«Το μαργαριτάρι» του Τζον Στάινμπεκ

Στο βιβλίο που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε μορφή νουβέλας το 1947, ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας αφηγείται την τραγική ιστορία ενός φτωχού ανδρόγυνου, του Κίνο και της Χουανίτα, που νομίζουν πως η τύχη τους αλλάζει όταν ο Κίνο, έμπειρος αλιέας μαργαριταριών, βρίσκει στη θάλασσα το Μαργαριτάρι του Κόσμου. Με το Μαργαριτάρι ελπίζουν πως θα μπορέσουν να πληρώσουν το γιατρό που θα σώσει τη ζωή του γιου τους Κογιοτίτο και να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους για το μέλλον. Μόνο που το Μαργαριτάρι φέρνει μάλλον δεινά, παρά ευτυχία. Η Χουανίτα καταλαβαίνει από νωρίς την κακοτυχία που το συνοδεύει, ο Κίνο όμως θα παλέψει εναντίον όλων πιστεύοντας ότι, χάρη στο Μαργαριτάρι του, θα αποκτήσει όσα έχει ονειρευτεί, εθελοτυφλώντας μπροστά στην καταστροφή που καραδοκεί.

Η κριτική είδε το βιβλίο ως μια λυρική συμπύκνωση της ανθρώπινης εμπειρίας, ενώ ο ίδιος ο συγγραφέας δήλωνε πως με «Το Μαργαριτάρι» θέλησε να μιλήσει «για την ανθρώπινη απληστία, τον υλισμό και την εγγενή αξία ενός πράγματος». Ακριβώς επειδή πραγματεύεται θεμελιώδη ζητήματα όπως τη μάχη του Καλού και του Κακού που ενυπάρχει στην ανθρώπινη φύση, την ισχύ της απληστίας και της χειραγώγησης αλλά και την ανιδιοτελή αγάπη, «Το Μαργαριτάρι» διδάσκεται ως σήμερα στα αμερικανικά σχολεία.

Το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1947, στην ομώνυμη πολυβραβευμένη ταινία του Εμίλιο Φερνάντεζ συνσεναριογράφος της οποίας ήταν ο συγγραφέας.

Τζον Στάινμπεκ
«Το μαργαριτάρι»
Μετάφραση: Μιχάλης Μακρόπουλος
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος
Σελίδες: 136