τρωάδες» παρουσιάζονται στις 2 έως 6 Σεπτεμβρίου στο Σχολείον της Αθήνας – Ειρήνη Παπά και στις 22 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη».
«Λυσιστράτη»: Το γέλιο ως πολιτική πράξη
Η «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη επιστρέφει επίσης στην Αθήνα στο πλαίσιο της περιοδείας της για το 2026. Πίσω από την κωμική υπόθεση της γυναίκας που οργανώνει μαζί με τις υπόλοιπες γυναίκες της Αθήνας και της Σπάρτης την αποχή από τον έρωτα ως μέσο για να σταματήσει ο πόλεμος, το έργο εξετάζει τη λειτουργία μιας κοινωνίας που έχει εξαντληθεί από τη διαρκή σύγκρουση.
Η αριστοφανική κωμωδία θέτει στο επίκεντρο τη σχέση της πολιτικής με την καθημερινή ζωή και αναζητά έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της πόλης. Το γέλιο γίνεται εργαλείο κριτικής απέναντι στην εξουσία, ενώ το σώμα, η επιθυμία και η σχέση των πολιτών με τον δημόσιο χώρο αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η «Λυσιστράτη» παραμένει ένα έργο που μπορεί να διαβαστεί πέρα από την εποχή του, καθώς θέτει ένα απλό και διαχρονικό ερώτημα: τι συμβαίνει όταν μια κοινωνία φτάνει στα όριά της και αναγκάζεται να αναζητήσει έναν διαφορετικό δρόμο; Η παράσταση συνεχίζει την περιοδεία της στην Αττική, με παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» και στο Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου.
Στο ρόλο της Λυσιστράτης, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, ενώ μαζί της είναι οι Κατερίνα Παπουτσάκη, Κρατερός Κατσούλης, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Παναγιώτης Πετράκης, Νίκος Γεωργάκης, Kώστας Σαντάς, Γιάννης Χαρίσης, Σοφία Καλεμκερίδου και μια πλειάδα ταλαντούχων ηθοποιών από το δυναμικό του ΚΘΒΕ
Οι τελευταίες εβδομάδες του καλοκαιριού φέρνουν στην Αθήνα ένα μεγάλο μέρος από το θεατρικό τοπίο που διαμορφώθηκε στην Επίδαυρο. Παραστάσεις που δοκιμάστηκαν μπροστά στο κοινό του αρχαίου θεάτρου, απέκτησαν τη δική τους διαδρομή σε ολόκληρη τη χώρα και τώρα επιστρέφουν στην πρωτεύουσα, λίγο πριν ξεκινήσει η νέα θεατρική περίοδος.
Για το αθηναϊκό κοινό, οι ημερομηνίες του Σεπτεμβρίου αποτελούν την τελευταία ευκαιρία να συναντήσει επί σκηνής τη «Μήδεια», τους «Πέρσες», τις «Βάκχες», την «Ειρήνη», τους «Τρωάδες», τη «Λυσιστράτη» και να πάρει μια τελευταία γεύση από το καλοκαίρι της Επιδαύρου, πριν οι παραγωγές ολοκληρώσουν τον κύκλο τους και πέσει η αυλαία.