Μην πεις ότι δεν ήξερες: Τι διαβάζουμε και πού βγαίνουμε σήμερα Τρίτη 12 Μαΐου

Σήμερα, Τρίτη και ο Ηλίας Βαμβακούσης, η Δέσποινα Σπανού και ο Γιάννης Κονταράτος συναντιούνται στη μουσική σκηνή «Μακάρι» για μια σειρά εμφανίσεων. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επιλογές από τη σύγχρονη ελληνική τραγουδοποιία, καθώς και τραγούδια από τη μεσογειακή και τη διεθνή μουσική παράδοση, παρουσιασμένα με ενιαία αισθητική προσέγγιση. Η ενορχήστρωση κινείται από καθαρά ακουστικές φόρμες έως πιο σύγχρονες ηλεκτροακουστικές υφές, με διακριτική χρήση πεταλιών και εφέ.

Ο Tiago Rodrigues επιστρέφει στη Στέγη

Η παράσταση «By Heart» του Tiago Rodrigues (Τιάγκο Ροντρίγκες) έρχεται ξανά στη Στέγη. Σ' έναν κόσμο όπου θυμόμαστε κυρίως PIN και κωδικούς, τι αξία έχει να αποστηθίσεις ένα σονέτο του Σαίξπηρ; Ένας συγκινητικός μονόλογος του Πορτογάλου δημιουργού, με δέκα εθελοντές θεατές να μοιράζονται μαζί του τη σκηνή.

Ο Τιάγκο Ροντρίγκες αναφέρει: «Η παράσταση είναι η απεικόνιση της αναζήτησης αυτού του μοναδικού βιβλίου που θα είχε στη μνήμη της η γιαγιά μου, όταν τα μάτια της θα την πρόδιδαν. Στην παράσταση αναφέρομαι επίσης στην ιστορία της Ναντέζντα, της συζύγου του Όσιπ Μάντελσταμ. Μετά τη σύλληψη του Ρώσου ποιητή και την απαγόρευση κυκλοφορίας των βιβλίων του, η γυναίκα του βρήκε έναν τρόπο αντίστασης: στην κουζίνα της δίδασκε ένα ποίημα του συζύγου της σε 10 ανθρώπους κάθε φορά, ώστε τα ποιήματα του άντρα της να συνεχίσουν να “δημοσιεύονται” στη μνήμη των ανθρώπων. Αυτό ακριβώς προσπαθώ να κάνω σε αυτή την παράσταση. Διδάσκω ένα σονέτο του Σαίξπηρ σε 10 μέλη του κοινού σε κάθε παράσταση. Ένα από τα σονέτα που διάλεξα για τη γιαγιά μου».

Θυμίζουμε ότι το «By Heart» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Στέγη τον Δεκέμβριο του 2016 στο πλαίσιο αφιερώματος για τα 400 χρόνια από το θάνατο του Σαίξπηρ.

Όταν η βία και ο φόβος γίνονται πεδίο ιδεολογικής σύγκρουσης

Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και σε ένα από τα πιο σκοτεινά και αμφιλεγόμενα κεφάλαια της σύγχρονης βελγικής ιστορίας, η καθηλωτική σειρά «1985», η οποία είναι διαθέσιμη στο Cinobo, εξετάζει με αφηγηματική ακρίβεια και ηθική πολυπλοκότητα τον τρόπο που η βία και ο φόβος γίνονται πεδίο ιδεολογικής σύγκρουσης.

Με φόντο το Βέλγιο και τον ιστό εγκλήματος που είχε στιγματίσει τη χώρα στη δεκαετία του ’80 λόγω της δράσης των Brabant Killers, η σειρά δείχνει πως τρεις φίλοι - η Βίκυ, ο αδερφός της Φράνκι και ο καλύτερος φίλος του Μαρκ - ξεκινούν ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή τους, όταν ξεκινούν από την πόλη τους για τις Βρυξέλλες.

Όμως, καθώς ξεκινά η ενηλικίωση και η καριέρα τους στη μεγάλη πόλη, το τρίο κινδυνεύει να χάσει την αθωότητα και τις ευγενείς ψευδαισθήσεις τους, καθώς βρίσκονται παγιδευμένοι στη μέση των φρικιαστικών γεγονότων που συγκλόνισαν μια γενιά αφήνοντας σημάδια σε ολόκληρη τη χώρα.

Οι Brabant Killers ήταν ομάδα αγνώστων εγκληματιών και ήταν υπεύθυνοι για βίαιες επιθέσεις με 28 θύματα και πάνω από 40 τραυματίες που συνέβησαν κυρίως στη βελγική επαρχία του Μπράμπαντ μεταξύ 1982 και 1985.

Πόσο χώρο αφήνουμε πλέον στον εαυτό μας να υπάρχει πραγματικά; 

Το «Πανόραμα» της Lilia Hassaine από τις εκδόσεις Πόλις είναι από εκείνα τα βιβλία που ξεκινάς νομίζοντας ότι διαβάζεις ένα μυστήριο και στην πορεία καταλαβαίνεις ότι στην πραγματικότητα μιλά για τη ζωή μας σήμερα. Για το πόσο εύκολα εκθέτουμε τον εαυτό μας, για την ανάγκη να μας βλέπουν συνεχώς οι άλλοι και για το πώς η ασφάλεια πολλές φορές παρουσιάζεται σαν κάτι πιο σημαντικό από την προσωπική ελευθερία.

Η ιστορία διαδραματίζεται στο κοντινό μέλλον, σε μια κοινωνία που λειτουργεί κάτω από το καθεστώς της «Διαφάνειας». Στην πόλη Πάξτον όλοι παρακολουθούν όλους. Τα σπίτια είναι διάφανα, οι προσωπικές στιγμές σχεδόν ανύπαρκτες και οι κάτοικοι πιστεύουν ότι έτσι προστατεύονται από το έγκλημα και την παραβατικότητα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον εξαφανίζεται μια ολόκληρη οικογένεια και η υπόθεση αναλαμβάνεται από την Ελέν και τον συνάδελφό της Νικό.

Αυτό που κάνει πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο είναι ότι η συγγραφέας δεν παρουσιάζει έναν κόσμο γεμάτο φόβο και καταπίεση με τον κλασικό τρόπο των δυστοπιών. Εδώ οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν αποδεχτεί αυτό το σύστημα. Σαν να έχουν συνηθίσει να ζουν διαρκώς εκτεθειμένοι. Και κάπου εκεί αρχίζεις κι εσύ ως αναγνώστης να σκέφτεσαι πόσο κοντά βρίσκεται όλο αυτό στη σημερινή πραγματικότητα των social media.

Η Ελέν είναι ένας χαρακτήρας πολύ ανθρώπινος και εύκολο να τον νιώσεις κοντά σου. Μέσα από τη δική της ζωή βλέπουμε πώς αλλάζουν οι ανθρώπινες σχέσεις όταν όλα γίνονται ορατά. Ο γάμος της, η σχέση με την κόρη της, ακόμη και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τον εαυτό της, επηρεάζονται από αυτή τη συνεχή έκθεση. Η κόρη της μάλιστα θυμίζει πολύ τη γενιά που έχει μεγαλώσει με το Instagram και την ανάγκη της διαρκούς προβολής.

Η συγγραφέας αγγίζει πολλά σύγχρονα θέματα χωρίς να γίνεται διδακτική. Μιλά για την ιδιωτικότητα, για την ταξική διαφορά, για τον τρόπο που παρουσιάζουμε μια «τέλεια» εικόνα της ζωής μας, ακόμη και για το πώς αλλάζει η σχέση μας με τα βιβλία και την πληροφορία. Υπάρχουν σημεία που σε κάνουν πραγματικά να σταματήσεις για λίγο και να σκεφτείς πόσο εξαρτημένοι έχουμε γίνει από την εικόνα και την επιβεβαίωση.

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι το «Πανόραμα» δεν βασίζεται μόνο στην πλοκή. Η ατμόσφαιρα είναι το μεγάλο του δυνατό σημείο. Η γραφή της Hassaine είναι καθαρή, σύγχρονη και πολύ κινηματογραφική. Δημιουργεί συνεχώς την αίσθηση ότι κάτι υπάρχει πίσω από αυτό που βλέπεις. Ότι η αλήθεια δεν βρίσκεται ποτέ μόνο στην επιφάνεια.