Φιλοποίμην Φίνος: Ο άνθρωπος που θεμελίωσε τον ελληνικό κινηματογράφο

Ο Φιλοποίμην Φίνος, ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, γεννήθηκε το 1907 στην Κάτω Τιθορέα Λοκρίδας. Γιος γιατρού, σπούδασε Νομικά, χωρίς ωστόσο να ασκήσει ποτέ τη δικηγορία, καθώς από πολύ νεαρή ηλικία είχε στραφεί με πάθος προς την τέχνη του κινηματογράφου.

Το 1939 αποφασίζει να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του. Πουλά όλα του τα υπάρχοντα και ιδρύει στο Καλαμάκι τα «Ελληνικά Κινηματογραφικά Στούντιο». Έναν χρόνο αργότερα πραγματοποιεί τη μοναδική σκηνοθετική του απόπειρα με την ταινία «Το Τραγούδι του Χωρισμού», με πρωταγωνιστές τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και τη Λήδα Μιράντα.

Η περίοδος που ακολουθεί είναι εξαιρετικά σκληρή. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο πατέρας του εκτελείται από τους Γερμανούς, ο ίδιος συλλαμβάνεται, ενώ ο εξοπλισμός του λεηλατείται και τα κινηματογραφικά επίκαιρα που γύριζε καταστρέφονται. Παρά τις συνθήκες, δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια.

Το 1943 ιδρύει τη «Φίνος Φιλμ», αρχικά στην οδό Στουρνάρα, ενώ το 1957 μεταφέρει οριστικά τα κινηματογραφικά εργαστήρια στην οδό Χίου 53. Η συμβολή του στην τεχνολογική εξέλιξη του ελληνικού σινεμά υπήρξε καθοριστική. Το 1964 παράγει τον πρώτο ελληνικό στερεοφωνικό ήχο με την ταινία «Κορίτσια για φίλημα», η οποία προβλήθηκε στερεοφωνικά αποκλειστικά στον κινηματογράφο Αττικόν, τη μοναδική αίθουσα της εποχής με την απαιτούμενη τεχνική υποδομή. Το 1971 εγκαινιάζει στην Παιανία τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά στούντιο των Βαλκανίων.

Στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται συνολικά 175 ταινίες, πολλές από τις οποίες θεωρούνται σήμερα κλασικές: «Η Αγνή του λιμανιού», «Μανταλένα», «Λατέρνα, φτώχια και γαρύφαλλο», «Η θεία από το Σικάγο», «Η Αλίκη στο Ναυτικό», «Οι κυρίες της αυλής», «Στεφανία» και δεκάδες ακόμη που σημάδεψαν γενιές θεατών.

Συνεργάστηκε με σχεδόν όλους τους μεγάλους πρωταγωνιστές της εποχής, ανάμεσά τους η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Ζωή Λάσκαρη, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Τζένη Καρέζη, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, η Μάρθα Καραγιάννη και η Γεωργία Βασιλειάδου. Υπήρξε ο άνθρωπος που έδωσε ώθηση στην καριέρα της Ειρήνης Παπά, ωστόσο δεν διέκρινε το διεθνές δυναμικό της Μελίνας Μερκούρη, αρνούμενος να συμμετάσχει στη συμπαραγωγή της ταινίας «Ποτέ την Κυριακή» (1960), απόφαση που στέρησε από τη «Φίνος Φιλμ» τη διεθνή της εξωστρέφεια.

Η τελευταία του παραγωγή ήταν η ταινία «Ο κυρ-Γιώργης εκπαιδεύεται» (1977), με πρωταγωνιστή τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη. Το φιλμ αυτό σηματοδότησε ουσιαστικά το τέλος της «Φίνος Φιλμ», η οποία βρισκόταν ήδη σε οικονομικό αδιέξοδο.

Ο «πατέρας» του ελληνικού κινηματογράφου έφυγε από τη ζωή στις 26 Ιανουαρίου 1977, έχοντας αρνηθεί να υπηρετήσει ακόμη και για μία στιγμή την τηλεόραση, την οποία αντιμετώπιζε με έντονη επιφύλαξη. Το έργο του, ωστόσο, παραμένει ζωντανό και αναλλοίωτο, συνεχίζοντας να αποτελεί θεμέλιο της κινηματογραφικής μνήμης της χώρας.