Βασίλης Κεκάτος: «Δεν θα ήθελα να με διώξει αυτή η χώρα»

Συναντιόμαστε πρωί Κυριακής, με 38,5 βαθμούς Κελσίου, σε ένα καφενείο στη Φωκίωνος Νέγρη, την ώρα που μάλλον θα έπρεπε να λιαζόμαστε σε κάποια καθαρή παραλία της Αττικής. Αν υπάρχει τέτοια φυσικά… Φοράει κοντομάνικο πουκάμισο, παραγγέλνει λεμονάδα με «πολύ πάγο, παρακαλώ» και μιλάει για όσα τον κάνουν ευτυχισμένο άνθρωπο, δηλαδή ταινίες, σινεμά, έρωτα και… τον Χρυσό Φοίνικα, που κέρδισε πριν από λίγες εβδομάδες στο 72ο Φεστιβάλ Καννών για τη μικρού μήκους –με τον μεγάλο τίτλο– ταινία του Η Απόσταση Ανάμεσα στον Ουρανό κι Εμάς.

Πού βρίσκεται ο Φοίνικας αυτή τη στιγμή;

Σε κάποια θυρίδα τράπεζας. Όταν συνειδητοποίησα πόσο κοστίζει, με έπιασε κρύος ιδρώτας. Ο διευθυντής του Φεστιβάλ Καννών μού είπε: «Κοίταξε να δεις, συνήθως αυτό το βραβείο το παίρνουν άνθρωποι που έχουν φτιάξει και έναν τρόπο ζωής που το υποστηρίζει, οπότε θα σου προτείναμε να τον βάλεις σε ένα ασφαλές μέρος». Και μου το είπε αυτό γιατί μένω σε ένα μικρό διαμέρισμα στην Κυψέλη και είναι λάθος να υπάρχει ένας Χρυσός Φοίνικας στην Κυψέλη. Σίγουρα θα τον έσπαγα από τα νεύρα μου κάποια μέρα ή από απροσεξία!

Ποια ήταν η τελευταία σκέψη που έκανες δευτερόλεπτα πριν πάρεις τον Χρυσό Φοίνικα;

«Μαλάκα, λες να πήραμε τον Φοίνικα;». (γέλια)