Βουλή: «Όχι» στην άρση ασυλίας Αυγενάκη και Λαζαρίδη, «ναι» για Κωνσταντοπούλου

Κατά της άρσης ασυλίας των Λευτέρη Αυγενάκη και Μακάριου Λαζαρίδη ψήφισε η Ολομέλεια της Βουλής. Αντίθετη ήταν η απόφαση για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, της οποίας η ασυλία ήρθη και για τις δύο υποθέσεις που τέθηκαν σε ψηφοφορία.

Ειδικότερα, για τον Λευτέρη Αυγενάκη, σε σύνολο 273 βουλευτών που συμμετείχαν στην ψηφοφορία, 122 τάχθηκαν υπέρ της άρσης της ασυλίας του και 151 κατά. Για τον Μακάριο Λαζαρίδη, επίσης σε σύνολο 273 ψηφισάντων, 121 ψήφισαν υπέρ, 151 κατά και ένας δήλωσε «παρών».

Διαφορετική ήταν η εικόνα στις δύο ψηφοφορίες για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, στις οποίες συμμετείχαν 275 βουλευτές. Για την υπόθεση που αφορά παραβίαση προσωπικών δεδομένων, 191 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της άρσης της ασυλίας της, 76 κατά και οκτώ «παρών». Για τη δικογραφία περί συκοφαντικής δυσφήμησης, 190 τάχθηκαν υπέρ, 46 κατά και 39 δήλωσαν «παρών».

Οι «γαλάζιες» διαφοροποιήσεις

Ενδιαφέρον είχε η στάση των βουλευτών της ΝΔ στις υποθέσεις Αυγενάκη και Λαζαρίδη, καθώς είχε προηγηθεί εσωκομματική συζήτηση για την εισήγηση της Επιτροπής Δεοντολογίας να μην αρθεί η ασυλία των δύο «γαλάζιων». Λίγες ώρες πριν από την ψηφοφορία έγινε γνωστό ότι οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας θα ψήφιζαν κατά συνείδηση, με το τελικό αποτέλεσμα να καταγράφει και διαφοροποιήσεις.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, στην περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη απουσίαζαν από τη ΝΔ οι Γιάννης Κεφαλογιάννης, Γιάννης Οικονόμου, Άγγελος Συρίγος και Δημήτρης Αβραμόπουλος, ενώ ο Γιάννης Πασχαλίδης ψήφισε «παρών». Στην ψηφοφορία για τον Λευτέρη Αυγενάκη απουσίαζαν οι ίδιοι τέσσερις βουλευτές, ενώ ο Γιάννης Λοβέρδος διαφοροποιήθηκε, ψηφίζοντας υπέρ της άρσης της ασυλίας του. Υπέρ της άρσης των δύο ασυλιών είχαν ταχθεί οι βουλευτές της αντιπολίτευσης.

Η υπόθεση Αυγενάκη

Το αίτημα για την άρση της ασυλίας του Λευτέρη Αυγενάκη αφορά δικογραφία που σχηματίστηκε έπειτα από αναφορά του Στέφανου Κασσελάκη σχετικά με τη δήλωση περιουσιακής κατάστασης του βουλευτή Ηρακλείου. Ο πρώην υπουργός έχει απορρίψει τις καταγγελίες ως αβάσιμες, υποστηρίζοντας ότι τα περιουσιακά του στοιχεία και οι οικονομικές του υποχρεώσεις έχουν δηλωθεί στις αρμόδιες Αρχές και ότι δεν προκύπτει απόκρυψη ή αδικαιολόγητη μεταβολή της περιουσιακής του κατάστασης. Παράλληλα, έχει απορρίψει οποιαδήποτε σύνδεση της συγκεκριμένης υπόθεσης με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και έχει αποδώσει τις καταγγελίες του Στέφανου Κασσελάκη σε πολιτική σκοπιμότητα.

Η υπόθεση Λαζαρίδη

Διαφορετική είναι η δικογραφία για τον Μακάριο Λαζαρίδη, η οποία αφορά την υπηρεσιακή του κατάσταση το 2007 και καταγγελίες σχετικά με τα τυπικά προσόντα βάσει των οποίων είχε καταταχθεί. Ο βουλευτής Καβάλας έχει απορρίψει όσα του αποδίδονται και ζήτησε να μην αρθεί η ασυλία του, κάνοντας λόγο για πολιτικά υποκινούμενη υπόθεση. Στο υπόμνημά του υποστήριξε ότι η υπηρεσία γνώριζε εξαρχής ποια ήταν τα πραγματικά προσόντα του, καθώς στον φάκελό του υπήρχαν τόσο το απολυτήριο Λυκείου όσο και ο τίτλος σπουδών του από το Southeastern College. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν κατατέθηκε πλαστό δικαιολογητικό ή ψευδής δήλωση, ενώ το ζήτημα που προέκυψε με την υπηρεσιακή του κατάταξη οφειλόταν σε διοικητικό λάθος. Ο Μακάριος Λαζαρίδης αμφισβήτησε επίσης ότι προκλήθηκε οικονομική ζημία στο Δημόσιο και συνέδεσε τον χρόνο επαναφοράς της υπόθεσης, σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, με τη σημερινή πολιτική του δραστηριότητα και τη συμμετοχή του στην εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Οι άρσεις ασυλίας Κωνσταντοπούλου

Υπέρ της άρσης ασυλίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου ψήφισε η Ολομέλεια, για τις δύο δικογραφίες που αφορούν την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας. Η πρώτη υπόθεση προέκυψε μετά από μήνυση αστυνομικού του Τμήματος Μεταγωγών Λάρισας και αφορά φερόμενη παραβίαση της νομοθεσίας για την προστασία προσωπικών δεδομένων, με φόντο τη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών. Η δεύτερη αφορά μήνυση του προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χριστόφορου Σεβαστίδη, για συκοφαντική δυσφήμιση. Η κ. Κωνσταντοπούλου ζήτησε να μην αρθεί η ασυλία της, υποστηρίζοντας από το βήμα της Βουλής ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με «βιομηχανία μηνύσεων» και αποδίδοντας τις υποθέσεις σε πολιτική δίωξη.