Ανδρουλάκης: Πρωτοβουλία ΠΑΣΟΚ για την ακρίβεια στα ακτοπλοϊκά - Η πλατφόρμα αναφορών για τους πολίτες

Πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ για την αντιμετώπιση της ακρίβειας στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες εξήγγειλε μεταξύ άλλων ο Νίκος Ανδρουλάκης κατά τη σημερινή (25/7) του ομιλία σε εκδήλωση στη Χίο με θέμα «Ναυτιλία, μοχλός ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας».

Σύμφωνα με όσα είπε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, το κόμμα καλεί στους πολίτες να αναφέρουν σε πλατφόρμα του τις ακριβές τιμές ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, στο πλαίσιο της μάχης κατά της ακρίβειας, των ανατιμήσεων και της αισχροκέρδειας.

Όπως ανέφερε, η πλατφόρμα θα μπορεί να δέχεται τις αναφορές των πολιτών από τη Δευτέρα 27 Ιουλίου. «Εφ’ όσον η κυβέρνηση αποτυγχάνει να εντοπίσει και να αντιμετωπίσει την ακρίβεια, παίρνουμε εμείς την πρωτοβουλία», είπε.

Ολόκληρη η ομιλία

Θέλω καταρχάς να συγχαρώ τον Βουλευτή μας στην Χίο και κοινοβουλευτικό υπεύθυνο Ναυτιλίας Σταύρο Μιχαηλίδη, τον Τομέα Ναυτιλίας του ΠΑΣΟΚ για τη σημερινή πρωτοβουλία, αλλά και όλους όσοι συμμετέχουν σε αυτή τη δημόσια συζήτηση. Αυτή η εκδήλωση αποδεικνύει κάτι πολύ συγκεκριμένο: ότι εμείς δεν ζητάμε απλώς πολιτική αλλαγή. Ζητάμε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού για να εφαρμόσουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη χώρα, που θα κάνει την οικονομία πιο δίκαιη και την πατρίδα πιο ισχυρή. Ένα σχέδιο που δεν περιορίζεται στα μεγάλα συνθήματα, αλλά δίνει συγκεκριμένες απαντήσεις σε κάθε κρίσιμο τομέα της εθνικής ζωής. Και η ναυτιλία είναι ένας από αυτούς.

Η ναυτιλία είναι για εμάς προτεραιότητα, όχι μόνο γιατί αποτελεί διαχρονικά έναν από τους ισχυρότερους πυλώνες της ελληνικής οικονομίας. Αλλά γιατί, στη νέα εποχή που διαμορφώνεται, αποτελεί ταυτόχρονα πυλώνα εθνικής ισχύος, γεωπολιτικής ασφάλειας και αναπτυξιακής προοπτικής. Τα τελευταία χρόνια ο κόσμος αλλάζει με πρωτοφανή ταχύτητα. Οι εμπορικές διαδρομές επανασχεδιάζονται. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες αναδιαμορφώνονται. Οι μεγάλες δυνάμεις ανταγωνίζονται για τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών, λιμένων, θαλάσσιων διαδρόμων και ενεργειακών δικτύων. Η θάλασσα δεν είναι πλέον μόνο ένας δρόμος μεταφοράς αγαθών. Είναι πεδίο οικονομικής ισχύος, γεωπολιτικής επιρροής και στρατηγικού ανταγωνισμού.

Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, οι χώρες που διαθέτουν ναυτική παράδοση επενδύουν ακόμη περισσότερο στο συγκριτικό τους πλεονέκτημα. Σχεδιάζουν μακροπρόθεσμα. Ενισχύουν τα νηολόγιά τους, επενδύουν στους ανθρώπους της θάλασσας, εκσυγχρονίζουν τα λιμάνια τους και συνδέουν τη ναυτιλία με τη βιομηχανία, την καινοτομία και την εθνική τους στρατηγική. Πού είναι η Ελλάδα σε αυτή την πραγματικότητα; Η χώρα με τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο. Η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη. Η χώρα που η θάλασσα δεν είναι απλώς μέρος της γεωγραφίας της, αλλά μέρος της ιστορίας, της οικονομίας και της ταυτότητάς της, θα περίμενε κανείς να πρωταγωνιστεί. Θα περίμενε κανείς να διαθέτει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο για τη ναυτιλία. Δυστυχώς, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Δυστυχώς, επτά χρόνια μετά, η Ελλάδα δεν διαθέτει εθνική ναυτιλιακή στρατηγική. Και αυτό δεν είναι αντιπολιτευτική θεωρία. Αποτυπώνεται σε συγκεκριμένους τομείς. Στο εθνικό νηολόγιο που συρρικνώνεται. Στη δημόσια ναυτική εκπαίδευση που απαξιώνεται. Στους νέους που δεν βρίσκουν κίνητρα να ακολουθήσουν το ναυτικό επάγγελμα. Στην ακτοπλοΐα που γίνεται ολοένα και ακριβότερη για τους νησιώτες. Στα λιμάνια που λειτουργούν χωρίς έναν ενιαίο εθνικό σχεδιασμό. Τα Λιμενικά Ταμεία υποστελεχώνονται και αδυνατούν να συντηρήσουν κρίσιμες υποδομές. Οι ευρωπαϊκοί πόροι χάνονται. Το ίδιο το Λιμενικό Σώμα καλείται να ανταποκριθεί σε ολοένα μεγαλύτερες προκλήσεις χωρίς τα εργαλεία που απαιτεί η εποχή.

Κάποιοι θα πουν ότι πρόκειται για διαφορετικά προβλήματα. Εγώ πιστεύω ότι έχουν μία κοινή αιτία. Την απουσία ενός συνεκτικού εθνικού σχεδίου. Γιατί όταν δεν υπάρχει στρατηγική, κάθε υπουργική απόφαση μοιάζει σωστή τη στιγμή που λαμβάνεται, αλλά όλες μαζί δεν οδηγούν πουθενά. Έτσι χάνονται ευκαιρίες. Έτσι σπαταλιούνται πολύτιμοι ευρωπαϊκοί πόροι. Έτσι απαξιώνονται δημόσιοι θεσμοί. Έτσι η χώρα χάνει σταδιακά τη δυνατότητα να αξιοποιήσει το μεγαλύτερο ίσως συγκριτικό της πλεονέκτημα. Και μέσα σε όλα αυτά, το πιο ανησυχητικό είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή όπου η ναυτιλία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία.

Τη στιγμή που άλλες χώρες επενδύουν στη ναυτική τους ισχύ, εμείς περιοριζόμαστε στη διαχείριση της καθημερινότητας. Τη στιγμή που άλλες χώρες σχεδιάζουν για τις επόμενες δεκαετίες, εμείς ανακυκλώνουμε τα προβλήματα της επόμενης ημέρας. Και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Αν υπάρχει ένας δείκτης που αποτυπώνει καλύτερα από κάθε άλλον την πορεία της ελληνικής ναυτιλιακής πολιτικής τα τελευταία χρόνια, αυτός είναι η πορεία της ελληνικής σημαίας. Και είναι πραγματικά ένα παράδοξο. Η Ελλάδα παραμένει η πρώτη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο. Οι Έλληνες πλοιοκτήτες πρωταγωνιστούν στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές. Κι όμως, η ελληνική σημαία υποχωρεί συνεχώς.

Αυτό δεν είναι μια στατιστική λεπτομέρεια. Είναι ένα πολιτικό μήνυμα. Γιατί πίσω από κάθε πλοίο που επιλέγει μια άλλη σημαία, η χώρα χάνει κάτι περισσότερο από έναν αριθμό στο νηολόγιο. Χάνει θέσεις εργασίας για Έλληνες ναυτικούς. Χάνει έσοδα για το ασφαλιστικό σύστημα. Χάνει τεχνογνωσία. Χάνει κύρος. Και τελικά, χάνει ένα μέρος της ναυτιλιακής της ισχύος.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Σήμερα, λιγότερα από 480 εμπορικά πλοία είναι εγγεγραμμένα στο ελληνικό νηολόγιο. Δηλαδή, μόλις το 11,4% του ελληνόκτητου στόλου και περίπου το 13,8% της συνολικής χωρητικότητάς του φέρουν την ελληνική σημαία. Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτή η πορεία είναι διαρκώς πτωτική. Αλήθεια, μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένη μια κυβέρνηση όταν η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη του κόσμου βλέπει τη δική της σημαία να αποδυναμώνεται χρόνο με τον χρόνο; Μπορεί να θεωρεί ότι όλα βαίνουν καλώς όταν η ελληνική σημαία χάνει διαρκώς έδαφος απέναντι στα ανταγωνιστικά νηολόγια;

Για εμάς, η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Η ελληνική σημαία είναι εργαλείο οικονομικής πολιτικής. Είναι εργαλείο εθνικής στρατηγικής. Είναι εργαλείο απασχόλησης. Είναι μέρος της διεθνούς και πολύπλευρης παρουσίας που οφείλει να έχει η Ελλάδα. Πίσω όμως από κάθε μεγάλη ναυτιλιακή δύναμη δεν βρίσκονται μόνο τα πλοία. Βρίσκονται οι άνθρωποί της. Οι καπετάνιοι της. Οι μηχανικοί της. Οι αξιωματικοί της. Οι ναυτικοί της. Τα στελέχη των ναυτιλιακών γραφείων της. Το εκπαιδευτικό της σύστημα. Οι νέοι που επιλέγουν να αφιερώσουν τη ζωή τους στη θάλασσα. Ας δημιουργήσουμε κίνητρα για να αποφασίσουν οι νέοι να επιλέξουν το ναυτικό επάγγελμα. Αυτοί ήταν πάντα η μεγαλύτερη δύναμη της ελληνικής ναυτιλίας.

Και όμως, αντί να επενδύσουμε σε αυτό το ανθρώπινο κεφάλαιο, το αφήσαμε να απαξιώνεται. Επτά χρόνια τώρα δεν υπήρξε καμία ολοκληρωμένη στρατηγική για την προσέλκυση νέων στο ναυτικό επάγγελμα. Καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση της δημόσιας ναυτικής εκπαίδευσης. Καμία προσπάθεια να αποκτήσουν οι Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού τις υποδομές, το προσωπικό και τον σύγχρονο εξοπλισμό που απαιτεί η νέα εποχή. Για εμάς, η αναγέννηση της δημόσιας ναυτικής εκπαίδευσης αποτελεί εθνική προτεραιότητα. Θέλουμε σύγχρονες Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Με σύγχρονα προγράμματα σπουδών. Με ψηφιακά εργαστήρια και προσομοιωτές τελευταίας τεχνολογίας. Με μόνιμο και υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικό προσωπικό. Με στενή συνεργασία με τη ναυτιλιακή κοινότητα, ώστε η εκπαίδευση να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς.

Και κυρίως, θέλουμε να ξανακάνουμε το ναυτικό επάγγελμα ελκυστικό για τη νέα γενιά. Γιατί μια χώρα που γυρίζει την πλάτη στους ανθρώπους της θάλασσας, αργά ή γρήγορα θα γυρίσει την πλάτη και στη ναυτική της ιστορία. Και αυτό δεν αξίζει στην Ελλάδα.

Υπάρχει όμως και μια ακόμη διάσταση της ναυτιλίας που αφορά την καθημερινότητα κάθε ελληνικής οικογένειας. Δεν αφορά μόνο την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Αφορά την ίδια τη συνοχή της πατρίδας μας. Αφορά τη ζωή στα νησιά. Αφορά την ακτοπλοΐα. Γιατί για εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, το πλοίο δεν είναι μια επιλογή μετακίνησης. Είναι ο δρόμος προς το νοσοκομείο. Είναι ο δρόμος προς το σχολείο. Είναι ο δρόμος προς την εργασία. Είναι ο δρόμος που συνδέει το νησί με την υπόλοιπη Ελλάδα και τα νησιά μεταξύ τους. Και γι’ αυτό η ακτοπλοΐα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως μια εμπορική δραστηριότητα. Είναι δημόσιο αγαθό. Είναι προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής. Είναι όρος εθνικής συνοχής. Και εδώ, δυστυχώς, η πραγματικότητα διαψεύδει καθημερινά την εικόνα που φιλοτεχνεί η κυβέρνηση μέσα από τους επικοινωνιακούς της μηχανισμούς.

Η συζήτηση που κάνουμε σήμερα δεν αφορά μόνο τη ναυτιλία. Δεν αφορά μόνο τα λιμάνια. Αφορά το υπόδειγμα ανάπτυξης που επιλέγουμε για τη χώρα. Γιατί τα λιμάνια δεν είναι απλώς οικονομικές υποδομές. Είναι στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία, μοχλοί περιφερειακής ανάπτυξης, πύλες εμπορίου, συνδεσιμότητας και εθνικής ισχύος. Η Νέα Δημοκρατία επέλεξε ένα μοντέλο ιδιωτικοποιήσεων που αποκλίνει από το κυρίαρχο ευρωπαϊκό πρότυπο. Είναι ευρωπαϊκή εξαίρεση και για αυτό θα αποτύχει! Αντί της παραχώρησης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, με διατήρηση του δημόσιου ελέγχου στον λιμενικό οργανισμό, προχώρησε στην πώληση Οργανισμών Λιμένων, εκχωρώντας τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών. Αυτό έγινε μόνο στην Ελλάδα. Παράλληλα, από το 2021 αφαιρέθηκε η εποπτεία των λιμένων από τη Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων και μεταφέρθηκε στο Υπερταμείο, περιορίζοντας περαιτέρω, στην πράξη, τον δημόσιο έλεγχο.

Το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει απόψε μια νέα Εθνική Ναυτιλιακή Στρατηγική. Ένα εθνικό σχέδιο με ορίζοντα δεκαετίας. Ένα σχέδιο με σαφείς προτεραιότητες, με συγκεκριμένους στόχους και μετρήσιμα αποτελέσματα. Πρώτη εθνική προτεραιότητα: η ισχυρή ελληνική σημαία. Να αναστρέψουμε τη συνεχή συρρίκνωση του εθνικού νηολογίου. Να δημιουργήσουμε ένα ανταγωνιστικό, πλήρως ψηφιακό και αποτελεσματικό νηολόγιο. Να μειώσουμε τη γραφειοκρατία και να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας στην ελληνική σημαία.

Δεύτερη προτεραιότητα: επένδυση στους ανθρώπους της θάλασσας. Ριζική αναβάθμιση της δημόσιας ναυτικής εκπαίδευσης. Σύγχρονες Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Συνεχής επαγγελματική κατάρτιση. Κίνητρα για την προσέλκυση περισσότερων νέων στο ναυτικό επάγγελμα. Γιατί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής ναυτιλίας αρχίζει από τους ανθρώπους της και ιδιαίτερα τις νεότερες γενιές.

Τρίτη προτεραιότητα: μια ακτοπλοΐα που υπηρετεί τη νησιωτική Ελλάδα. Αναδιοργάνωση του δικτύου των ακτοπλοϊκών συνδέσεων. Διαφάνεια και ουσιαστικός έλεγχος της αγοράς. Σχέδιο χρηματοδότησης της πράσινης ανανέωσης του στόλου, ώστε το κόστος της μετάβασης να μη μετακυλιστεί στους πολίτες. Και ένα πραγματικό Παρατηρητήριο Τιμών που θα προστατεύει τον επιβάτη και θα ενισχύει τον υγιή ανταγωνισμό. Αυτά θα τα κάνουμε όταν γίνουμε κυβέρνηση. Τώρα όμως θα κάνουμε κάτι ως αξιωματική αντιπολίτευση. Τη Δευτέρα το πρωί, το ΠΑΣΟΚ, πριν γίνει κυβέρνηση, μέσα από την ψηφιακή του πλατφόρμα θα ζητά από τους πολίτες να αναφέρουν τιμές εισιτηρίων σε διάφορες ακτοπλοϊκές συνδέσεις. Δώστε μας τα δεδομένα για να σχεδιάσουμε μαζί μια πολιτική με διαφάνεια και αποτέλεσμα. Είναι μια σημαντική καινοτομία που εγκαινιάζουμε μέσα από την ψηφιακή μας πλατφόρμα που το κόμμα μας χρησιμοποιεί εδώ και 5 χρόνια για να δώσει βήμα στους πολίτες.

Τέταρτη προτεραιότητα: τα νησιά στο επίκεντρο της εθνικής πολιτικής. Ανασχεδιάζουμε το Μεταφορικό Ισοδύναμο με διαφάνεια, αντικειμενικά κριτήρια και σταθερή χρηματοδότηση. Στόχος μας είναι να μειώσουμε το κόστος της νησιωτικότητας για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και να διασφαλίσουμε ίσες ευκαιρίες ανάπτυξης σε κάθε νησί.

Πέμπτη προτεραιότητα: λιμάνια που παράγουν ανάπτυξη. Ένα νέο εθνικό σχέδιο λιμενικής πολιτικής. Ισχυρά και βιώσιμα Λιμενικά Ταμεία. Ανεξάρτητη εποπτεία. Σύγχρονες υποδομές. Λιμάνια που λειτουργούν ως πύλες εμπορίου, ενέργειας, καινοτομίας και περιφερειακής ανάπτυξης και όχι απλώς ως πηγές δημοσιονομικών εσόδων.

Έκτη προτεραιότητα: ένα σύγχρονο κράτος στη θάλασσα. Ένα ισχυρό Υπουργείο Ναυτιλίας με επιτελικό ρόλο. Ένα σύγχρονο Λιμενικό Σώμα με τα μέσα, την τεχνολογία και την εκπαίδευση που απαιτούν οι νέες προκλήσεις. Πλήρης ψηφιοποίηση των ναυτιλιακών υπηρεσιών. Αποτελεσματική αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου ευρωπαϊκού πόρου. Γιατί το κράτος δεν πρέπει να παρακολουθεί τις εξελίξεις. Πρέπει να τις σχεδιάζει.

Έβδομη προτεραιότητα: Η Ελλάδα ξανά πρωταγωνιστής στην διεθνή ναυτιλιακή σκηνή. Να πρωταγωνιστεί ξανά στην χάραξη διεθνών κανόνων ναυτιλιακής πολιτικής στην Ευρώπη και στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό. Η ελληνική ναυτιλία κυριάρχησε σε ανταγωνιστικό περιβάλλον και όχι σε συνθήκες προστατευτισμού.

Αυτό είναι το δικό μας σχέδιο. Μια ναυτιλία πιο ανταγωνιστική. Μια νησιωτική Ελλάδα πιο ισχυρή. Ένα κράτος πιο αποτελεσματικό. Και μια χώρα που θα αξιοποιήσει επιτέλους το μεγαλύτερο στρατηγικό της πλεονέκτημα. Γιατί η θάλασσα είναι η ταυτότητα της πατρίδας μας. Και αυτή την ταυτότητα οφείλουμε να τη μετατρέψουμε σε εθνική στρατηγική. Οι μεγάλες χώρες δεν χτίζουν το μέλλον τους πάνω σε αυτά που τους λείπουν, σε αυτά που δεν έχουν ή σε αυτά που έχουν οι άλλοι. Το χτίζουν πάνω στα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά τους. Και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Ελλάδας ήταν και θα είναι πάντα η θάλασσά της. Και αυτό είναι ένα μήνυμα και για εμάς αλλά και για τους γείτονές μας. Εκεί γράφτηκε η ιστορία μας. Εκεί δοκιμάστηκε η αντοχή μας. Εκεί μεγαλούργησαν γενιές Ελλήνων.

Το ερώτημα είναι απλό. Θα συνεχίσουμε να ζούμε με το ένδοξο παρελθόν της ελληνικής ναυτιλίας; Ή θα δημιουργήσουμε το μεγάλο της μέλλον; Εμείς τιμούμε την ναυτιλιακή μας ιστορία και επιλέγουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Μια Ελλάδα που σχεδιάζει. Μια Ελλάδα που παράγει. Μια Ελλάδα που καινοτομεί. Μια Ελλάδα που στηρίζει τους ανθρώπους της θάλασσας, τα νησιά της και τη νέα γενιά. Γιατί δεν μας αρκεί να έχουμε τον μεγαλύτερο στόλο στον κόσμο. Θέλουμε και το ισχυρότερο ναυτιλιακό κράτος στην Ευρώπη και θα γίνουμε με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.

Αυτή είναι η δέσμευσή μας. Να κάνουμε τη θάλασσα δύναμη ανάπτυξης. Δύναμη κοινωνικής συνοχής. Δύναμη εθνικής αυτοπεποίθησης, δύναμη εθνικής αξιοπρέπειας. Το ΠΑΣΟΚ έχει σχέδιο. Μαζί μπορούμε να κάνουμε πράσινη την Χίο και θα το κάνουμε με αγώνα, γιατί έχουμε όραμα.