Πέθανε ο συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος

Σε ηλικία 79 ετών πέθανε ο συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος, ο οποίος νοσηλευόταν τον τελευταίο καιρό σε νοσοκομείο της Αττικής με σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος είχε γεννηθεί το 1947 στον Πειραιά, όπου και εργάσθηκε σε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες, στο λιμάνι και στα γύρω μηχανουργεία. Νωρίς εγκατέλειψε δυο απόπειρες σπουδών στην Αθήνα και στο Λονδίνο. Εργάστηκε στην διαφήμιση μέχρι το 1990.

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος έγραψε αρκετά βιβλία, μεταξύ των οποίων και την ιστορική βιογραφία του Άρη Βελουχιώτη «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων».

Τελευταίο του βιβλίο ήταν «Οι άτακτοι», που εκδόθηκε το 2022.

Είχε παντρευτεί με την δημοσιογράφο Μαλβίνα Κάραλη.

Η εργογραφία του

Οι Άτακτοι (Πρόσωπα και Γεγονότα) 2022

Έρωτες στη Μεταπολίτευση (μυθιστορηματική αυτοβιογραφία) 2019

Σχέσεις (δοκίμιο) 2017

Πειραιώτες (ιστορίες και ειδήσεις, 1947-1967) 2016

Πρόβες πολέμου (νουβέλα) 2014

Συλλεκτική Έκδοση 2013

Εκ Πειραιώς (μυθιστόρημα) 2012

Εγχειρίδιο βλακείας (δοκίμιο) 2008

Ο άνεμος κουβάρι (μυθιστόρημα) 2005

Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων (ιστορική βιογραφία του Άρη Βελουχιώτη) οριστική έκδοση 2003

Ημών των ιδίων (δοκίμια) 2003

Λίστα γάμου (θεατρικό) 1998

Αυγά μαύρα (θεατρικό) 1998

Από εδώ πέρασε ο Κιλρόι (νουβέλα) 1992

Εναντίον του Marlboro (νουβέλα) 1991

Τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι (διηγήματα) 1989

Δέσποινα (νουβέλα) 1984

Τα παιδιά της Χελιδόνας (μυθιστόρημα) 1983

525 τάγμα πεζικού (μυθιστόρημα) 1981

Δανεικιά γραβάτα (διηγήματα) 1976

Το «αντίο» από τις Εκδόσεις Τόπος

«Πέθανε ο Διονύσης Χαριτόπουλος. Το γράφουμε όπως το ήθελε, ούτε έφυγε, ούτε αποχώρησε, ούτε άλλα τέτοια. Ολιγαρκής, ανθεκτικός και μπεσαλής στη ζωή και τη γραφή του» αναφέρουν οι Εκδόσεις Τόπος.

«Διονύση όλοι εδώ οι άνθρωποι των εκδόσεων ΤΟΠΟΣ σε αποχαιρετούμε σαν σιωπηλός κυκλικός χορός βλέποντάς σε να χορεύεις για μια τελευταία φορά το μόνο τραγούδι που χόρευες το βυζαντινό του Τσιτσάνη «Ίσως αύριο» και κρατάμε σαν παρακαταθήκη αυτό που διάλεξες για άνοιγμα στο τελευταίο σου βιβλίο:

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους, έξω απ’ τα Χειμερινά Ανάκτορα, ακόμη κι αν είναι χειρότεροι απ’ τους μέσα, γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

Μια θερμή αγκαλιά στο πανάξιο παλληκάρι σου τον Κώστα και στον αδερφό σου Γιάννη» αναφέρουν στο αντίο τους.

Αναλυτικά η ανακοίνωση από τις Εκδόσεις Τόπος

Πέθανε ο Διονύσης Χαριτόπουλος. Το γράφουμε όπως το ήθελε, ούτε έφυγε, ούτε αποχώρησε, ούτε άλλα τέτοια. Ολιγαρκής, ανθεκτικός και μπεσαλής στη ζωή και τη γραφή του.

Γέννημα θρέμμα Πειραιώτης με καταγωγή από τη Μέσα Μάνη από πατέρα, και από τα ψηλά Βουνά το Μικρό Χωριό Ευρυτανίας από μάνα, ήταν όπως έλεγε ο ίδιος ευγνώμων γιατί είχε την τύχη να ζήσει σε ζόρικες εποχές στον Πειραιά, όπου το λιμάνι και ο κόσμος του τού έκαναν ταχύρρυθμα μαθήματα επιβίωσης, αξιοπρέπειας και ανθρωπογνωσίας, καθώς δούλευε από μικρός σε σκληρές χειρωνακτικές δουλειές.

Από το πρώτο του βιβλίο το 1976, ο Διονύσης Χαριτόπουλος είχε εξασφαλίσει τον έπαινο των κριτικών του πνευματικού κόσμου και ιδίως των αναγνωστών, αλλά και την αδυναμία τους να τον κατηγοριοποιήσουν. Ακατάτακτος, αταξινόμητος, αυτόνομος, είναι ορισμένα απ’ τα επίθετα που τον συνοδεύουν. Δεν ανήκει σε λογοτεχνικές σχολές, ρεύματα, παρέες, και σίγουρα δεν ακολούθησε τις επιταγές της εποχής του. Ήταν μια κατηγορία μόνος του. Μια γνήσια αντικομφορμιστική ψυχή που η γραφή της σε κάθε ένα από τα 24 βιβλία του αποπνέει την απαράμιλλη γοητεία του αυθεντικού και σχεδόν πάντα βαθιά βιωματικού. Τα βιβλία που είναι η μοναδική του κληρονομιά σε όλο τον κόσμο.

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος συνεργάστηκε αψεγάδιαστα με τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ από την ίδρυσή τους το 2007. Στο διάστημα αυτό εκδόθηκαν 12 τίτλοι και επανεκδόθηκαν 12, το σύνολο των προηγούμενων.

Διονύση όλοι εδώ οι άνθρωποι των εκδόσεων ΤΟΠΟΣ σε αποχαιρετούμε σαν σιωπηλός κυκλικός χορός βλέποντάς σε να χορεύεις για μια τελευταία φορά το μόνο τραγούδι που χόρευες το βυζαντινό του Τσιτσάνη «Ίσως αύριο» και κρατάμε σαν παρακαταθήκη αυτό που διάλεξες για άνοιγμα στο τελευταίο σου βιβλίο:

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους,

έξω απ’ τα Χειμερινά Ανάκτορα, ακόμη κι αν είναι χειρότεροι

απ’ τους μέσα, γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

Μια θερμή αγκαλιά στο πανάξιο παλληκάρι σου τον Κώστα και στον αδερφό σου Γιάννη.