Σκληρή αντιπαράθεση για την υπόθεση Λαζαρίδη και την επόμενη μέρα των συλλαλητηρίων

Σε υψηλούς τόνους εξελίχθηκε η συζήτηση με τη συμμετοχή της Φωτεινής Αραμπατζή, του Παύλου Χρηστίδη και του Αντώνη Σαουλίδη, με αιχμή την υπόθεση Λαζαρίδη και την αποτίμηση των πρόσφατων συλλαλητηρίων. Στο επίκεντρο βρέθηκαν ο πολιτικός τόνος ενόψει μιας μακράς προεκλογικής περιόδου, η στάση απέναντι στα φαινόμενα τοξικότητας και το μήνυμα που έστειλαν οι νέοι στους δρόμους.

Έκκληση για κόσμιο προεκλογικό διάλογο

Η Φωτεινή Αραμπατζή απηύθυνε έκκληση για έναν «ανθρώπινο και κόσμιο» πολιτικό διάλογο, σημειώνοντας ότι «διανύουμε μια μακρόπνοη προεκλογική περίοδο, με ορόσημο την άνοιξη». Αναφερόμενη στο επεισόδιο με την κ. Γιαννακοπούλου σε τηλεοπτικό πάνελ, υπογράμμισε ότι από την πλευρά του κ. Λαζαρίδη υπήρξε πολιτική ευθυξία και «ζητήθηκε μία γενναία συγγνώμη». Παράλληλα, κατήγγειλε γενικότερα περιστατικά προσβολών σε βάρος γυναικών πολιτικών και ζήτησε «να μπει τελεία στην οξύτητα και την τοξικότητα».

ΠΑΣΟΚ: «Υπότροπη συμπεριφορά – η συγγνώμη ήρθε αργά και είναι λίγη»

Ο Παύλος Χρηστίδης αντέτεινε ότι η προσπάθεια «τσουβαλιάσματος» διαφορετικών περιστατικών είναι λανθασμένη, κάνοντας λόγο για «απαράδεκτο» και «αδιανόητο» γεγονός. Χαρακτήρισε τον κ. Λαζαρίδη «υπότροπο» και στάθηκε στην εικόνα της κ. Γιαννακοπούλου να βουρκώνει, ενώ «δίπλα της υπήρχε ειρωνικό γέλιο». Κατά τον ίδιο, η Νέα Δημοκρατία οφείλει να πάρει αποφάσεις για συμπεριφορές που «αναβλύζουν αλαζονεία και προσβολή» σε βάρος πολιτικών αντιπάλων, υποστηρίζοντας ότι η συγγνώμη «ήρθε με μεγάλη καθυστέρηση και είναι πολύ μικρή».

Σαουλίδης: «Καταδικάζονται οι συμπεριφορές, πέρα από χρώματα και χώρους»

Ο Αντώνης Σαουλίδης μίλησε για στάση που θυμίζει «παλαιού τύπου ανδρισμό», σημειώνοντας ότι το ειρωνικό χαμόγελο απέναντι σε έναν άνθρωπο εμφανώς φορτισμένο «δείχνει ικανοποίηση από το αποτέλεσμα». Έθεσε, επίσης, το ερώτημα κατά πόσο μια συγγνώμη μπορεί να «σβήσει» επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, υπογραμμίζοντας ότι τέτοια φαινόμενα είναι καταδικαστέα «ανεξαρτήτως προέλευσης».

Τα συλλαλητήρια: ειρηνική μαζικότητα και πολιτικές αναγνώσεις

Και οι τρεις παρεμβαίνοντες χαιρέτισαν το ότι τα συλλαλητήρια πραγματοποιήθηκαν ειρηνικά και χωρίς επεισόδια, με ρητή καταδίκη της βίας, του «μπάχαλου» και του πλιάτσικου. Η κ. Αραμπατζή απέρριψε τις αιτιάσεις περί «ποινικοποίησης» της συμμετοχής, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση ζήτησε εγκαίρως διακομματική καταδίκη κάθε μορφής βίας. Παράλληλα, υπογράμμισε πως τα ζητήματα ακρίβειας και στέγασης «δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο» και ότι «καταρρίπτεται ο μύθος περί ‘ακρίβειας Μητσοτάκη’» με όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη.

Στον αντίποδα, ο κ. Σαουλίδης είδε στις κινητοποιήσεις μια ευρωπαϊκή αφύπνιση απέναντι στην ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και το ενεργειακό, προειδοποιώντας ότι η παγίωση αυτών των προβλημάτων τροφοδοτεί την άνοδο ακραίων δυνάμεων σε ευρωπαϊκές χώρες. Υπενθύμισε ότι «ο κόσμος έχει δικαίωμα να διαμαρτύρεται», ενώ οι εργαζόμενοι διαθέτουν την απεργία και οι πολίτες την ψήφο ως δημοκρατικά εργαλεία.

Ο κ. Χρηστίδης εστίασε ιδιαίτερα στη μαζική παρουσία μαθητών και νέων, μεταφέροντας το σύνθημα «ή θα επιβιώσουμε ή θα σπουδάσουμε». Ανέδειξε το πρόβλημα της φοιτητικής στέγης, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν επιτυχόντες που δεν γράφονται στη σχολή τους λόγω κόστους, και κάλεσε την κυβέρνηση να συζητήσει λύσεις ώστε «να μπορούν οι φοιτητές να εγγράφονται και να σπουδάζουν». Όπως είπε, «ο μέσος όρος ηλικίας αποχώρησης από το παιδικό δωμάτιο στην Ελλάδα είναι πάνω από τα 30, όταν στην Ευρώπη κινείται περίπου στα 25».

Αντιπαράθεση προκάλεσε και το σύνθημα «άντε και στα δικά μας», με την κ. Αραμπατζή να το επικρίνει για τον συγχρονισμό του, υποστηρίζοντας ότι, ενώ υπήρχαν σκηνές έντασης στο εξωτερικό, το μήνυμα δημιουργούσε εσφαλμένους συνειρμούς. Η συζήτηση, πάντως, κατέληξε στην ανάγκη ο προεκλογικός διάλογος να διεξαχθεί με επιχειρήματα και νηφαλιότητα, με σαφή διαχωριστική γραμμή απέναντι σε προσβλητικές συμπεριφορές και τη βία.