Ορέστης Μακρής: Ο θρυλικός «μεθύστακας» του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου

Ο Ορέστης Μακρής υπήρξε ένας από τους πιο δημοφιλείς και αγαπημένους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, ταυτιζόμενος ιδιαίτερα με τον ρόλο του «μεθύστακα», στον οποίο έδωσε βάθος και κοινωνικές διαστάσεις.

Ένας ευγενής «μεθύστακας»

Γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου 1899 στη Χαλκίδα, ο Μακρής σπούδασε φωνητική μουσική στο Ωδείο Αθηνών. Στα 20 του στρατεύτηκε και υπηρέτησε στη Μικρά Ασία. Η θεατρική του πορεία ξεκίνησε το 1925 ως τενόρος της ελληνικής οπερέτας και το 1932 μεταπήδησε στην επιθεώρηση. Ο Αντώνιος Βώττης του ανέθεσε το νούμερο του «μεθυσμένου» στην επιθεώρηση Ο παπαγάλος του 1932, αναγνωρίζοντας το υποκριτικό του ταλέντο και τη μοναδική του φωνή. Η ερμηνεία του τον ανέδειξε σε πρωταγωνιστή του ελαφρού θεάτρου μέσα σε μια νύχτα.

Στην πορεία, τυποποιήθηκε στον ρόλο του μεθύστακα, τον οποίο ερμήνευε ως έναν άνθρωπο που «έπινε» για να ξεπεράσει τις δυσκολίες της ζωής. Το ίδιο πρότυπο μετέφερε και στον κινηματογράφο το 1950, στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα Ο Μεθύστακας. Παράλληλα, δημιούργησε τον τύπο του συντηρητικού, γκρινιάρη αλλά στο βάθος καλόκαρδου γέροντα, που τον συναντάμε σε ταινίες όπως:

• Ο γρουσούζης (1952)
• Η κάλπικη λίρα (1955)
• Η θεία από το Σικάγο (1957)
• Το αμαξάκι (1957)
• Η κυρά μας η μαμή (1958)
• Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο (1959)
• Η Χιονάτη και τα επτά γεροντοπαλλήκαρα (1960)

Ο Ορέστης Μακρής θεωρείται θεμελιωτής του νεορεαλιστικού ύφους στην υποκριτική, σύμφωνα με τον κριτικό Κώστα Γεωργουσόπουλο.

Η προσωπικότητά του χαρακτηριζόταν από ευγένεια, μέτρο, σπάνιο ήθος και επαγγελματική συνέπεια. Ο Ορέστης Μακρής πέθανε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 1975 και η κηδεία του, που πραγματοποιήθηκε την επόμενη μέρα στο Α’ Νεκροταφείο, ήταν πάνδημη.