Πλεύρης στο ethnos.gr: «Αυστηρότερα μέτρα αν συνεχιστούν οι μεταναστευτικές ροές από τη Λιβύη»

«Δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να παγιωθεί μια μεταναστευτική γραμμή Λιβύης - Κρήτης» υπογραμμίζει ο Θάνος Πλεύρης και αναφέρεται σε μία σειρά κινήσεων που έχουν δρομολογηθεί.

Μάλιστα, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου σημειώνει πως «αν οι αυξημένες ροές εξελιχθούν σε σταθερό φαινόμενο, είμαστε αποφασισμένοι να εξετάσουμε ακόμη αυστηρότερα μέτρα από εκείνα που εφαρμόστηκαν τον Ιούλιο του 2025, όταν προχωρήσαμε στην τρίμηνη αναστολή εξέτασης των αιτημάτων ασύλου».

Σε συνέντευξή του στο ethnos.gr, ο Θ. Πλεύρης τονίζει πως «ο στόχος της Νέας Δημοκρατίας παραμένει ξεκάθαρος: να ζητήσει από τους πολίτες μια ισχυρή εντολή διακυβέρνησης». Σημειώνει δε πως «μία χώρα δεν κυβερνάται από όσους συμφωνούν στο ποιον θέλουν να φύγει, αλλά από όσους συμφωνούν στο πού θέλουν να την πάνε».

Όσον αφορά τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά υπογραμμίζει πως «θα προτιμούσα να βρίσκεται εντός της Νέας Δημοκρατίας και οποιαδήποτε διαφωνία να εκφράζεται μέσα στην παράταξη».

Νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ και μεταναστευτικές ροές στην Κρήτη

Από τις 12 Ιουνίου τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου. Ποιες αλλαγές προβλέπονται;

Το νέο Σύμφωνο αλλάζει τη λογική με την οποία η Ευρώπη αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό. Πλέον στα εξωτερικά σύνορα γίνεται πρώτα ταυτοποίηση, λήψη βιομετρικών στοιχείων, υγειονομικός και αστυνομικός έλεγχος και αμέσως μετά διαχωρισμός. Ποιος έχει πραγματικό προσφυγικό προφίλ και ποιος όχι.

Όσοι έχουν αυξημένες πιθανότητες να λάβουν άσυλο ακολουθούν την κανονική διαδικασία. Όσοι όμως προέρχονται από χώρες με χαμηλά ποσοστά αναγνώρισης ή δεν έχουν προσφυγικό προφίλ, μπαίνουν σε διαδικασία συνόρων, με εξέταση του αιτήματος ασύλου εντός 12 εβδομάδων, χωρίς να θεωρείται ότι έχουν εισέλθει κανονικά στη χώρα, χωρίς πρόσβαση στην αγορά εργασίας και σε καθεστώς κράτησης ή αυστηρό περιορισμό.

Το πιο σημαντικό είναι ότι πλέον η απόρριψη του ασύλου συνδέεται αμέσως με απόφαση επιστροφής. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο το οποίο ήρθε να συμπληρώσει η πρόσφατη υπερψήφιση του νέου κανονισμού επιστροφών από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γιατί αν δεν υπάρχουν επιστροφές, κανένα σύστημα ασύλου δεν μπορεί να λειτουργήσει. Παράλληλα, για πρώτη φορά υπάρχει υποχρεωτικός μηχανισμός ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς τις χώρες πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα, με μετεγκαταστάσεις, χρηματοδότηση και επιχειρησιακή στήριξη. Είναι ένας ευρωπαϊκός συμβιβασμός. Εμείς θα τον εφαρμόσουμε στην αυστηρότερη δυνατή εκδοχή του, με προστασία των συνόρων, γρήγορες διαδικασίες και επιστροφές όσων δεν δικαιούνται διεθνή προστασία.

Πώς θα αντιμετωπιστεί η αύξηση των μεταναστευτικών ροών που παρατηρείται κυρίως προς την Κρήτη από τα παράλια της Λιβύης;

Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω με τη διατύπωση της ερώτησης, καθώς δεν καταγράφεται αύξηση των μεταναστευτικών ροών προς τη χώρα. Αντιθέτως, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου οι αφίξεις εμφανίζονται μειωμένες κατά περίπου 70% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025. Η πίεση εντοπίζεται μόνο σε μία συγκεκριμένη διαδρομή, από τα παράλια της Λιβύης προς την Κρήτη, γεγονός που δεν αναιρεί τη συνολική εικόνα, η οποία επιβεβαιώνει ότι η πολιτική της φύλαξης των συνόρων, της αποτροπής και των επιστροφών αποδίδει.

Για την αντιμετώπιση αυτής της πίεσης, έχουμε ήδη προχωρήσει στις αναγκαίες κινήσεις. Η δομή στην Αγυιά Χανίων έχει ολοκληρωθεί, ενώ στο Ηράκλειο αποφασίστηκε να λειτουργήσει αντίστοιχος κλειστός χώρος διαχείρισης στις πρώην αποθήκες Σκουλούδη, επί της εθνικής οδού Ηρακλείου – Μοιρών. Οι εργασίες ξεκινούν άμεσα, ώστε η εγκατάσταση να είναι έτοιμη και να λειτουργεί εντός του Ιουλίου. Παράλληλα, έχουν διασφαλιστεί οι απαραίτητες θέσεις στην ηπειρωτική χώρα, ώστε η παραμονή στην Κρήτη να περιορίζεται αποκλειστικά στο χρονικό διάστημα που απαιτείται για την ολοκλήρωση των αρχικών διαδικασιών καταγραφής και ταυτοποίησης και στη συνέχεια η γρήγορη εξέταση ασύλου και η απέλασή τους.Από τον επόμενο μήνα το Υπουργείο θα διαθέτει και δικό του πλωτό μέσο, ώστε να διευκολύνεται περαιτέρω η μεταφορά προς την ενδοχώρα, ιδιαίτερα κατά την τουριστική περίοδο.

Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι απλώς η διαχείριση των συνεπειών. Είναι η μείωση των ροών. Δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να παγιωθεί μια μεταναστευτική γραμμή Λιβύης – Κρήτης και γι’ αυτό εντείνουμε τις προσπάθειές μας, σε συνεργασία με τα συναρμόδια υπουργεία και τις λιβυκές αρχές, ώστε να ενισχυθεί η αποτρεπτική πολιτική και να μειωθούν οι παράνομες αναχωρήσεις από τις λιβυκές ακτές.

Και θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος. Αν οι αυξημένες ροές εξελιχθούν σε σταθερό φαινόμενο, είμαστε αποφασισμένοι να εξετάσουμε ακόμη αυστηρότερα μέτρα από εκείνα που εφαρμόστηκαν τον Ιούλιο του 2025, όταν προχωρήσαμε στην τρίμηνη αναστολή εξέτασης των αιτημάτων ασύλου. Με κανέναν τρόπο και για κανέναν λόγο η Ελλάδα δεν θα ξαναγίνει χώρα ανεξέλεγκτης διέλευσης, όπως συνέβη το 2015, όταν η πολιτική του «λιάζονται και εξαφανίζονται» οδήγησε σε καταστάσεις που πληρώσαμε ακριβά. Η Ελλάδα δεν είναι σήμερα η χώρα που ήταν πριν από δέκα χρόνια και δεν πρόκειται να ξαναγίνει.

Πρόσφατα ψηφίστηκε ένα νέο νομοσχέδιο για το μεταναστευτικό, τι ακριβώς προβλέπει; Και λαμβάνοντας υπόψη πως το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ψηφίστηκε μόνο από τη Ν.Δ., πως απαντάτε στην κριτική της αντιπολίτευσης;

Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε έρχεται να εντάξει όσα αναφέρει το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο στην εθνική νομοθεσία. Προβλέπει αυστηρότερο πλαίσιο κράτησης, ταχύτερη εξέταση των αιτημάτων ασύλου, άμεση σύνδεση της απόρριψης με την επιστροφή, ενίσχυση των διαδικασιών απομάκρυνσης, συνεργασία με τη Frontex και τα κράτη-μέλη, καθώς και συμμετοχή της Ελλάδας στην πρωτοβουλία για τους λεγόμενους κόμβους επιστροφής εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τώρα, ως προς την κριτική της αντιπολίτευσης, η απάντηση είναι καθαρή. Η Νέα Δημοκρατία είναι η μόνη πολιτική δύναμη που είχε το θάρρος να στηρίξει ένα αυστηρό πλαίσιο. Η αντιπολίτευση καταψηφίζει, αλλά δεν λέει ποια είναι η εναλλακτική της. Να μην υπάρχουν έλεγχοι στα σύνορα; Να μην υπάρχουν επιστροφές; Να μπαίνουν όπως το καταστροφικό 2015 όλοι στη χώρα, να λιάζονται και μετά να χάνεται κάθε δυνατότητα διαχείρισης; Εμείς έχουμε συγκεκριμένη πολιτική. Αποτροπή, φύλαξη συνόρων, γρήγορο άσυλο, κράτηση όπου χρειάζεται και επιστροφές. Αυτή είναι η γραμμή που εκφράζει ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από το 2019 και αυτή είναι η γραμμή που πλέον υιοθετεί εμπράκτως και η Ευρώπη.

Η Νέα Δημοκρατία και το πολιτικό τοπίο

Η Νέα Δημοκρατία στις δημοσκοπήσεις έχει απόσταση από τα ποσοστά που απαιτούνται για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης στις επόμενες κάλπες. Σε περίπτωση λοιπόν που δεν προκύψει αυτοδυναμία με ποιο κόμμα θα μπορούσε να συνεργαστεί η Ν.Δ. για τον σχηματισμό κυβέρνησης; Μήπως αν επιβεβαιωθούν αυτά τα δημοσκοπικά ευρήματα θα αποτελέσουν «μονόδρομο» οι δεύτερες κάλπες;

Θεωρώ πρόωρη αυτή τη συζήτηση. Απομένει σχεδόν ένας χρόνος μέχρι τις εθνικές εκλογές και η κυβέρνηση κρίνεται καθημερινά από το έργο της. Οι δημοσκοπήσεις είναι χρήσιμα εργαλεία, δεν είναι όμως αποτέλεσμα κάλπης ούτε προεξοφλούν τις πολιτικές εξελίξεις. Τις διαβάζουμε, λαμβάνουμε τα μηνύματα που στέλνουν οι πολίτες και συνεχίζουμε τη δουλειά μας.

Ο στόχος της Νέας Δημοκρατίας παραμένει ξεκάθαρος: να ζητήσει από τους πολίτες μια ισχυρή εντολή διακυβέρνησης. Και αυτό δεν είναι ένα κομματικό αίτημα. Ζούμε σε μια περίοδο κατά την οποία οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται γρήγορα, με καθαρή κατεύθυνση και χωρίς καθυστερήσεις. Από τις γεωπολιτικές εξελίξεις και την ευρωπαϊκή ασφάλεια μέχρι το μεταναστευτικό, την ενέργεια και την οικονομία, η χώρα χρειάζεται σταθερότητα, αποτελεσματικότητα και δυνατότητα άμεσης αντίδρασης.Το κρίσιμο ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι τι θα συμβεί το βράδυ των εκλογών, αλλά αν η χώρα θα έχει την επόμενη ημέρα μια κυβέρνηση ικανή να παίρνει αποφάσεις και να τις εφαρμόζει.

Γι’ αυτό δεν συμμετέχω ούτε σε σενάρια συνεργασιών ούτε σε συζητήσεις περί δεύτερης κάλπης. Για να υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας πρέπει να υπάρχει στοιχειώδης πολιτική συμφωνία. Εγώ δεν τη βλέπω. Βλέπω πολιτικές δυνάμεις που διαφωνούν σχεδόν σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα: στην οικονομία, στο μεταναστευτικό, στην ασφάλεια και στην εξωτερική πολιτική. Αυτό δεν συνιστά κυβερνητική πρόταση. Μια χώρα δεν κυβερνάται από όσους συμφωνούν στο ποιον θέλουν να φύγει, αλλά από όσους συμφωνούν στο πού θέλουν να την πάνε.

Πόσο σας ανησυχεί το ενδεχόμενο ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς να προχωρήσει στην ανακοίνωση ενός νέου κόμματος;

Τρέφω μεγάλη προσωπική εκτίμηση για τον Αντώνη Σαμαρά και δεν το κρύβω. Είναι ένας πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας που άφησε το δικό του αποτύπωμα στην παράταξη και στη χώρα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο θα προτιμούσα να βρίσκεται εντός της Νέας Δημοκρατίας και οποιαδήποτε διαφωνία να εκφράζεται μέσα στην παράταξη.

Από εκεί και πέρα, δεν μου αρέσει να σχολιάζω υποθετικά σενάρια. Εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι δεν θεωρώ πως ο Αντώνης Σαμαράς θα προχωρούσε σε μια επιλογή που θα μπορούσε να λειτουργήσει εις βάρος της παράταξης που υπηρέτησε επί δεκαετίες από όλες τις θέσεις ευθύνης.

Ξέρετε, η Νέα Δημοκρατία δεν άντεξε μισό αιώνα επειδή δεν είχε διαφωνίες. Το ακριβώς αντίθετο συνέβη. Πάντοτε υπήρχαν διαφορετικές απόψεις, διαφορετικές σχολές σκέψης, ακόμη και έντονες αντιπαραθέσεις. Εκείνο που την κράτησε όρθια ήταν ότι στα μεγάλα ζητήματα επικρατούσε η αίσθηση του καθήκοντος και της ευθύνης. Με απλά λόγια, στο τέλος της ημέρας το «εμείς» έμπαινε πάνω από το «εγώ».

Τον προηγούμενο μήνα υπήρξαν οι ανακοινώσεις δύο νέων κομμάτων, από τον Αλέξη Τσίπρα και την Μαρία Καρυστιανού. Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται πλέον το πολιτικό τοπίο;

Το πολιτικό τοπίο το βλέπω, προς το παρόν, αρκετά θολό και για τους δύο, για διαφορετικούς όμως λόγους. Ο Αλέξης Τσίπρας κρίνεται όχι μόνο για όσα λέει σήμερα αλλά και για όσα έκανε όταν ήταν πρωθυπουργός. Οι πολίτες γνωρίζουν τη διαδρομή του, γνωρίζουν τις επιλογές του και το κυριότερο: έχουν μνήμη. Στην πολιτική δεν υπάρχει tabularasa. Γι’ αυτό το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν κάποιος επιστρέφει με νέο φορέα, νέο όνομα ή νέο αφήγημα. Το πραγματικό διακύβευμα είναι η αξιοπιστία του: να εξηγήσει πειστικά γιατί, όταν κυβέρνησε τη χώρα, έκανε σε τόσο μεγάλο βαθμό τα αντίθετα από εκείνα που είχε υποσχεθεί, αντί να τάζει σήμερα λαγούς με πετραχήλια.

Όσον αφορά τη Μαρία Καρυστιανού, σέβομαι απόλυτα τον πόνο μιας μητέρας, όμως ο πολιτικός στίβος είναι κάτι διαφορετικό. Δεν αρκεί να εκφράζεις αγανάκτηση και θυμό. Χρειάζεται σχέδιο, θέσεις και την ικανότητα να πείσεις ότι μπορείς να αναλάβεις τη διακυβέρνηση της χώρας. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η πολιτική δεν κρίνεται από την ένταση της διαμαρτυρίας αλλά από την ποιότητα των λύσεων που προτείνει κανείς.