Η «Άπειρη Γη» συνεχίζει τη διεθνή της πορεία με νέες σημαντικές διακρίσεις

Η νέα ταινία «Άπειρη Γη» του Βασίλη Μαζωμένου, μετά τη διεθνή πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου FAJR του Ιράν, την ελληνική πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης -όπου απέσπασε και το βραβείο καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού ΦΩΣ, για την ερμηνεία του Αλέξανδρου Νταβρή- και την αθηναϊκή της πρεμιέρα στο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ξεκινά την πορεία της, στις αίθουσες, την Πέμπτη 26 Μαρτίου, στο Cinobo Όπερα.

Σε ένα χωριό της Ηπείρου, ο Λάζαρος σκοτώνεται κατά λάθος κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού από έναν φίλο του πατέρα του. Η τραγωδία συγκλονίζει το χωριό, καθώς η γυναίκα του περιμένει το παιδί τους. Λίγο μετά την κηδεία, το παιδί γεννιέται και φέρνει ξανά χαρά στην κοινότητα. Το αγόρι μεγαλώνει και, σε ηλικία επτά ετών, βαπτίζεται, παίρνοντας το όνομα του νεκρού πατέρα του. Στα νιάτα του, ερωτεύεται την Χάιδω και τελικά την παντρεύεται.

Ωστόσο, η φτώχεια αναγκάζει τον Λάζαρο να μεταναστεύσει μαζί με άλλους νεαρούς χωρικούς. Στα ξένα, αγωνίζεται να βρει το δρόμο του και χάνει την επαφή με τις ρίζες του. Στη σημερινή εποχή, τα εγγόνια τους, ο Λάζαρος και οι φίλοι του, συνεχίζουν τις παραδόσεις και τις χαρές τους, όπως ακριβώς και οι πρόγονοί τους.

«Η ιδέα γι' αυτή την ταινία γεννήθηκε από τα επανειλημμένα ταξίδια μου στην Ήπειρο και την προσπάθειά μου ν' αποτυπώσω τη μαγική έλξη που μου ασκεί αυτός ο τόπος. Συνειδητοποίησα ότι ένα συμβατικό ντοκιμαντέρ ή μια παραδοσιακή αφηγηματική προσέγγιση δεν θα αρκούσε για να μεταδώσει αυτή την έλξη. Αντ’ αυτού, υιοθετώ μια ποιητική κινηματογραφική γλώσσα, σκόπιμα αποφεύγοντας στερεότυπα και λαογραφικά κλισέ, εστιάζοντας στην ουσία της ηπειρώτικης γης και των ανθρώπων της» αναφέρει ο σκηνοθέτης, Βασίλης Μαζωμένος.

Η «Άπειρη Γη», ενδέκατη μεγάλου μήκους ταινία του, είναι ένα στοιχειωτικό ελεγείο για την απώλεια, τη μετανάστευση και την ταυτότητα. Σ' ένα απομονωμένο χωριό της Ηπείρου, ο νεαρός Λάζαρος μεγαλώνει στη σκιά του θανάτου του πατέρα του, βιώνοντας τη σιωπηλή φθορά ενός κόσμου που χάνεται. Με ποιητική λιτότητα και αυστηρή εικαστική γραφή, ο Μαζωμένος σκιαγραφεί ένα βαθιά προσωπικό και επίκαιρο πορτρέτο μιας Ευρώπης που ξεχνά τις ρίζες της.