Η τουρκική λίρα επιβάλλεται με το ζόρι

Ανάμεσα σε τεχνικά μέτρα και πολιτική αβεβαιότητα, η τουρκική κεντρική τράπεζα επιστρατεύει παλιά «όπλα» σε νέα συσκευασία για να ανακόψει τη φυγή από το εθνικό νόμισμα — αλλά οι αγορές, όπως σημειώνουν οι ειδικοί, δεν πείθονται από αριθμούς, όταν λείπει η εμπιστοσύνη.

Σε νέα δέσμη παρεμβάσεων για τη στήριξη της τουρκικής λίρας προχώρησε η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, αυξάνοντας το ελάχιστο ποσοστό πώλησης εσόδων από εξαγωγές από το 25% στο 35%, έως και τις 31 Ιουλίου 2025. Παράλληλα, η επιδότηση για τη μετατροπή ξένων νομισμάτων σε τουρκικές λίρες αυξήθηκε στο 3%, ως κίνητρο για τις επιχειρήσεις. Στον πυρήνα της πολιτικής βρίσκονται ρυθμίσεις στα υποχρεωτικά αποθεματικά και νέες υποχρεώσεις για τις τράπεζες, με στόχο την αύξηση του μεριδίου των εταιρικών καταθέσεων σε τουρκικές λίρες. Όσες τράπεζες έχουν μερίδιο κάτω του 60% σε καταθέσεις νομικών προσώπων σε λίρες, θα υποχρεούνται σε μηνιαία αύξηση 0,3%. Τα αποθεματικά για καταθέσεις σε ξένο νόμισμα αυξάνονται κατά 200 μονάδες βάσης.

«Το τρένο έχει ήδη φύγει»

Οι παρεμβάσεις συνοδεύονται από φήμες στον αντιπολιτευόμενο Τύπο ότι η Κεντρική Τράπεζα έχει δαπανήσει έως και 57 δισ. δολάρια για να συγκρατήσει την ισοτιμία του νομίσματος, ιδίως μετά την κράτηση του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου στις 19 Μαρτίου — γεγονός που εκτόξευσε τη ζήτηση για δολάρια και ευρώ.

Σκληρή είναι η εκτίμηση του Χαϊί Κοζανόγλου, ο οποίος λέει ότι «Το τρένο έχει ήδη φύγει», εξηγώντας ότι χωρίς πολιτικές αλλαγές, οι αγορές δεν θα σταθεροποιηθούν. Ο ακαδημαϊκός Ουμίτ Οζλάλε βλέπει πίσω από τα μέτρα το κόστος θα μετακυληθεί στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται με ξένα νομίσματα, πληρώνοντας μέρος του λογαριασμού.