Πέθανε ο σπουδαίος συγγραφέας Γιώργος Πολυράκης - Είχε γράψει το «Χορεύοντας στη σιωπή»

Την απώλεια του Γιώργου Πολυράκη θρηνεί ο χώρος της λογοτεχνίας και της επιστήμης, καθώς ο πολυσχιδής δημιουργός άφησε πίσω του ένα διακριτικό αλλά ουσιαστικό έργο, ισορροπώντας ανάμεσα στην ιατρική και τη συγγραφή.

Ο Γιώργος Πολυράκης γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης και ακολούθησε μια σημαντική πορεία στον χώρο της ιατρικής. Σπούδασε στη Στρατιωτική Ιατρική και συνέχισε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτορας. Ειδικεύτηκε στη χειρουργική, ενώ προχώρησε περαιτέρω στη χειρουργική αγγείων στο νοσοκομείο Hammersmith Hospital στο Λονδίνο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εργάστηκε ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα.

Η συμβολή του στον επιστημονικό χώρο υπήρξε σημαντική. Στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται δεκάδες δημοσιεύσεις — συνολικά 83 — σε ελληνικά και διεθνή ιατρικά περιοδικά, καθώς και πολυάριθμες παρουσιάσεις σε επιστημονικά συνέδρια. Παράλληλα, είχε ενεργό ρόλο και στη διοργάνωση συνεδρίων, ενισχύοντας τη διάδοση της ιατρικής γνώσης και τη συνεργασία μεταξύ επιστημόνων.

Η λογοτεχνία ως δεύτερη μεγάλη αγάπη

Παράλληλα με την ιατρική του καριέρα, ο Γιώργος Πολυράκης διατήρησε μια σταθερή και βαθιά σχέση με τη λογοτεχνία. Από τα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία στα Χανιά, ενώ έγραψε και θεατρικά έργα που παρουσιάστηκαν σε μαθητικές και φοιτητικές σκηνές. Η συγγραφή αποτέλεσε για εκείνον έναν δεύτερο δρόμο έκφρασης, που συνόδευσε διακριτικά αλλά σταθερά την επιστημονική του πορεία.

Τη δυσάρεστη είδηση γνωστοποίησαν οι εκδόσεις Ψυχογιός, όπου κυκλοφορούν κι όλα τα βιβλία του. «Αποχαιρετούμε τον Γιώργο Πολυράκη, τον συγγραφέα που μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας άφησε το αποτύπωμά του στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.

Με γραφή εσωτερική και βαθιά ανθρώπινη, ξεχώρισε και αγαπήθηκε από το αναγνωστικό κοινό. Το βιβλίο του "Χορεύοντας στη σιωπή" αποτέλεσε σταθμό, καθώς ήταν η πρώτη τηλεοπτική μεταφορά βιβλίου των εκδόσεων Ψυχογιός. Η απουσία του αφήνει ένα διακριτικό ουσιαστικό κενό, όπως και η παρουσία του».